Marcos 6
Ha Ugud Apudyus (KNB) vs ARIB
1 Yisasiꞌa ani kumala ataleno viaꞌamo ko aepaꞌalega vigeꞌya agaiꞌaenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌmoꞌya akave umainae.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Sapati yupa mono noꞌamifi haino Anumaya Koti kea mukiꞌa vayala hamapaigeꞌya haviteꞌya amamaꞌyo aigeꞌya mage huꞌya hae “Mukiꞌa havi haviꞌyana hanateti alia kea nehie? Ayapitila tokiyaꞌage avame yama humainea tokiyaꞌa hanateti alimaine?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Mani kanoa no negia aliꞌyate kano maineanagi Malia nafaꞌne mainegi Yemesiꞌene Yoseseꞌene Yutasiꞌene Saimoniꞌenena aganaꞌamoꞌya mainagi asaꞌamoꞌya tagaiꞌene nagopi mainae.” huꞌya huteꞌya amaipa kafa heteꞌya amakaveꞌno hutenae.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Amakaveꞌno hutayanagi Yisasiꞌa mage huno hie “Anumaya Koti kema nehia kanomoꞌa mukiꞌa kumate mono huhaleno hamapaisiana agia alisaga nehagi kumaꞌale maisiana agaiꞌa afamoꞌene no kumaꞌale vayaꞌenena agia alisaga ohugahae.” huno humaine.
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Mani kumatela ala tokiya avame yana ohunegi afaꞌa nagoke nagoke kali vayake aya malegeno kanale humatene.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Kanale humatenegi afaꞌa mukiꞌa veala agaife haviꞌya amakupi maleꞌya amametiti ohaya yafe Yisasiꞌa amaꞌyo aigeno alu kumate kumatela vaiyeno monola hamapaino humaveli maine.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Yisasiꞌa tuelufuꞌa (12) anagaꞌamogamife ke higeꞌya ageno mukiꞌa Kefo Avamuꞌma veaꞌmogami amakupiti amanatitalesaya tokiya amamiteno mage hie “Tole ali lokaete lokaete hutama viho.” huno humatene.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Huneꞌamateno mage huno hie “Kama visayana ayopatamige alilitama viho. Kutamiene mayaene monetamiene alitama oꞌviho.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Tamaiya nona vaigahayanaki tole siota vaioꞌaliho.”
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Nagoꞌene mage huno hie “Nago nopima haifalenutamahena ani nopi faetama maitama hutetama amataletama alu kumatela viho. Faelitetama ohiho.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Nagoꞌa kumateꞌma visageꞌya veaꞌmoꞌya ali falu falama huotamateꞌya ‘Tamakai kema ohavigahune.’ huꞌya hisagetama ani kumala neꞌataletama ‘Havi kava hae.’ hutama hisaya yafe tamaiyafima hanesia kugukege mopa aihehe huneꞌataletama viho.” huno hamapaiye.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Hamapaigeꞌya ani vayala neꞌuꞌya mukiꞌa veaꞌnehe mage huꞌya hae “Kefo yatamihena havitama tamakaye nehinagetama tamakuꞌa aiyahae hiho.” huꞌya hamapaiye.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Hamapaiꞌya mukiꞌa Kefo Avamula veaꞌmogami amakupitila amanati neꞌataleꞌya kasagoꞌya kali veala amaugafale masavena falematageno kanale humatene.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Ani kanafina Yisasi avagemoꞌa ala higeno nagola sauve kanomo agia Helotiꞌe anima haya kea havimaine. Nagoꞌa veaꞌmoꞌya Yisasifena mage huꞌya hae “Ma kanoa tima falematea Yoniꞌe falimainefiti hetimaine. Hetimaineafe tokiyaꞌa hanegeno ma tokiya aliꞌyana neꞌalie.” huꞌya hae.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Hageꞌya nagoꞌa veaꞌmoꞌya Yisasifena mage huꞌya hae “Ma kanoa Ilaiya maine.” huꞌya hageꞌya nagoꞌa veaꞌmoꞌya “Aune kanoa nayo amaune vaya kana nehie.” huꞌya hae.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Hageno Helotiꞌa haviteno mage huno hie “Yonina haeho huꞌna hugeꞌya ageꞌya hataga hutalenaya kanoa faliteno komufiti hetimaine.” huno hie.
