Lucas 20

TAFO AYO (KXF) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Anga ɔlɔ bale, Yisu sœ lima kœyisœ œrœ fœ azu ɓa lœ Tepelo, œ sœ lima kœpandœ Ɔtshɔ O'o yé agbozu tshapa anganga Ndjaba, aayi kœyisœ awa akwa œdœ pe agbozu Ikrizia yi kumu endje.
1 Certo dia, quando Jesus estava ensinando o povo no templo e pregando as boas novas, chegaram-se a ele os chefes dos sacerdotes, juntamente com os mestres da lei e os líderes religiosos,
2 Endje yu she adœke: «Pandœ nœ fœ 'a ka, tshagbozu nœ zœ to kpœta a? Œɗe ndje dá za gbɔgbɔ kœmbœrœ tœnœ fœ ɓœ a?»
2 e lhe perguntaram: "Com que autoridade estás fazendo estas coisas? Quem te deu esta autoridade? "
3 Tshe gi fœ endje adœke: «Œmœ ndje, mœ yindœ kœyu 'e dœ anga o'o bale. 'E pandœ nœ fœ mœ ka:
3 Ele respondeu: "Eu também lhes farei uma pergunta: Digam-me:
4 Batisimu á Yowane sœ lima kœza tœnœ, to ɓa lafo too ɓa ndœ azu?»
4 O batismo de João era do céu, ou dos homens? "
5 Endje tetœ kœsharatœ endje lœ tœ endje adœke: «Œdœ a kœpa adœke: “Œ to ɓa lafo”, tshe pa adœke: “Mbœrœ gaɗe á a yiyi lima ndœ nœ fœ she nene a?”
5 Eles discutiam entre si, dizendo: "Se dissermos: ‘do céu’, ele perguntará: ‘Então por que vocês não creram nele? ’
6 Yé œdœ a kpa kœgi adœke: “Ɓa ndœ azu, azu para œ ve azœ dœ badja yé œ kœwo azœ mbœrœ endje wusœ nœ adœke Yowane kœdœ lima ayi kœgbara o'o.”»
6 Mas se dissermos: ‘dos homens’, todo o povo nos apedrejará, porque convencidos estão de que João era um profeta".
7 Yeka á endje kœgi fœ she adœke: «'A wuwusœ uzu á tshe vwa lima she nene.»
7 Assim, responderam: "Não sabemos de onde era".
8 Yé Yisu kœpa fœ endje adœke: «Œmœ ndje, mœ pandœ osho á tshagbozu nœ mœ to tœnœ fœ 'e nene.»
8 Disse então Jesus: "Tampouco lhes direi com que autoridade estou fazendo estas coisas".
9 Manda nœ, Yisu tetœ kœpa ndœma toro fœ azu adœke: «Anga uzu lu lima ɔyɔ vinu ga lœ kɨndɨ nœ ye, œ guma o'o ugurutœ ye dœ anga aayi akwa adœke endje djo tshelœ kɨndɨnœ yeka á œne kœkurutshelœ ele vinunœ dœ endje, yé œ na ana manda olo ndjoro.
9 Então Jesus passou a contar ao povo esta parábola: "Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a alguns lavradores e ausentou-se por longo tempo.
10 Olo kœkɔ ele vinunœ li, tshe vwa anga ayi akwa nœ ye ɓa ndœ endjeneke á endje sœ ɓa lœ kɨndɨ adœke endje vwa œnœ œne œsœ́ ele ɔyɔnœ fœ œne. Kashe aayi akwa ɓa lœ kɨndɨnœ za she œ ɓi she œrrr, œ gi she tshakane ye gbambanœ.
10 Na época da colheita, ele enviou um servo aos lavradores, para que lhe entregassem parte do fruto da vinha. Mas os lavradores o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
11 Ayengɔ kɨndɨ kpa vwa anga angbɨ ayi akwa, endje kpa za she, œ ɓi she œrrr, œ gu she, yé œ kpa gi she tshakane ye gbambanœ.
11 Ele mandou outro servo, mas a esse também espancaram e o trataram de maneira humilhante, mandando-o embora de mãos vazias.
12 Tshe kpa vwa votɔ anga, endje to uku tœ ye yé œ vwi she ga shu.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram da vinha.
13 Yekane á ayengɔ kɨndɨnœ kœpa adœke: “Gaɗe dá mœ kœmbœrœ a? Mœ vwa gbolo yakoshe nœ mœ á mœ yindœ ye waa, anganœ endje dji she dœ ɔtshɔnœ.”
13 "Então o proprietário da vinha disse: ‘Que farei? Mandarei meu filho amado; quem sabe o respeitarão’.
14 Kashe, kœwu gbolo yakoshe nœ ye kœna tœnœ, aayi kœdjo tshelœ kɨndɨ vinunœ tetœ kœpalœtœ endje adœke: “E wu ayi kœsœpe dœ œrœ manda abanœ dá na asœ; a wo she yeka á kɨndɨnœ kœte œnœ azœ!”
