Lucas 20

TAFO AYO (KXF) vs BKJ

Sair da comparação
1 Anga ɔlɔ bale, Yisu sœ lima kœyisœ œrœ fœ azu ɓa lœ Tepelo, œ sœ lima kœpandœ Ɔtshɔ O'o yé agbozu tshapa anganga Ndjaba, aayi kœyisœ awa akwa œdœ pe agbozu Ikrizia yi kumu endje.
1 E aconteceu que, em um daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo, e pregava o evangelho, os principais sacerdotes e os escribas vieram a ele com os anciãos,
2 Endje yu she adœke: «Pandœ nœ fœ 'a ka, tshagbozu nœ zœ to kpœta a? Œɗe ndje dá za gbɔgbɔ kœmbœrœ tœnœ fœ ɓœ a?»
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu essas coisas? Ou quem é que te deu tal autoridade?
3 Tshe gi fœ endje adœke: «Œmœ ndje, mœ yindœ kœyu 'e dœ anga o'o bale. 'E pandœ nœ fœ mœ ka:
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa, respondam-me:
4 Batisimu á Yowane sœ lima kœza tœnœ, to ɓa lafo too ɓa ndœ azu?»
4 O batismo de João, era do céu ou dos homens?
5 Endje tetœ kœsharatœ endje lœ tœ endje adœke: «Œdœ a kœpa adœke: “Œ to ɓa lafo”, tshe pa adœke: “Mbœrœ gaɗe á a yiyi lima ndœ nœ fœ she nene a?”
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não crestes?
6 Yé œdœ a kpa kœgi adœke: “Ɓa ndœ azu, azu para œ ve azœ dœ badja yé œ kœwo azœ mbœrœ endje wusœ nœ adœke Yowane kœdœ lima ayi kœgbara o'o.”»
6 Mas, e se nós dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque eles estão convencidos que João era um profeta.
7 Yeka á endje kœgi fœ she adœke: «'A wuwusœ uzu á tshe vwa lima she nene.»
7 E eles responderam que não podiam dizer de onde era.
8 Yé Yisu kœpa fœ endje adœke: «Œmœ ndje, mœ pandœ osho á tshagbozu nœ mœ to tœnœ fœ 'e nene.»
8 E Jesus lhes disse: Tampouco eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
9 Manda nœ, Yisu tetœ kœpa ndœma toro fœ azu adœke: «Anga uzu lu lima ɔyɔ vinu ga lœ kɨndɨ nœ ye, œ guma o'o ugurutœ ye dœ anga aayi akwa adœke endje djo tshelœ kɨndɨnœ yeka á œne kœkurutshelœ ele vinunœ dœ endje, yé œ na ana manda olo ndjoro.
9 Então, ele começou a falar ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e foi para uma terra distante por muito tempo.
10 Olo kœkɔ ele vinunœ li, tshe vwa anga ayi akwa nœ ye ɓa ndœ endjeneke á endje sœ ɓa lœ kɨndɨ adœke endje vwa œnœ œne œsœ́ ele ɔyɔnœ fœ œne. Kashe aayi akwa ɓa lœ kɨndɨnœ za she œ ɓi she œrrr, œ gi she tshakane ye gbambanœ.
10 E, no devido tempo, enviou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora vazio.
11 Ayengɔ kɨndɨ kpa vwa anga angbɨ ayi akwa, endje kpa za she, œ ɓi she œrrr, œ gu she, yé œ kpa gi she tshakane ye gbambanœ.
11 E novamente ele enviou outro servo; e eles também o espancaram, e o insultaram e o mandaram embora vazio.
12 Tshe kpa vwa votɔ anga, endje to uku tœ ye yé œ vwi she ga shu.
12 E ele enviou novamente um terceiro; e eles também feriram a este, e o expulsaram.
13 Yekane á ayengɔ kɨndɨnœ kœpa adœke: “Gaɗe dá mœ kœmbœrœ a? Mœ vwa gbolo yakoshe nœ mœ á mœ yindœ ye waa, anganœ endje dji she dœ ɔtshɔnœ.”
13 Então, disse o senhor da vinha: O que eu farei? Enviarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Kashe, kœwu gbolo yakoshe nœ ye kœna tœnœ, aayi kœdjo tshelœ kɨndɨ vinunœ tetœ kœpalœtœ endje adœke: “E wu ayi kœsœpe dœ œrœ manda abanœ dá na asœ; a wo she yeka á kɨndɨnœ kœte œnœ azœ!”
14 Mas, vendo-o os lavradores, eles arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Endje wuta dœ she lœ kɨndɨnœ ga ushu yé œ wo she.
15 Assim, eles lançaram-no fora da vinha, e o mataram. O que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Tshe na, œ wo aayi akwanœ para kɔkɔ, yé œ za akwa kɨndɨnœ fœ anga angbɨ aayi akwa.»