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 — ausente —
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Nago yupa Helotina atenea kanamoꞌa falote higeno Helotiꞌa ala imu kimaleteno mukiꞌa kamani kava vayaꞌene ati kava vayaꞌene Kalili kotegama afenomaꞌa kasago humainea vayaꞌyagaene ke higeꞌya imulega emainae.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Emainageno Helotiasina munaꞌamoꞌa eno amoneꞌayegeno Helotiꞌene vayaꞌamoꞌyaene neꞌageꞌya tusiꞌa musemaꞌa hageno Helotiꞌa ani munaꞌmofena mage huno hie “Kahaisia yafena afaꞌa hisanageꞌna kamigahue.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Anumaya Koti aulagafi kahanepauve nagoꞌa yafema nahavigesanana afaꞌa kamigahue. Mone fenoꞌenefema nehuka mopaenefema hisanana afaꞌa nagai yaꞌyaga haneanagiꞌna amuꞌnopiti ali fako huꞌna kamigahue.” huno humaine.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Higeno ani munaꞌmoꞌa viaꞌamo itaꞌamofena mage huno havige “Na kanohe ke huꞌna havigesue?” huno higeno itaꞌamoꞌa mage huno hie “Yoniꞌa ti falemate kanomo ageꞌya fakaliteka anumaꞌa aifakalika me namio huka hapaiyo.” huno hie.
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Higeno aiyayeno ala sauve kanomotega viaꞌamo mage huno hapaiye “Aupaꞌa ti falemate Yonina ageꞌya fakaliteka anumaꞌa yopafi maleka me namio.” huno hie.
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Higeno ala sauve kanomoꞌa haviteno aipamoꞌa tusiꞌa kanaꞌage higeno Anumaya Koti aulagafima huno lokiya vaimalea yafeꞌene maiya vayafeꞌene agesa haviteno mage huno hie “Ani munaꞌmo kea he falaꞌokigahue.” huno hie.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Higeno aupa kanoꞌa nago ati kanoꞌa huteno mage huno hapaiye “Yonina ageꞌya mo fakalika anumaꞌa alika eno.” huno higeno kina nopi viaꞌamo Yoni ageꞌya mo fakalitalene.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Fakaliteno anumaꞌa yopafi maleno alino eaꞌamo ani munaꞌmona memigeno itaꞌamona alino amine.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Amigeꞌya Yoniꞌenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌmoꞌya ani kea haviteꞌya uꞌya augafaꞌa moliꞌya yafakapi mo hevaitenae.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Aposolo vayala Yisasitega eteꞌya mukiꞌa humainaya kavaꞌene humaveliya kene eꞌya me hapaimainae.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Me hanepaigeꞌya mukiꞌa veaꞌmoꞌya agaitega neꞌuꞌya neꞌeꞌya maiꞌya hageno Yisasiꞌenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌmoꞌya kaveꞌamima nesaya kanaꞌamia omalea yafe Yisasiꞌa mage huno hie “Egeta tagaitige kaꞌme kotega umaifalu hamano.” huno hie.
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Higeꞌya amakaiꞌamige tipi kalefi haisaga humaiꞌya kaꞌme kotega ugahe umainae.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Vageꞌya mukiꞌa veaꞌmoꞌya amaketeꞌya amaugosafina ago agemainaya vayalegiꞌya kumaꞌamileti mopafi amaiya yeꞌya uhagoteꞌya ani kaꞌme kotega uvaꞌyi humainae.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Uvaꞌyi hageno Yisasiꞌa tipi kalefiti asaga hulavino ageana mukiꞌa veaꞌnea elitalu humaiya veala amaketeno agesa mage huno havie “Ma veaꞌnea sipi sipi kana huꞌya mainayanagi kava yagaisaya vayala omainae.” huno agesama havia yafe kalagi aimateno alu ke alu kea hamapaiye.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 — ausente —
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Hageno Yisasiꞌa mage huno hamapaiye “Tamakaya tamakaitami nesaya kavela amamiho.” huno higeꞌya agaifena mage huꞌya hae “Nago kanomoꞌa tu hataletiꞌa (200) kanafi aliꞌya aliteno ani moneleti kosa hesia maya miya ohileꞌasine. Tagaya ani moneleti mo miya hulita ani maya memamisune hunageka nehano?” huꞌya hae.
