João 11
Deuxu Rybe Tyyriti (KPJNT) vs VC
1 — ausente —
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Lazaru ibinamy roimyhỹki tahe tiiboho riteònyre Jesuisi‑ò rarybekremy: —Wahĩ, abiòwa tyhy binanihikỹmy roireri.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Jesuisi kiamy roholareu rarybere: —Kabinana hãwã Deuxu wowydynamy tamy nade. Tule riwawowydynykemy jiarỹ dori Deuxu Riòre rare. Kabinina tahe rubuhyymy aõkõ tamy rỹike.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Jesuisi heka ibutumy iluurenyre, Marta, Marie, Lazaru‑wana.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Iu Jesuisi rieryreu Lazaru webinaduna, tahe taile ratximyhỹre, rerihãrele inatxitxumy.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Iribi tahe rarybere taerydỹỹna mahãdu‑ò: —Ròkòirenyke ixyby Judeia bede‑ò.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Tahe ierydỹỹna mahãdu tamy rarybere: —Erydỹỹdu aõherekibo ixybynomy tamy tarybeteri judeu mahãdu adi heka riwisỹnymy rỹimyhỹ mana‑di arubudỹỹmy.
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Jesuisi dirawyònyde: —Txu heka waòinatxi òra bededỹỹnanamy rare. Aõhe inatyhy. Inyõ txumy rariakeki, tiu aõ òraru‑ki reseõtyhy loosònamy dori ibutumy robimyhỹre.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Bede lurumy rariakeki tahe, aõ òraru‑ki reseke, loosòna dori ihoõreki wahe.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Tahe ijõmy Jesuisi tamyreny rarybere: —Iny biòwareny rõrõmy roireri. Tamy arakre ariixixanykremy.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Tahe imahãdu rarybere: —Wanyrỹ tii rõrõmy roireri‑wana bohe, reytekre.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Jesuisi heka rarybemyhỹ Lazaru rubumy roirerimy. Tiiboho tahe rõhõninyrenyre urile rõrõmy roirerimy.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Tahe Jesuisi ritỹnynytyhyra tamyreny: —Lazaru rurure.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Jiarỹ wa aòrarureny‑ki wadeysamy watxireri tai watxiõraki. Ka tahe biwatyhynybenykre. Ròkòirenykre tamy.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Tome ierydỹỹna mahãduõ rare. Didimomy iniõre. Tamahãduõ rarybere: —Ròkòirenyke, tule tii‑wana rukururenykremy.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Jesuisi rehemynyreu, Lazaru inaubiòwatxumy hãloo iwòdỹỹwo‑ki roimyhỹ.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Betỹnia Jerusalẽ hãwã‑ribi sohoji urihixinamy roire.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Judeu mahãduy‑ribi sõwemy doidenyde Marta Marieboho wotòenamy, iseriòrereny rurureki.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Marta Jesuisi kanakre rieryreu, tahe ròhònyre tii‑wana witxi reakemy. Marie tahe tahetokile ronymyhỹ.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Tahe Jesuisi‑ò Marta rarybere: —Wahĩ, kakile atxiberi‑wana waseritxòre rurukõhykyra ikuny.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Ihãrele tahe rekeryre ibutumy Deuxu‑kò bexitòenykeki, tiki adeke kidiwahinykre.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesuisi tahe tamy rarybere: —Aseriòre wa rubu‑ribi kedexixakre.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Tahe Marta rarybere: —Rekeryre jikarỹ ikokunanatxu‑ku rubu‑ribi rexixakre, ibutumy ixixanatxu‑ku.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Jesuisi rarybere: —Jiarỹ waixixanadỹỹdu rare, umytuedeõna wahidỹỹdu rare. Inyõ riwatyhynykeki, tii rubu‑ki roire hãrele, kedexixakre.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Ibutumy irumy roirekeki, tiu rururenyõtyhy, tii dori riwatyhynyreki. Kai aõbohe kia tetyhynyteri.
