Marcos 5
Ha Ugud Apudyus (KNB) vs VC
1 Kalili ala tikotuna takaeꞌya ame agegayamona Kelasa* vea mainalega uvaꞌyi hae.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Yisasiꞌa ani tipi kalea neꞌataleno ti agegayalega neꞌvigeno nago kanomona Kefo Avamuꞌmo agupi mainea kanomoꞌa matimatipinagati Yisasite emaine.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Ani kanoa yafakapinaga nomaꞌa hanegeno anifinaga mainegeꞌya tokiyaꞌage seni nofiteti kitesaya vayala omainae.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Vayaꞌmoꞌya seni nofiteti aiya ayaꞌene kisalu kimalenageno ani nofila aigalu heneꞌataleno aiyafi nofila yafateti ailatapegeno nofila aikaꞌno higeno “Ako huka maiyo” huꞌya hapaisaya tokiyaꞌamima hanea vayala omainae.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Omaigeno ani kanomoꞌa nateꞌene kegeꞌene efi efi huno matimatipinagaene agoꞌyaleꞌene maineno tusi aviteno avovo nehuno yafateti agaiꞌa augafa aige talaga talagoma humainea yamoꞌa amumoꞌa tusiya humaine.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Ani kanomoꞌa Yisasina ayaꞌayate neꞌegeno ageteno aiyayeno eno aiyafi aleꞌya meyeno mopafi maineno alisoso huneꞌate.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 — ausente —
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 — ausente —
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Higeno Yisasiꞌa ani kanohena mage huno hie “Kagai kagia tagae?” huno havigegeno “Nagia Kasagoꞌya-moꞌnae. Mukiꞌa Kefo Avamuꞌmoꞌya nagupi haifaleꞌya mainaya yafe nagia Kasagoꞌyamoꞌnae.” huno hie.
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Huteno Yisasifena mage huno hie “Musekaꞌa nehue ma kumatetila Kefo Avamula humatesanageꞌya alulega oꞌvisae.” huno hie.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Nehigeꞌya kasagoꞌya afuyagamoꞌya agoꞌyafi maineꞌya kave nenae.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Nenageꞌya Kefo Avamuꞌmoꞌya Yisasife mage huꞌya havigae “Ani afuyagamo amakuꞌafi hulategeta vamano.” huꞌya havigae.
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Havigageno Yisasiꞌa “Aniꞌa hiho.” huno higeꞌya Kefo Avamuꞌmoꞌya ani kanomo agupitila hatilaviꞌya afuyagamogami amakupi haifalageno ani afuyagamoꞌya amaiyayeꞌya nagola aulufi kapi taviteꞌya tipi asaga hulaviꞌya ti nakaiꞌya fali haꞌno humainae. Afua tu tauseniꞌa (2,000) afuyaga fali haꞌno humainae.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Fali haꞌno hageꞌya ani afuyagale kava neꞌyagaiya vayala faleꞌya ala kumatega mainaya veaꞌneheꞌene hoyafinaga mainaya veaꞌneheꞌene “Naꞌa maꞌa higeta neꞌone.” huꞌya hamapaigeꞌya ani veala “Hia yana agesune.” nehuꞌya emainae.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Yisasite eꞌya kasagoꞌya Kefo Avamuꞌmoꞌma agupifiti hatilavino via kanomona agesa akalo higeno kenaꞌa failino anile mopale mainegeꞌya megeteꞌya koli hae.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Yisasiꞌma humainea kavaꞌma agemainaya veaꞌmoꞌya naꞌa maꞌa huno Kefo Avamula agupima mainea kanoa alino kanale hutea yafeꞌene afuyagama humatea yafeꞌene hamapaiye.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Hamapaigeꞌya ani veaꞌmoꞌya Yisasifena “Tagaila tataleka ago vuo.” huꞌya hae.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 — ausente —
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 — ausente —
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Higeno ani kanomoꞌa viaꞌyamo teniꞌa (10) ala kumaꞌyaga hanea kotega uno Yisasiꞌma hutea yafena hamapaigeꞌya mukiꞌa veaꞌmoꞌya amamaꞌyoa aimainae.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Yisasiꞌa tipi kalefi asaga humaino tina lakaeno eteno ti agegayalega egeꞌya muki veaꞌmoꞌya agaite melitalu humainae.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Emainageno nagola soka kanoa, Yailasiꞌe nehaya kanoa, emaineno Yisasina mogeteno aiyafi mope humaine.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Mope humaineno tokiyaꞌage huno Yisasina mage huno havige “Vae nagai munala faligahe ayaya neꞌaigi kaya mo maletesanageno kanale hutesie.” huno hie.
