Marcos 6

Ha Ugud Apudyus (KNB) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yisasiꞌa ani kumala ataleno viaꞌamo ko aepaꞌalega vigeꞌya agaiꞌaenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌmoꞌya akave umainae.
1 E, partindo dali, chegou à sua pátria, e os seus discípulos o seguiram.
2 Sapati yupa mono noꞌamifi haino Anumaya Koti kea mukiꞌa vayala hamapaigeꞌya haviteꞌya amamaꞌyo aigeꞌya mage huꞌya hae “Mukiꞌa havi haviꞌyana hanateti alia kea nehie? Ayapitila tokiyaꞌage avame yama humainea tokiyaꞌa hanateti alimaine?
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe foi dada? e como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Mani kanoa no negia aliꞌyate kano maineanagi Malia nafaꞌne mainegi Yemesiꞌene Yoseseꞌene Yutasiꞌene Saimoniꞌenena aganaꞌamoꞌya mainagi asaꞌamoꞌya tagaiꞌene nagopi mainae.” huꞌya huteꞌya amaipa kafa heteꞌya amakaveꞌno hutenae.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, e irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? e não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Amakaveꞌno hutayanagi Yisasiꞌa mage huno hie “Anumaya Koti kema nehia kanomoꞌa mukiꞌa kumate mono huhaleno hamapaisiana agia alisaga nehagi kumaꞌale maisiana agaiꞌa afamoꞌene no kumaꞌale vayaꞌenena agia alisaga ohugahae.” huno humaine.
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra senão na suapátria, entre os seus parentes, e na sua casa.
5 Mani kumatela ala tokiya avame yana ohunegi afaꞌa nagoke nagoke kali vayake aya malegeno kanale humatene.
5 E não podia fazer ali nenhuma obra maravilhosa; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Kanale humatenegi afaꞌa mukiꞌa veala agaife haviꞌya amakupi maleꞌya amametiti ohaya yafe Yisasiꞌa amaꞌyo aigeno alu kumate kumatela vaiyeno monola hamapaino humaveli maine.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Yisasiꞌa tuelufuꞌa (12) anagaꞌamogamife ke higeꞌya ageno mukiꞌa Kefo Avamuꞌma veaꞌmogami amakupiti amanatitalesaya tokiya amamiteno mage hie “Tole ali lokaete lokaete hutama viho.” huno humatene.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Huneꞌamateno mage huno hie “Kama visayana ayopatamige alilitama viho. Kutamiene mayaene monetamiene alitama oꞌviho.
8 E ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão somente um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Tamaiya nona vaigahayanaki tole siota vaioꞌaliho.”
9 Mas que calçassem alparcas, e que não vestissem duas túnicas.
10 Nagoꞌene mage huno hie “Nago nopima haifalenutamahena ani nopi faetama maitama hutetama amataletama alu kumatela viho. Faelitetama ohiho.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Nagoꞌa kumateꞌma visageꞌya veaꞌmoꞌya ali falu falama huotamateꞌya ‘Tamakai kema ohavigahune.’ huꞌya hisagetama ani kumala neꞌataletama ‘Havi kava hae.’ hutama hisaya yafe tamaiyafima hanesia kugukege mopa aihehe huneꞌataletama viho.” huno hamapaiye.
11 E tantos quantos vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no dia de juízo para Sodoma e Gomorra, do que para os daquela cidade.
12 Hamapaigeꞌya ani vayala neꞌuꞌya mukiꞌa veaꞌnehe mage huꞌya hae “Kefo yatamihena havitama tamakaye nehinagetama tamakuꞌa aiyahae hiho.” huꞌya hamapaiye.
12 E, saindo eles, pregavam que se arrependessem.
13 Hamapaiꞌya mukiꞌa Kefo Avamula veaꞌmogami amakupitila amanati neꞌataleꞌya kasagoꞌya kali veala amaugafale masavena falematageno kanale humatene.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Ani kanafina Yisasi avagemoꞌa ala higeno nagola sauve kanomo agia Helotiꞌe anima haya kea havimaine. Nagoꞌa veaꞌmoꞌya Yisasifena mage huꞌya hae “Ma kanoa tima falematea Yoniꞌe falimainefiti hetimaine. Hetimaineafe tokiyaꞌa hanegeno ma tokiya aliꞌyana neꞌalie.” huꞌya hae.
14 E ouviu isto o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório), e disse: João, o que batizava, ressuscitou dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Hageꞌya nagoꞌa veaꞌmoꞌya Yisasifena mage huꞌya hae “Ma kanoa Ilaiya maine.” huꞌya hageꞌya nagoꞌa veaꞌmoꞌya “Aune kanoa nayo amaune vaya kana nehie.” huꞌya hae.
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta, ou como um dos profetas.
16 Hageno Helotiꞌa haviteno mage huno hie “Yonina haeho huꞌna hugeꞌya ageꞌya hataga hutalenaya kanoa faliteno komufiti hetimaine.” huno hie.
