Atos 22

Uare Bible (KSJ_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pauloꞌa vaze ḡuḡuvaḡa ziro, “Nego nabudi, eḡeꞌa izidi ꞌada eḡe bare biroga veize zae mazao ḡoereꞌeteꞌe egoꞌi.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Ze aniꞌa Heberu ḡoeꞌano zeḡe mazao ḡoereꞌeteꞌe egadu sifu fase radiro. Ebu Pauloꞌa ḡoreziro,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Eꞌe Iuda vazeḡa. E Kilikia habaꞌano Tasoo fureraro ebu Ierusalemao bororaro. Ebu Gamalielaꞌa ihohadu ani ꞌuꞌuḡano radiuꞌenaꞌa, vouḡafe goro ḡoeꞌa riḡa huneo mirihiro, ebu izidi zae niduꞌa haḡaeꞌeteꞌe teige, Badiꞌa veize gaue inarinu.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 E Iesu Ibi hegoteꞌeteꞌe azaḡa sausauzinu, zu nuꞌe zimi ruzinu, ebu ohoze zu roḡae batuzadu ḡuꞌa neḡano ohozinu.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Dibuꞌo vazeḡa ḡihiꞌaḡaḡihiꞌaḡa zu Iuda azaḡa boroboro zuni eḡeꞌa ꞌada raꞌetaꞌaꞌe hube rae reꞌuma. Mazaḡa zeḡe mazaonoꞌo e Iuda azaḡa Damaseko zamaḡano radiuꞌeteꞌe veize mirihiroteꞌe soꞌaḡa meiro ebu Damaseko onamiro. E onamadu eꞌea fieꞌeteꞌe azaḡa oboze tihi ebu Ierusalema tutuze aradu aduga zinihi reiro.”
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Damaseko hanitadu madai kirikiri reirotene, agaḡa bagaḡaniꞌa adureonoꞌo tabara eḡe rana agara ovairo.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 ꞌOugadu e rahao higau bauriro zu ago ꞌahoga igiro, 'Saulo, Saulo, ḡa nougadu eḡe sausauheꞌohe?'
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Eḡeꞌa ḡadiniro, 'Zuhiꞌa Boro, ḡa iniu?' Aniꞌa naenaehiro, 'Eꞌe Nazareta vazeḡa Iesu zu ḡaeꞌa sausauheꞌeteꞌe vazeḡa.'
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 U ḡatihe onameꞌeteꞌe azaḡaꞌe agaḡa horoniro rehano, ḡoreheꞌeteꞌe agoḡa mene igiro.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ebu e ḡadiniro, 'Zuhiꞌa Boro, e nougiꞌuma?' Aneꞌa ihiro, 'Iḡunadu Damaseko onamoꞌi. Eꞌea vaze ꞌahoganiꞌa ḡa nagini haḡaiteꞌe niduꞌa ihoꞌiꞌuma.'
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Eꞌe agaḡa huneꞌa ubumahe ꞌuiro ꞌahine, ehamanoga mene idararo. Eꞌanoꞌo ḡatihiroteꞌe azaḡaniꞌa tutuhe abiheꞌenaꞌa, Damaseko onamiro.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Eꞌea vaze ꞌahoga, niḡa Ananiaꞌa radiunu. Aniꞌe Mose goro ḡoeꞌa hegoteꞌenaꞌa, zamaḡa niduꞌa hina gaueꞌeteꞌe vazeḡa. Eꞌanoꞌo Iuda azaḡa niduꞌa Damaseko zamaḡano radiuꞌeteꞌeꞌa ani gubane runiro.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ani eḡe vaḡe aradu eḡe genaḡano edaro ebu ꞌahige rae reiro, 'Saulo, negohe, bare faine ehamanoꞌi.' ꞌOuge reirotene, e zogone bare ehamanadu Anania horoniro.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Ebu Ananiaꞌa ihiro, 'Vouḡafe Badiꞌaꞌa ḡa Badiꞌa ura ederoga, zu duduḡa vazeḡa Iesu horonoga, ebu Iesu hebeonoꞌo agoḡa egoga veize ḡa ohotiro.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Ḡaꞌe ani veize ḡaeꞌa horoniroteꞌe zu igiroteꞌe ḡauḡa vaze niduꞌa mazao rae fureniteꞌe vazeḡa reꞌuma.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Eꞌanoꞌo ḡa ago zamare ꞌadaꞌadoꞌi. Iḡunadu Iesu mazao fioꞌi zu babatiso moꞌi. ꞌOugine, Badiꞌaꞌa haḡaiḡo sauꞌa vuzuꞌe modiꞌuma.'”
