João 4
God Da Geka Seka (KPR) vs ARIB
1 — ausente —
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 — ausente —
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Galilee yari saresa amo, ni giti ya Frovensi Samaria ghedo yaresa.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Ava sedo Iesu Frovensi Samaria aminda sembise, reighi javo Saikar aminda buvurutusira. Namane Israel embo da abua Jacob, nunda mandi Joseph kena vare futusira, aminda ghe ya Saikar buvari amo, jo soka iraeri.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 A kotugo vasa daba aminda, Jacob anakora uvu mindari da bako ghousa ava ghafusira. Namane erisera, aminda isonga buvurutuseri. Iesu nu, soro ghousa ava erisira ambudo, bako dengesida anumbusira.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Aminge setiri, evetuá numokena sisira, “Agá! Nimo Jusi embori. Namo nenda gitofu Samaria embo eveturi. Ava sedo, nangetirai uvu nane dimbu mutono mindari dae resesi?” aminge sisira. (Geka bekári: Jusi embo ne, Samaria embo imboe use jo nenda agha kofirida mindae edo ghuseri.)
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Setiri, Iesu mino numokena sisira, “Nimokena God rea muturaira ava, kasama aetesa amo, a kotugo na mavejori, ava kasama aetesa amo, ni namokena benunu saso, na nindae jebuga da uvu ava mutaeteni.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Aminge setiri, evetuá sisira, “Bajari, nimokena mo, okia a asi tefori, a kotugo bako mo, ghousari. Ava sedo, jebuga da uvu setesa amo, reda baresi?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Bako emo, namondeda abua agira Jacob ghambu futusira. Nu uvu eminda dimbu mindido ghusira. A nunda vide jamena a nunda sino fuka barago, ne isambu uvu eminda dimbu mindido ghuseri. O ni, jebuga da uvu bari resesa amo, nange resesi? Ni erekotesa amo, namondeda abua Jacob nu ijoghakori, a nimoá teria sise resesa, ai?” aminge ategi usira.
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Setiri, Iesu mino kasiai sisira, “Uvu evia, mave mindiraira amo, nu amboda sekago uvudae uju edo gharira.
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 O uvu nane mutono, mave mindarira amo, nu jo sekago uvudae dubo saghae arira. Uvu amo mindari, nunda dubo jokáda irise, kau uvu ghoghoroda buvariguse irarira. Irise, jebuga da uvu usegha da kaugo ava buvurutururari, genemboá rise, jebuga evovodae irari ava tuve barira.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Aminge setiri, evetuá sekago sisira, “Bajari, uvu resesa ava, bofu mindone! Amingarena amo, na jo sekago uvudae uju use, foa eminda dimbae arena,” aminge sisira.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Nu aminge setiri, Iesu sisira, “Yasi, nivu bu furase!” setiri, evetuá sisira,
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 “Na genembo tefori,” setiri, Iesu numokena sisira, “Ni ‘genembo tefo,’ setesa amo, geka beká setesi.
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Avata ni gegenembo isambu ghabu soveni ava, bu dotutusesi. A kotugo, genembo oroko budo iresa amo, jo ninda genembo beká iraeri. Ava sedo, geka beká setesi. Ni genembo tefori.”