14 "Mas quando os lavradores o viram, combinaram entre si dizendo: ‘Este é o herdeiro. Vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
15 Endje wuta dœ she lœ kɨndɨnœ ga ushu yé œ wo she.
15 Assim, lançaram-no fora da vinha e o mataram. "O que lhes fará então o dono da vinha?
16 Tshe na, œ wo aayi akwanœ para kɔkɔ, yé œ za akwa kɨndɨnœ fœ anga angbɨ aayi akwa.»
16 Virá, matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros". Quando o povo ouviu isso, disse: "Que isso nunca aconteça! "
17 Kashe Yisu mesho ga lœ ala endje, œ pa adœke: «O'o ala mbetinœ asœ yindœ kœpa adœ gaɗe:
17 Jesus olhou fixamente para eles e perguntou: "Então, qual é o significado do que está escrito? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular’.
18 Uzu kɔ á tshe te ga pa badjanœ asœmœ, tshe kɔ ngende ngende, yé tsheneke á badjanœ œ te ga pa ye, œ ndɨ tshelœ ye krœna ye.»
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó".
19 Aayi kœyisœ awa akwa dœ pe agbozu tshapa anganga Ndjaba para lima awa ndœ kœza she ga lœ kánga dœ ɔlɔnœ asœmœ, kashe awa azu dá za lima endje. Gbambanœ nene, endje wu lima sœ nœ adœke Yisu pa ndœma toronœ asœmœ fœ œne.
19 Os mestres da lei e os chefes dos sacerdotes procuravam uma forma de prendê-lo imediatamente, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado essa parábola. Todavia tinham medo do povo.
20 Yé endje tetœ kœvu Yisu. Endje vwa azu á endje sœ kœmatœ endje adœke endje kœdœ azu á endje sœ ndjii fœ she. Azunœ asœmœ sœ lima kœkate kœdji ekpe o'o lœ ama ye yeka á kœgbɔ awa nœ kœtɔ meza pa ye ɓa ndœ agbozu tshalakpɨ œdœ ɓa ndœ gbozugo.
20 Pondo-se a vigiá-lo, eles mandaram espiões, que se fingiam justos, para apanhar Jesus em alguma coisa que ele dissesse, de forma que o pudessem entregar ao poder e à autoridade do governador.
21 Endje yu she dœ o'o atake: «Ayi kœyisœrœ, 'a wusœ nœ adœke o'o á ɓœ sœ kœpa tœnœ yé á sœ kœyisœ nœ sœ dœ awanœ. Ɓœ sœsœ kœtondœ tshatshu azu nene yé ɓœ sœ kœyisœ awa Ndjaba fœ azu lindœ adjapu.
21 Assim, os espiões lhe perguntaram: "Mestre, sabemos que falas e ensinas o que é correto, e que não mostras parcialidade, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade.
22 Pandœ nœ fœ 'a ka, 'a li kœyɔ lapo nœ Sezare ye a, too nene?»
22 É certo pagar imposto a César ou não? "
23 Yisu wusœ ekpe gbetshelœ nœ endje lima, yé œ pa fœ endje adœke:
23 Ele percebeu a astúcia deles e lhes disse:
24 «'E ma anga langere ngendja bale fœ mœ kane. Tshatshu uzu ɗe œdœ ɨ'ɨrɨ ɗe dá endje sú ga alanœ a?» Endje gi adœke: «Œnœ Sezare.»
24 "Mostrem-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que há nele? "
25 Tshe kœpa fœ endje adœke: «Tœnœ dœ mœ! 'E za œrœ nœ Sezare fœ Sezare, œnœ Ndjaba fœ Ndjaba.»
25 "De César", responderam eles. Ele lhes disse: "Portanto, dêem a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus".
26 Endje lili lima kœgbɔ she dœ ekperœ lœ o'onœ á tshe pa ɓa utshu azu kɔ asœmœ nene, kashe endje ka lima tœ ama endje tɨ ɔsɔ tœ o'o á tshe sœ lima kœgi tœnœ, yé œsœ endje yi lima taa.
26 E não conseguiram apanhá-lo em nenhuma palavra diante do povo. E, admirados com a sua resposta, ficaram em silêncio.
27 Anga Asadukayi na ga ndœ Yisu. Endje dá sœ kœpa adœke kœshe lœ akuzu gugu nene. Endje yu Yisu adœke:
27 Alguns dos saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se de Jesus com a seguinte questão:
28 «Ayi kœyisœrœ, Moyize su lima awa akwa fœ 'a adœke: “Œdœ uzu kœsœ dœ ayanœ á tshe za yashe á kœzuzu gbolo dœ she nene yé á tshu, œ li adœke ayanœ to yashe koyanœ mbœrœ kœmbœrœ angwa fœ ayanœ á tshe tshu asœmœ.”