16 Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. E, ouvindo eles isso, disseram: Deus o proíba!
17 Kashe Yisu mesho ga lœ ala endje, œ pa adœke: «O'o ala mbetinœ asœ yindœ kœpa adœ gaɗe:
17 E ele observando-os, disse: Então, o que é isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina?
18 Uzu kɔ á tshe te ga pa badjanœ asœmœ, tshe kɔ ngende ngende, yé tsheneke á badjanœ œ te ga pa ye, œ ndɨ tshelœ ye krœna ye.»
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra será despedaçado, mas naquele em que ela cair, ela triturará ao pó.
19 Aayi kœyisœ awa akwa dœ pe agbozu tshapa anganga Ndjaba para lima awa ndœ kœza she ga lœ kánga dœ ɔlɔnœ asœmœ, kashe awa azu dá za lima endje. Gbambanœ nene, endje wu lima sœ nœ adœke Yisu pa ndœma toronœ asœmœ fœ œne.
19 E os principais sacerdotes e os escribas procuraram lançar mão dele naquela mesma hora, mas eles temiam o povo; pois perceberam que ele tinha falado a parábola contra eles.
20 Yé endje tetœ kœvu Yisu. Endje vwa azu á endje sœ kœmatœ endje adœke endje kœdœ azu á endje sœ ndjii fœ she. Azunœ asœmœ sœ lima kœkate kœdji ekpe o'o lœ ama ye yeka á kœgbɔ awa nœ kœtɔ meza pa ye ɓa ndœ agbozu tshalakpɨ œdœ ɓa ndœ gbozugo.
20 E, eles vigiando-o, enviaram espiões, os quais se fingiam de homens justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem ao poder e à autoridade do governador.
21 Endje yu she dœ o'o atake: «Ayi kœyisœrœ, 'a wusœ nœ adœke o'o á ɓœ sœ kœpa tœnœ yé á sœ kœyisœ nœ sœ dœ awanœ. Ɓœ sœsœ kœtondœ tshatshu azu nene yé ɓœ sœ kœyisœ awa Ndjaba fœ azu lindœ adjapu.
21 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu falas e ensinas retamente, e que não fazes acepção de pessoas, mas ensinas o caminho de Deus verdadeiramente;
22 Pandœ nœ fœ 'a ka, 'a li kœyɔ lapo nœ Sezare ye a, too nene?»
22 é lícito dar tributo a César ou não?
23 Yisu wusœ ekpe gbetshelœ nœ endje lima, yé œ pa fœ endje adœke:
23 Mas, ele percebendo a sua astúcia, disse-lhes: Por que vós me tentais?
24 «'E ma anga langere ngendja bale fœ mœ kane. Tshatshu uzu ɗe œdœ ɨ'ɨrɨ ɗe dá endje sú ga alanœ a?» Endje gi adœke: «Œnœ Sezare.»
24 Mostrai-me uma moeda. De quem é a imagem e a inscrição? E, eles respondendo, disseram: De César.
25 Tshe kœpa fœ endje adœke: «Tœnœ dœ mœ! 'E za œrœ nœ Sezare fœ Sezare, œnœ Ndjaba fœ Ndjaba.»
25 E ele lhes disse: Dai, pois, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
26 Endje lili lima kœgbɔ she dœ ekperœ lœ o'onœ á tshe pa ɓa utshu azu kɔ asœmœ nene, kashe endje ka lima tœ ama endje tɨ ɔsɔ tœ o'o á tshe sœ lima kœgi tœnœ, yé œsœ endje yi lima taa.
26 E eles não puderam tomá-lo em suas palavras diante do povo; e eles maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Anga Asadukayi na ga ndœ Yisu. Endje dá sœ kœpa adœke kœshe lœ akuzu gugu nene. Endje yu Yisu adœke:
27 Então, chegaram-se a ele alguns dos saduceus, que negam haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe,
28 «Ayi kœyisœrœ, Moyize su lima awa akwa fœ 'a adœke: “Œdœ uzu kœsœ dœ ayanœ á tshe za yashe á kœzuzu gbolo dœ she nene yé á tshu, œ li adœke ayanœ to yashe koyanœ mbœrœ kœmbœrœ angwa fœ ayanœ á tshe tshu asœmœ.”
28 dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, tendo esposa, e ele não deixasse filhos, seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
29 Andaa, anga aaya lœ yabo bale sœ lima mindu dœ bisha (7). Eyanœ to yashe, œ zuzu gbolo dœ she nene, yé œ tshu.
29 Houve, pois, sete irmãos; e o primeiro tomou uma mulher, e morreu sem filhos.
30 Bishanœ to yashe koyanœ yé œ tshu awa bale,
30 E o segundo a tomou como esposa, e morreu sem filhos.
31 manda nœ, votɔnœ kpa to ndje she, œ tshu ye. Ko atamœ sœmœ œrrr endje mindu dœ bisha tshu para, anga bale zuzu gbolo dœ she nene.