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Aminge setiri, evetuá sisira, “Bajari, na orokoá kasama erena amo, ni feroveta eniri.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Namane Samaria embo da abuamane rea sedo ghusera amo, eviri, ‘Namane, doriri fetiriri eregosesa ominda God tumonde bainghedo ghaeteri.’ Avata ne Jusi embo, nene seraeva amo, ‘God tumonde bainghari da vasa beká mo, Jerusalem ri!’”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Evetuá aminge setiri, Iesu evetu aikena sisira, “Nanda geka evia tumondaso dae resena. Sifo eni amboda foa buvari gido, evetu genembo jo doriri fetirira ominda, a Jerusalem aminda nembo, God tumonde bainghae arera.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ne Samaria embo mo, ne mavejo ava tumonde baingheraeva amo, ne jo kasama use tumondae eraeva. O namane Jusi embo, namane kasama eraera. Ainda beká mo: God da sonemba evetu genembokena amo, Jusi embo da jokáda sirorarira.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Kotugo, sifo eni foa buvarira, a kotugo saone, oroko ojira buvuruterira. Sifo aminda, God Afa da natofo beká, nu tumonde bainghari sarera amo, ne jo doriri fetirira ominda, o Jerusalem aminda nembo, God tumonde bainghae arera. Ne nenda reighida iroro, God da Asisi sonembururari, ne God da beká ava kasama edo, numoá tumonde bainghe gogoghombarera. Evetu genembo aminguse, bekáda bekáda tumonde bainghe gogoghomberaera amo, God Afa nu uju beká ava use, gari dae tava eraira.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 God, nu Asisiri. Ava sedo, God da Asisi aimi sonembururari, evetu genembo God da beká ava kasama edo, numoá tumonde bainghaeteri,” aminge sisira.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Setiri, evetuá numokena sisira, “God Genembo eni dirigari furare dae sisira, (ainda javo Keriso seraera), nu amboda foama, geka isambu da susu ava, nune sari ningaeteri,” aminge setiri,
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Iesu numokena sisira, “Genembo resesa aimi, nimokena geka emo resira. Amo namori,” aminge sisira.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Nengae aminge sero, namane jovereghe fera, Iesu evetu ainghae geka sero tafuseri. Tambudo, nu evetu ainghae geka sisira, aindae manamana useri. Avata namane evetu aikena geka eni jo sae useri. “Ni rejo uju eresi?” ava jo sae useri. O Iesu kena barago, “Ni redae evetu ainghae geka resesi?” ava jo sae useri.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Ainda amboda, evetuá nunda uvu dimbari da okia aminda dodo, jovereghedo reighi jokáda ira natofokena sisira,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Genembo eni ojighira, uvu vasada anumbirise, na rea edo ghusena, a nanda irari kau mavega, ava setiri ningeni. God Genembo eni mutari sisira, avose, numori tano. Fuvu, ya gaove!”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Aminge setiri, ne eredo Iesu gari dae fuseri.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Iesu gari dae fero, namane Iesu kena siseri, “Ijuga Kato, bayau bu mindi jebugase!” siseri.
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Avata nu sisira, “Nanda bayau dombu eni irira ava, ne jo kasama ae ereva,” aminge sisira.
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Aminge setiri, namane tofo tofo se nininguseri, “Avose, bayau mutero mindido irira tano?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Aminge setero, Iesu namanekena sisira, “Nanda bayau mo eviri. God na dirigetiri fusena, ainda uju ava use irena, a saramana nune futusira, ava aono dadabarira. Saramana amo, nanda bayauri.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Nenda kotari mo: tambuno avononde dadabari ainda amboda, vuji bambari da sifo foa buvarira. Avata na nemokena resena: vare gi simbugevu! Vuji bambari da sifo ojira buvirere. Evetu genembo aghi ari da sifo, oroko eviri.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Bayau mave bamburaira amo, nu saramana eraira aindae sedo, mino barira. Kau daba aminga ava, mave ya evetu genembo, God da natofo edo jebuga evovodae irari ava baoro dae sedo, aghi eraira amo, nu saramana eraira aindae sedo, mino barira. Kau vare jokáda bayau beká ari gido, vare govari kato nengae bayau bambari katoghae, dabade ivuga eraera aminga ava, genembo eni giti ya vironu sirurari, a kotugo genembo amboda ya evetu genembo aghi ari God tumondarera amo, nengae dabade ivuga arera.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Namonde eminge seraera, ‘Genembo eni vare govari ainda amboda, genembo eniimi foama bayau bambarira,’ seraera. A nu geka bekári.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Kau daba aminga ava, evetu genembo mendeni, ne giti era vareda saramana edo ghuseri. Avata ne nane amboda dirigeteno eva, evetu genembo giti era saramana edo ghusera, ainda mino ava nene ererureva,” Iesu aminge sisira.
