João 4

God Da Geka Seka (KPR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 — ausente —
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 — ausente —
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Galilee yari saresa amo, ni giti ya Frovensi Samaria ghedo yaresa.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Ava sedo Iesu Frovensi Samaria aminda sembise, reighi javo Saikar aminda buvurutusira. Namane Israel embo da abua Jacob, nunda mandi Joseph kena vare futusira, aminda ghe ya Saikar buvari amo, jo soka iraeri.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 A kotugo vasa daba aminda, Jacob anakora uvu mindari da bako ghousa ava ghafusira. Namane erisera, aminda isonga buvurutuseri. Iesu nu, soro ghousa ava erisira ambudo, bako dengesida anumbusira.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 — ausente —
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Aminge setiri, evetuá numokena sisira, “Agá! Nimo Jusi embori. Namo nenda gitofu Samaria embo eveturi. Ava sedo, nangetirai uvu nane dimbu mutono mindari dae resesi?” aminge sisira. (Geka bekári: Jusi embo ne, Samaria embo imboe use jo nenda agha kofirida mindae edo ghuseri.)
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Setiri, Iesu mino numokena sisira, “Nimokena God rea muturaira ava, kasama aetesa amo, a kotugo na mavejori, ava kasama aetesa amo, ni namokena benunu saso, na nindae jebuga da uvu ava mutaeteni.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Aminge setiri, evetuá sisira, “Bajari, nimokena mo, okia a asi tefori, a kotugo bako mo, ghousari. Ava sedo, jebuga da uvu setesa amo, reda baresi?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Bako emo, namondeda abua agira Jacob ghambu futusira. Nu uvu eminda dimbu mindido ghusira. A nunda vide jamena a nunda sino fuka barago, ne isambu uvu eminda dimbu mindido ghuseri. O ni, jebuga da uvu bari resesa amo, nange resesi? Ni erekotesa amo, namondeda abua Jacob nu ijoghakori, a nimoá teria sise resesa, ai?” aminge ategi usira.
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Setiri, Iesu mino kasiai sisira, “Uvu evia, mave mindiraira amo, nu amboda sekago uvudae uju edo gharira.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 O uvu nane mutono, mave mindarira amo, nu jo sekago uvudae dubo saghae arira. Uvu amo mindari, nunda dubo jokáda irise, kau uvu ghoghoroda buvariguse irarira. Irise, jebuga da uvu usegha da kaugo ava buvurutururari, genemboá rise, jebuga evovodae irari ava tuve barira.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Aminge setiri, evetuá sekago sisira, “Bajari, uvu resesa ava, bofu mindone! Amingarena amo, na jo sekago uvudae uju use, foa eminda dimbae arena,” aminge sisira.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Nu aminge setiri, Iesu sisira, “Yasi, nivu bu furase!” setiri, evetuá sisira,
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 “Na genembo tefori,” setiri, Iesu numokena sisira, “Ni ‘genembo tefo,’ setesa amo, geka beká setesi.
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Avata ni gegenembo isambu ghabu soveni ava, bu dotutusesi. A kotugo, genembo oroko budo iresa amo, jo ninda genembo beká iraeri. Ava sedo, geka beká setesi. Ni genembo tefori.”
