Lucas 20
TAFO AYO (KXF) vs ARIB
1 Anga ɔlɔ bale, Yisu sœ lima kœyisœ œrœ fœ azu ɓa lœ Tepelo, œ sœ lima kœpandœ Ɔtshɔ O'o yé agbozu tshapa anganga Ndjaba, aayi kœyisœ awa akwa œdœ pe agbozu Ikrizia yi kumu endje.
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 Endje yu she adœke: «Pandœ nœ fœ 'a ka, tshagbozu nœ zœ to kpœta a? Œɗe ndje dá za gbɔgbɔ kœmbœrœ tœnœ fœ ɓœ a?»
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Tshe gi fœ endje adœke: «Œmœ ndje, mœ yindœ kœyu 'e dœ anga o'o bale. 'E pandœ nœ fœ mœ ka:
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 Batisimu á Yowane sœ lima kœza tœnœ, to ɓa lafo too ɓa ndœ azu?»
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Endje tetœ kœsharatœ endje lœ tœ endje adœke: «Œdœ a kœpa adœke: “Œ to ɓa lafo”, tshe pa adœke: “Mbœrœ gaɗe á a yiyi lima ndœ nœ fœ she nene a?”
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Yé œdœ a kpa kœgi adœke: “Ɓa ndœ azu, azu para œ ve azœ dœ badja yé œ kœwo azœ mbœrœ endje wusœ nœ adœke Yowane kœdœ lima ayi kœgbara o'o.”»
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Yeka á endje kœgi fœ she adœke: «'A wuwusœ uzu á tshe vwa lima she nene.»
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Yé Yisu kœpa fœ endje adœke: «Œmœ ndje, mœ pandœ osho á tshagbozu nœ mœ to tœnœ fœ 'e nene.»
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Manda nœ, Yisu tetœ kœpa ndœma toro fœ azu adœke: «Anga uzu lu lima ɔyɔ vinu ga lœ kɨndɨ nœ ye, œ guma o'o ugurutœ ye dœ anga aayi akwa adœke endje djo tshelœ kɨndɨnœ yeka á œne kœkurutshelœ ele vinunœ dœ endje, yé œ na ana manda olo ndjoro.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Olo kœkɔ ele vinunœ li, tshe vwa anga ayi akwa nœ ye ɓa ndœ endjeneke á endje sœ ɓa lœ kɨndɨ adœke endje vwa œnœ œne œsœ́ ele ɔyɔnœ fœ œne. Kashe aayi akwa ɓa lœ kɨndɨnœ za she œ ɓi she œrrr, œ gi she tshakane ye gbambanœ.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Ayengɔ kɨndɨ kpa vwa anga angbɨ ayi akwa, endje kpa za she, œ ɓi she œrrr, œ gu she, yé œ kpa gi she tshakane ye gbambanœ.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Tshe kpa vwa votɔ anga, endje to uku tœ ye yé œ vwi she ga shu.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 Yekane á ayengɔ kɨndɨnœ kœpa adœke: “Gaɗe dá mœ kœmbœrœ a? Mœ vwa gbolo yakoshe nœ mœ á mœ yindœ ye waa, anganœ endje dji she dœ ɔtshɔnœ.”
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Kashe, kœwu gbolo yakoshe nœ ye kœna tœnœ, aayi kœdjo tshelœ kɨndɨ vinunœ tetœ kœpalœtœ endje adœke: “E wu ayi kœsœpe dœ œrœ manda abanœ dá na asœ; a wo she yeka á kɨndɨnœ kœte œnœ azœ!”
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Endje wuta dœ she lœ kɨndɨnœ ga ushu yé œ wo she.
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Tshe na, œ wo aayi akwanœ para kɔkɔ, yé œ za akwa kɨndɨnœ fœ anga angbɨ aayi akwa.»
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Kashe Yisu mesho ga lœ ala endje, œ pa adœke: «O'o ala mbetinœ asœ yindœ kœpa adœ gaɗe:
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 Uzu kɔ á tshe te ga pa badjanœ asœmœ, tshe kɔ ngende ngende, yé tsheneke á badjanœ œ te ga pa ye, œ ndɨ tshelœ ye krœna ye.»
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Aayi kœyisœ awa akwa dœ pe agbozu tshapa anganga Ndjaba para lima awa ndœ kœza she ga lœ kánga dœ ɔlɔnœ asœmœ, kashe awa azu dá za lima endje. Gbambanœ nene, endje wu lima sœ nœ adœke Yisu pa ndœma toronœ asœmœ fœ œne.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Yé endje tetœ kœvu Yisu. Endje vwa azu á endje sœ kœmatœ endje adœke endje kœdœ azu á endje sœ ndjii fœ she. Azunœ asœmœ sœ lima kœkate kœdji ekpe o'o lœ ama ye yeka á kœgbɔ awa nœ kœtɔ meza pa ye ɓa ndœ agbozu tshalakpɨ œdœ ɓa ndœ gbozugo.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Endje yu she dœ o'o atake: «Ayi kœyisœrœ, 'a wusœ nœ adœke o'o á ɓœ sœ kœpa tœnœ yé á sœ kœyisœ nœ sœ dœ awanœ. Ɓœ sœsœ kœtondœ tshatshu azu nene yé ɓœ sœ kœyisœ awa Ndjaba fœ azu lindœ adjapu.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Pandœ nœ fœ 'a ka, 'a li kœyɔ lapo nœ Sezare ye a, too nene?»