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Hageno Yisasiꞌa mage huno hie “Mogeho naꞌmagi maya hane?” huno higeꞌya uꞌya mogayana higeꞌya “Faefuꞌa (5) mayagi tole noyamegi huno hane.” huꞌya hae.
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Hageno Yisasiꞌa mage hie “Mukiꞌamogatama alitalu hute hute hutama kanale apepate mopale maiho.” huno hie.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Higeꞌya fifitiꞌa (50) veala nagopi alitalu huꞌya maigeꞌya vani hataletiꞌa (100) veala nagopi alitalu huꞌya mainae.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Yisasiꞌa faefuꞌa (5) mayaene tole noyamene aliteno anafinaga agesaga huno neꞌageno Anumaya Kotitega ani kavefe huno muse huteno maya kofa huno agaiꞌaenema tokaeꞌya nemaiya anagala amamigeꞌya aliꞌya fako hutele huꞌya veala neꞌamamigeno tole noyamene kolino mukiꞌa veaꞌma nesayafe amamine.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Amamigeꞌya mukiꞌamoꞌya neꞌya amamu hae.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Amamu higeꞌya atalaya mayaene noyamene atupatapaꞌa alitalu huꞌya kupi aiteꞌya tuelufuꞌa (12) kupi aigeno havatemaine.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Ani kaveꞌma nemainaya vayala faefu tauseniꞌa (5,000) vemoꞌya nemainae.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Aupaꞌa Yisasiꞌa agaiꞌaenema tokaeꞌya nemaiya anagafe mage huno hie “Tamakaya nagaila nenataletama hagotetama tipi kalefina haisaga humaitama atu kaiyaga Petesaita kumatega utegeꞌna nagaya veala humatesugeꞌya viho.” huno hie.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Viho humategeꞌya utageno Yisasiꞌa Anumayamotega ke huno havigegahe agoꞌyafi haimaine.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Haino mainegeno hanikigeno tipi kalemoꞌa tikotumona amuꞌnopi utegeno Yisasiꞌa agaiꞌage ti agegayale maine.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Maineno ageana amaulegati yasimoꞌa eaꞌamo tipi kalemona meyetu fegeteana oꞌvigeno Yisasiꞌa ageteno kotigahe hia avametega ti kotumona agupile viaꞌamo amakaitela momakasegahe hie.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Amakasegahe ti agupile vianagi eneꞌegeꞌya ageteꞌya amakesa mage huꞌya haviye “Hakalo neꞌefi?” nehuꞌya “Avovo.” hae
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Avovo huꞌya tusiꞌa koli huteꞌya atali talu hayanagi aupaꞌa amakaifena mage huno hie “Kolia ohutama maiho. Nagaya neꞌogi tokiya vaitama maiho.” huno hie.
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Huteno tipi kalefi haino amakaiꞌene nemaiyana yasimoꞌa taga higeꞌya ani vayaꞌmoꞌya tusiꞌa amamaꞌyoge humainae.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Yisasiꞌa tokiyaꞌaleti kaveꞌma amaminea yafena amakuꞌamoꞌa haꞌyagino atalako higeꞌya aepaꞌa havilama ohunae.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Ti kotuna takaeꞌya Kenesale kotega uvaꞌyi huteꞌya hatilaviꞌyama vayana tipi kalea nofiteti ayetenae.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Tipi kalefiti hatilavino neꞌvigeꞌya aupaꞌa veaꞌmoꞌya Yisasina augosafina agemainae.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Ageteꞌya note note amaiyayeꞌya ute ete huꞌya kali veala hagifanale amavaleꞌya “Yisasiꞌa ma kumate maine.” huꞌya haya kea haviteꞌya agaite amavaleꞌya etele humainae.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Yisasiꞌa vilega osi kumatelo ala kumatelo talapinagao kali veala amavaleꞌya kuma amuꞌnopi momateneꞌya Yisasifena mage huꞌya havigae “Kanale kenakamo atupalela avate hisuno?” huꞌya hateꞌya avate humainaya veala kalimoꞌa kanale humatene.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.