Atos 27

Bais Ula Mumuru Aime Iesu (KTO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Urie, Festas la uabua Paulo na kilalap a non migana, bonim a Iulias meba asagaang ga ala na kantri Itali. Iriro migana la uale mabuo 100 ma teip o danunumiap kabirana a gar meiva ‘gar ila kani ma teip o danunumiap am Kaisar’. Na irie tara, maiabua Paulo ga mirie non teip la maionama na luguan o arubu na kilan a iriro Iulias. Tie, malagiong Iulias ga namo tegomeng bo sip la eba ibirieng ga ila toruan na kantri Itali. Ga pava gat la eba apoluan ga pala ga irie.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Tie, na taun Sisaria la man ponama ka, ogimapang non sip urie la maio na taun Adramitum na provins Esia. Ga papto uriro sip la ibirieng tapmat labinim na provins Esia. Ga tegopang bo non sip ga pala. Na irie tara, Aristakus onim na taun Tesalonaika na provins Masedonia irie la ula ga pava. Tie, teiara sip ga pala.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Pala ga pala, kalup parabira la betpang na taun Saidon, pa Iulias la akosarong tavuk ila mumuri ira Paulo. Ga keula aime Paulo meba ala magimaang migap am ga parakang maun.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Tie, tubiat la opolai Saidon ga ifif ula mamaranu la mitara pailafieng. Are ratmat ga pala akabanpang nap a ailan Saipras na kilan ila kaiarong memani, ana iruo nap la karuk o ifif ula kanu.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Paia irio nap o pirom la iot na taralapien lie provinsipien Silisia ga Pamfilia. Ga pala ga pala betpang na taun Maira na provins Lisia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Tie, ogimaong Iulias non sip onim na taun Aleksandria la muio ga namo ila na kantri Itali. Are ratmat ga pauala meba tegopang bo uriro sip, ga tegopang ga pala.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Tie, opolai taun Maira, pa ifif la betieng maranit ga pabunakieng kirat. Are ratmat ga man ibirieng it sip teteiliat ma papot ma lap. Urie, tubiat la mupo betpang kagarat u taun Naidas. Ga na uriro pianam, tiespang meba pala Rom. Pa titot urio ifif la mitara mamaranu ga pailafieng. Are ratmat ga ina terigipang ga pala kagarat ai ailan Krit, logima a Salmone.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Ga akabanpang irio ailan ga onoun bat ifif. Pa teip la mime ubi bo sip la mitara mamaranim iro ubi ga tubiat la pala betpang na non ailan la meiva bonim a ‘taun la ui maset la iot kagarat u labinim’. Ut kagarat it u taun Lasea.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Urie, nam ara papot ma lap. Ga la ula kanu maiong Iudaiap la ofenmeng parak urie gat la no ra. Pa na iruo tara, ifif la mitara kiro migat, ga puoieng meba saikieng sip. Are ratmat ga ovaikong Paulo agat ang mai teip mila umiale bo sip.
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 Tiesong gare ro, “O mimi teip, leba ina bula gat, tie giginanim ula kanu la eba buioping ga bukiraraieng. Papot pagap la eba saikmeng. Talet tiestung me sip ga non pagap la eba saikmeng. Karuk. Eba gat betieng papot giginanim iro ninimiap buong.” Tiesong Paulo gare ro.
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 — ausente —
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 — ausente —
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Urie, na tara la namo pala, tatak ifif la teiara la betieng na saut pa tale kan mamaranu. Are ratmat ga agatmeng namo ga ebar puomeng meba ibirmeng me Finiks. Are ratmat ga merana anka me nakap, ga ibirmeng ga mela kagarat migat oi vuor a ailan Krit ga man mela.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Pa talet kagat ga teiara non ifif ula mamaranu migat, meivo Iurakilo ga muio lourup pabuo. Urio ifif, la maio bo kavilap na ailan Krit.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Ga ogisgisieng sip maranit migat. Pa teip la mime ubi bo sip la tale puomeng meba sitiameng sip meba ibirieng arakin o ifif. Karuk migat. Are ratmat ga pairo ifif ga man oiraragieng sip pang ga ila.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Tie, pala betpang na non nap a tatak ailan, bonim a Koda. Na irie nap, pamamaranim migat ga paranam dingip o ninimiap ga mumaio nakap bo sip. Miriro dingip, teip o ubi bo sip la mime mavis maranit iro sip.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Urie, na tara la mumaio dingip nakap bo sip, tie maiaram iagurup mila mamaranim la laklagam ga magomeng me upat sip ga ovismeng maranit meba ongangasmeng sip. Ga ame vuor la iot kabirana o pirom kagarat u Afrika. Are ratmat ga merau ebun ibirieng sip ga ila dusieng iro urio ubiem ga agomeng anka meba tale oirarakmeng boulup sip. Ga oirakieng ifif sip pang ga ila tapmat.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Pa na arubu, ifif ga boulup la mitara pairakmeng. Tie, parabira, teip o ubi bo sip la man magomeng non pagap me todang na pirom.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Urie, o lama naien la, maiaram pagap o sip ga magomeng me na pirom.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Na tara la ponama bo sip na pirom, ifif ga pirom la mitara musliong. Are ratmat ga tale kan pame agima efan ga maralaip, muio puoieng ira ma papot lap. Tie, tale gat agatpang ume ifif ga boulup meba nan ba, ga ponang maset. Karuk. Agatpang it namo saikpang.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Urie, mirier teip la tale maset parakmeng, muio puomeng ira ma papot lap. Are ratmat ga ula dusong Paulo kabirana ma ga tiesong ga ugama, “O mimi teip, la omiuluan tiestung ga tale amiolai ailan Krit, eva, eba tale betieng uriro giginanim ula kanu la betieng ira buo titot ga saikmeng pagap ganam.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Pa titot la tuga miralava. Dalap mi le maiot teteiliat, memani tala kan saikong migana ba kabirana mi. Karuk. Sip it la eba saikieng.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Miptang, Tume lotu me ai iruo Morowa. Eva turuo migana ang o ubi. Ga o uta arubu, muo Angelo ang Morowa ga dusong kagarat toi ga toulo.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Ga ugama, ‘Paulo, buat nurau! Migat ara eba nala, ga dusnang na irap a orong ila kani Kaisar. Pa naptang! Teip la maionama ga nunuo bo urio sip, mirie ganam leba ualeng Morowa mabuo, ga mirie gat leba maionang maset.’ Angelo la tiesong gare ro.
