Lucas 7
Uare Bible (KSJ_WBT) vs NTLH
1 Iesuꞌa ane ḡoere niduꞌa zeḡe mazao ḡoeriroteꞌe enogano, Kaperanauma diuḡiro.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Eꞌea uti vazeḡa boro ꞌahoganiꞌa radiunu. Aneꞌa zamare borofeꞌeteꞌe tuḡureḡa vazeḡaꞌe ugine sausaunadu nariga rudaro.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Uti vazeḡa boroꞌe Iesu hariḡa igirotene, Iesuꞌa aradu ani tuḡure vazeḡa fainoga uratiro. Eꞌanoꞌo ani Iuda azaḡa boroboro Iesu uminoga veize tuḡuziro.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Ebu zeꞌe Iesu mazao feuradu zamaze niduꞌa hina uminiro, “Ḡa ani dananine manoḡa,
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 mazaḡa aniꞌe eme, Iuda azaḡa zamare borofeꞌohe ebu emeḡe veize nu'onu'o neḡa ogoraro.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Eꞌanoꞌo Iesuꞌa zeḡe teite uti vazeḡa boro ne onamiro. Ze uti vazeḡa boro ne uhiḡano feurirotene, uti vazeḡa boroꞌa ane vaze nu Iesu vaḡe tuḡuziro. Ebu zeꞌa Iesu vaḡe aradu niro, “Uti vazeḡa boroꞌa ꞌahige rae raha, 'Zuhiꞌa Boro, ago ufeta zamaroꞌi. Eꞌe mene vaze manoḡa ꞌahine, ḡaeꞌa eḡe ne diuḡogaꞌe mene idaḡa.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Eꞌanoꞌo e ḡa vaḡe amiꞌuma rae mene zamareha. Rehano ḡa ḡoere daꞌo roꞌi, ꞌougine eḡe tuḡure vazeḡaniꞌa manoriꞌuma.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Mazaḡa eḡe zuni vaze ꞌahoga ꞌuꞌuḡano gaueꞌohe, ebu uti azaḡa zuni eḡe ꞌuꞌuḡano gaueꞌohe. Eḡeꞌa vaze ꞌahi ninaꞌa, “Onamoꞌi,” raꞌetene aniꞌe onameꞌohe, ebu ꞌahoga ꞌomo ninaꞌa, “Aroꞌi,” raꞌetene aniꞌe areꞌohe. Eḡeꞌa eḡe tuḡure vazeḡa ꞌahoga ninaꞌa, “ꞌAdi haḡaoꞌi,” raꞌetene aniꞌe haḡaeꞌohe.'”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Iesuꞌa ani ḡoere igirotene, ani ḡoere uꞌano zaguzagaro. Ebu vaetadu ane hegoteꞌeteꞌe azaḡa ziro, “Eḡeꞌa ziꞌohe, Isaraela azaḡa boꞌaḡano ꞌahige fie gigaruꞌeteꞌe vazeḡaꞌe ꞌize mene horoneha.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Ebu ze bare uti vazeḡa boro ne onamirotene, tuḡure vazeḡaniꞌa manoriroteꞌe horoniro.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Eꞌe enogano, Iesuꞌa ne ꞌahoga niḡa Naina onamiro. Ane tahiꞌatahiꞌa zu vaze ḡuḡuvaḡaniꞌa ani ḡatiniro.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Ebu Iesuꞌa ne ḡutuꞌaḡano feurirotene, ne azaḡaꞌe rune vazeḡa ꞌahoga herate buni ariro. Aniꞌe ḡozoba ꞌahoga ubuga tibuhuga. Ebu ne azaḡa ḡehaḡa zuni ḡozoba eꞌe teite ariro.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Iesuꞌa ḡozoba eꞌe horonirotene, ani vetuḡaneadu niro, “Ago nianoꞌi.”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Ebu hena Iesuꞌa rune ahiꞌa mauḡa herateꞌeteꞌe azaḡa vaḡe onamadu mauḡa obonirotene, ze tue edaro. Ebu aniꞌa rune vazeḡa niro, “Tahiꞌa iziga, eḡeꞌa ḡaꞌohe, iḡunoꞌi!”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 ꞌOugirotene, rune vazeḡaniꞌa iḡune ehoradu ḡoeꞌa ḡadaheniro, ebu Iesuꞌa bare viꞌa ꞌevoreo riꞌiniro.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 ꞌOugadu zeḡe niduꞌa rihau rudaro zu Badiꞌa niguniro. Ze ꞌahige rae reiro, “Peroveta vazeḡa boroꞌa emeḡe boꞌaḡano fureraneha!” ebu “Badiꞌaꞌa ane mone azaḡa danazifine areha!”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Ebu Iesuꞌa nagini haḡairoteꞌe hariḡaniꞌa Iuda habaꞌa ebu uhiḡa habaꞌa niduꞌa zamaḡano bororaro.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Ioane Babatisoꞌe ḡuꞌa neḡano radiuꞌeteꞌe zamaḡano ane tahiꞌatahiꞌaꞌa ane vaḡe onamadu Iesuꞌa haḡairoteꞌe hariḡa niduꞌa meꞌodoharo. Ebu Ioaneꞌa ane tahiꞌa aheu huzadu ziro,
