Atos 23
Uare Bible (KSJ_WBT) vs NTLH
1 Pauloꞌa nuꞌonuꞌo azaḡa boroboro ḡiaze ruzeꞌenaꞌa, ḡoeriro, “Nego nabudi, eꞌe ibiteonoꞌo onao izidi Badiꞌa ubumao zamarone duduḡano faine radiu arinu.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 ꞌOuge reirotene, dibuꞌo vazeḡa ḡihiꞌaḡa, Ananiaꞌa Paulo babaḡano edauꞌeteꞌe azaḡa ziro, “Ani hebe ꞌue faꞌonoꞌi!”
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 ꞌOugadu Pauloꞌa niro, “Ḡaꞌe toraga ꞌuꞌuru touga radu ꞌuruḡa hina asiroteꞌe biriḡa heuḡa! Badiꞌaꞌa faꞌoꞌiꞌuma! Ḡa eꞌea ehoradu Mose goro ḡoeꞌa idunaḡano kotahiꞌuma raꞌohe. Rehano ḡaꞌe Mose goro ḡoeꞌa variꞌeꞌenaꞌa, e faꞌohoꞌi rae riḡa ziꞌehe?”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Ebu Paulo uhiḡano edaroteꞌe azaḡaniꞌa Paulo niro, “Ḡa dibuꞌo vazeḡa ḡihiꞌaḡa rae sausauneꞌehe?”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Pauloꞌa naenaeniro, “Nego nabudi, e aniꞌe dibuꞌo vazeḡa ḡihiꞌaḡa rae mene edereha. E veꞌoreha, mazaḡa Buka Zaḡoḡano ꞌahige rae mirihiro, 'Ḡae mone azaḡa zuhiꞌaziꞌeteꞌe vazeḡa ago rae sausaunoꞌi.'”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Ebu Pauloꞌa nuꞌoraroteꞌe azaḡa boꞌaḡano nuꞌe Sadukea azaḡa zu nuꞌe Farisea azaḡa rae ederadu nuꞌonuꞌo zamaḡano ḡihau ḡoeriro, “Nego nabudi, eꞌe Farisea vazeḡa zu Farisea vazeḡa ubuga. Eꞌe rune vazeḡaniꞌa bare ḡaboditeꞌe zamare guhineꞌeteꞌe uꞌano, kota ꞌada edauꞌohe.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 ꞌOuge reirotene, Farisea azaḡa zu Sadukea azaḡaniꞌa taꞌirotitiro, ebu nu'onu'o azaḡa niduꞌa rovote edaro.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Mazaḡa Sadukea azaḡaꞌe ꞌahige rae reiro, “Rune vazeḡaꞌe mene bare ḡabodiꞌuma. Vazeꞌe viga oꞌoꞌa ebu tuḡure viga zuni oꞌoꞌa.” U Farisea azaḡaꞌe eꞌe niduꞌa mae ḡihiniro.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 ꞌOugadu haraꞌa ufeta hune bororaro. Ebu Farisea azaḡa boꞌaḡano Mose goro ḡoeꞌa ihozeꞌeteꞌe azaḡa nuꞌa edanadu Paulo bireꞌenaꞌa, ꞌahige rae reiro, “Vaze ꞌahi mazaonoꞌo veꞌoḡa ꞌahoga mene horoneꞌohe. Vine ꞌahoga ga tuḡure viga ꞌahoganiꞌa ani ḡoreniro gaogi!”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Taꞌirozeꞌa ufeta bororarotene, Pauloꞌe Iuda azaḡaniꞌa hutube oname onainu. Eꞌanoꞌo uti vazeḡa ḡihiꞌaḡaniꞌa ze Paulo sausauniꞌuma rae rihanadu uti azaḡa ziro, “Ovoradu nu'onu'o azaḡa mazaonoꞌo Paulo riḡa mae vaḡinoꞌi ebu uti azaḡa radone neḡa tutune onamoꞌi.”