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Aminge setiri, evetuá sisira, “Bajari, na orokoá kasama erena amo, ni feroveta eniri.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Namane Samaria embo da abuamane rea sedo ghusera amo, eviri, ‘Namane, doriri fetiriri eregosesa ominda God tumonde bainghedo ghaeteri.’ Avata ne Jusi embo, nene seraeva amo, ‘God tumonde bainghari da vasa beká mo, Jerusalem ri!’”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Evetuá aminge setiri, Iesu evetu aikena sisira, “Nanda geka evia tumondaso dae resena. Sifo eni amboda foa buvari gido, evetu genembo jo doriri fetirira ominda, a Jerusalem aminda nembo, God tumonde bainghae arera.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ne Samaria embo mo, ne mavejo ava tumonde baingheraeva amo, ne jo kasama use tumondae eraeva. O namane Jusi embo, namane kasama eraera. Ainda beká mo: God da sonemba evetu genembokena amo, Jusi embo da jokáda sirorarira.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Kotugo, sifo eni foa buvarira, a kotugo saone, oroko ojira buvuruterira. Sifo aminda, God Afa da natofo beká, nu tumonde bainghari sarera amo, ne jo doriri fetirira ominda, o Jerusalem aminda nembo, God tumonde bainghae arera. Ne nenda reighida iroro, God da Asisi sonembururari, ne God da beká ava kasama edo, numoá tumonde bainghe gogoghombarera. Evetu genembo aminguse, bekáda bekáda tumonde bainghe gogoghomberaera amo, God Afa nu uju beká ava use, gari dae tava eraira.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 God, nu Asisiri. Ava sedo, God da Asisi aimi sonembururari, evetu genembo God da beká ava kasama edo, numoá tumonde bainghaeteri,” aminge sisira.
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Setiri, evetuá numokena sisira, “God Genembo eni dirigari furare dae sisira, (ainda javo Keriso seraera), nu amboda foama, geka isambu da susu ava, nune sari ningaeteri,” aminge setiri,
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Iesu numokena sisira, “Genembo resesa aimi, nimokena geka emo resira. Amo namori,” aminge sisira.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Nengae aminge sero, namane jovereghe fera, Iesu evetu ainghae geka sero tafuseri. Tambudo, nu evetu ainghae geka sisira, aindae manamana useri. Avata namane evetu aikena geka eni jo sae useri. “Ni rejo uju eresi?” ava jo sae useri. O Iesu kena barago, “Ni redae evetu ainghae geka resesi?” ava jo sae useri.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Ainda amboda, evetuá nunda uvu dimbari da okia aminda dodo, jovereghedo reighi jokáda ira natofokena sisira,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Genembo eni ojighira, uvu vasada anumbirise, na rea edo ghusena, a nanda irari kau mavega, ava setiri ningeni. God Genembo eni mutari sisira, avose, numori tano. Fuvu, ya gaove!”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Aminge setiri, ne eredo Iesu gari dae fuseri.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Iesu gari dae fero, namane Iesu kena siseri, “Ijuga Kato, bayau bu mindi jebugase!” siseri.
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Avata nu sisira, “Nanda bayau dombu eni irira ava, ne jo kasama ae ereva,” aminge sisira.
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Aminge setiri, namane tofo tofo se nininguseri, “Avose, bayau mutero mindido irira tano?”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Aminge setero, Iesu namanekena sisira, “Nanda bayau mo eviri. God na dirigetiri fusena, ainda uju ava use irena, a saramana nune futusira, ava aono dadabarira. Saramana amo, nanda bayauri.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Nenda kotari mo: tambuno avononde dadabari ainda amboda, vuji bambari da sifo foa buvarira. Avata na nemokena resena: vare gi simbugevu! Vuji bambari da sifo ojira buvirere. Evetu genembo aghi ari da sifo, oroko eviri.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Bayau mave bamburaira amo, nu saramana eraira aindae sedo, mino barira. Kau daba aminga ava, mave ya evetu genembo, God da natofo edo jebuga evovodae irari ava baoro dae sedo, aghi eraira amo, nu saramana eraira aindae sedo, mino barira. Kau vare jokáda bayau beká ari gido, vare govari kato nengae bayau bambari katoghae, dabade ivuga eraera aminga ava, genembo eni giti ya vironu sirurari, a kotugo genembo amboda ya evetu genembo aghi ari God tumondarera amo, nengae dabade ivuga arera.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Namonde eminge seraera, ‘Genembo eni vare govari ainda amboda, genembo eniimi foama bayau bambarira,’ seraera. A nu geka bekári.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Kau daba aminga ava, evetu genembo mendeni, ne giti era vareda saramana edo ghuseri. Avata ne nane amboda dirigeteno eva, evetu genembo giti era saramana edo ghusera, ainda mino ava nene ererureva,” Iesu aminge sisira.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Avori, Samaria embo evetu setena amo, nu Iesu dae eminge sisira, “Na rea edo ghusena, a nanda irari kau mavega, ava setiri ningeni.” Nu Iesu da bino aminge setiri ningido, Samaria embo digari reighi aminda, ne Iesu tumonduseri.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Ne ningido tumondusera ava sedo, ne era Iesu kena buvudo, nu nemonde itako avido yare dae benunu siseri. Aminge setero, namane namonde sifo etoto dabade aviseri.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Amingero, evetu genembo digari amo, Iesu da geka setiri niningusera aindae, tuturo edo numoá tumonduseri.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Tumondedo, evetu aikena siseri, “Orokoá, namane nu tumonderera. Jo ninda geka aindae tumondae erera. Iesu geka siri, namane totofo nininguse kasama eteri: genembo mave evetu genembo isambu sonembari jebugaoro dae sedo furariá seraera amo, numori, ava kasama eteri,” aminge siseri.
