Marcos 11
Deuxu Rybe Tyyriti (KPJNT) vs NTLH
1 Jerusalẽ iòhòmy ritehemynyrenyreu, tahe inatxi taerydỹỹna riteònyra hãwã‑ò. Inatxi hãwã‑ò iòhòmy, Betabaji, Betỹnia‑wana. Kia‑ò Oliveira hãwãlò roire.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Jesuisi rarybere: —Kaiboho boikre kowa hãwã‑ò. Kowa‑ò birònykreu jumentinho mahabenykre. Moheka ityre rariaõlemy ratximyhỹre. Bieseke, wadee bididyke.
2 com a seguinte ordem:
3 Inyõ adeereny rarybekeki: —Aõhekremybo idi atxitenyteri. Tahe tamy marybebenykre: —Wanyrỹ tuu rurureri. Ixityre kaò kidiòkesedỹỹnykre.
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Tahe hãbu roire. Jumentinho ryro hetoijò‑ki ritisanymy rỹimyhỹ. Tai riesere.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Kia hãwã mahãdu rarybere: —Aõherekibo jumentinho kaiboho tetatenyta.
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Tai tiiboho Jesuisi rybe tamy riwahinyra. Tai hãwã mahãdu jumentinho riwahinyre.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Tahe ridyrenyre jumentinho Jesuisi‑ò. Tiiboho tatyyreny ritidirenyre jumentinho tyremy. Tiiboho risỹnyrenyre Jesuisi ityre‑ò.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Ijõboho tahe horerule ritidire ryromy, ijõ tahe tauwòhi ryromy ritidire ityre rariakemy. |src="CN01782B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Marku 11.8"
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 — ausente —
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 — ausente —
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Kia wese Jesuisi ralore Jerusalẽ‑ò. Dohodỹỹna heto‑ò ralore, ibutumy retehere, idi tahe ròhònyre txiorotyhyreki. Tahe Betỹnia‑ò roirenyre.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Ijõ txu biòwamy tahe Betỹnia‑ribi rexitarenyreu tahe tii rama rahure.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Òwòru figueira rademy robirenymy irehe‑ribi. Tahe tamy ritehemynyreu iraty‑ki raharenyõlere, aõmyreki figueira raty bededỹỹnanamy aõkõ bede rỹimyhỹre urenana.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Òwòru figueira‑ò Jesuisi rarybere: —Tiu heka moõ araty ritòõtyhy. Tahe ierydỹỹna roholare.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Tahe ritehemynyrenyre Jerusalẽ hãwã‑ò. Tahe Jesuisi dohodỹỹna hetowo‑ò ralore. Tahe kia‑ribi aõna aõna‑di rohonymyhỹre mahãdu, õbradu mahãdu diteònyde. Tahe nieru wibydỹỹdu mahãdu, òwòrubesedỹỹ‑di Jesuisi rehure. Bòtòe dinodu mahãdu rynana‑di Jesuisi rehure.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Inyõ heka ritxyydỹỹnyõlere dohodỹỹna hetowo‑ki.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Rierynanymyhỹre tahe tamy rarybere: —Raritidỹỹõlemy aõbo rỹireri:
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Bede ywina erydỹỹ mahãdu, Deuxu aõmysỹdỹỹdu wedu mahãdu roholarenyreu, rõhõtinyrenyre: —Timybo inyboho Jesuisi rubudỹỹmy rokiwisỹnykre. Tiiboho ruberumyhỹrenyre iny sõwemy dori bede riòtiinymyhỹ ibedeerydỹỹnareny‑ki.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Txioromy dehemynydeu, tiiboho rexitarenymyhỹre hãwãhãkỹ‑ribi.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Txu ròhòny‑di, rehemynyrenyre òwòru figueira‑ò. Tiiboho robirenyre rarubumy rỹireriò, taru‑wana, tararoti‑wana.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Pedro ixi‑txi tõhõti reare tahe rarybere: —Erydỹỹdu, betehe inihe aõma òwòru figueira rarubumy rỹire arybebina‑di tamy tarybetaki.
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Jesuisi dirawyònyde: —Kaiboho Deuxu bityhynymyhỹbeny.
22 Jesus respondeu:
23 Inyõ rarybekeki kaa bede ratòòhòkỹ‑ki: —Kai myike, adi adehu rỹikre berohokỹ‑ki. Tahe irybe heka kedelekre. Tai inyõ rityhynykeki, tumy heka kedelekre. Tahe uritere iseõdỹỹõmykre urile bityhynykre, irybe heka kedelekre.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Iurenana adee ararybekre: —Aõtxile aõ bexitòenykre, kia heka bitakre. Bityhynykeki, inatyhymy bitake.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Kaiboho texitòenytenyteri wana aõbo inydee aky reamyhỹre kia biixãwididỹỹnymyhỹke ratximyhỹre, Deuxu dori riixãwididỹỹnyke aòrarureny‑ribi.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Kai iny witxira òraru biixãwididỹỹnyõkeki, boo biu‑ki ratximyhỹre aòraru riixãwididỹỹnyõkre.
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Tiiboho ixityre doide Jerusalẽ hãwã‑ò. Ririranymyhỹrenyreu dohodỹỹna hetowo‑ki, bede ywina erydỹỹ mahãdu, Deuxu aõmysỹdỹỹdu wedu mahãdu, matuari mahãdu tamy doide.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Tiiboho tamy ritỹỹraxirenyre: —Mowe ateòdỹỹdu kia aõna aõnamy tatỹỹnymyhỹte.
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Jesuisi dirawyònyde: —Adeereny tule araỹraxikre. Kaiboho bidiwawyònykeki, tahe jiarỹ akoreny ỹraxina arelyykre, aõrurudibo aõna aõna rewinymyhỹre.
29 Jesus respondeu:
30 Tahe Jesuisi ritỹỹraxinyre: —Ratyysebedỹỹna, Joaõ hõrõ, kia heka tiribibo nade, biu‑ribi ada hãbu mahãdu‑ribi. Kia manarybeke.
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Tiiboho widee rarybera: —Biu‑ribi inyboho raryberenykeki, tai tii rarybekre: —Aõherekibo tahe tii tetyhynytenyõte.
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Hãbu‑ribi inyboho raryberenykeki, iny aruberumyhỹrenykre. Ibutumy iny rityhynyre Joaõ heka Deuxu rybedu raremyhỹ.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Tai tahe tiiboho raryberenyre: —Inyboho reeryõrenyre. Tai tahe Jesuisi rarybera: —Hebo, jiarỹ adee arelyyõtyhy modeòdỹỹdubo jiarỹ watxireri.
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.