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Ebu e Ierusalema baradu kuru neḡano kuraroteꞌe zamaḡano, ahiri raꞌaga iḡunaḡa horoniro.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ebu Zuhiꞌa Boroꞌa ḡorehoga horoniro. Ani ꞌahige rae ihiro, 'Ḡarihoꞌi. Ierusalemaonoꞌo zogone iḡunoꞌi, mazaḡa ḡaeꞌa eḡe hari rae fureneꞌetaꞌaꞌe Ierusalema azaḡaniꞌa mene mae ḡihiniꞌuma.'
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ebu e naenaeniro, 'Zuhiꞌa Boro, ze edeḡa, eḡeꞌa nuꞌonuꞌo neḡa niduꞌa onamadu ḡae mazao fieꞌeteꞌe azaḡa oboze tiro zu ḡuꞌa neḡano ohoziro ebu bouziro.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Ebu ḡae hari rae fureninuteꞌe vazeḡa, Stefano mau runiroteꞌe madaḡano eḡe zuni zeḡe teite ḡoere idanadu eꞌea edau radiro. Ebu Stefano mau runiroteꞌe azaḡaniꞌa fuiꞌe tiroteꞌe dabuaḡaꞌe eḡeꞌa taufe radiro.'
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Rehano Zuhiꞌa Boroꞌa ihiro, 'Onamoꞌi. Eḡeꞌa haba faḡano Iuda mene azaḡa mazao tuḡuꞌiꞌuma.'”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Vaze ḡuḡuvaḡaniꞌa abite onamo Pauloꞌa eꞌe ḡoeꞌa reiroteꞌe igirotene, ze harae iḡuneꞌenaꞌa, ḡihau ḡoeriro, “Vaze ꞌahiguḡaꞌe mau runoꞌi! Aniꞌe ḡabode radoga mene idaḡa!”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Ze dabuaze hitana feune ḡihineꞌenaꞌa, konoḡa itine ḡuzuhiro.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 ꞌOugirotene, Roma uti vazeḡa ḡihiꞌaḡaniꞌa uti azaḡa zeadu Paulo uti azaḡa radone neḡano mae zouniro. Ebu vaze ḡuḡuvaḡaniꞌa nougadu Paulo mazao maḡune haraeꞌeteꞌe ederihi radu, “Ani masineꞌenaꞌa ḡadinoꞌi,” rae ziro.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Uti azaḡaniꞌa Paulo masinoga veize ꞌevoꞌa hutube ꞌeine utirotene, Pauloꞌa uti vazeḡa boro eꞌea edauꞌeteꞌe niro, “Eꞌe Roma mone vazeḡa. Rehano kotao ꞌize mene ohohogano masihihi raꞌehe? Aꞌe Roma goroḡanoꞌe idaḡahe?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Uti vazeḡa boroꞌa eꞌe igirotene, uti vazeḡa ḡihiꞌaḡa vaḡe onamadu niro, “Vaze ꞌahiꞌe Roma mone vazeḡa. Ḡa nougiꞌuma?”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Ebu uti vazeḡa ḡihiꞌaḡaniꞌa Paulo vaḡe onamadu ḡadiniro, “Ḡa Roma mone vazeḡahe? Ehoꞌi.” Pauloꞌa naenaeniro, “Oꞌe.”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Ebu uti vazeḡa ḡihiꞌaḡaniꞌa niro, “E hadi boro modadu Roma mone vazeḡa reiro.” Pauloꞌa naenaeniro, “Eꞌe fureraroteꞌe madaḡanonoꞌo Roma mone vazeḡa.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 ꞌOuge rae reirotene, Paulo masinadu ḡadimu vaḡihi reiroteꞌe azaḡaꞌe ane mazaonoꞌo zogone vaḡiniro. Ebu uti vazeḡa ḡihiꞌaḡa zuni Pauloꞌe Roma mone vazeḡa raꞌeteꞌe igirotene, riharo, mazaḡa aniꞌa Roma mone vazeḡa obone tiro.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Irarirotene, uti vazeḡa ḡihiꞌaḡaniꞌa Iuda azaḡaꞌe nougadu Paulo kotao ohonihi raꞌeteꞌe deheru ederihi reiro. Eꞌanoꞌo Pauloꞌe mae buniro ebu dibuꞌo vazeḡa ḡihiꞌaḡaḡihiꞌaḡa zu nuꞌonuꞌo azaḡa niduꞌa nuꞌoziro. Ebu Paulo tutune aradu zeḡe zamao ohoniro.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.