31 E o terceiro a tomou, e semelhantemente também os sete, e eles não tiveram filhos e morreram.
32 Ɓa tœ ndɔngɔlɔnœ, yashenœ tshu ndje ye.
32 E depois de todos, a mulher também morreu.
33 Yé ataa, yashenœ asœmœ, lɔkɔ á akuzu œ kpa she, tshe dœ awo ɗe, mbœrœ endje mindu dœ bisha kɔ to lima she tœ awo endje yema a!»
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher? Pois os sete a tiveram por esposa.
34 Yisu kœpa fœ endje adœke: «Ɓa pa ɔshɔ asœ, ayashe dœ ayakoshe œ totœ endje ye.
34 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Kashe ayakoshe dœ pe ayashe á endje tshu, á Ndjaba wu adœke endje li kœshe lœ akuzu yé á li kœli ga lœ tafo ogo neke á na manda nœ, endje kpa totœ endje nene.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dos mortos, não se casam, nem se dão em casamento;
36 Endje kpa tshu nene; gbambanœ nene, endje sœ ɓata aandjelu. Endje kœdœ agbolo nœ Ndjaba mbœrœ á endje she lœ akuzu ye.
36 nem podem mais morrer; porque são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Moyize pa lima ngbɨ adœke azu á endje tshu, endje she bala lœ kuzu. Gbambanœ nene, ala mbeti á pa o'o tœ upu nœ ɔyɔ á owo sœ lima kœtshi lœnœ, tshe e lima Gbozu adœke “Ndjaba nœ Abrayamo, Ndjaba nœ Izaka œdœ Ndjaba nœ Yakobo.”
37 Agora que os mortos hão de ressuscitar, até Moisés o mostrou no arbusto, quando ele chamou ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Ndjaba dœ́dœ́ Ndjaba nœ akuzu nene, kashe Ndjaba nœ asoro. Gbambanœ nene, azu kɔ sœ dœ soro mbœrœ she.»
38 Porque ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque todos vivem para ele.
39 Anga aayi kœyisœ awa akwa za o'o œ pa adœke: «Ayi kœyisœrœ, ɓœ pa o'o nœ zœ dœ ɔtshɔnœ.»
39 Então, alguns dos escribas disseram, respondendo-lhe: Mestre, tu dissestes bem.
40 Gbambanœ nene, endje kpa gugu lima dœ awa ndœ kœyu anga o'o nene.
40 E depois disso, eles não ousaram perguntar-lhe questão nenhuma.
41 Yisu kœyu endje adœke: «Koto yeka á azu sœ kœpa adœke Masiya kœdœ gbolo nœ Davidi a?
41 E ele lhes disse: Como eles dizem que Cristo é filho de Davi?
42 Gbambanœ nene, Davidi dœ tœ ye pa ɓa la buku nœ Itshi nœ Ayuda adœke:
42 E o próprio Davi disse no livro dos Salmos: O ­SENHOR disse ao meu ­Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 adœke mœ fa ayingba zœ
43 até que eu faça dos teus inimigos teu escabelo.
44 Adja Davidi dœ tœ ye sœ kœ'e she Gbozu. Yé dœ mara gaɗe dá Masiya kpa fa gbolo nœ Davidi a?»
44 Portanto, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Yisu kœpa fœ ayambarœ nœ ye tœ ala azu kɔ á endje sœ lima kœdji she adœke:
45 Então, ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:
46 «Ala 'e gbɔ dœ aayi kœyisœ awa akwa á endje sœ kœro dœ yɔgbɔdɔ lœba tœ endje, á endje sœ kœyindœ nœ adœke azu sœ kœbala œne tœ osho á ukpulu azu sœ tœnœ. Endje yi kolœ ndœ kœsœ ga tœ osho á sœ utshunœ lœ Sinagoga dœ pe osho kœsœ nœ agbozu azu lœ angbo.
46 Cuidado com os escribas, que querem andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados, e os principais assentos nas sinagogas, e os principais lugares nos banquetes;
47 Endje sœ kœbɨlɨ ayashe koya mbœrœ kœyi angwa œrœ tœ endje. Yé œdœ endje kœsœ kœza avwala fœ Ndjaba, œndœ endje œ dɨ œrrr tœ kœma adœke œne kœdœ ɔtshɔ azu. Ndjaba œ wa bala ɔgbɔ ngbanga ga tœ endje.»
47 que devoram as casas das viúvas, e, por aparência, fazem longas orações; estes receberão maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.