João 4
God Da Geka Seka (KPR) vs VC
1 — ausente —
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 — ausente —
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 — ausente —
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Galilee yari saresa amo, ni giti ya Frovensi Samaria ghedo yaresa.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Ava sedo Iesu Frovensi Samaria aminda sembise, reighi javo Saikar aminda buvurutusira. Namane Israel embo da abua Jacob, nunda mandi Joseph kena vare futusira, aminda ghe ya Saikar buvari amo, jo soka iraeri.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 A kotugo vasa daba aminda, Jacob anakora uvu mindari da bako ghousa ava ghafusira. Namane erisera, aminda isonga buvurutuseri. Iesu nu, soro ghousa ava erisira ambudo, bako dengesida anumbusira.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Aminge setiri, evetuá numokena sisira, “Agá! Nimo Jusi embori. Namo nenda gitofu Samaria embo eveturi. Ava sedo, nangetirai uvu nane dimbu mutono mindari dae resesi?” aminge sisira. (Geka bekári: Jusi embo ne, Samaria embo imboe use jo nenda agha kofirida mindae edo ghuseri.)
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Setiri, Iesu mino numokena sisira, “Nimokena God rea muturaira ava, kasama aetesa amo, a kotugo na mavejori, ava kasama aetesa amo, ni namokena benunu saso, na nindae jebuga da uvu ava mutaeteni.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Aminge setiri, evetuá sisira, “Bajari, nimokena mo, okia a asi tefori, a kotugo bako mo, ghousari. Ava sedo, jebuga da uvu setesa amo, reda baresi?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Bako emo, namondeda abua agira Jacob ghambu futusira. Nu uvu eminda dimbu mindido ghusira. A nunda vide jamena a nunda sino fuka barago, ne isambu uvu eminda dimbu mindido ghuseri. O ni, jebuga da uvu bari resesa amo, nange resesi? Ni erekotesa amo, namondeda abua Jacob nu ijoghakori, a nimoá teria sise resesa, ai?” aminge ategi usira.
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Setiri, Iesu mino kasiai sisira, “Uvu evia, mave mindiraira amo, nu amboda sekago uvudae uju edo gharira.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 O uvu nane mutono, mave mindarira amo, nu jo sekago uvudae dubo saghae arira. Uvu amo mindari, nunda dubo jokáda irise, kau uvu ghoghoroda buvariguse irarira. Irise, jebuga da uvu usegha da kaugo ava buvurutururari, genemboá rise, jebuga evovodae irari ava tuve barira.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Aminge setiri, evetuá sekago sisira, “Bajari, uvu resesa ava, bofu mindone! Amingarena amo, na jo sekago uvudae uju use, foa eminda dimbae arena,” aminge sisira.
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Nu aminge setiri, Iesu sisira, “Yasi, nivu bu furase!” setiri, evetuá sisira,
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 “Na genembo tefori,” setiri, Iesu numokena sisira, “Ni ‘genembo tefo,’ setesa amo, geka beká setesi.