28 "Mestre", disseram eles, "Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
29 Andaa, anga aaya lœ yabo bale sœ lima mindu dœ bisha (7). Eyanœ to yashe, œ zuzu gbolo dœ she nene, yé œ tshu.
29 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
30 Bishanœ to yashe koyanœ yé œ tshu awa bale,
30 O segundo
31 manda nœ, votɔnœ kpa to ndje she, œ tshu ye. Ko atamœ sœmœ œrrr endje mindu dœ bisha tshu para, anga bale zuzu gbolo dœ she nene.
31 e o terceiro e depois também os outros casaram-se com ela; e morreram os sete sucessivamente, sem deixar filhos.
32 Ɓa tœ ndɔngɔlɔnœ, yashenœ tshu ndje ye.
32 Finalmente morreu também a mulher.
33 Yé ataa, yashenœ asœmœ, lɔkɔ á akuzu œ kpa she, tshe dœ awo ɗe, mbœrœ endje mindu dœ bisha kɔ to lima she tœ awo endje yema a!»
33 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
34 Yisu kœpa fœ endje adœke: «Ɓa pa ɔshɔ asœ, ayashe dœ ayakoshe œ totœ endje ye.
34 Jesus respondeu: "Os filhos desta era casam-se e são dados em casamento,
35 Kashe ayakoshe dœ pe ayashe á endje tshu, á Ndjaba wu adœke endje li kœshe lœ akuzu yé á li kœli ga lœ tafo ogo neke á na manda nœ, endje kpa totœ endje nene.
35 mas os que forem considerados dignos de tomar parte na era que há de vir e na ressurreição dos mortos não se casarão nem serão dados em casamento,
36 Endje kpa tshu nene; gbambanœ nene, endje sœ ɓata aandjelu. Endje kœdœ agbolo nœ Ndjaba mbœrœ á endje she lœ akuzu ye.
36 e não podem mais morrer, pois são como os anjos. São filhos de Deus, visto que são filhos da ressurreição.
37 Moyize pa lima ngbɨ adœke azu á endje tshu, endje she bala lœ kuzu. Gbambanœ nene, ala mbeti á pa o'o tœ upu nœ ɔyɔ á owo sœ lima kœtshi lœnœ, tshe e lima Gbozu adœke “Ndjaba nœ Abrayamo, Ndjaba nœ Izaka œdœ Ndjaba nœ Yakobo.”
37 E que os mortos ressuscitam, já Moisés mostrou, no relato da sarça, quando ao Senhor ele chama ‘Deus de Abraão, Deus de Isaque e Deus de Jacó’.
38 Ndjaba dœ́dœ́ Ndjaba nœ akuzu nene, kashe Ndjaba nœ asoro. Gbambanœ nene, azu kɔ sœ dœ soro mbœrœ she.»
38 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos, pois para ele todos vivem".
39 Anga aayi kœyisœ awa akwa za o'o œ pa adœke: «Ayi kœyisœrœ, ɓœ pa o'o nœ zœ dœ ɔtshɔnœ.»
39 Alguns dos mestres da lei disseram: "Respondeste bem, Mestre! "
40 Gbambanœ nene, endje kpa gugu lima dœ awa ndœ kœyu anga o'o nene.
40 E ninguém mais ousava fazer-lhe perguntas.
41 Yisu kœyu endje adœke: «Koto yeka á azu sœ kœpa adœke Masiya kœdœ gbolo nœ Davidi a?
41 Então Jesus lhes perguntou: "Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 Gbambanœ nene, Davidi dœ tœ ye pa ɓa la buku nœ Itshi nœ Ayuda adœke:
42 "O próprio Davi afirma no Livro dos Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita
43 adœke mœ fa ayingba zœ
43 até que eu ponha os teus inimigos como estrado para os teus pés" ’.
44 Adja Davidi dœ tœ ye sœ kœ'e she Gbozu. Yé dœ mara gaɗe dá Masiya kpa fa gbolo nœ Davidi a?»
44 Portanto Davi o chama ‘Senhor’. Então, como é que ele pode ser seu filho? "
45 Yisu kœpa fœ ayambarœ nœ ye tœ ala azu kɔ á endje sœ lima kœdji she adœke:
45 Estando todo o povo a ouvi-lo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 «Ala 'e gbɔ dœ aayi kœyisœ awa akwa á endje sœ kœro dœ yɔgbɔdɔ lœba tœ endje, á endje sœ kœyindœ nœ adœke azu sœ kœbala œne tœ osho á ukpulu azu sœ tœnœ. Endje yi kolœ ndœ kœsœ ga tœ osho á sœ utshunœ lœ Sinagoga dœ pe osho kœsœ nœ agbozu azu lœ angbo.
46 "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, e gostam muito de receber saudações nas praças e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
47 Endje sœ kœbɨlɨ ayashe koya mbœrœ kœyi angwa œrœ tœ endje. Yé œdœ endje kœsœ kœza avwala fœ Ndjaba, œndœ endje œ dɨ œrrr tœ kœma adœke œne kœdœ ɔtshɔ azu. Ndjaba œ wa bala ɔgbɔ ngbanga ga tœ endje.»
47 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses homens serão punidos com maior rigor! "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.