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Tii dirawyònyde: —Kohe, Wahĩ, aratyhynywãhãre. Kai Kristu tate, Deuxu ritxòretyhy. Deuxu tuu rarybereki, bede‑kò kanatekònyde wahe.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Tahe Marta ròòsere Marie taseriòre‑ò rarybere: —Inyhĩ rehemynyreri, kai makremy rarybereri.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Kiamy roholareu, tahe, wylemy rỹimy reare tamy rare.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Jesuisi dori hãwã‑ò ralòõlemy raremyhỹ Marta tamy raryberekile raremyhỹ.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Tii rỹimy ròhònyreu, judeu mahãdu tuu robire. Tahe riheludunyre, wabede‑ò robukremy raresỹny tamy roholare.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Marie rehemynyre Jesuisi‑ò. Tahe tii tuu robireu, resere iko‑ò, tahe rarybere: —Wahĩ, kaki atxiberi‑wana ikuny waseritxòre rurukõhykyra.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Jesuisi Marta ibru‑di tule judeu mahãduhi‑di retehereu tule tii rabedewonihikỹre.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Iule Jesuisi rỹỹraxire: —Titxiwexe tii tetiditenyte. Tiiboho rirawyònyre: —Wanyrỹ, manake itxeremy.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Jesuisi tahe rahinyre.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Tai tahe judeu mahãduõ rarybere: —Betehebenyke sõwemy heka tii Lazaru luure.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ijõ tahe rarybere: —Tii iny ruetà riteytenyre. Aõherekibo Lazaru irumy ratxireriule riteytenyõra.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Jesuisi ixyby tawo‑ki bederiòtiinyre. Tahe rariamy rare wabede‑ò Lazaru suiwodỹỹwo‑ò roire. Mana‑di tahe ritxiotòbònyre.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Tahe Jesuisi rarybere: —Mana bitake Marta tahe iseriòre rarybere: —Wahĩ, rarònyreri wahe inakubikòwa txumy dokuri txuu idi rỹira.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Tahe Jesuisi rarybere: —Rarybere taheka, bityhynykeki, Deuxu rurumy bobike.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Tahe mana iribi ritarenyre. Jesuisi retehere biu‑ò rexitòenyre: —Umy reàlàmy wahe watxireri kai wadee taholataki.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Wadee taholahyy atxiteri mahãte: —Kia reeryre, kata inysõwehekỹ òraru‑ki kiamy rarybera adee, tai tiiboho rityhynyrenykemy wahe, kai tiwateònyteki.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Kia rexihureu tahe ryryre: —Lazaru, bodohonyke wa ahana‑ò.
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Kia rurumy roimyhỹ‑ribi tahe dòhònyde. Iwa heka tebò‑wana widee ritỹtenylemy roimyhỹ. Irati tahe tyybese‑di ritỹtenymy ihỹmyhỹ. Jesuisi rarybere: —Biesebenyke wa ixinamy rake.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Tahe judeu mahãduy‑ribi, Marie Martaboho roraludu mahãdu, aõbo Jesuisi riwinyremy robireu tahe, rityhynyre.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ijõ tahe fariseu mahãdu‑ò roirenyre tamy relyykemy aõbo Jesuisi riwinyremy.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Iribi tahe xiwe wahidỹỹdu wedu, fariseu wedu mahãdu‑wana heka ywisidỹỹna mahãdu ributunyre. Dohodỹỹna mahãdu wedu heka imahãduni rare. Tahe inyõ rarybere: —Ka hãbu heka aõwiwihikỹ sõwemy diwinymyhỹde. Aõhebo he rokotỹỹnyrenykre.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Tiihyyle riwinymy rarekeki, heka ibutumy rityhynykre. Idi tahe Roma hãwã mahãdu soldadu kanakre iny riòlòdỹỹnyke inysỹ rahurenykre.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 — ausente —
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 — ausente —
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Kia heka irayky‑ribi aõkõ ròhònyre. Deuxu irayky‑ò ritidire, tii dori xiwena wedu tyhy rare kabeòrau.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Kiamy rarybereu, tahe Jesuisi rubunamy rarybereri. Jesuisi dori ibutumy judeu mahãdu dee rurukre. Tamy sohojile aõkõ rurukre. Tahe sohoji mahãduòle rabutukre Deuxu riòre bede bedemy rỹira mahãdu wahe.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Itxuule tahe Jesuisi rubudỹỹmy rõhõtinyrenyre.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Tai tahe ihãwãy‑ki rariaõre, Judeia mahãduy‑ki. Tahe iribi rexitare bederahy‑ò iòhòmy. Hãwãõ‑ò heka rare, Efraĩ heka inire. Taile taery mahãdu‑wana ihỹmyhỹ.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Judeu mahãdu worana bedehesi iòhòmy rỹimyhỹ Pascoa heka inire. Ritelenykõule heka sõwemy roirenyre Jerusalẽ hãwã‑ò, tai rexiywinyrenykemy iwese bede ywina rarybere wese Pascoakomy wahe.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Sõwemy iny Jesuisimy robikemy rỹimyhỹ. Tahe Deuxu dohodỹỹna hetowo‑ki widee rarybemyhỹre tahe rarybere: —Kanakre aõbo Jesuisi worana bedehesi‑ò.
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Xiwena wedu fariseu‑wana juhuu inyõ rarybemahãre: —Inyõ Jesuisimy robikeki, tuu wadeereny kanarybekre, tii ramykremy wahe.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.