Lucas 20
TAFO AYO (KXF) vs VC
1 Anga ɔlɔ bale, Yisu sœ lima kœyisœ œrœ fœ azu ɓa lœ Tepelo, œ sœ lima kœpandœ Ɔtshɔ O'o yé agbozu tshapa anganga Ndjaba, aayi kœyisœ awa akwa œdœ pe agbozu Ikrizia yi kumu endje.
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Endje yu she adœke: «Pandœ nœ fœ 'a ka, tshagbozu nœ zœ to kpœta a? Œɗe ndje dá za gbɔgbɔ kœmbœrœ tœnœ fœ ɓœ a?»
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Tshe gi fœ endje adœke: «Œmœ ndje, mœ yindœ kœyu 'e dœ anga o'o bale. 'E pandœ nœ fœ mœ ka:
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 Batisimu á Yowane sœ lima kœza tœnœ, to ɓa lafo too ɓa ndœ azu?»
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Endje tetœ kœsharatœ endje lœ tœ endje adœke: «Œdœ a kœpa adœke: “Œ to ɓa lafo”, tshe pa adœke: “Mbœrœ gaɗe á a yiyi lima ndœ nœ fœ she nene a?”
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Yé œdœ a kpa kœgi adœke: “Ɓa ndœ azu, azu para œ ve azœ dœ badja yé œ kœwo azœ mbœrœ endje wusœ nœ adœke Yowane kœdœ lima ayi kœgbara o'o.”»
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Yeka á endje kœgi fœ she adœke: «'A wuwusœ uzu á tshe vwa lima she nene.»
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Yé Yisu kœpa fœ endje adœke: «Œmœ ndje, mœ pandœ osho á tshagbozu nœ mœ to tœnœ fœ 'e nene.»
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Manda nœ, Yisu tetœ kœpa ndœma toro fœ azu adœke: «Anga uzu lu lima ɔyɔ vinu ga lœ kɨndɨ nœ ye, œ guma o'o ugurutœ ye dœ anga aayi akwa adœke endje djo tshelœ kɨndɨnœ yeka á œne kœkurutshelœ ele vinunœ dœ endje, yé œ na ana manda olo ndjoro.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Olo kœkɔ ele vinunœ li, tshe vwa anga ayi akwa nœ ye ɓa ndœ endjeneke á endje sœ ɓa lœ kɨndɨ adœke endje vwa œnœ œne œsœ́ ele ɔyɔnœ fœ œne. Kashe aayi akwa ɓa lœ kɨndɨnœ za she œ ɓi she œrrr, œ gi she tshakane ye gbambanœ.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Ayengɔ kɨndɨ kpa vwa anga angbɨ ayi akwa, endje kpa za she, œ ɓi she œrrr, œ gu she, yé œ kpa gi she tshakane ye gbambanœ.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Tshe kpa vwa votɔ anga, endje to uku tœ ye yé œ vwi she ga shu.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Yekane á ayengɔ kɨndɨnœ kœpa adœke: “Gaɗe dá mœ kœmbœrœ a? Mœ vwa gbolo yakoshe nœ mœ á mœ yindœ ye waa, anganœ endje dji she dœ ɔtshɔnœ.”
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Kashe, kœwu gbolo yakoshe nœ ye kœna tœnœ, aayi kœdjo tshelœ kɨndɨ vinunœ tetœ kœpalœtœ endje adœke: “E wu ayi kœsœpe dœ œrœ manda abanœ dá na asœ; a wo she yeka á kɨndɨnœ kœte œnœ azœ!”
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Endje wuta dœ she lœ kɨndɨnœ ga ushu yé œ wo she.
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Tshe na, œ wo aayi akwanœ para kɔkɔ, yé œ za akwa kɨndɨnœ fœ anga angbɨ aayi akwa.»
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Kashe Yisu mesho ga lœ ala endje, œ pa adœke: «O'o ala mbetinœ asœ yindœ kœpa adœ gaɗe:
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Uzu kɔ á tshe te ga pa badjanœ asœmœ, tshe kɔ ngende ngende, yé tsheneke á badjanœ œ te ga pa ye, œ ndɨ tshelœ ye krœna ye.»
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Aayi kœyisœ awa akwa dœ pe agbozu tshapa anganga Ndjaba para lima awa ndœ kœza she ga lœ kánga dœ ɔlɔnœ asœmœ, kashe awa azu dá za lima endje. Gbambanœ nene, endje wu lima sœ nœ adœke Yisu pa ndœma toronœ asœmœ fœ œne.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Yé endje tetœ kœvu Yisu. Endje vwa azu á endje sœ kœmatœ endje adœke endje kœdœ azu á endje sœ ndjii fœ she. Azunœ asœmœ sœ lima kœkate kœdji ekpe o'o lœ ama ye yeka á kœgbɔ awa nœ kœtɔ meza pa ye ɓa ndœ agbozu tshalakpɨ œdœ ɓa ndœ gbozugo.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Endje yu she dœ o'o atake: «Ayi kœyisœrœ, 'a wusœ nœ adœke o'o á ɓœ sœ kœpa tœnœ yé á sœ kœyisœ nœ sœ dœ awanœ. Ɓœ sœsœ kœtondœ tshatshu azu nene yé ɓœ sœ kœyisœ awa Ndjaba fœ azu lindœ adjapu.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Pandœ nœ fœ 'a ka, 'a li kœyɔ lapo nœ Sezare ye a, too nene?»
