Atos 23

Uare Bible (KSJ_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pauloꞌa nuꞌonuꞌo azaḡa boroboro ḡiaze ruzeꞌenaꞌa, ḡoeriro, “Nego nabudi, eꞌe ibiteonoꞌo onao izidi Badiꞌa ubumao zamarone duduḡano faine radiu arinu.”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 ꞌOuge reirotene, dibuꞌo vazeḡa ḡihiꞌaḡa, Ananiaꞌa Paulo babaḡano edauꞌeteꞌe azaḡa ziro, “Ani hebe ꞌue faꞌonoꞌi!”
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 ꞌOugadu Pauloꞌa niro, “Ḡaꞌe toraga ꞌuꞌuru touga radu ꞌuruḡa hina asiroteꞌe biriḡa heuḡa! Badiꞌaꞌa faꞌoꞌiꞌuma! Ḡa eꞌea ehoradu Mose goro ḡoeꞌa idunaḡano kotahiꞌuma raꞌohe. Rehano ḡaꞌe Mose goro ḡoeꞌa variꞌeꞌenaꞌa, e faꞌohoꞌi rae riḡa ziꞌehe?”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Ebu Paulo uhiḡano edaroteꞌe azaḡaniꞌa Paulo niro, “Ḡa dibuꞌo vazeḡa ḡihiꞌaḡa rae sausauneꞌehe?”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Pauloꞌa naenaeniro, “Nego nabudi, e aniꞌe dibuꞌo vazeḡa ḡihiꞌaḡa rae mene edereha. E veꞌoreha, mazaḡa Buka Zaḡoḡano ꞌahige rae mirihiro, 'Ḡae mone azaḡa zuhiꞌaziꞌeteꞌe vazeḡa ago rae sausaunoꞌi.'”
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Ebu Pauloꞌa nuꞌoraroteꞌe azaḡa boꞌaḡano nuꞌe Sadukea azaḡa zu nuꞌe Farisea azaḡa rae ederadu nuꞌonuꞌo zamaḡano ḡihau ḡoeriro, “Nego nabudi, eꞌe Farisea vazeḡa zu Farisea vazeḡa ubuga. Eꞌe rune vazeḡaniꞌa bare ḡaboditeꞌe zamare guhineꞌeteꞌe uꞌano, kota ꞌada edauꞌohe.”
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 ꞌOuge reirotene, Farisea azaḡa zu Sadukea azaḡaniꞌa taꞌirotitiro, ebu nu'onu'o azaḡa niduꞌa rovote edaro.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Mazaḡa Sadukea azaḡaꞌe ꞌahige rae reiro, “Rune vazeḡaꞌe mene bare ḡabodiꞌuma. Vazeꞌe viga oꞌoꞌa ebu tuḡure viga zuni oꞌoꞌa.” U Farisea azaḡaꞌe eꞌe niduꞌa mae ḡihiniro.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 ꞌOugadu haraꞌa ufeta hune bororaro. Ebu Farisea azaḡa boꞌaḡano Mose goro ḡoeꞌa ihozeꞌeteꞌe azaḡa nuꞌa edanadu Paulo bireꞌenaꞌa, ꞌahige rae reiro, “Vaze ꞌahi mazaonoꞌo veꞌoḡa ꞌahoga mene horoneꞌohe. Vine ꞌahoga ga tuḡure viga ꞌahoganiꞌa ani ḡoreniro gaogi!”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Taꞌirozeꞌa ufeta bororarotene, Pauloꞌe Iuda azaḡaniꞌa hutube oname onainu. Eꞌanoꞌo uti vazeḡa ḡihiꞌaḡaniꞌa ze Paulo sausauniꞌuma rae rihanadu uti azaḡa ziro, “Ovoradu nu'onu'o azaḡa mazaonoꞌo Paulo riḡa mae vaḡinoꞌi ebu uti azaḡa radone neḡa tutune onamoꞌi.”
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Eꞌe oheꞌano Zuhiꞌa Boroꞌa Paulo uhiḡano edanadu niro, “Inare radoꞌi. Ḡaeꞌa Ierusalemao eḡe hari rae fureniroteꞌe teige Roma habaꞌano zuni rae fureniꞌuma.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Irarirotene, Iuda azaḡa nuꞌa nuꞌoranadu Paulo matihi rae sifu ḡoꞌaniro. Zeꞌe Paulo ꞌizema manogano mene ogaꞌuma ga gagiꞌuma rae ḡoereze rinede tiro.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 ꞌOuge ḡoereze tiroteꞌe azaḡa niduꞌaꞌe 40 vitinoga.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Ze dibuꞌo vazeḡa ḡihiꞌaḡaḡihiꞌaḡa zu vaze boroboro vaḡe aradu ziro, “Eme Paulo ꞌizema manogano ogomuni ꞌahoga mene aꞌuma rae ḡoerefe rinede teha.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Eꞌanoꞌo zae mazao Paulo bare tuḡunoga veize, za zu nuꞌonuꞌo azaḡaniꞌa uti vazeḡa ḡihiꞌaḡa uminine idaḡahe? Zaeꞌa Paulo faifaine bare ḡadiniꞌuma rae noꞌi. ꞌOugine, Pauloꞌa ꞌizema ꞌada feurogano emeꞌa ibio manoga veize ruhibadu radiꞌuma.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Rehano Paulo ezeḡa ubuganiꞌa zeḡeꞌa toganoga igiro. Ebu Roma uti azaḡa radone neḡa onamadu Paulo niro.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Ebu Pauloꞌa uti vazeḡa boro ꞌahoga hune aradu niro, “Tahiꞌa iziga ꞌadi uti vazeḡa ḡihiꞌaḡa vaḡe tutune onamoꞌi. Ani hari ꞌahoga rae furenohatihi raꞌohe.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Ebu uti vazeḡa boroꞌa tahiꞌa iziga eꞌe uti vazeḡa ḡihiꞌaḡa vaḡe tutune onamiro. Ebu ani uti vazeḡa ḡihiꞌaḡa niro, “Ḡuꞌa vazeḡa Pauloꞌa huhadu ꞌahige umiheha, 'Tahiꞌa iziga ꞌahi uti vazeḡa ḡihiꞌaḡa vaḡe tutune onamoꞌi. Aniꞌe hari ꞌahoga rae furenohatihi raꞌohe.'”