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Higeno Yisasiꞌa agaiꞌene vigeꞌya veala yageꞌyage huꞌya akave umainae.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Vageno tuelufuꞌa (12) kafua mukiꞌa kanale aigu nopinaga nemaiya aala anile maine.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Nagoꞌa tota vayate ute ete hugeteana agataiya kavala hageno moneꞌama amaminea yamoꞌa haꞌno higeno ani kaliꞌa nago kanomoꞌa ali kanale huoꞌatenegi kaliꞌamoꞌa ala humaine.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Ani aꞌmoꞌa Yisasi avagea haviteno ani yageꞌyageꞌma haya veapi Yisasina akavelegati kenaꞌale mevate hie.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Avate nehuno agesa mage huno havie “Kenaꞌale avate nehisugeno kaliꞌnimoꞌa haꞌno hunategahie.” huno agesafinaga havimaine.
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Haviteno aniꞌa higeno aupaꞌa kolamoꞌa taꞌnegeno augafafinaga malegeno ageana kaliꞌamoꞌa ago kanale hutene.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Kanale huteanagi Yisasiꞌa “Nagoꞌa tokiyaꞌnia ago nataleno vie.” huno agesafinaga haviteno anifima alitalu humainaya veaꞌmogami amuꞌnopi maiyahae huno mage hie “Ta kenaꞌnilela mevate hie?” huno humaine.
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Higeꞌya agaiꞌaenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌamoꞌya mage hae “Mukiꞌa veala yageꞌyage hageka neꞌaganagi naꞌa higeka na kea hamavinegane?” huꞌya hae.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Hageno Yisasiꞌa moge mege huno avate hia kanohe ati ayemaine.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Ati neꞌayegeno ani aꞌmoꞌa kaliꞌa ago kanale hutegeno agea yafe koli huno atili huteno aiyafi mope huno Yisasiꞌma hutea yafena tamage huno hapaiye.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Hapaigeno Yisasiꞌa mage huno hie “Aꞌmogae nagaifema havika kagupi maleka kametiti hanageno ago kalikaꞌamoꞌa kanale hugategi kaipamoꞌa yasi nehinageka afaꞌa vuo. Kalikaꞌa agola haꞌno hie.” huno hapaiye.
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Hanepaigeꞌya nagoꞌa vayala soka kanoa, Yailasi notegati mage huꞌya me hapaiye “Munakamoꞌa ago falimainegi ataleka kava kanomona kasalo haegi nagoꞌene havioko.” huꞌya hae.
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Hageno Yisasiꞌa hapaiya kehena ohavisia agesa haviteno soka kanohena mage huno hie “Kolia ohuka nagaife havika kagupi maleka kametiti huo.” huno humaine.
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Mukiꞌa veafena omeho huneꞌamateno Pitaꞌene Yemesiꞌene nepuꞌamoꞌa Yoniꞌene amavaleno umainae.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 — ausente —
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 — ausente —
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Mani kea higeꞌya veaꞌmoꞌya faligeꞌyama agaya yafe kigiꞌa hutageno “Kumatega hatilavitama viho.” huno higeꞌya kumatega hatilavigeno Yisasiꞌa itaꞌafoꞌamoganiene agaiꞌaenema vaya anagaꞌene amavaleno falimainea munaꞌma malalega amavaleno haimaine.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Haino umaineno ayate atafa hulineno agaiꞌa kefiti mage huno hie “Talita kumi.” huno hie. Tagaiti kefina “Ma munaꞌmoga kahanepaugi hetio.” huno humaine.
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Higeno aupaꞌa ani munaꞌmoꞌa hetino ute ete hie. Ago ala munalagino tuelufuꞌa (12) kafuꞌa hanea munalagino hetino ute ete higeꞌya anile mainaya veaꞌmoꞌya amamaꞌyo aiye.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Amamaꞌyo aigeno Yisasiꞌa tokiyaꞌage ke huno “Anima agaya yafena veala hamaꞌopaiho” huno kahegi neꞌamateno “Kavela amiho.” huno humaine.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.