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Yisu wusœ ekpe gbetshelœ nœ endje lima, yé œ pa fœ endje adœke:
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 «'E ma anga langere ngendja bale fœ mœ kane. Tshatshu uzu ɗe œdœ ɨ'ɨrɨ ɗe dá endje sú ga alanœ a?» Endje gi adœke: «Œnœ Sezare.»
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Tshe kœpa fœ endje adœke: «Tœnœ dœ mœ! 'E za œrœ nœ Sezare fœ Sezare, œnœ Ndjaba fœ Ndjaba.»
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Endje lili lima kœgbɔ she dœ ekperœ lœ o'onœ á tshe pa ɓa utshu azu kɔ asœmœ nene, kashe endje ka lima tœ ama endje tɨ ɔsɔ tœ o'o á tshe sœ lima kœgi tœnœ, yé œsœ endje yi lima taa.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Anga Asadukayi na ga ndœ Yisu. Endje dá sœ kœpa adœke kœshe lœ akuzu gugu nene. Endje yu Yisu adœke:
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 «Ayi kœyisœrœ, Moyize su lima awa akwa fœ 'a adœke: “Œdœ uzu kœsœ dœ ayanœ á tshe za yashe á kœzuzu gbolo dœ she nene yé á tshu, œ li adœke ayanœ to yashe koyanœ mbœrœ kœmbœrœ angwa fœ ayanœ á tshe tshu asœmœ.”
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Andaa, anga aaya lœ yabo bale sœ lima mindu dœ bisha (7). Eyanœ to yashe, œ zuzu gbolo dœ she nene, yé œ tshu.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Bishanœ to yashe koyanœ yé œ tshu awa bale,
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 manda nœ, votɔnœ kpa to ndje she, œ tshu ye. Ko atamœ sœmœ œrrr endje mindu dœ bisha tshu para, anga bale zuzu gbolo dœ she nene.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Ɓa tœ ndɔngɔlɔnœ, yashenœ tshu ndje ye.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Yé ataa, yashenœ asœmœ, lɔkɔ á akuzu œ kpa she, tshe dœ awo ɗe, mbœrœ endje mindu dœ bisha kɔ to lima she tœ awo endje yema a!»
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Yisu kœpa fœ endje adœke: «Ɓa pa ɔshɔ asœ, ayashe dœ ayakoshe œ totœ endje ye.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Kashe ayakoshe dœ pe ayashe á endje tshu, á Ndjaba wu adœke endje li kœshe lœ akuzu yé á li kœli ga lœ tafo ogo neke á na manda nœ, endje kpa totœ endje nene.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 Endje kpa tshu nene; gbambanœ nene, endje sœ ɓata aandjelu. Endje kœdœ agbolo nœ Ndjaba mbœrœ á endje she lœ akuzu ye.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Moyize pa lima ngbɨ adœke azu á endje tshu, endje she bala lœ kuzu. Gbambanœ nene, ala mbeti á pa o'o tœ upu nœ ɔyɔ á owo sœ lima kœtshi lœnœ, tshe e lima Gbozu adœke “Ndjaba nœ Abrayamo, Ndjaba nœ Izaka œdœ Ndjaba nœ Yakobo.”
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Ndjaba dœ́dœ́ Ndjaba nœ akuzu nene, kashe Ndjaba nœ asoro. Gbambanœ nene, azu kɔ sœ dœ soro mbœrœ she.»
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Anga aayi kœyisœ awa akwa za o'o œ pa adœke: «Ayi kœyisœrœ, ɓœ pa o'o nœ zœ dœ ɔtshɔnœ.»
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Gbambanœ nene, endje kpa gugu lima dœ awa ndœ kœyu anga o'o nene.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Yisu kœyu endje adœke: «Koto yeka á azu sœ kœpa adœke Masiya kœdœ gbolo nœ Davidi a?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Gbambanœ nene, Davidi dœ tœ ye pa ɓa la buku nœ Itshi nœ Ayuda adœke:
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 adœke mœ fa ayingba zœ
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 Adja Davidi dœ tœ ye sœ kœ'e she Gbozu. Yé dœ mara gaɗe dá Masiya kpa fa gbolo nœ Davidi a?»
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Yisu kœpa fœ ayambarœ nœ ye tœ ala azu kɔ á endje sœ lima kœdji she adœke:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 «Ala 'e gbɔ dœ aayi kœyisœ awa akwa á endje sœ kœro dœ yɔgbɔdɔ lœba tœ endje, á endje sœ kœyindœ nœ adœke azu sœ kœbala œne tœ osho á ukpulu azu sœ tœnœ. Endje yi kolœ ndœ kœsœ ga tœ osho á sœ utshunœ lœ Sinagoga dœ pe osho kœsœ nœ agbozu azu lœ angbo.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Endje sœ kœbɨlɨ ayashe koya mbœrœ kœyi angwa œrœ tœ endje. Yé œdœ endje kœsœ kœza avwala fœ Ndjaba, œndœ endje œ dɨ œrrr tœ kœma adœke œne kœdœ ɔtshɔ azu. Ndjaba œ wa bala ɔgbɔ ngbanga ga tœ endje.»
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.