Marcos 6
Ha Ugud Apudyus (KNB) vs NVT
1 Yisasiꞌa ani kumala ataleno viaꞌamo ko aepaꞌalega vigeꞌya agaiꞌaenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌmoꞌya akave umainae.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Sapati yupa mono noꞌamifi haino Anumaya Koti kea mukiꞌa vayala hamapaigeꞌya haviteꞌya amamaꞌyo aigeꞌya mage huꞌya hae “Mukiꞌa havi haviꞌyana hanateti alia kea nehie? Ayapitila tokiyaꞌage avame yama humainea tokiyaꞌa hanateti alimaine?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Mani kanoa no negia aliꞌyate kano maineanagi Malia nafaꞌne mainegi Yemesiꞌene Yoseseꞌene Yutasiꞌene Saimoniꞌenena aganaꞌamoꞌya mainagi asaꞌamoꞌya tagaiꞌene nagopi mainae.” huꞌya huteꞌya amaipa kafa heteꞌya amakaveꞌno hutenae.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Amakaveꞌno hutayanagi Yisasiꞌa mage huno hie “Anumaya Koti kema nehia kanomoꞌa mukiꞌa kumate mono huhaleno hamapaisiana agia alisaga nehagi kumaꞌale maisiana agaiꞌa afamoꞌene no kumaꞌale vayaꞌenena agia alisaga ohugahae.” huno humaine.
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Mani kumatela ala tokiya avame yana ohunegi afaꞌa nagoke nagoke kali vayake aya malegeno kanale humatene.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Kanale humatenegi afaꞌa mukiꞌa veala agaife haviꞌya amakupi maleꞌya amametiti ohaya yafe Yisasiꞌa amaꞌyo aigeno alu kumate kumatela vaiyeno monola hamapaino humaveli maine.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Yisasiꞌa tuelufuꞌa (12) anagaꞌamogamife ke higeꞌya ageno mukiꞌa Kefo Avamuꞌma veaꞌmogami amakupiti amanatitalesaya tokiya amamiteno mage hie “Tole ali lokaete lokaete hutama viho.” huno humatene.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Huneꞌamateno mage huno hie “Kama visayana ayopatamige alilitama viho. Kutamiene mayaene monetamiene alitama oꞌviho.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Tamaiya nona vaigahayanaki tole siota vaioꞌaliho.”
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Nagoꞌene mage huno hie “Nago nopima haifalenutamahena ani nopi faetama maitama hutetama amataletama alu kumatela viho. Faelitetama ohiho.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Nagoꞌa kumateꞌma visageꞌya veaꞌmoꞌya ali falu falama huotamateꞌya ‘Tamakai kema ohavigahune.’ huꞌya hisagetama ani kumala neꞌataletama ‘Havi kava hae.’ hutama hisaya yafe tamaiyafima hanesia kugukege mopa aihehe huneꞌataletama viho.” huno hamapaiye.
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Hamapaigeꞌya ani vayala neꞌuꞌya mukiꞌa veaꞌnehe mage huꞌya hae “Kefo yatamihena havitama tamakaye nehinagetama tamakuꞌa aiyahae hiho.” huꞌya hamapaiye.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Hamapaiꞌya mukiꞌa Kefo Avamula veaꞌmogami amakupitila amanati neꞌataleꞌya kasagoꞌya kali veala amaugafale masavena falematageno kanale humatene.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Ani kanafina Yisasi avagemoꞌa ala higeno nagola sauve kanomo agia Helotiꞌe anima haya kea havimaine. Nagoꞌa veaꞌmoꞌya Yisasifena mage huꞌya hae “Ma kanoa tima falematea Yoniꞌe falimainefiti hetimaine. Hetimaineafe tokiyaꞌa hanegeno ma tokiya aliꞌyana neꞌalie.” huꞌya hae.
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Hageꞌya nagoꞌa veaꞌmoꞌya Yisasifena mage huꞌya hae “Ma kanoa Ilaiya maine.” huꞌya hageꞌya nagoꞌa veaꞌmoꞌya “Aune kanoa nayo amaune vaya kana nehie.” huꞌya hae.
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Hageno Helotiꞌa haviteno mage huno hie “Yonina haeho huꞌna hugeꞌya ageꞌya hataga hutalenaya kanoa faliteno komufiti hetimaine.” huno hie.
