João 4
God Da Geka Seka (KPR) vs BKJ
1 — ausente —
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 — ausente —
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 — ausente —
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Galilee yari saresa amo, ni giti ya Frovensi Samaria ghedo yaresa.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Ava sedo Iesu Frovensi Samaria aminda sembise, reighi javo Saikar aminda buvurutusira. Namane Israel embo da abua Jacob, nunda mandi Joseph kena vare futusira, aminda ghe ya Saikar buvari amo, jo soka iraeri.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 A kotugo vasa daba aminda, Jacob anakora uvu mindari da bako ghousa ava ghafusira. Namane erisera, aminda isonga buvurutuseri. Iesu nu, soro ghousa ava erisira ambudo, bako dengesida anumbusira.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Aminge setiri, evetuá numokena sisira, “Agá! Nimo Jusi embori. Namo nenda gitofu Samaria embo eveturi. Ava sedo, nangetirai uvu nane dimbu mutono mindari dae resesi?” aminge sisira. (Geka bekári: Jusi embo ne, Samaria embo imboe use jo nenda agha kofirida mindae edo ghuseri.)
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Setiri, Iesu mino numokena sisira, “Nimokena God rea muturaira ava, kasama aetesa amo, a kotugo na mavejori, ava kasama aetesa amo, ni namokena benunu saso, na nindae jebuga da uvu ava mutaeteni.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Aminge setiri, evetuá sisira, “Bajari, nimokena mo, okia a asi tefori, a kotugo bako mo, ghousari. Ava sedo, jebuga da uvu setesa amo, reda baresi?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Bako emo, namondeda abua agira Jacob ghambu futusira. Nu uvu eminda dimbu mindido ghusira. A nunda vide jamena a nunda sino fuka barago, ne isambu uvu eminda dimbu mindido ghuseri. O ni, jebuga da uvu bari resesa amo, nange resesi? Ni erekotesa amo, namondeda abua Jacob nu ijoghakori, a nimoá teria sise resesa, ai?” aminge ategi usira.
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Setiri, Iesu mino kasiai sisira, “Uvu evia, mave mindiraira amo, nu amboda sekago uvudae uju edo gharira.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 O uvu nane mutono, mave mindarira amo, nu jo sekago uvudae dubo saghae arira. Uvu amo mindari, nunda dubo jokáda irise, kau uvu ghoghoroda buvariguse irarira. Irise, jebuga da uvu usegha da kaugo ava buvurutururari, genemboá rise, jebuga evovodae irari ava tuve barira.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Aminge setiri, evetuá sekago sisira, “Bajari, uvu resesa ava, bofu mindone! Amingarena amo, na jo sekago uvudae uju use, foa eminda dimbae arena,” aminge sisira.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Nu aminge setiri, Iesu sisira, “Yasi, nivu bu furase!” setiri, evetuá sisira,
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 “Na genembo tefori,” setiri, Iesu numokena sisira, “Ni ‘genembo tefo,’ setesa amo, geka beká setesi.
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 Avata ni gegenembo isambu ghabu soveni ava, bu dotutusesi. A kotugo, genembo oroko budo iresa amo, jo ninda genembo beká iraeri. Ava sedo, geka beká setesi. Ni genembo tefori.”
