Hebreus 3
TAFO AYO (KXF) vs NVT
1 Atamœ, aaya mœ, e'e kœdœ ayerœ azu nœ Ndjaba á tshe e 'e ndœ kœmbœrœ ogo nœ ye ɓa lafo, 'e meosho ga tœ Yisu á tshe dœ ayi avwa œdœ egerœ nganga Ndjaba nœ kœyindœrœ á a sœ kœmɨndœ nœ.
1 Portanto, irmãos santos que participam do chamado celestial, considerem atentamente a Jesus, que declaramos ser Apóstolo e Sumo Sacerdote.
2 Œ dœ adjapu adœke tshe sœ lima ndjii utshu Ndjaba á tshe ke she ndœ akwa ɓata á Moyize sœ ndje lima ndjii lœ anda nœ Ndjaba djigi.
2 Pois ele foi fiel àquele que o designou, assim como Moisés serviu fielmente quando lhe foi confiada toda a casa de Deus.
3 Endje donga ayi kœmɔ anda kœropa anda dœ tœ ye. Gbambanœ nene, mokɔ nœ Yisu ropa œnœ Moyize.
3 Jesus, no entanto, é digno de muito mais honra que Moisés, assim como a pessoa que constrói uma casa merece mais elogios que a casa em si.
4 Anda bale dœ bale kɔ sœ dœ uzu á tshe mɔ, yé uzu á tshe mɔ kɔ kœdœ Ndjaba.
4 Pois toda casa tem um construtor, mas Deus é o construtor de todas as coisas.
5 Andaa, Moyize za lima tœ ye kœmbœrœ akwa dœ lɔsu ye bale lœ anda nœ Ndjaba djigi ɓata ayi akwa mbœrœ kœma œneke á li má adœke Ndjaba pa.
5 Por certo, Moisés foi fiel como servo na casa de Deus, e seu trabalho ilustrou verdades que seriam mais tarde reveladas.
6 Kashe Kristu zatœ ye kœmbœrœ akwa dœ lɔsu ye bale ɓata Gbolo, yé Ndjaba za she ga tœ kumu akwa lœ anda nœ ye. Anda nœ ye kœdœ azœ œdœ a kœsœpe kolœ kœyindœ nœ yé á sœ kœko lɔsu azœ ga tœ œrœ á a sœ kœkate kœgbɔ tœnœ dœ yanga.
6 Mas Cristo, como Filho, é responsável por toda a casa de Deus; e nós somos a casa de Deus, se nos mantivermos corajosos e firmes em nossa esperança gloriosa.
7 Mbœrœ tœnœ dá Ɔtshɔ Ɨshirɨ pa adœke:
7 Por isso o Espírito Santo diz: “Hoje, se ouvirem sua voz,
8 'e sœsœ dœ ɔgbɔ lɔsu nene ɓata lɔndɔ á 'e oma lima dœ Ndjaba,
8 não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião, quando me puseram à prova no deserto.
9 Ɓa zœ, alaba 'e kœwu lima lɔsu mœ dœ kœpara awa kœyu tshelœ mœ,
9 Ali seus antepassados me tentaram e me puseram à prova, apesar de terem visto meus feitos durante quarenta anos.
10 manda ungu zazu bisha (40).
10 Por isso fiquei irado com aquela geração e disse: ‘Seu coração sempre se desvia de mim; vocês se recusam a andar em meus caminhos’.
11 Gbambanœ nene, mœ dara ama mœ lœ ókó nœ mœ adœke:
11 Assim, jurei em minha ira: ‘Jamais entrarão em meu descanso’”.
12 Alaya mœ, 'e sœ dœ gbɔdjela. Kaka adœke uzu bale ugurutœ 'e sœsœ dœ ekpe lɔsu dœ pe sharapu neke á vwa she kœfa tshangba ye fœ Ndjaba nœ soro nene.
12 Portanto, irmãos, cuidem para que nenhum de vocês tenha coração perverso e incrédulo que os desvie do Deus vivo.
13 Kashe 'e to gbɔgbɔ ugurutœ 'e dœ anga 'e ɔlɔ dœ ɔlɔ ɓata á endje sú ala Buku adœke œndœ «tshakpesheke» sœpe kœdɨ tœnœ, mbœrœ adœke ekperœ bɨbɨlɨ uzu bale ugurutœ 'e, á tshe kœwuta dœ ɔgbɔ lɔsu nene.
13 Advirtam uns aos outros todos os dias, enquanto ainda é “hoje”, para que nenhum de vocês seja enganado pelo pecado e fique endurecido.
14 Gbambanœ nene, œdœ a kœsœpe kœshi gbɨ œrrr ga tœ ndɔngɔlɔ soro azœ lœ kœyindœrœ ɓata á a gbɔ lima tœ alinœ, a wuta aayi kœmbœrœ akwa awa bale dœ Kristu.
14 Porque nos tornaremos participantes de Cristo, se de fato mantivermos firme até o fim a confiança que nele depositamos no início.
15 Endje su ɓala buku nœ Ndjaba adœke:
15 Lembrem-se do que foi dito: “Hoje, se ouvirem sua voz, não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião”.
16 Azu aɗe dá dji lima tshama ye, yé á oma dœ she a? Œ dœ́dœ́ lima azu kɔ á Moyize ko endje wuta tœnœ ga ushu lœ ogo Ezipito nene a?
16 E quem foram os que se rebelaram mesmo depois de terem ouvido? Não foram aqueles que saíram do Egito conduzidos por Moisés?
17 Yé aɗe dá Ndjaba sœ lima dœ ókó ga tœ endje manda ungu zazu bisha a? Œ dœ́dœ́ ga tœ azu á endje mbœrœ lima ekperœ yekane á tshu ɓa lœ kpagagasho nene a?
17 E quem deixou Deus irado durante quarenta anos? Não foi o povo que pecou e cujos corpos ficaram no deserto?
18 Yé aɗe dá Ndjaba dara lima ama ye adœke endje li kœyatœ endje ɓa ndœ œne nene a? Œ dœ́dœ́ mbœrœ azu á endje oma lima asœmœ nene a?
18 E a quem Deus se dirigiu quando jurou que jamais entrariam em seu descanso? Não foi ao povo que lhe desobedeceu?
19 Yé a wu adœke endje lili lima kœli ga zœ nene mangba ɔgbɔ lɔsu nœ endje.
19 Vemos, portanto, que não puderam entrar no descanso por causa de sua incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.