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dentre os mortos.
17 — ausente —
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 E Herodias o espiava, e queria matá-lo, mas não podia.
20 — ausente —
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo; e guardava-o com segurança, e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa mente o ouvia.
21 Nago yupa Helotina atenea kanamoꞌa falote higeno Helotiꞌa ala imu kimaleteno mukiꞌa kamani kava vayaꞌene ati kava vayaꞌene Kalili kotegama afenomaꞌa kasago humainea vayaꞌyagaene ke higeꞌya imulega emainae.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia dos seus anos, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galiléia,
22 Emainageno Helotiasina munaꞌamoꞌa eno amoneꞌayegeno Helotiꞌene vayaꞌamoꞌyaene neꞌageꞌya tusiꞌa musemaꞌa hageno Helotiꞌa ani munaꞌmofena mage huno hie “Kahaisia yafena afaꞌa hisanageꞌna kamigahue.
22 Entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse então o rei à menina: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Anumaya Koti aulagafi kahanepauve nagoꞌa yafema nahavigesanana afaꞌa kamigahue. Mone fenoꞌenefema nehuka mopaenefema hisanana afaꞌa nagai yaꞌyaga haneanagiꞌna amuꞌnopiti ali fako huꞌna kamigahue.” huno humaine.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Higeno ani munaꞌmoꞌa viaꞌamo itaꞌamofena mage huno havige “Na kanohe ke huꞌna havigesue?” huno higeno itaꞌamoꞌa mage huno hie “Yoniꞌa ti falemate kanomo ageꞌya fakaliteka anumaꞌa aifakalika me namio huka hapaiyo.” huno hie.
24 E, saindo ela, perguntou a sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João o Batista.
25 Higeno aiyayeno ala sauve kanomotega viaꞌamo mage huno hapaiye “Aupaꞌa ti falemate Yonina ageꞌya fakaliteka anumaꞌa yopafi maleka me namio.” huno hie.
25 E, entrando logo, apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João o Batista.
26 Higeno ala sauve kanomoꞌa haviteno aipamoꞌa tusiꞌa kanaꞌage higeno Anumaya Koti aulagafima huno lokiya vaimalea yafeꞌene maiya vayafeꞌene agesa haviteno mage huno hie “Ani munaꞌmo kea he falaꞌokigahue.” huno hie.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Higeno aupa kanoꞌa nago ati kanoꞌa huteno mage huno hapaiye “Yonina ageꞌya mo fakalika anumaꞌa alika eno.” huno higeno kina nopi viaꞌamo Yoni ageꞌya mo fakalitalene.
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi, e degolou-o na prisão;
28 Fakaliteno anumaꞌa yopafi maleno alino eaꞌamo ani munaꞌmona memigeno itaꞌamona alino amine.
28 E trouxe a cabeça num prato, e deu-a à menina, e a menina a deu a sua mãe.
29 Amigeꞌya Yoniꞌenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌmoꞌya ani kea haviteꞌya uꞌya augafaꞌa moliꞌya yafakapi mo hevaitenae.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isto, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram num sepulcro.
30 Aposolo vayala Yisasitega eteꞌya mukiꞌa humainaya kavaꞌene humaveliya kene eꞌya me hapaimainae.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus, e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Me hanepaigeꞌya mukiꞌa veaꞌmoꞌya agaitega neꞌuꞌya neꞌeꞌya maiꞌya hageno Yisasiꞌenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌmoꞌya kaveꞌamima nesaya kanaꞌamia omalea yafe Yisasiꞌa mage huno hie “Egeta tagaitige kaꞌme kotega umaifalu hamano.” huno hie.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Higeꞌya amakaiꞌamige tipi kalefi haisaga humaiꞌya kaꞌme kotega ugahe umainae.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Vageꞌya mukiꞌa veaꞌmoꞌya amaketeꞌya amaugosafina ago agemainaya vayalegiꞌya kumaꞌamileti mopafi amaiya yeꞌya uhagoteꞌya ani kaꞌme kotega uvaꞌyi humainae.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos o conheceram; e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se dele.
34 Uvaꞌyi hageno Yisasiꞌa tipi kalefiti asaga hulavino ageana mukiꞌa veaꞌnea elitalu humaiya veala amaketeno agesa mage huno havie “Ma veaꞌnea sipi sipi kana huꞌya mainayanagi kava yagaisaya vayala omainae.” huno agesama havia yafe kalagi aimateno alu ke alu kea hamapaiye.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado.
36 — ausente —
36 Despede-os, para que vão aos lugares e aldeias circunvizinhas, e comprem pão para si; porque não têm que comer.
37 Hageno Yisasiꞌa mage huno hamapaiye “Tamakaya tamakaitami nesaya kavela amamiho.” huno higeꞌya agaifena mage huꞌya hae “Nago kanomoꞌa tu hataletiꞌa (200) kanafi aliꞌya aliteno ani moneleti kosa hesia maya miya ohileꞌasine. Tagaya ani moneleti mo miya hulita ani maya memamisune hunageka nehano?” huꞌya hae.
