João 4
God Da Geka Seka (KPR) vs NTLH
1 — ausente —
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 — ausente —
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 — ausente —
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Galilee yari saresa amo, ni giti ya Frovensi Samaria ghedo yaresa.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Ava sedo Iesu Frovensi Samaria aminda sembise, reighi javo Saikar aminda buvurutusira. Namane Israel embo da abua Jacob, nunda mandi Joseph kena vare futusira, aminda ghe ya Saikar buvari amo, jo soka iraeri.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 A kotugo vasa daba aminda, Jacob anakora uvu mindari da bako ghousa ava ghafusira. Namane erisera, aminda isonga buvurutuseri. Iesu nu, soro ghousa ava erisira ambudo, bako dengesida anumbusira.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 — ausente —
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Aminge setiri, evetuá numokena sisira, “Agá! Nimo Jusi embori. Namo nenda gitofu Samaria embo eveturi. Ava sedo, nangetirai uvu nane dimbu mutono mindari dae resesi?” aminge sisira. (Geka bekári: Jusi embo ne, Samaria embo imboe use jo nenda agha kofirida mindae edo ghuseri.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Setiri, Iesu mino numokena sisira, “Nimokena God rea muturaira ava, kasama aetesa amo, a kotugo na mavejori, ava kasama aetesa amo, ni namokena benunu saso, na nindae jebuga da uvu ava mutaeteni.”
10 Então Jesus disse:
11 Aminge setiri, evetuá sisira, “Bajari, nimokena mo, okia a asi tefori, a kotugo bako mo, ghousari. Ava sedo, jebuga da uvu setesa amo, reda baresi?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Bako emo, namondeda abua agira Jacob ghambu futusira. Nu uvu eminda dimbu mindido ghusira. A nunda vide jamena a nunda sino fuka barago, ne isambu uvu eminda dimbu mindido ghuseri. O ni, jebuga da uvu bari resesa amo, nange resesi? Ni erekotesa amo, namondeda abua Jacob nu ijoghakori, a nimoá teria sise resesa, ai?” aminge ategi usira.
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Setiri, Iesu mino kasiai sisira, “Uvu evia, mave mindiraira amo, nu amboda sekago uvudae uju edo gharira.
13 Então Jesus disse:
14 O uvu nane mutono, mave mindarira amo, nu jo sekago uvudae dubo saghae arira. Uvu amo mindari, nunda dubo jokáda irise, kau uvu ghoghoroda buvariguse irarira. Irise, jebuga da uvu usegha da kaugo ava buvurutururari, genemboá rise, jebuga evovodae irari ava tuve barira.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Aminge setiri, evetuá sekago sisira, “Bajari, uvu resesa ava, bofu mindone! Amingarena amo, na jo sekago uvudae uju use, foa eminda dimbae arena,” aminge sisira.
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Nu aminge setiri, Iesu sisira, “Yasi, nivu bu furase!” setiri, evetuá sisira,
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 “Na genembo tefori,” setiri, Iesu numokena sisira, “Ni ‘genembo tefo,’ setesa amo, geka beká setesi.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Avata ni gegenembo isambu ghabu soveni ava, bu dotutusesi. A kotugo, genembo oroko budo iresa amo, jo ninda genembo beká iraeri. Ava sedo, geka beká setesi. Ni genembo tefori.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Aminge setiri, evetuá sisira, “Bajari, na orokoá kasama erena amo, ni feroveta eniri.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Namane Samaria embo da abuamane rea sedo ghusera amo, eviri, ‘Namane, doriri fetiriri eregosesa ominda God tumonde bainghedo ghaeteri.’ Avata ne Jusi embo, nene seraeva amo, ‘God tumonde bainghari da vasa beká mo, Jerusalem ri!’”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Evetuá aminge setiri, Iesu evetu aikena sisira, “Nanda geka evia tumondaso dae resena. Sifo eni amboda foa buvari gido, evetu genembo jo doriri fetirira ominda, a Jerusalem aminda nembo, God tumonde bainghae arera.