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Aminge setiri, evetuá sisira, “Bajari, na orokoá kasama erena amo, ni feroveta eniri.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Namane Samaria embo da abuamane rea sedo ghusera amo, eviri, ‘Namane, doriri fetiriri eregosesa ominda God tumonde bainghedo ghaeteri.’ Avata ne Jusi embo, nene seraeva amo, ‘God tumonde bainghari da vasa beká mo, Jerusalem ri!’”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Evetuá aminge setiri, Iesu evetu aikena sisira, “Nanda geka evia tumondaso dae resena. Sifo eni amboda foa buvari gido, evetu genembo jo doriri fetirira ominda, a Jerusalem aminda nembo, God tumonde bainghae arera.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ne Samaria embo mo, ne mavejo ava tumonde baingheraeva amo, ne jo kasama use tumondae eraeva. O namane Jusi embo, namane kasama eraera. Ainda beká mo: God da sonemba evetu genembokena amo, Jusi embo da jokáda sirorarira.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Kotugo, sifo eni foa buvarira, a kotugo saone, oroko ojira buvuruterira. Sifo aminda, God Afa da natofo beká, nu tumonde bainghari sarera amo, ne jo doriri fetirira ominda, o Jerusalem aminda nembo, God tumonde bainghae arera. Ne nenda reighida iroro, God da Asisi sonembururari, ne God da beká ava kasama edo, numoá tumonde bainghe gogoghombarera. Evetu genembo aminguse, bekáda bekáda tumonde bainghe gogoghomberaera amo, God Afa nu uju beká ava use, gari dae tava eraira.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 God, nu Asisiri. Ava sedo, God da Asisi aimi sonembururari, evetu genembo God da beká ava kasama edo, numoá tumonde bainghaeteri,” aminge sisira.
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Setiri, evetuá numokena sisira, “God Genembo eni dirigari furare dae sisira, (ainda javo Keriso seraera), nu amboda foama, geka isambu da susu ava, nune sari ningaeteri,” aminge setiri,
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Iesu numokena sisira, “Genembo resesa aimi, nimokena geka emo resira. Amo namori,” aminge sisira.
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Nengae aminge sero, namane jovereghe fera, Iesu evetu ainghae geka sero tafuseri. Tambudo, nu evetu ainghae geka sisira, aindae manamana useri. Avata namane evetu aikena geka eni jo sae useri. “Ni rejo uju eresi?” ava jo sae useri. O Iesu kena barago, “Ni redae evetu ainghae geka resesi?” ava jo sae useri.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Ainda amboda, evetuá nunda uvu dimbari da okia aminda dodo, jovereghedo reighi jokáda ira natofokena sisira,
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 “Genembo eni ojighira, uvu vasada anumbirise, na rea edo ghusena, a nanda irari kau mavega, ava setiri ningeni. God Genembo eni mutari sisira, avose, numori tano. Fuvu, ya gaove!”
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Aminge setiri, ne eredo Iesu gari dae fuseri.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Iesu gari dae fero, namane Iesu kena siseri, “Ijuga Kato, bayau bu mindi jebugase!” siseri.
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Avata nu sisira, “Nanda bayau dombu eni irira ava, ne jo kasama ae ereva,” aminge sisira.
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Aminge setiri, namane tofo tofo se nininguseri, “Avose, bayau mutero mindido irira tano?”
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Aminge setero, Iesu namanekena sisira, “Nanda bayau mo eviri. God na dirigetiri fusena, ainda uju ava use irena, a saramana nune futusira, ava aono dadabarira. Saramana amo, nanda bayauri.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Nenda kotari mo: tambuno avononde dadabari ainda amboda, vuji bambari da sifo foa buvarira. Avata na nemokena resena: vare gi simbugevu! Vuji bambari da sifo ojira buvirere. Evetu genembo aghi ari da sifo, oroko eviri.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Bayau mave bamburaira amo, nu saramana eraira aindae sedo, mino barira. Kau daba aminga ava, mave ya evetu genembo, God da natofo edo jebuga evovodae irari ava baoro dae sedo, aghi eraira amo, nu saramana eraira aindae sedo, mino barira. Kau vare jokáda bayau beká ari gido, vare govari kato nengae bayau bambari katoghae, dabade ivuga eraera aminga ava, genembo eni giti ya vironu sirurari, a kotugo genembo amboda ya evetu genembo aghi ari God tumondarera amo, nengae dabade ivuga arera.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Namonde eminge seraera, ‘Genembo eni vare govari ainda amboda, genembo eniimi foama bayau bambarira,’ seraera. A nu geka bekári.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Kau daba aminga ava, evetu genembo mendeni, ne giti era vareda saramana edo ghuseri. Avata ne nane amboda dirigeteno eva, evetu genembo giti era saramana edo ghusera, ainda mino ava nene ererureva,” Iesu aminge sisira.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Avori, Samaria embo evetu setena amo, nu Iesu dae eminge sisira, “Na rea edo ghusena, a nanda irari kau mavega, ava setiri ningeni.” Nu Iesu da bino aminge setiri ningido, Samaria embo digari reighi aminda, ne Iesu tumonduseri.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Ne ningido tumondusera ava sedo, ne era Iesu kena buvudo, nu nemonde itako avido yare dae benunu siseri. Aminge setero, namane namonde sifo etoto dabade aviseri.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Amingero, evetu genembo digari amo, Iesu da geka setiri niningusera aindae, tuturo edo numoá tumonduseri.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Tumondedo, evetu aikena siseri, “Orokoá, namane nu tumonderera. Jo ninda geka aindae tumondae erera. Iesu geka siri, namane totofo nininguse kasama eteri: genembo mave evetu genembo isambu sonembari jebugaoro dae sedo furariá seraera amo, numori, ava kasama eteri,” aminge siseri.