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Avata ni gegenembo isambu ghabu soveni ava, bu dotutusesi. A kotugo, genembo oroko budo iresa amo, jo ninda genembo beká iraeri. Ava sedo, geka beká setesi. Ni genembo tefori.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Aminge setiri, evetuá sisira, “Bajari, na orokoá kasama erena amo, ni feroveta eniri.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Namane Samaria embo da abuamane rea sedo ghusera amo, eviri, ‘Namane, doriri fetiriri eregosesa ominda God tumonde bainghedo ghaeteri.’ Avata ne Jusi embo, nene seraeva amo, ‘God tumonde bainghari da vasa beká mo, Jerusalem ri!’”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Evetuá aminge setiri, Iesu evetu aikena sisira, “Nanda geka evia tumondaso dae resena. Sifo eni amboda foa buvari gido, evetu genembo jo doriri fetirira ominda, a Jerusalem aminda nembo, God tumonde bainghae arera.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Ne Samaria embo mo, ne mavejo ava tumonde baingheraeva amo, ne jo kasama use tumondae eraeva. O namane Jusi embo, namane kasama eraera. Ainda beká mo: God da sonemba evetu genembokena amo, Jusi embo da jokáda sirorarira.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Kotugo, sifo eni foa buvarira, a kotugo saone, oroko ojira buvuruterira. Sifo aminda, God Afa da natofo beká, nu tumonde bainghari sarera amo, ne jo doriri fetirira ominda, o Jerusalem aminda nembo, God tumonde bainghae arera. Ne nenda reighida iroro, God da Asisi sonembururari, ne God da beká ava kasama edo, numoá tumonde bainghe gogoghombarera. Evetu genembo aminguse, bekáda bekáda tumonde bainghe gogoghomberaera amo, God Afa nu uju beká ava use, gari dae tava eraira.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 God, nu Asisiri. Ava sedo, God da Asisi aimi sonembururari, evetu genembo God da beká ava kasama edo, numoá tumonde bainghaeteri,” aminge sisira.
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Setiri, evetuá numokena sisira, “God Genembo eni dirigari furare dae sisira, (ainda javo Keriso seraera), nu amboda foama, geka isambu da susu ava, nune sari ningaeteri,” aminge setiri,
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Iesu numokena sisira, “Genembo resesa aimi, nimokena geka emo resira. Amo namori,” aminge sisira.
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Nengae aminge sero, namane jovereghe fera, Iesu evetu ainghae geka sero tafuseri. Tambudo, nu evetu ainghae geka sisira, aindae manamana useri. Avata namane evetu aikena geka eni jo sae useri. “Ni rejo uju eresi?” ava jo sae useri. O Iesu kena barago, “Ni redae evetu ainghae geka resesi?” ava jo sae useri.
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Ainda amboda, evetuá nunda uvu dimbari da okia aminda dodo, jovereghedo reighi jokáda ira natofokena sisira,
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Genembo eni ojighira, uvu vasada anumbirise, na rea edo ghusena, a nanda irari kau mavega, ava setiri ningeni. God Genembo eni mutari sisira, avose, numori tano. Fuvu, ya gaove!”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Aminge setiri, ne eredo Iesu gari dae fuseri.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Iesu gari dae fero, namane Iesu kena siseri, “Ijuga Kato, bayau bu mindi jebugase!” siseri.
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Avata nu sisira, “Nanda bayau dombu eni irira ava, ne jo kasama ae ereva,” aminge sisira.
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Aminge setiri, namane tofo tofo se nininguseri, “Avose, bayau mutero mindido irira tano?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Aminge setero, Iesu namanekena sisira, “Nanda bayau mo eviri. God na dirigetiri fusena, ainda uju ava use irena, a saramana nune futusira, ava aono dadabarira. Saramana amo, nanda bayauri.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Nenda kotari mo: tambuno avononde dadabari ainda amboda, vuji bambari da sifo foa buvarira. Avata na nemokena resena: vare gi simbugevu! Vuji bambari da sifo ojira buvirere. Evetu genembo aghi ari da sifo, oroko eviri.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Bayau mave bamburaira amo, nu saramana eraira aindae sedo, mino barira. Kau daba aminga ava, mave ya evetu genembo, God da natofo edo jebuga evovodae irari ava baoro dae sedo, aghi eraira amo, nu saramana eraira aindae sedo, mino barira. Kau vare jokáda bayau beká ari gido, vare govari kato nengae bayau bambari katoghae, dabade ivuga eraera aminga ava, genembo eni giti ya vironu sirurari, a kotugo genembo amboda ya evetu genembo aghi ari God tumondarera amo, nengae dabade ivuga arera.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Namonde eminge seraera, ‘Genembo eni vare govari ainda amboda, genembo eniimi foama bayau bambarira,’ seraera. A nu geka bekári.
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Kau daba aminga ava, evetu genembo mendeni, ne giti era vareda saramana edo ghuseri. Avata ne nane amboda dirigeteno eva, evetu genembo giti era saramana edo ghusera, ainda mino ava nene ererureva,” Iesu aminge sisira.