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós, e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Hageno Yisasiꞌa mage huno hie “Mogeho naꞌmagi maya hane?” huno higeꞌya uꞌya mogayana higeꞌya “Faefuꞌa (5) mayagi tole noyamegi huno hane.” huꞌya hae.
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Hageno Yisasiꞌa mage hie “Mukiꞌamogatama alitalu hute hute hutama kanale apepate mopale maiho.” huno hie.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em ranchos, sobre a erva verde.
40 Higeꞌya fifitiꞌa (50) veala nagopi alitalu huꞌya maigeꞌya vani hataletiꞌa (100) veala nagopi alitalu huꞌya mainae.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem, e de cinqüenta em cinqüenta.
41 Yisasiꞌa faefuꞌa (5) mayaene tole noyamene aliteno anafinaga agesaga huno neꞌageno Anumaya Kotitega ani kavefe huno muse huteno maya kofa huno agaiꞌaenema tokaeꞌya nemaiya anagala amamigeꞌya aliꞌya fako hutele huꞌya veala neꞌamamigeno tole noyamene kolino mukiꞌa veaꞌma nesayafe amamine.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Amamigeꞌya mukiꞌamoꞌya neꞌya amamu hae.
42 E todos comeram, e ficaram fartos;
43 Amamu higeꞌya atalaya mayaene noyamene atupatapaꞌa alitalu huꞌya kupi aiteꞌya tuelufuꞌa (12) kupi aigeno havatemaine.
43 E levantaram doze alcofas cheias de pedaços de pão e de peixe.
44 Ani kaveꞌma nemainaya vayala faefu tauseniꞌa (5,000) vemoꞌya nemainae.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Aupaꞌa Yisasiꞌa agaiꞌaenema tokaeꞌya nemaiya anagafe mage huno hie “Tamakaya nagaila nenataletama hagotetama tipi kalefina haisaga humaitama atu kaiyaga Petesaita kumatega utegeꞌna nagaya veala humatesugeꞌya viho.” huno hie.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Viho humategeꞌya utageno Yisasiꞌa Anumayamotega ke huno havigegahe agoꞌyafi haimaine.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte a orar.
47 Haino mainegeno hanikigeno tipi kalemoꞌa tikotumona amuꞌnopi utegeno Yisasiꞌa agaiꞌage ti agegayale maine.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar e ele, sozinho, em terra.
48 Maineno ageana amaulegati yasimoꞌa eaꞌamo tipi kalemona meyetu fegeteana oꞌvigeno Yisasiꞌa ageteno kotigahe hia avametega ti kotumona agupile viaꞌamo amakaitela momakasegahe hie.
48 E vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Amakasegahe ti agupile vianagi eneꞌegeꞌya ageteꞌya amakesa mage huꞌya haviye “Hakalo neꞌefi?” nehuꞌya “Avovo.” hae
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, cuidaram que era um fantasma, e deram grandes gritos.
50 Avovo huꞌya tusiꞌa koli huteꞌya atali talu hayanagi aupaꞌa amakaifena mage huno hie “Kolia ohutama maiho. Nagaya neꞌogi tokiya vaitama maiho.” huno hie.
50 Porque todos o viam, e perturbaram-se; mas logo falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não temais.
51 Huteno tipi kalefi haino amakaiꞌene nemaiyana yasimoꞌa taga higeꞌya ani vayaꞌmoꞌya tusiꞌa amamaꞌyoge humainae.
51 E subiu para o barco, para estar com eles, e o vento se aquietou; e entre si ficaram muito assombrados e maravilhados;
52 Yisasiꞌa tokiyaꞌaleti kaveꞌma amaminea yafena amakuꞌamoꞌa haꞌyagino atalako higeꞌya aepaꞌa havilama ohunae.
52 Pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes o seu coração estava endurecido.
53 Ti kotuna takaeꞌya Kenesale kotega uvaꞌyi huteꞌya hatilaviꞌyama vayana tipi kalea nofiteti ayetenae.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré, e ali atracaram.
54 Tipi kalefiti hatilavino neꞌvigeꞌya aupaꞌa veaꞌmoꞌya Yisasina augosafina agemainae.
54 E, saindo eles do barco, logo o conheceram;
55 Ageteꞌya note note amaiyayeꞌya ute ete huꞌya kali veala hagifanale amavaleꞌya “Yisasiꞌa ma kumate maine.” huꞌya haya kea haviteꞌya agaite amavaleꞌya etele humainae.
55 E, correndo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, aonde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Yisasiꞌa vilega osi kumatelo ala kumatelo talapinagao kali veala amavaleꞌya kuma amuꞌnopi momateneꞌya Yisasifena mage huꞌya havigae “Kanale kenakamo atupalela avate hisuno?” huꞌya hateꞌya avate humainaya veala kalimoꞌa kanale humatene.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua roupa; e todos os que lhe tocavam saravam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.