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Aminda irero, sifo etoto naká setena ava dadabetiri, Iesu namane namonde reighi aminda ghedo, Frovensi Galilee iseri.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Iesu nu sifo ghousa eminge sedo ghusira, “Feroveta da geka ava, evetu genembo isambu, ne ningido nu kakara eraera. Avata feroveta tofo nunda totofoi nu jo tumonduse kakara ae eraera,” nu aminge sedo ghusira.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Avata, nu namonde dabade era, nunda Frovensi Galilee aminda teretero natofo gido, nati joká doruse fera nu ategi useri. Ainda susu mo: Jarige Yari da Kirumo+ ainda sifo aminda, nembarago Jerusalem aminda irise, Iesu rea usira ava, ne gosuseri.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Avori, Iesu nu sekago ira, reighi Keina aminda buvurutusira. Reighi aminda, nu giti setiri uvu jovereghedo vaini (wine) jinisira. Reighi daba aminda, gavana eni irei. Gavana resena einda mandi mo, nu reighi eni javo Kaponiam aminda kae budo fasirei.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Iesu nu Frovensi Judia ghedo, jovereghe ira Frovensi Galilee buvurutusira, ainda bino ava sero, gavana amo ningido eredo Iesu kena isira. Ira buvudo, Iesu kena sisira, “Nanda mandi kae eko budo, Kaponiam aminda irise, ambari dae erira. Ava sedo ni fu, nangae ya nanda mandi saso jebugare!”
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Aminge setiri, Iesu numokena sisira, “Na kasama erena: na jo tano eni aono gi dudukughae areva amo, ne nanda geka jo tumondae areva,” aminge setiri,
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 genemboá sekago sisira, “Bajari, erama nanda mandi ambeure dae sise resena! Fu nangae totoi yaore!”
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Aminge setiri, Iesu numokena sisira, “Avori, yasi! Ninda mandi jo ambae arira!” setiri, genemboá nu Iesu da geka tumondedo, jovereghe isira.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Natida iri sifo atetiri, nunda saramana kakato mendeni fera soroda tafuseri. Tambudo siseri, “Ninda mandi anakora jebugetira. Jo ambae arira!”
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Aminge setero, genemboá ategi usira, “Amo nanjigo tuturo umuta?” setiri, ne siseri, “Amo sife isonga, iji ira vekenengetiri 1 koroko tuturo edo, nunda tamo da vevera dadabumuta,”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 aminge setero, mandi ainda numamo kotisira, “Arie! Iesu, ‘Ninda mandi jo ambae arira!’ siri, nanda mandi sifo daba aminda jebugumuta,” ava kotise, nunda natofode dabade Iesu tumonduseri.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Avori, Iesu Judia ghedo, jovereghe ira Frovensi Galilee aminda buvudo, nu uvu setiri vaini jinisira avo, kotugo gavana da mandi setiri jebugusira ainghae dabade ira tano etoto usira.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.