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Avori, Samaria embo evetu setena amo, nu Iesu dae eminge sisira, “Na rea edo ghusena, a nanda irari kau mavega, ava setiri ningeni.” Nu Iesu da bino aminge setiri ningido, Samaria embo digari reighi aminda, ne Iesu tumonduseri.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Ne ningido tumondusera ava sedo, ne era Iesu kena buvudo, nu nemonde itako avido yare dae benunu siseri. Aminge setero, namane namonde sifo etoto dabade aviseri.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Amingero, evetu genembo digari amo, Iesu da geka setiri niningusera aindae, tuturo edo numoá tumonduseri.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Tumondedo, evetu aikena siseri, “Orokoá, namane nu tumonderera. Jo ninda geka aindae tumondae erera. Iesu geka siri, namane totofo nininguse kasama eteri: genembo mave evetu genembo isambu sonembari jebugaoro dae sedo furariá seraera amo, numori, ava kasama eteri,” aminge siseri.
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Aminda irero, sifo etoto naká setena ava dadabetiri, Iesu namane namonde reighi aminda ghedo, Frovensi Galilee iseri.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Iesu nu sifo ghousa eminge sedo ghusira, “Feroveta da geka ava, evetu genembo isambu, ne ningido nu kakara eraera. Avata feroveta tofo nunda totofoi nu jo tumonduse kakara ae eraera,” nu aminge sedo ghusira.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Avata, nu namonde dabade era, nunda Frovensi Galilee aminda teretero natofo gido, nati joká doruse fera nu ategi useri. Ainda susu mo: Jarige Yari da Kirumo+ ainda sifo aminda, nembarago Jerusalem aminda irise, Iesu rea usira ava, ne gosuseri.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Avori, Iesu nu sekago ira, reighi Keina aminda buvurutusira. Reighi aminda, nu giti setiri uvu jovereghedo vaini (wine) jinisira. Reighi daba aminda, gavana eni irei. Gavana resena einda mandi mo, nu reighi eni javo Kaponiam aminda kae budo fasirei.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Iesu nu Frovensi Judia ghedo, jovereghe ira Frovensi Galilee buvurutusira, ainda bino ava sero, gavana amo ningido eredo Iesu kena isira. Ira buvudo, Iesu kena sisira, “Nanda mandi kae eko budo, Kaponiam aminda irise, ambari dae erira. Ava sedo ni fu, nangae ya nanda mandi saso jebugare!”
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Aminge setiri, Iesu numokena sisira, “Na kasama erena: na jo tano eni aono gi dudukughae areva amo, ne nanda geka jo tumondae areva,” aminge setiri,
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 genemboá sekago sisira, “Bajari, erama nanda mandi ambeure dae sise resena! Fu nangae totoi yaore!”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Aminge setiri, Iesu numokena sisira, “Avori, yasi! Ninda mandi jo ambae arira!” setiri, genemboá nu Iesu da geka tumondedo, jovereghe isira.
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Natida iri sifo atetiri, nunda saramana kakato mendeni fera soroda tafuseri. Tambudo siseri, “Ninda mandi anakora jebugetira. Jo ambae arira!”
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Aminge setero, genemboá ategi usira, “Amo nanjigo tuturo umuta?” setiri, ne siseri, “Amo sife isonga, iji ira vekenengetiri 1 koroko tuturo edo, nunda tamo da vevera dadabumuta,”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 aminge setero, mandi ainda numamo kotisira, “Arie! Iesu, ‘Ninda mandi jo ambae arira!’ siri, nanda mandi sifo daba aminda jebugumuta,” ava kotise, nunda natofode dabade Iesu tumonduseri.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Avori, Iesu Judia ghedo, jovereghe ira Frovensi Galilee aminda buvudo, nu uvu setiri vaini jinisira avo, kotugo gavana da mandi setiri jebugusira ainghae dabade ira tano etoto usira.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.