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 — ausente —
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 — ausente —
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 — ausente —
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 — ausente —
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Nago yupa Helotina atenea kanamoꞌa falote higeno Helotiꞌa ala imu kimaleteno mukiꞌa kamani kava vayaꞌene ati kava vayaꞌene Kalili kotegama afenomaꞌa kasago humainea vayaꞌyagaene ke higeꞌya imulega emainae.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Emainageno Helotiasina munaꞌamoꞌa eno amoneꞌayegeno Helotiꞌene vayaꞌamoꞌyaene neꞌageꞌya tusiꞌa musemaꞌa hageno Helotiꞌa ani munaꞌmofena mage huno hie “Kahaisia yafena afaꞌa hisanageꞌna kamigahue.
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Anumaya Koti aulagafi kahanepauve nagoꞌa yafema nahavigesanana afaꞌa kamigahue. Mone fenoꞌenefema nehuka mopaenefema hisanana afaꞌa nagai yaꞌyaga haneanagiꞌna amuꞌnopiti ali fako huꞌna kamigahue.” huno humaine.
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Higeno ani munaꞌmoꞌa viaꞌamo itaꞌamofena mage huno havige “Na kanohe ke huꞌna havigesue?” huno higeno itaꞌamoꞌa mage huno hie “Yoniꞌa ti falemate kanomo ageꞌya fakaliteka anumaꞌa aifakalika me namio huka hapaiyo.” huno hie.
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Higeno aiyayeno ala sauve kanomotega viaꞌamo mage huno hapaiye “Aupaꞌa ti falemate Yonina ageꞌya fakaliteka anumaꞌa yopafi maleka me namio.” huno hie.
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Higeno ala sauve kanomoꞌa haviteno aipamoꞌa tusiꞌa kanaꞌage higeno Anumaya Koti aulagafima huno lokiya vaimalea yafeꞌene maiya vayafeꞌene agesa haviteno mage huno hie “Ani munaꞌmo kea he falaꞌokigahue.” huno hie.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Higeno aupa kanoꞌa nago ati kanoꞌa huteno mage huno hapaiye “Yonina ageꞌya mo fakalika anumaꞌa alika eno.” huno higeno kina nopi viaꞌamo Yoni ageꞌya mo fakalitalene.
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 Fakaliteno anumaꞌa yopafi maleno alino eaꞌamo ani munaꞌmona memigeno itaꞌamona alino amine.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Amigeꞌya Yoniꞌenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌmoꞌya ani kea haviteꞌya uꞌya augafaꞌa moliꞌya yafakapi mo hevaitenae.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Aposolo vayala Yisasitega eteꞌya mukiꞌa humainaya kavaꞌene humaveliya kene eꞌya me hapaimainae.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Me hanepaigeꞌya mukiꞌa veaꞌmoꞌya agaitega neꞌuꞌya neꞌeꞌya maiꞌya hageno Yisasiꞌenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌmoꞌya kaveꞌamima nesaya kanaꞌamia omalea yafe Yisasiꞌa mage huno hie “Egeta tagaitige kaꞌme kotega umaifalu hamano.” huno hie.
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Higeꞌya amakaiꞌamige tipi kalefi haisaga humaiꞌya kaꞌme kotega ugahe umainae.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Vageꞌya mukiꞌa veaꞌmoꞌya amaketeꞌya amaugosafina ago agemainaya vayalegiꞌya kumaꞌamileti mopafi amaiya yeꞌya uhagoteꞌya ani kaꞌme kotega uvaꞌyi humainae.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Uvaꞌyi hageno Yisasiꞌa tipi kalefiti asaga hulavino ageana mukiꞌa veaꞌnea elitalu humaiya veala amaketeno agesa mage huno havie “Ma veaꞌnea sipi sipi kana huꞌya mainayanagi kava yagaisaya vayala omainae.” huno agesama havia yafe kalagi aimateno alu ke alu kea hamapaiye.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 — ausente —
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 — ausente —
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Hageno Yisasiꞌa mage huno hamapaiye “Tamakaya tamakaitami nesaya kavela amamiho.” huno higeꞌya agaifena mage huꞌya hae “Nago kanomoꞌa tu hataletiꞌa (200) kanafi aliꞌya aliteno ani moneleti kosa hesia maya miya ohileꞌasine. Tagaya ani moneleti mo miya hulita ani maya memamisune hunageka nehano?” huꞌya hae.