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Aminda irero, sifo etoto naká setena ava dadabetiri, Iesu namane namonde reighi aminda ghedo, Frovensi Galilee iseri.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Iesu nu sifo ghousa eminge sedo ghusira, “Feroveta da geka ava, evetu genembo isambu, ne ningido nu kakara eraera. Avata feroveta tofo nunda totofoi nu jo tumonduse kakara ae eraera,” nu aminge sedo ghusira.
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Avata, nu namonde dabade era, nunda Frovensi Galilee aminda teretero natofo gido, nati joká doruse fera nu ategi useri. Ainda susu mo: Jarige Yari da Kirumo+ ainda sifo aminda, nembarago Jerusalem aminda irise, Iesu rea usira ava, ne gosuseri.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Avori, Iesu nu sekago ira, reighi Keina aminda buvurutusira. Reighi aminda, nu giti setiri uvu jovereghedo vaini (wine) jinisira. Reighi daba aminda, gavana eni irei. Gavana resena einda mandi mo, nu reighi eni javo Kaponiam aminda kae budo fasirei.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Iesu nu Frovensi Judia ghedo, jovereghe ira Frovensi Galilee buvurutusira, ainda bino ava sero, gavana amo ningido eredo Iesu kena isira. Ira buvudo, Iesu kena sisira, “Nanda mandi kae eko budo, Kaponiam aminda irise, ambari dae erira. Ava sedo ni fu, nangae ya nanda mandi saso jebugare!”
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Aminge setiri, Iesu numokena sisira, “Na kasama erena: na jo tano eni aono gi dudukughae areva amo, ne nanda geka jo tumondae areva,” aminge setiri,
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 genemboá sekago sisira, “Bajari, erama nanda mandi ambeure dae sise resena! Fu nangae totoi yaore!”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Aminge setiri, Iesu numokena sisira, “Avori, yasi! Ninda mandi jo ambae arira!” setiri, genemboá nu Iesu da geka tumondedo, jovereghe isira.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Natida iri sifo atetiri, nunda saramana kakato mendeni fera soroda tafuseri. Tambudo siseri, “Ninda mandi anakora jebugetira. Jo ambae arira!”
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Aminge setero, genemboá ategi usira, “Amo nanjigo tuturo umuta?” setiri, ne siseri, “Amo sife isonga, iji ira vekenengetiri 1 koroko tuturo edo, nunda tamo da vevera dadabumuta,”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 aminge setero, mandi ainda numamo kotisira, “Arie! Iesu, ‘Ninda mandi jo ambae arira!’ siri, nanda mandi sifo daba aminda jebugumuta,” ava kotise, nunda natofode dabade Iesu tumonduseri.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Avori, Iesu Judia ghedo, jovereghe ira Frovensi Galilee aminda buvudo, nu uvu setiri vaini jinisira avo, kotugo gavana da mandi setiri jebugusira ainghae dabade ira tano etoto usira.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.