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Are ratmat ga mimi teip, buat mirau. Karuk. Memani, nagantung ira Morowa eba makosarang pagap ganam ga betmeng gare tie la toulo.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Pa eba buiaving pirom ga bula betbuong na non ailan ga eba kiro ba sip.” Maulo Paulo gare ro.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Urie, apolai ra ailan Krit ga pala ga pala puoieng leba nan ba narain wikipien. Na irie tara, man kagaiieng sip ga ila tapmat kabirana o pirom Edria. Pa kabirana o arubu, teip o ubi bo sip la ogasangenmeng namo ga betpang ara kagarat u labinim.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Are ratmat ga maiaro iagur ula laklago meba osangameng pirom, meba omeira la naminila ga namuk ma sangaip. Osangameng ga omeit laira ira 37 ma meta. Ga ina rot ila sip, ga ina osangameng ga omeit la ira 27 metala iot na irie nap.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Are ratmat ga parau maime boulup la ebun ogomeng sip nakap bo vuor. Are ratmat ga bo komaniem o sip la magomeng nagala ma ankap me lourup. Ga man marikmeng ga man uanmela meba kakalait parabira ba.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Pa na irie tara, teip la mime ubi bo sip la namo omaioping alang ba meba omiolaing sip ga mela. Are ratmat ga meinio obinam ula kapio me lourup na pirom meba igomeng ga mela. Pa kakarabim ga megama eba mela magomeng non ankap leike o sip.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Pa Paulo la aulo migana ila uke o danunumiap ga teip am o danunumiap gare ro, “Leba mimaiolaing mirio teip o ubi bo sip, eva eba saikming.”
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Are ratmat ga teip o danunumiap la okiripmeng iagur o dingi ga maiairo ga kagaieng ga ila.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Urie, uanpala meba parabira ba. Pa Paulo la man maulo maranit teip ganam meba parakmeng. Tiesong gare ro, “Tara ila laklage neip mi la tale maionama maset. Tale parakmeng puoieng ira ma 14 ma lap ga muio puoieng titot.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Are ratmat ga mirulo ra, le miom parakiap ba meba mimamaranim ba. Miptang, tale puoming meba mikiram ba. Karuk. Mimi ganam la ebat mimumurum ba.”
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Tiesong Paulo gare ro, ga uaro purun ga ivo temaieng me aun Morowa na irap ma. Ga opagoula ga puaro la man u.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Are ratmat ga mirier teip ganam la teteiliat maiot dalap ma ga mirie gat la parakmeng.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Uvas ma teip ganam la maionama bo sip, la puomeng gare 276.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Parakmeng ga utmeng ara ga narien. Urie, nameng meba tale gigino ba sip maset, are ratmat ga agomeng wit gane me lourup na pirom.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Urie, betieng parabira, ga teip o ubi bo sip la ogimameng ubiem labinim ula muru. Pa tale oarakimeng man nap o kimanam. Are ratmat ga tiesmeng ga meburio ties meba okosarmeng sip meba ibirieng ga ila iva labinim ga ionang tie.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Are ratmat ga maulo migana ila uke me sip ga mela marangameng pagap, meba ila sip. Tie, makiripmeng iagurup ma nagala ma ankap la maiot na pirom. Are ratmat ga ovikmeng iagur ira stia ga arangameng stia meba okosarang ubi. Pa mirier teip la urangameng meba agibumeng non sel na nap leke. Are ratmat ga ailafieng ifif sel ga ibirieng sip ga ila na ubiem.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Pa iaba sip bo non nap o ubiem la iot kabirana o pirom, ga dusieng iro. Nanam o sip la dusieng maranit na ubiem ga tale puoieng meba ibirieng. Ga boulup la man fukmeng me ira komaniem o sip ga ma paragenieng.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Pa teip o danunumiap la tale nameng me noba teip la maionama na luguan o arubu le igomeng. Are ratmat ga tiesmeng ara meba menamum tiep mila maionama na luguan o arubu ga meving ganam.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Pa migana ila uke maiam 100 ma teip o danunumiap la naong aime Paulo meba emung. Are ratmat ga manoun meba miairam teip mila maionama na luguan o arubu ga buat menamuam. Tie maulo gare ro, “Teip la puomeng meba kagaimeng, tegoming me lourup na pirom ga kagaiming ga lake mila betming labinim.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Pa mirie non teip la tale puomeng meba kagaimeng, miaram palangip o non pagap o sip. Ga miarim ga kagaiming mabuo me labinim.” Migana ila uke o danunumiap la tiesong gare ro. Urie, pava ganam la iat pala betpang labinim. Karuk kan a migana ba la saikong. Karuk. Pava ganam la iat pamurum.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.