21 Jesus disse:
22 Ne Samaria embo mo, ne mavejo ava tumonde baingheraeva amo, ne jo kasama use tumondae eraeva. O namane Jusi embo, namane kasama eraera. Ainda beká mo: God da sonemba evetu genembokena amo, Jusi embo da jokáda sirorarira.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Kotugo, sifo eni foa buvarira, a kotugo saone, oroko ojira buvuruterira. Sifo aminda, God Afa da natofo beká, nu tumonde bainghari sarera amo, ne jo doriri fetirira ominda, o Jerusalem aminda nembo, God tumonde bainghae arera. Ne nenda reighida iroro, God da Asisi sonembururari, ne God da beká ava kasama edo, numoá tumonde bainghe gogoghombarera. Evetu genembo aminguse, bekáda bekáda tumonde bainghe gogoghomberaera amo, God Afa nu uju beká ava use, gari dae tava eraira.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 God, nu Asisiri. Ava sedo, God da Asisi aimi sonembururari, evetu genembo God da beká ava kasama edo, numoá tumonde bainghaeteri,” aminge sisira.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Setiri, evetuá numokena sisira, “God Genembo eni dirigari furare dae sisira, (ainda javo Keriso seraera), nu amboda foama, geka isambu da susu ava, nune sari ningaeteri,” aminge setiri,
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Iesu numokena sisira, “Genembo resesa aimi, nimokena geka emo resira. Amo namori,” aminge sisira.
26 Então Jesus afirmou:
27 Nengae aminge sero, namane jovereghe fera, Iesu evetu ainghae geka sero tafuseri. Tambudo, nu evetu ainghae geka sisira, aindae manamana useri. Avata namane evetu aikena geka eni jo sae useri. “Ni rejo uju eresi?” ava jo sae useri. O Iesu kena barago, “Ni redae evetu ainghae geka resesi?” ava jo sae useri.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Ainda amboda, evetuá nunda uvu dimbari da okia aminda dodo, jovereghedo reighi jokáda ira natofokena sisira,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Genembo eni ojighira, uvu vasada anumbirise, na rea edo ghusena, a nanda irari kau mavega, ava setiri ningeni. God Genembo eni mutari sisira, avose, numori tano. Fuvu, ya gaove!”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Aminge setiri, ne eredo Iesu gari dae fuseri.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Iesu gari dae fero, namane Iesu kena siseri, “Ijuga Kato, bayau bu mindi jebugase!” siseri.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Avata nu sisira, “Nanda bayau dombu eni irira ava, ne jo kasama ae ereva,” aminge sisira.
32 Jesus respondeu:
33 Aminge setiri, namane tofo tofo se nininguseri, “Avose, bayau mutero mindido irira tano?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Aminge setero, Iesu namanekena sisira, “Nanda bayau mo eviri. God na dirigetiri fusena, ainda uju ava use irena, a saramana nune futusira, ava aono dadabarira. Saramana amo, nanda bayauri.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Nenda kotari mo: tambuno avononde dadabari ainda amboda, vuji bambari da sifo foa buvarira. Avata na nemokena resena: vare gi simbugevu! Vuji bambari da sifo ojira buvirere. Evetu genembo aghi ari da sifo, oroko eviri.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Bayau mave bamburaira amo, nu saramana eraira aindae sedo, mino barira. Kau daba aminga ava, mave ya evetu genembo, God da natofo edo jebuga evovodae irari ava baoro dae sedo, aghi eraira amo, nu saramana eraira aindae sedo, mino barira. Kau vare jokáda bayau beká ari gido, vare govari kato nengae bayau bambari katoghae, dabade ivuga eraera aminga ava, genembo eni giti ya vironu sirurari, a kotugo genembo amboda ya evetu genembo aghi ari God tumondarera amo, nengae dabade ivuga arera.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Namonde eminge seraera, ‘Genembo eni vare govari ainda amboda, genembo eniimi foama bayau bambarira,’ seraera. A nu geka bekári.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Kau daba aminga ava, evetu genembo mendeni, ne giti era vareda saramana edo ghuseri. Avata ne nane amboda dirigeteno eva, evetu genembo giti era saramana edo ghusera, ainda mino ava nene ererureva,” Iesu aminge sisira.