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Eꞌe oheꞌano Zuhiꞌa Boroꞌa Paulo uhiḡano edanadu niro, “Inare radoꞌi. Ḡaeꞌa Ierusalemao eḡe hari rae fureniroteꞌe teige Roma habaꞌano zuni rae fureniꞌuma.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Irarirotene, Iuda azaḡa nuꞌa nuꞌoranadu Paulo matihi rae sifu ḡoꞌaniro. Zeꞌe Paulo ꞌizema manogano mene ogaꞌuma ga gagiꞌuma rae ḡoereze rinede tiro.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 ꞌOuge ḡoereze tiroteꞌe azaḡa niduꞌaꞌe 40 vitinoga.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Ze dibuꞌo vazeḡa ḡihiꞌaḡaḡihiꞌaḡa zu vaze boroboro vaḡe aradu ziro, “Eme Paulo ꞌizema manogano ogomuni ꞌahoga mene aꞌuma rae ḡoerefe rinede teha.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Eꞌanoꞌo zae mazao Paulo bare tuḡunoga veize, za zu nuꞌonuꞌo azaḡaniꞌa uti vazeḡa ḡihiꞌaḡa uminine idaḡahe? Zaeꞌa Paulo faifaine bare ḡadiniꞌuma rae noꞌi. ꞌOugine, Pauloꞌa ꞌizema ꞌada feurogano emeꞌa ibio manoga veize ruhibadu radiꞌuma.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Rehano Paulo ezeḡa ubuganiꞌa zeḡeꞌa toganoga igiro. Ebu Roma uti azaḡa radone neḡa onamadu Paulo niro.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Ebu Pauloꞌa uti vazeḡa boro ꞌahoga hune aradu niro, “Tahiꞌa iziga ꞌadi uti vazeḡa ḡihiꞌaḡa vaḡe tutune onamoꞌi. Ani hari ꞌahoga rae furenohatihi raꞌohe.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Ebu uti vazeḡa boroꞌa tahiꞌa iziga eꞌe uti vazeḡa ḡihiꞌaḡa vaḡe tutune onamiro. Ebu ani uti vazeḡa ḡihiꞌaḡa niro, “Ḡuꞌa vazeḡa Pauloꞌa huhadu ꞌahige umiheha, 'Tahiꞌa iziga ꞌahi uti vazeḡa ḡihiꞌaḡa vaḡe tutune onamoꞌi. Aniꞌe hari ꞌahoga rae furenohatihi raꞌohe.'”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Uti vazeḡa ḡihiꞌaḡaniꞌa tahiꞌa iziga eꞌe genaḡa abine onamadu ḡadiniro, “Ḡa nagini ihihi raꞌohe?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Aneꞌa niro, “Iuda azaḡaniꞌa ḡoere idanadu ohoḡore Pauloꞌe zeḡe nuꞌonuꞌo boro habaꞌa tutune onamoga rae umiꞌiꞌuma. Ze soꞌe Paulo faifaine bare ḡadinihi rae ḡeꞌuma.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Eꞌanoꞌo ḡa ḡoereze ago egoꞌi. Mazaḡa vaze niduꞌa 40 vitinoga ibio Paulo matihi radu ganate radiꞌuma. Zeꞌe ꞌizema Paulo manogano mene ogaꞌuma ga mene gagiꞌuma rae ḡoereze rinede teha. Izidi zeꞌe ani manoga veize ruhibadu radiuꞌohe zu ḡae ḡoere daꞌo guhineꞌohe.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Uti vazeḡa ḡihiꞌaḡaniꞌa niro, “Ḡa eꞌe hariḡa ihohataꞌaꞌe vazeni ꞌahoga ago noꞌi.” Ebu ani tuḡune onamiro.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Ebu uti vazeḡa ḡihiꞌaḡaniꞌa uti vazeḡa boro aheu huze aradu ziro, “Uti azaḡa 200 huze nuꞌozoꞌi. Ebu uti azaḡa 200 garaḡotazeta zu hosi rana ehoradu utiteꞌeteꞌe azaḡa 70 huze nuꞌozoꞌi. Ebu izidi ohere mada fuꞌo ḡazaḡa fare zamaḡano iḡunadu Kaisarea ovoroꞌi.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Ebu Paulo veize hosi nu moꞌi, ebu gavana vazeḡa Feliki vaḡe faine tutune onamoꞌi.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Ebu aniꞌa gavana vazeḡa veize soꞌa ꞌahoga mirihiro,
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Eḡe, Kulaudio Lusiaꞌa gavana vazeḡa ḡihiꞌaḡa Feliki mazao uhiu ḡoeꞌa tuḡureꞌohe.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Vaze ꞌahiꞌe Iuda azaḡaniꞌa obone teadu matihi reiro. Rehano eḡeꞌa uti azaḡa nu teite onamadu Iuda azaḡa mazaonoꞌo mae vaḡiniro, mazaḡa ani Roma mone vazeḡa rae ederiro.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Ebu eꞌe nagini uꞌano Iuda azaḡaniꞌa maḡuniroteꞌe ederihi radu Iuda azaḡa nu'onu'o boro zamaḡano ani ohoniro.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Ebu eḡeꞌa ederiro, aniꞌa Iuda azaḡa goro ḡoeꞌa variꞌiroteꞌe uꞌano kotao ohoniro, zu ani mazao haḡai sauꞌa ꞌahoga mene horonadu ḡuꞌa neḡano ohonoga ga runeo tuḡunogaꞌe mene idaḡa.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Rehano e Iuda azaḡaniꞌa ani matihi rae ḡoꞌaniroteꞌe igiro ꞌahine, aniꞌe ḡae vaḡe zogone tuḡuneꞌohe. Ebu Iuda azaḡa zuni ani kotao ohonihi reine, ḡae zamao ze zeḡeꞌa bare ani veꞌoḡa rae fureniꞌuma rae ziro.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Eꞌanoꞌo eꞌe oheꞌano uti azaḡaꞌe zeꞌa igiroteꞌe idunaḡano Paulo tutune ovoadu Antipatiri onamiro.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Irarirotene, hosi rana ehoradu utiteꞌeteꞌe azaḡaniꞌa Paulo tutune Kaisarea ovoiro. U uti azaḡa odao onamirotaꞌaꞌe Ierusalema bare itiro.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Uti azaḡa hosi rana ehoradu utiteꞌeteꞌeꞌa Kaisareao feurirotene, gavana vazeḡa soꞌa eꞌe haro ebu Paulo ani ꞌevoreo tiro.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Ebu gavana vazeḡaniꞌa soꞌa eꞌe meꞌodadu Paulo ḡadiniro, “Ḡa noꞌe habaꞌa vazeḡa?” Pauloꞌa naenaeniro, “E Kilikia habaꞌa vazeḡa.”
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Ebu gavana vazeḡaniꞌa niro, “Ḡa kotao ohoꞌihi raꞌeteꞌe azaḡaniꞌa feurine, e ḡae ḡoere igiꞌuma.” Ebu uti azaḡa ziro, “Pauloꞌe kini Heroda ne zamaḡano obone toꞌi zu faine ḡiane radoꞌi.”
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.