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Yisu wusœ ekpe gbetshelœ nœ endje lima, yé œ pa fœ endje adœke:
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 «'E ma anga langere ngendja bale fœ mœ kane. Tshatshu uzu ɗe œdœ ɨ'ɨrɨ ɗe dá endje sú ga alanœ a?» Endje gi adœke: «Œnœ Sezare.»
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Tshe kœpa fœ endje adœke: «Tœnœ dœ mœ! 'E za œrœ nœ Sezare fœ Sezare, œnœ Ndjaba fœ Ndjaba.»
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Endje lili lima kœgbɔ she dœ ekperœ lœ o'onœ á tshe pa ɓa utshu azu kɔ asœmœ nene, kashe endje ka lima tœ ama endje tɨ ɔsɔ tœ o'o á tshe sœ lima kœgi tœnœ, yé œsœ endje yi lima taa.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Anga Asadukayi na ga ndœ Yisu. Endje dá sœ kœpa adœke kœshe lœ akuzu gugu nene. Endje yu Yisu adœke:
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 «Ayi kœyisœrœ, Moyize su lima awa akwa fœ 'a adœke: “Œdœ uzu kœsœ dœ ayanœ á tshe za yashe á kœzuzu gbolo dœ she nene yé á tshu, œ li adœke ayanœ to yashe koyanœ mbœrœ kœmbœrœ angwa fœ ayanœ á tshe tshu asœmœ.”
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Andaa, anga aaya lœ yabo bale sœ lima mindu dœ bisha (7). Eyanœ to yashe, œ zuzu gbolo dœ she nene, yé œ tshu.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Bishanœ to yashe koyanœ yé œ tshu awa bale,
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 manda nœ, votɔnœ kpa to ndje she, œ tshu ye. Ko atamœ sœmœ œrrr endje mindu dœ bisha tshu para, anga bale zuzu gbolo dœ she nene.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Ɓa tœ ndɔngɔlɔnœ, yashenœ tshu ndje ye.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Yé ataa, yashenœ asœmœ, lɔkɔ á akuzu œ kpa she, tshe dœ awo ɗe, mbœrœ endje mindu dœ bisha kɔ to lima she tœ awo endje yema a!»
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Yisu kœpa fœ endje adœke: «Ɓa pa ɔshɔ asœ, ayashe dœ ayakoshe œ totœ endje ye.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Kashe ayakoshe dœ pe ayashe á endje tshu, á Ndjaba wu adœke endje li kœshe lœ akuzu yé á li kœli ga lœ tafo ogo neke á na manda nœ, endje kpa totœ endje nene.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Endje kpa tshu nene; gbambanœ nene, endje sœ ɓata aandjelu. Endje kœdœ agbolo nœ Ndjaba mbœrœ á endje she lœ akuzu ye.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Moyize pa lima ngbɨ adœke azu á endje tshu, endje she bala lœ kuzu. Gbambanœ nene, ala mbeti á pa o'o tœ upu nœ ɔyɔ á owo sœ lima kœtshi lœnœ, tshe e lima Gbozu adœke “Ndjaba nœ Abrayamo, Ndjaba nœ Izaka œdœ Ndjaba nœ Yakobo.”
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Ndjaba dœ́dœ́ Ndjaba nœ akuzu nene, kashe Ndjaba nœ asoro. Gbambanœ nene, azu kɔ sœ dœ soro mbœrœ she.»
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Anga aayi kœyisœ awa akwa za o'o œ pa adœke: «Ayi kœyisœrœ, ɓœ pa o'o nœ zœ dœ ɔtshɔnœ.»
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Gbambanœ nene, endje kpa gugu lima dœ awa ndœ kœyu anga o'o nene.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Yisu kœyu endje adœke: «Koto yeka á azu sœ kœpa adœke Masiya kœdœ gbolo nœ Davidi a?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Gbambanœ nene, Davidi dœ tœ ye pa ɓa la buku nœ Itshi nœ Ayuda adœke:
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 adœke mœ fa ayingba zœ
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Adja Davidi dœ tœ ye sœ kœ'e she Gbozu. Yé dœ mara gaɗe dá Masiya kpa fa gbolo nœ Davidi a?»
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Yisu kœpa fœ ayambarœ nœ ye tœ ala azu kɔ á endje sœ lima kœdji she adœke:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 «Ala 'e gbɔ dœ aayi kœyisœ awa akwa á endje sœ kœro dœ yɔgbɔdɔ lœba tœ endje, á endje sœ kœyindœ nœ adœke azu sœ kœbala œne tœ osho á ukpulu azu sœ tœnœ. Endje yi kolœ ndœ kœsœ ga tœ osho á sœ utshunœ lœ Sinagoga dœ pe osho kœsœ nœ agbozu azu lœ angbo.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Endje sœ kœbɨlɨ ayashe koya mbœrœ kœyi angwa œrœ tœ endje. Yé œdœ endje kœsœ kœza avwala fœ Ndjaba, œndœ endje œ dɨ œrrr tœ kœma adœke œne kœdœ ɔtshɔ azu. Ndjaba œ wa bala ɔgbɔ ngbanga ga tœ endje.»
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.