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Avori, Samaria embo evetu setena amo, nu Iesu dae eminge sisira, “Na rea edo ghusena, a nanda irari kau mavega, ava setiri ningeni.” Nu Iesu da bino aminge setiri ningido, Samaria embo digari reighi aminda, ne Iesu tumonduseri.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Ne ningido tumondusera ava sedo, ne era Iesu kena buvudo, nu nemonde itako avido yare dae benunu siseri. Aminge setero, namane namonde sifo etoto dabade aviseri.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Amingero, evetu genembo digari amo, Iesu da geka setiri niningusera aindae, tuturo edo numoá tumonduseri.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Tumondedo, evetu aikena siseri, “Orokoá, namane nu tumonderera. Jo ninda geka aindae tumondae erera. Iesu geka siri, namane totofo nininguse kasama eteri: genembo mave evetu genembo isambu sonembari jebugaoro dae sedo furariá seraera amo, numori, ava kasama eteri,” aminge siseri.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Aminda irero, sifo etoto naká setena ava dadabetiri, Iesu namane namonde reighi aminda ghedo, Frovensi Galilee iseri.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Iesu nu sifo ghousa eminge sedo ghusira, “Feroveta da geka ava, evetu genembo isambu, ne ningido nu kakara eraera. Avata feroveta tofo nunda totofoi nu jo tumonduse kakara ae eraera,” nu aminge sedo ghusira.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Avata, nu namonde dabade era, nunda Frovensi Galilee aminda teretero natofo gido, nati joká doruse fera nu ategi useri. Ainda susu mo: Jarige Yari da Kirumo+ ainda sifo aminda, nembarago Jerusalem aminda irise, Iesu rea usira ava, ne gosuseri.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Avori, Iesu nu sekago ira, reighi Keina aminda buvurutusira. Reighi aminda, nu giti setiri uvu jovereghedo vaini (wine) jinisira. Reighi daba aminda, gavana eni irei. Gavana resena einda mandi mo, nu reighi eni javo Kaponiam aminda kae budo fasirei.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Iesu nu Frovensi Judia ghedo, jovereghe ira Frovensi Galilee buvurutusira, ainda bino ava sero, gavana amo ningido eredo Iesu kena isira. Ira buvudo, Iesu kena sisira, “Nanda mandi kae eko budo, Kaponiam aminda irise, ambari dae erira. Ava sedo ni fu, nangae ya nanda mandi saso jebugare!”
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Aminge setiri, Iesu numokena sisira, “Na kasama erena: na jo tano eni aono gi dudukughae areva amo, ne nanda geka jo tumondae areva,” aminge setiri,
48 Jesus disse ao funcionário:
49 genemboá sekago sisira, “Bajari, erama nanda mandi ambeure dae sise resena! Fu nangae totoi yaore!”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Aminge setiri, Iesu numokena sisira, “Avori, yasi! Ninda mandi jo ambae arira!” setiri, genemboá nu Iesu da geka tumondedo, jovereghe isira.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Natida iri sifo atetiri, nunda saramana kakato mendeni fera soroda tafuseri. Tambudo siseri, “Ninda mandi anakora jebugetira. Jo ambae arira!”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Aminge setero, genemboá ategi usira, “Amo nanjigo tuturo umuta?” setiri, ne siseri, “Amo sife isonga, iji ira vekenengetiri 1 koroko tuturo edo, nunda tamo da vevera dadabumuta,”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 aminge setero, mandi ainda numamo kotisira, “Arie! Iesu, ‘Ninda mandi jo ambae arira!’ siri, nanda mandi sifo daba aminda jebugumuta,” ava kotise, nunda natofode dabade Iesu tumonduseri.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Avori, Iesu Judia ghedo, jovereghe ira Frovensi Galilee aminda buvudo, nu uvu setiri vaini jinisira avo, kotugo gavana da mandi setiri jebugusira ainghae dabade ira tano etoto usira.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.