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 “Zuhiꞌa Boro vaḡe onamadu ꞌahige ḡadinoꞌi, 'Ariꞌuma rae reiroteꞌe vazeḡaꞌe ḡahe? Mene reine, eme vaze ꞌahoga guhiniꞌumahe?'”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Ebu ze Iesu vaḡe onamadu ḡadiniro, “Ioane Babatisoꞌa ḡadiꞌoga veize eme tuḡufeha. 'Ariꞌuma rae reiroteꞌe vazeḡaꞌe ḡahe? Mene reine, eme vaze ꞌahoga guhiniꞌumahe?'”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Eꞌe madaḡano Iesuꞌa ugi nunu zu vine sauꞌa meiroteꞌe azaḡa ḡehaḡa faiziro, ebu ubuma kuruḡa azaḡa ḡehaḡa faizadu ze bare ehamaro.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Eꞌanoꞌo Iesuꞌa Ioane tahiꞌa aheu naenaeziro, “Bare onamadu zaeꞌa nagini horonateꞌe zu egateꞌe Ioane ihonoꞌi. Ubuma kuru azaḡaꞌe ehamuꞌohe, oda sauꞌa azaḡaꞌe edau ragaveꞌohe, refera azaḡaꞌe manoreꞌohe, teḡaze uhuḡa azaḡaꞌe igiꞌohe, rune azaḡaꞌe bare ḡabodeꞌohe, ebu zahara azaḡaꞌe hari manoḡa igiꞌohe.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Eḡe mazao fieꞌeteꞌe mene modeꞌeteꞌe vazeḡaꞌe matuꞌiꞌuma.”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Ioaneꞌa tuḡuziroteꞌe azaḡaniꞌa iḡuniroteꞌe enogano, Iesuꞌa Ioane moneo vaze ḡuḡuvaḡa ḡadahe ziro, “Za nagini horonoga veize haba bohaꞌa onamiro? Zavaraꞌa imi veḡa hudi naeninaeniꞌeteꞌe horonoga radu onamirohe?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Mene reine, za nagini horonoga veize onamiro? Dabua manomano vidaroteꞌe vazeḡa horonoga veize onamirohe? Naeḡa boro dabuaḡa vidaroteꞌe zu ḡau manomanoḡeta radiuꞌeteꞌe vazeḡaꞌe kini neo radiuꞌohe.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 ꞌOugadu nagini horonoga veize onamiro? Peroveta vazeḡahe? Oꞌe, eḡeꞌa ziꞌohe, Ioaneꞌe peroveta azaḡa vitizoga.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Ioane moneo Buka Zaḡoḡano ꞌahige rae mirihiro,
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Eꞌanoꞌo eḡeꞌa ziꞌohe, Ioaneꞌe rahao ꞌada fureraroteꞌe azaḡa niduꞌa vitizoga. Rehano Badiꞌaꞌa zuhiꞌaziꞌeteꞌe zamaḡanoꞌe ḡonaga vazeḡa zuni Ioane vitinoga.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 (Ebu Iesu ḡoere igiroteꞌe azaḡa niduꞌa zu takesi azaḡa zuni Ioane mazaonoꞌo babatiso meiro. Ebu zeꞌe ꞌahige rae reiro, “Badiꞌa gau ibiḡaꞌe duduḡa!”
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 U Farisea azaḡa zu Mose goro ḡoeꞌa ihozeꞌeteꞌe azaḡaꞌe Ioane mazaonoꞌo babatiso mene meiro. ꞌOugadu ze zeḡe veize Badiꞌaꞌa haḡaiteꞌe haḡaiḡa hezahoharo.)
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Iesuꞌa bare ziro, “Izidi azaḡaꞌe naginio idaziꞌuma? Ze iniu heuḡa?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Zeꞌe tahiꞌa komeꞌakomeꞌaniꞌa ne hunio ehoradu araheꞌeteꞌe heuḡa. Ze rovozadu none tahiꞌaḡaniꞌa mone tahiꞌaḡa mazao ꞌahige huauꞌohe,
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Ioane babatisoꞌa aradu ogomu mene audo zu vaini vuḡa mene gagido. ꞌOugadu za ꞌahige rae reiro, 'Ioaneꞌe vine sauꞌaḡeta.'
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 U Vaze Ubugaꞌe aradu ogomu auꞌohe ebu vaini vuḡa gageꞌohe. ꞌOugeꞌetene, za bare ꞌahige raꞌohe, 'Ḡianoꞌi, aniꞌe ogomu fuꞌa zu vaini vuḡa fuꞌa. Ebu ani takesi azaḡa zu haḡai sauꞌa azaḡa teite tiburuꞌohe.'
