Atos 27
Bais Ula Mumuru Aime Iesu (KTO) vs NTLH
1 Urie, Festas la uabua Paulo na kilalap a non migana, bonim a Iulias meba asagaang ga ala na kantri Itali. Iriro migana la uale mabuo 100 ma teip o danunumiap kabirana a gar meiva ‘gar ila kani ma teip o danunumiap am Kaisar’. Na irie tara, maiabua Paulo ga mirie non teip la maionama na luguan o arubu na kilan a iriro Iulias. Tie, malagiong Iulias ga namo tegomeng bo sip la eba ibirieng ga ila toruan na kantri Itali. Ga pava gat la eba apoluan ga pala ga irie.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Tie, na taun Sisaria la man ponama ka, ogimapang non sip urie la maio na taun Adramitum na provins Esia. Ga papto uriro sip la ibirieng tapmat labinim na provins Esia. Ga tegopang bo non sip ga pala. Na irie tara, Aristakus onim na taun Tesalonaika na provins Masedonia irie la ula ga pava. Tie, teiara sip ga pala.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Pala ga pala, kalup parabira la betpang na taun Saidon, pa Iulias la akosarong tavuk ila mumuri ira Paulo. Ga keula aime Paulo meba ala magimaang migap am ga parakang maun.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Tie, tubiat la opolai Saidon ga ifif ula mamaranu la mitara pailafieng. Are ratmat ga pala akabanpang nap a ailan Saipras na kilan ila kaiarong memani, ana iruo nap la karuk o ifif ula kanu.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Paia irio nap o pirom la iot na taralapien lie provinsipien Silisia ga Pamfilia. Ga pala ga pala betpang na taun Maira na provins Lisia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Tie, ogimaong Iulias non sip onim na taun Aleksandria la muio ga namo ila na kantri Itali. Are ratmat ga pauala meba tegopang bo uriro sip, ga tegopang ga pala.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Tie, opolai taun Maira, pa ifif la betieng maranit ga pabunakieng kirat. Are ratmat ga man ibirieng it sip teteiliat ma papot ma lap. Urie, tubiat la mupo betpang kagarat u taun Naidas. Ga na uriro pianam, tiespang meba pala Rom. Pa titot urio ifif la mitara mamaranu ga pailafieng. Are ratmat ga ina terigipang ga pala kagarat ai ailan Krit, logima a Salmone.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Ga akabanpang irio ailan ga onoun bat ifif. Pa teip la mime ubi bo sip la mitara mamaranim iro ubi ga tubiat la pala betpang na non ailan la meiva bonim a ‘taun la ui maset la iot kagarat u labinim’. Ut kagarat it u taun Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Urie, nam ara papot ma lap. Ga la ula kanu maiong Iudaiap la ofenmeng parak urie gat la no ra. Pa na iruo tara, ifif la mitara kiro migat, ga puoieng meba saikieng sip. Are ratmat ga ovaikong Paulo agat ang mai teip mila umiale bo sip.
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 Tiesong gare ro, “O mimi teip, leba ina bula gat, tie giginanim ula kanu la eba buioping ga bukiraraieng. Papot pagap la eba saikmeng. Talet tiestung me sip ga non pagap la eba saikmeng. Karuk. Eba gat betieng papot giginanim iro ninimiap buong.” Tiesong Paulo gare ro.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 — ausente —
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 — ausente —
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Urie, na tara la namo pala, tatak ifif la teiara la betieng na saut pa tale kan mamaranu. Are ratmat ga agatmeng namo ga ebar puomeng meba ibirmeng me Finiks. Are ratmat ga merana anka me nakap, ga ibirmeng ga mela kagarat migat oi vuor a ailan Krit ga man mela.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Pa talet kagat ga teiara non ifif ula mamaranu migat, meivo Iurakilo ga muio lourup pabuo. Urio ifif, la maio bo kavilap na ailan Krit.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Ga ogisgisieng sip maranit migat. Pa teip la mime ubi bo sip la tale puomeng meba sitiameng sip meba ibirieng arakin o ifif. Karuk migat. Are ratmat ga pairo ifif ga man oiraragieng sip pang ga ila.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Tie, pala betpang na non nap a tatak ailan, bonim a Koda. Na irie nap, pamamaranim migat ga paranam dingip o ninimiap ga mumaio nakap bo sip. Miriro dingip, teip o ubi bo sip la mime mavis maranit iro sip.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Urie, na tara la mumaio dingip nakap bo sip, tie maiaram iagurup mila mamaranim la laklagam ga magomeng me upat sip ga ovismeng maranit meba ongangasmeng sip. Ga ame vuor la iot kabirana o pirom kagarat u Afrika. Are ratmat ga merau ebun ibirieng sip ga ila dusieng iro urio ubiem ga agomeng anka meba tale oirarakmeng boulup sip. Ga oirakieng ifif sip pang ga ila tapmat.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Pa na arubu, ifif ga boulup la mitara pairakmeng. Tie, parabira, teip o ubi bo sip la man magomeng non pagap me todang na pirom.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Urie, o lama naien la, maiaram pagap o sip ga magomeng me na pirom.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Na tara la ponama bo sip na pirom, ifif ga pirom la mitara musliong. Are ratmat ga tale kan pame agima efan ga maralaip, muio puoieng ira ma papot lap. Tie, tale gat agatpang ume ifif ga boulup meba nan ba, ga ponang maset. Karuk. Agatpang it namo saikpang.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Urie, mirier teip la tale maset parakmeng, muio puomeng ira ma papot lap. Are ratmat ga ula dusong Paulo kabirana ma ga tiesong ga ugama, “O mimi teip, la omiuluan tiestung ga tale amiolai ailan Krit, eva, eba tale betieng uriro giginanim ula kanu la betieng ira buo titot ga saikmeng pagap ganam.