Mateus 22
Ha Ugud Apudyus (KNB) vs NVT
1 — ausente —
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 — ausente —
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Agaiꞌa aliꞌya vayala hu-ma-tegahe mage huno hie “Kema hu-ma-tenoa vayatega utama hama-paisageꞌya ani imuma ki-maloa kavela me nesae.” huno hu-ma-tegeꞌya uꞌya mo hama-paiyana ani vayaꞌmoꞌya imulena omesaya ke hae.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Hageno eteno nagoꞌene alu aliꞌya vayaꞌa hu-ma-teno mage huno “Tamakaya utama kema hu-ma-toa veafe mage hutama hama-paiho Tamakaya haviho nagaya ve pulamakaene tali oꞌvai afuꞌniene ago heꞌna mukiꞌa yana ago talo tala hu-malenogi tamakaya a alisia imule eho.” huno hie.
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 — ausente —
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 — ausente —
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Naꞌa hageno sauve kanomo aipamoꞌa haviya higeno agaiꞌa ati vayaꞌa hu-ma-tegeꞌya uꞌya mo hamaeꞌya haꞌno hu-taleteꞌya no kumaꞌamia kaeꞌya haꞌno hu-talenae.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Hu-talageno ala sauve kanomoꞌa aliꞌya vayaꞌahena mage huno hama-paiye “A alisia imua ago kiꞌna talo tala hu-malogi ‘Eho.’ huꞌnama hu-ma-toa veala amakaiꞌamia kanale huꞌya omesaya avamete hu-mainae.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Naꞌa hu-mainagi tamakaya kamo avayaleꞌma momakesaya veafena ‘A alisia imule eho.’ hutama hiho.” huno hie.
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Higeꞌya aliꞌya vayaꞌmoꞌya anima katega momakaya veala haviya hu-mainaya veaꞌnene kanale veaꞌnene amavaleꞌya melitalu hageno mukiꞌa sauve kanomo nafaꞌnemoꞌma aꞌma alisia imulela ani nopina me hiya hae.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 Hageno sauve kanomoꞌa amakegahe ani nopi haino mogeana nago kanomoꞌa aꞌma alisia kanaleꞌma fai-neꞌaliya augafa kena fai-oꞌalinegeno moge-maine.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Mogeteno ani kenama fai-oꞌalinea kanohena mage hie “Nenafugae naꞌa higeka a alisia kanaleꞌma nefaiya kena ofaika ma nopina emainane?” huno havigegeno ani kanomoꞌa kea ohuno maine.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Afaꞌa maigeno sauve kanomoꞌa agaiꞌa aliꞌya vayafe mage huno hama-paiye “Aiya ayate nofi kitetama asaga hutama haniꞌyapinaga malaga hagaꞌyu hu-talegeno avi-neꞌateno avekemo nehinageno agaiꞌa augafahe kalagi aino.” huno hie.
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Anumaya Kotiꞌa kasagoꞌya veafe kea hianagi mukiꞌa veala omageꞌya nagoke nagoke huyo-gi-malenea veaꞌneꞌage ehai-nefalae.
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Falasia vayaꞌmoꞌya neꞌuꞌya “Hanaꞌa huta Yisasiꞌma hisia keletila atafa hisune?” huꞌya hu-mainae.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Huteꞌya keꞌamima nehaviya vayaꞌene Heloti vayaꞌene Yisasite hu-ma-tageꞌya ani vayaꞌmoꞌya mage huꞌya mo hae “Humave-nelina kanomogae tagaya havunana kagaya tamageꞌage kano mainane. Kava vayaꞌene afa vayaꞌenefena kagesa ohavika nagoke kate tamagegeꞌya nehuka Anumaya Koti kea hama-nepainane.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Nagi takisi he yatela kava kanoa Sisana kanale amigahuno ifi oꞌamisune? Na kagesa nehavipi? Taha-paiyo.” huꞌya hae.
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Hageno Yisasiꞌa havi kavaꞌma hisaya amaku amakesa ago amaketeno “Vagala vaya mainagi amegati afa ke nehae. Naꞌa higetama nagaila aye-navataga hutama natafa hisaya yafena nahavi-negae?
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Nagola takisima nehaya alaga monea alitama naveliho.” huno higeꞌya aliꞌya ave-li-mainae.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Aveligeno mage huno hie “Mani alaga monelela ta augosaene ta agiene hane?” huno hie.
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Higeꞌya “Sisa augosaene agiene hane.” huꞌya hae. Hageno Yisasiꞌa mage hie “Sisana agaiꞌa yanagi agaila amiho. Nagi Anumaya Kotina agaiꞌa yana agaila amiho.” huno hie.
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Higeꞌya anima kesi kateꞌma vaiyaya vayaꞌmoꞌya anima hia kehena amamaꞌyo aigeꞌya ataleꞌya umainae.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Ani kanafina nagoꞌa Satiusi vayaꞌmoꞌya* Yisasitega emainae. Ani Satiusi vayaꞌmoꞌya mage nehaya vayale “Fali-mainaya vayala eteꞌya he-otigahae.” huꞌya nehaya vayale.