34 O
35 Rehano Badiꞌa zamarone huhuzaḡa hegoteꞌeteꞌe azaḡaniꞌa ane zamarone huhuzaḡaꞌe duduḡa rae fureneꞌohe.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Mada ꞌahogano Farisea vazeḡa ꞌahoga, Simonaꞌa Iesu teite oganoga veize Iesu huniro. Ebu Iesuꞌa Farisea vazeḡa ne onamadu ogomu fataḡa babaḡano tave ehoriro.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Eꞌe neḡanoꞌe haḡai sauꞌa roḡaeḡa ꞌahoganiꞌa radiunu. Aniꞌe Iesuꞌa Farisea vazeḡa neo ogauꞌeteꞌe ederirotene, dehoro hohoga manoḡa naeḡa boro bio komeꞌa manohuga iriꞌavonadu mae ariro.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Ebu roḡae eꞌeꞌa ne diuḡadu Iesu ḡarugano niauꞌenaꞌa, odaḡa babaḡano ḡuḡuriro. Ebu niḡa vuḡaniꞌa Iesu oda rana sore buanadu abune vanirotene, iguḡa hina odaḡa zauhiro. Ebu gubaneꞌenaꞌa, odaḡa furaꞌinadu dehoro beuꞌiro.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Iesu huniroteꞌe Farisea vazeḡa Simonaꞌa eꞌe horonirotene, ani aneꞌa bare ꞌahige rae reiro, “Vaze ꞌadiꞌe peroveta vazeḡa reifone, ani oboneꞌeteꞌe roḡaeḡaꞌe roḡae nagiga rae ederifo. Roḡae ꞌahiꞌe haḡai sauꞌa roḡaeḡa rae ederifo.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Iesuꞌa niro, “Simona, e hari ꞌahoga ḡeꞌuma.” Simonaꞌa naenaeniro, “Ihore vazeḡa, ehoꞌi.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Ebu Iesuꞌa hari ꞌahoga meꞌodoharo, “Vaze aheuꞌa vaze ꞌahoga mazaonoꞌo hadi nu madu vesu baroniꞌuma rae reiro. ꞌAhogaꞌe hadi silivaḡaniduꞌa 500 meiro, u ꞌahogaꞌe hadi silivaḡa niduꞌa 50 meiro.
41 Jesus disse:
42 Ebu vaze aheuꞌe hadi vazeḡa mazao hadi baronoga mene idararo, eꞌanoꞌo hadi vazeḡaniꞌa ziro, 'Ahiḡa, ago baronoꞌi.' ꞌOugine, anianine boꞌaḡano iniuꞌa hadi vazeḡa ufeta zamare borofiꞌuma?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Simonaꞌa naenaeniro, “E zamarone, hadi silivaḡa 500 meiroteꞌe vazeḡaniꞌa hadi vazeḡa ufeta zamare borofiꞌuma. Mazaḡa hadi vazeḡaniꞌa ane hadi boro ago baronoꞌi rae reiro.” Ebu Iesuꞌa niro, “Ḡae naenaeꞌe duduḡa.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Ebu Iesuꞌa roḡae tehe ḡianadu Simona niro, “Ḡa roḡae ꞌadi horoneꞌehe? E ḡae ne diuḡatene, ḡaꞌe odahe vuzuꞌoga veize vu mene eneha. Rehano roḡae ꞌahiꞌe eḡe oda ani ni vuḡa hina abunadu iguḡa hina zauhe imineha.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Ḡaꞌe mene gubahe furaꞌiheha, rehano roḡae ꞌahiꞌe eḡeꞌa diuḡi arateꞌeanoꞌo odahe ꞌauꞌaune furaꞌineha.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Ḡaꞌe vadiniheo dehoro mene beuꞌeha, rehano aniꞌe eḡe odao dehoro hohoḡa manoḡa beuꞌeha.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Eꞌanoꞌo eḡeꞌa ḡaꞌohe, roḡae ꞌahi haḡaiḡa sauꞌa ḡehaḡa ꞌai rae modeha, mazaḡa ani eḡe zamare borofadu eḡe mazao ꞌouge haḡaeha. U eḡeꞌa iniu haḡaiḡa sauꞌa tahiḡa daꞌo rae modine, aniꞌa eḡe tahiḡa daꞌo zamariꞌuma.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Ebu Iesuꞌa roḡae eꞌe niro, “Ḡae haḡai sauꞌa ꞌai rae modeha.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 ꞌOugirotene, Iesu teite ogauꞌeteꞌe azaḡaꞌe zeḡeꞌa bare zamariro, “ꞌAhiꞌe iniu? Ani vaze haḡai sauꞌa zuni rae modeꞌehe?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Ebu Iesuꞌa roḡae eꞌe niro, “Ḡaeꞌa eḡe mazao fieꞌeteꞌe uꞌano ḡabone hideha. Zamaḡo roḡenadu onamoꞌi.”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.