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Pa titot la tuga miralava. Dalap mi le maiot teteiliat, memani tala kan saikong migana ba kabirana mi. Karuk. Sip it la eba saikieng.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Miptang, Tume lotu me ai iruo Morowa. Eva turuo migana ang o ubi. Ga o uta arubu, muo Angelo ang Morowa ga dusong kagarat toi ga toulo.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Ga ugama, ‘Paulo, buat nurau! Migat ara eba nala, ga dusnang na irap a orong ila kani Kaisar. Pa naptang! Teip la maionama ga nunuo bo urio sip, mirie ganam leba ualeng Morowa mabuo, ga mirie gat leba maionang maset.’ Angelo la tiesong gare ro.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Are ratmat ga mimi teip, buat mirau. Karuk. Memani, nagantung ira Morowa eba makosarang pagap ganam ga betmeng gare tie la toulo.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Pa eba buiaving pirom ga bula betbuong na non ailan ga eba kiro ba sip.” Maulo Paulo gare ro.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Urie, apolai ra ailan Krit ga pala ga pala puoieng leba nan ba narain wikipien. Na irie tara, man kagaiieng sip ga ila tapmat kabirana o pirom Edria. Pa kabirana o arubu, teip o ubi bo sip la ogasangenmeng namo ga betpang ara kagarat u labinim.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Are ratmat ga maiaro iagur ula laklago meba osangameng pirom, meba omeira la naminila ga namuk ma sangaip. Osangameng ga omeit laira ira 37 ma meta. Ga ina rot ila sip, ga ina osangameng ga omeit la ira 27 metala iot na irie nap.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Are ratmat ga parau maime boulup la ebun ogomeng sip nakap bo vuor. Are ratmat ga bo komaniem o sip la magomeng nagala ma ankap me lourup. Ga man marikmeng ga man uanmela meba kakalait parabira ba.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Pa na irie tara, teip la mime ubi bo sip la namo omaioping alang ba meba omiolaing sip ga mela. Are ratmat ga meinio obinam ula kapio me lourup na pirom meba igomeng ga mela. Pa kakarabim ga megama eba mela magomeng non ankap leike o sip.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Pa Paulo la aulo migana ila uke o danunumiap ga teip am o danunumiap gare ro, “Leba mimaiolaing mirio teip o ubi bo sip, eva eba saikming.”
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Are ratmat ga teip o danunumiap la okiripmeng iagur o dingi ga maiairo ga kagaieng ga ila.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Urie, uanpala meba parabira ba. Pa Paulo la man maulo maranit teip ganam meba parakmeng. Tiesong gare ro, “Tara ila laklage neip mi la tale maionama maset. Tale parakmeng puoieng ira ma 14 ma lap ga muio puoieng titot.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Are ratmat ga mirulo ra, le miom parakiap ba meba mimamaranim ba. Miptang, tale puoming meba mikiram ba. Karuk. Mimi ganam la ebat mimumurum ba.”
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Tiesong Paulo gare ro, ga uaro purun ga ivo temaieng me aun Morowa na irap ma. Ga opagoula ga puaro la man u.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Are ratmat ga mirier teip ganam la teteiliat maiot dalap ma ga mirie gat la parakmeng.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Uvas ma teip ganam la maionama bo sip, la puomeng gare 276.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Parakmeng ga utmeng ara ga narien. Urie, nameng meba tale gigino ba sip maset, are ratmat ga agomeng wit gane me lourup na pirom.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Urie, betieng parabira, ga teip o ubi bo sip la ogimameng ubiem labinim ula muru. Pa tale oarakimeng man nap o kimanam. Are ratmat ga tiesmeng ga meburio ties meba okosarmeng sip meba ibirieng ga ila iva labinim ga ionang tie.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Are ratmat ga maulo migana ila uke me sip ga mela marangameng pagap, meba ila sip. Tie, makiripmeng iagurup ma nagala ma ankap la maiot na pirom. Are ratmat ga ovikmeng iagur ira stia ga arangameng stia meba okosarang ubi. Pa mirier teip la urangameng meba agibumeng non sel na nap leke. Are ratmat ga ailafieng ifif sel ga ibirieng sip ga ila na ubiem.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Pa iaba sip bo non nap o ubiem la iot kabirana o pirom, ga dusieng iro. Nanam o sip la dusieng maranit na ubiem ga tale puoieng meba ibirieng. Ga boulup la man fukmeng me ira komaniem o sip ga ma paragenieng.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Pa teip o danunumiap la tale nameng me noba teip la maionama na luguan o arubu le igomeng. Are ratmat ga tiesmeng ara meba menamum tiep mila maionama na luguan o arubu ga meving ganam.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Pa migana ila uke maiam 100 ma teip o danunumiap la naong aime Paulo meba emung. Are ratmat ga manoun meba miairam teip mila maionama na luguan o arubu ga buat menamuam. Tie maulo gare ro, “Teip la puomeng meba kagaimeng, tegoming me lourup na pirom ga kagaiming ga lake mila betming labinim.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Pa mirie non teip la tale puomeng meba kagaimeng, miaram palangip o non pagap o sip. Ga miarim ga kagaiming mabuo me labinim.” Migana ila uke o danunumiap la tiesong gare ro. Urie, pava ganam la iat pala betpang labinim. Karuk kan a migana ba la saikong. Karuk. Pava ganam la iat pamurum.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.