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Uti vazeḡa ḡihiꞌaḡaniꞌa tahiꞌa iziga eꞌe genaḡa abine onamadu ḡadiniro, “Ḡa nagini ihihi raꞌohe?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Aneꞌa niro, “Iuda azaḡaniꞌa ḡoere idanadu ohoḡore Pauloꞌe zeḡe nuꞌonuꞌo boro habaꞌa tutune onamoga rae umiꞌiꞌuma. Ze soꞌe Paulo faifaine bare ḡadinihi rae ḡeꞌuma.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Eꞌanoꞌo ḡa ḡoereze ago egoꞌi. Mazaḡa vaze niduꞌa 40 vitinoga ibio Paulo matihi radu ganate radiꞌuma. Zeꞌe ꞌizema Paulo manogano mene ogaꞌuma ga mene gagiꞌuma rae ḡoereze rinede teha. Izidi zeꞌe ani manoga veize ruhibadu radiuꞌohe zu ḡae ḡoere daꞌo guhineꞌohe.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Uti vazeḡa ḡihiꞌaḡaniꞌa niro, “Ḡa eꞌe hariḡa ihohataꞌaꞌe vazeni ꞌahoga ago noꞌi.” Ebu ani tuḡune onamiro.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Ebu uti vazeḡa ḡihiꞌaḡaniꞌa uti vazeḡa boro aheu huze aradu ziro, “Uti azaḡa 200 huze nuꞌozoꞌi. Ebu uti azaḡa 200 garaḡotazeta zu hosi rana ehoradu utiteꞌeteꞌe azaḡa 70 huze nuꞌozoꞌi. Ebu izidi ohere mada fuꞌo ḡazaḡa fare zamaḡano iḡunadu Kaisarea ovoroꞌi.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Ebu Paulo veize hosi nu moꞌi, ebu gavana vazeḡa Feliki vaḡe faine tutune onamoꞌi.”
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Ebu aniꞌa gavana vazeḡa veize soꞌa ꞌahoga mirihiro,
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Eḡe, Kulaudio Lusiaꞌa gavana vazeḡa ḡihiꞌaḡa Feliki mazao uhiu ḡoeꞌa tuḡureꞌohe.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Vaze ꞌahiꞌe Iuda azaḡaniꞌa obone teadu matihi reiro. Rehano eḡeꞌa uti azaḡa nu teite onamadu Iuda azaḡa mazaonoꞌo mae vaḡiniro, mazaḡa ani Roma mone vazeḡa rae ederiro.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Ebu eꞌe nagini uꞌano Iuda azaḡaniꞌa maḡuniroteꞌe ederihi radu Iuda azaḡa nu'onu'o boro zamaḡano ani ohoniro.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Ebu eḡeꞌa ederiro, aniꞌa Iuda azaḡa goro ḡoeꞌa variꞌiroteꞌe uꞌano kotao ohoniro, zu ani mazao haḡai sauꞌa ꞌahoga mene horonadu ḡuꞌa neḡano ohonoga ga runeo tuḡunogaꞌe mene idaḡa.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Rehano e Iuda azaḡaniꞌa ani matihi rae ḡoꞌaniroteꞌe igiro ꞌahine, aniꞌe ḡae vaḡe zogone tuḡuneꞌohe. Ebu Iuda azaḡa zuni ani kotao ohonihi reine, ḡae zamao ze zeḡeꞌa bare ani veꞌoḡa rae fureniꞌuma rae ziro.”
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Eꞌanoꞌo eꞌe oheꞌano uti azaḡaꞌe zeꞌa igiroteꞌe idunaḡano Paulo tutune ovoadu Antipatiri onamiro.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Irarirotene, hosi rana ehoradu utiteꞌeteꞌe azaḡaniꞌa Paulo tutune Kaisarea ovoiro. U uti azaḡa odao onamirotaꞌaꞌe Ierusalema bare itiro.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Uti azaḡa hosi rana ehoradu utiteꞌeteꞌeꞌa Kaisareao feurirotene, gavana vazeḡa soꞌa eꞌe haro ebu Paulo ani ꞌevoreo tiro.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Ebu gavana vazeḡaniꞌa soꞌa eꞌe meꞌodadu Paulo ḡadiniro, “Ḡa noꞌe habaꞌa vazeḡa?” Pauloꞌa naenaeniro, “E Kilikia habaꞌa vazeḡa.”
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 Ebu gavana vazeḡaniꞌa niro, “Ḡa kotao ohoꞌihi raꞌeteꞌe azaḡaniꞌa feurine, e ḡae ḡoere igiꞌuma.” Ebu uti azaḡa ziro, “Pauloꞌe kini Heroda ne zamaḡano obone toꞌi zu faine ḡiane radoꞌi.”
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.