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Hageno Yisasiꞌa mage huno hie “Mogeho naꞌmagi maya hane?” huno higeꞌya uꞌya mogayana higeꞌya “Faefuꞌa (5) mayagi tole noyamegi huno hane.” huꞌya hae.
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Hageno Yisasiꞌa mage hie “Mukiꞌamogatama alitalu hute hute hutama kanale apepate mopale maiho.” huno hie.
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Higeꞌya fifitiꞌa (50) veala nagopi alitalu huꞌya maigeꞌya vani hataletiꞌa (100) veala nagopi alitalu huꞌya mainae.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Yisasiꞌa faefuꞌa (5) mayaene tole noyamene aliteno anafinaga agesaga huno neꞌageno Anumaya Kotitega ani kavefe huno muse huteno maya kofa huno agaiꞌaenema tokaeꞌya nemaiya anagala amamigeꞌya aliꞌya fako hutele huꞌya veala neꞌamamigeno tole noyamene kolino mukiꞌa veaꞌma nesayafe amamine.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Amamigeꞌya mukiꞌamoꞌya neꞌya amamu hae.
42 Todos comeram à vontade,
43 Amamu higeꞌya atalaya mayaene noyamene atupatapaꞌa alitalu huꞌya kupi aiteꞌya tuelufuꞌa (12) kupi aigeno havatemaine.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Ani kaveꞌma nemainaya vayala faefu tauseniꞌa (5,000) vemoꞌya nemainae.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Aupaꞌa Yisasiꞌa agaiꞌaenema tokaeꞌya nemaiya anagafe mage huno hie “Tamakaya nagaila nenataletama hagotetama tipi kalefina haisaga humaitama atu kaiyaga Petesaita kumatega utegeꞌna nagaya veala humatesugeꞌya viho.” huno hie.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Viho humategeꞌya utageno Yisasiꞌa Anumayamotega ke huno havigegahe agoꞌyafi haimaine.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Haino mainegeno hanikigeno tipi kalemoꞌa tikotumona amuꞌnopi utegeno Yisasiꞌa agaiꞌage ti agegayale maine.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Maineno ageana amaulegati yasimoꞌa eaꞌamo tipi kalemona meyetu fegeteana oꞌvigeno Yisasiꞌa ageteno kotigahe hia avametega ti kotumona agupile viaꞌamo amakaitela momakasegahe hie.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Amakasegahe ti agupile vianagi eneꞌegeꞌya ageteꞌya amakesa mage huꞌya haviye “Hakalo neꞌefi?” nehuꞌya “Avovo.” hae
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 Avovo huꞌya tusiꞌa koli huteꞌya atali talu hayanagi aupaꞌa amakaifena mage huno hie “Kolia ohutama maiho. Nagaya neꞌogi tokiya vaitama maiho.” huno hie.
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Huteno tipi kalefi haino amakaiꞌene nemaiyana yasimoꞌa taga higeꞌya ani vayaꞌmoꞌya tusiꞌa amamaꞌyoge humainae.
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 Yisasiꞌa tokiyaꞌaleti kaveꞌma amaminea yafena amakuꞌamoꞌa haꞌyagino atalako higeꞌya aepaꞌa havilama ohunae.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Ti kotuna takaeꞌya Kenesale kotega uvaꞌyi huteꞌya hatilaviꞌyama vayana tipi kalea nofiteti ayetenae.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Tipi kalefiti hatilavino neꞌvigeꞌya aupaꞌa veaꞌmoꞌya Yisasina augosafina agemainae.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Ageteꞌya note note amaiyayeꞌya ute ete huꞌya kali veala hagifanale amavaleꞌya “Yisasiꞌa ma kumate maine.” huꞌya haya kea haviteꞌya agaite amavaleꞌya etele humainae.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Yisasiꞌa vilega osi kumatelo ala kumatelo talapinagao kali veala amavaleꞌya kuma amuꞌnopi momateneꞌya Yisasifena mage huꞌya havigae “Kanale kenakamo atupalela avate hisuno?” huꞌya hateꞌya avate humainaya veala kalimoꞌa kanale humatene.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.