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 Vayalegiꞌya Yisasina mage huꞌya me havigae “Humave-nelina kanomogae Moseseꞌa mage huno hu-maineane ‘Nago kanomoꞌa nafaꞌnema oꞌate kanomoꞌa aꞌama ataleno falisigenoꞌa aganaꞌamoꞌa ani aala ali-tesigeno fali-mainea kanomofe huno anonaꞌa nafaꞌnea atesie.’ huno kae-maleneane.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Seveniꞌa (7) koganamoꞌya tagaipina mainayanagino nepuꞌamimoꞌa aala ali-teneanagino nafaꞌnea oꞌate kano maineno faligeno anile aganaꞌamoꞌa aꞌamona ali-tene.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Ali-teanagi nafaꞌnea oꞌate kano maineno faligeno anile aganaꞌamoꞌa eteno ali-tene. Aniꞌa hute hute hayanagi mukiꞌa seveniꞌa (7) konagamoꞌya ani aala ali-tayanagi nafaꞌneꞌamia oꞌateꞌya afaꞌa fali-mainae.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Faltageno haenagalafa ani aala fali-maine.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Seveniꞌa (7) konagamoꞌya ani aala ali-tenayanagiꞌya fali-mainesafitiꞌma hetisaya kanafina hana kanomo ani aala alikahie?” huꞌya havigae.
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Havigageno Yisasiꞌa mage huno hama-paiye Anumaya Koti kema kae-malenaya kene tokiya yamaꞌaenefena havilama hutama ohaviya yafe tamakaya havi lamakesageꞌya nehaviye.
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Veaꞌmoꞌya fali-mainesafitiꞌma hetisaya kanafina nago vemoꞌa aꞌnea oꞌaligahianagi aꞌmoꞌa venena oꞌaligahie. Ensole vaya kana huꞌya maigahae.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Fali-mainaya veaꞌma he-ti-saya kea Anumaya Kotiꞌa tamakaifema hu-mainea kea avopina mage huno hu-mainea kea hapalitama ohavinao?
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 Mage huno hu-maine
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Higeꞌya melitalu hu-mainaya veaꞌmoꞌya haviteꞌya anima hia kehena amamaꞌyo ai-mainae.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Yisasiꞌma hia kehena Satiusi vayaꞌmoꞌya kea ohuꞌya maiya yafe Falasia vayaꞌmoꞌya haviteꞌya Yisasite melitalu huꞌya mainae.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Maiya vayaꞌmogami amuꞌnopina nagola kahegi kema havilinea kanomoꞌa Yisasina aye-vataga hugahe mage huno havige.
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 “Hu-lave-nelina kanomogae hana kahegi kemo mukiꞌa kahegi kemona amakaseno uhagoteno tokiyaꞌage kea hane?” huno havige.
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Havigegeno Yisasiꞌa mage hie “Anumaya Kotiꞌa alakamofena tusiya huno kahaino. Kaguꞌafinagatiꞌene kagu kametetiꞌene kahaino. Aliꞌyama neꞌalina himamukaene kagesama nehavina yaꞌenena ami haꞌno huka amio.
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Mani kemoꞌa uhagoteno amakase-mainea ke hane.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Anileꞌma molia kemoꞌa ani kemoꞌma hia avamete hu-mainea kemoꞌa mage huno hu-maine ‘Kagaikaꞌa kaugafahema kahaisia avamete mukiꞌa veaꞌmogami amaugafahena kahaino.’ huno hu-maine.
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Mukiꞌa Anumaya Koti amaune vayaꞌmogami kene Mosese kemoꞌenena ani tole kefi aepaꞌa hane.” huno hie.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 — ausente —
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 — ausente —
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Hageno “Naꞌa higeno Tevitiꞌa Avamuꞌmo hapaiya ke huno Kalaisifena ‘Anumayanimogae.’ hunoꞌma hu-maineana ani kemo aepaꞌahena naꞌane hutama nehae? Tevitiꞌa mage huno hu-maineane
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 Anumaya Kotiꞌa Anumayanimofena mage huno hie ‘Tamaga nayatega, ala vaya mainalega hanea siale emainesanageꞌna kame vayakaꞌa kaiyafinaga ama-tesugeꞌya kagaifena ‘Ago tagasane.’ huꞌya hugahae.’ huno kae-maleneane.
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 Tevitiꞌa Kalaisifena ‘Anumayaniꞌa mainane.’ huno hu-maineanagi naꞌa higeno Tevitiꞌa haenagama atesia aginagomofena ‘Anumayaniꞌa mainane.’ huno hu-maineane?” huno hama-vi-ge.
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Hama-vi-geanagi nago kanomoꞌa kenonaꞌa nago kea ohunegi ani kanaleti aepa heꞌya koliꞌa huꞌya nago yafena haviokenae.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.