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Avori, Samaria embo evetu setena amo, nu Iesu dae eminge sisira, “Na rea edo ghusena, a nanda irari kau mavega, ava setiri ningeni.” Nu Iesu da bino aminge setiri ningido, Samaria embo digari reighi aminda, ne Iesu tumonduseri.
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Ne ningido tumondusera ava sedo, ne era Iesu kena buvudo, nu nemonde itako avido yare dae benunu siseri. Aminge setero, namane namonde sifo etoto dabade aviseri.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Amingero, evetu genembo digari amo, Iesu da geka setiri niningusera aindae, tuturo edo numoá tumonduseri.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Tumondedo, evetu aikena siseri, “Orokoá, namane nu tumonderera. Jo ninda geka aindae tumondae erera. Iesu geka siri, namane totofo nininguse kasama eteri: genembo mave evetu genembo isambu sonembari jebugaoro dae sedo furariá seraera amo, numori, ava kasama eteri,” aminge siseri.
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Aminda irero, sifo etoto naká setena ava dadabetiri, Iesu namane namonde reighi aminda ghedo, Frovensi Galilee iseri.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Iesu nu sifo ghousa eminge sedo ghusira, “Feroveta da geka ava, evetu genembo isambu, ne ningido nu kakara eraera. Avata feroveta tofo nunda totofoi nu jo tumonduse kakara ae eraera,” nu aminge sedo ghusira.
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Avata, nu namonde dabade era, nunda Frovensi Galilee aminda teretero natofo gido, nati joká doruse fera nu ategi useri. Ainda susu mo: Jarige Yari da Kirumo+ ainda sifo aminda, nembarago Jerusalem aminda irise, Iesu rea usira ava, ne gosuseri.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Avori, Iesu nu sekago ira, reighi Keina aminda buvurutusira. Reighi aminda, nu giti setiri uvu jovereghedo vaini (wine) jinisira. Reighi daba aminda, gavana eni irei. Gavana resena einda mandi mo, nu reighi eni javo Kaponiam aminda kae budo fasirei.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Iesu nu Frovensi Judia ghedo, jovereghe ira Frovensi Galilee buvurutusira, ainda bino ava sero, gavana amo ningido eredo Iesu kena isira. Ira buvudo, Iesu kena sisira, “Nanda mandi kae eko budo, Kaponiam aminda irise, ambari dae erira. Ava sedo ni fu, nangae ya nanda mandi saso jebugare!”
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Aminge setiri, Iesu numokena sisira, “Na kasama erena: na jo tano eni aono gi dudukughae areva amo, ne nanda geka jo tumondae areva,” aminge setiri,
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 genemboá sekago sisira, “Bajari, erama nanda mandi ambeure dae sise resena! Fu nangae totoi yaore!”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Aminge setiri, Iesu numokena sisira, “Avori, yasi! Ninda mandi jo ambae arira!” setiri, genemboá nu Iesu da geka tumondedo, jovereghe isira.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Natida iri sifo atetiri, nunda saramana kakato mendeni fera soroda tafuseri. Tambudo siseri, “Ninda mandi anakora jebugetira. Jo ambae arira!”
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Aminge setero, genemboá ategi usira, “Amo nanjigo tuturo umuta?” setiri, ne siseri, “Amo sife isonga, iji ira vekenengetiri 1 koroko tuturo edo, nunda tamo da vevera dadabumuta,”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 aminge setero, mandi ainda numamo kotisira, “Arie! Iesu, ‘Ninda mandi jo ambae arira!’ siri, nanda mandi sifo daba aminda jebugumuta,” ava kotise, nunda natofode dabade Iesu tumonduseri.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Avori, Iesu Judia ghedo, jovereghe ira Frovensi Galilee aminda buvudo, nu uvu setiri vaini jinisira avo, kotugo gavana da mandi setiri jebugusira ainghae dabade ira tano etoto usira.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.