Marcos 5

Ha Ugud Apudyus (KNB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kalili ala tikotuna takaeꞌya ame agegayamona Kelasa* vea mainalega uvaꞌyi hae.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Yisasiꞌa ani tipi kalea neꞌataleno ti agegayalega neꞌvigeno nago kanomona Kefo Avamuꞌmo agupi mainea kanomoꞌa matimatipinagati Yisasite emaine.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Ani kanoa yafakapinaga nomaꞌa hanegeno anifinaga mainegeꞌya tokiyaꞌage seni nofiteti kitesaya vayala omainae.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Vayaꞌmoꞌya seni nofiteti aiya ayaꞌene kisalu kimalenageno ani nofila aigalu heneꞌataleno aiyafi nofila yafateti ailatapegeno nofila aikaꞌno higeno “Ako huka maiyo” huꞌya hapaisaya tokiyaꞌamima hanea vayala omainae.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Omaigeno ani kanomoꞌa nateꞌene kegeꞌene efi efi huno matimatipinagaene agoꞌyaleꞌene maineno tusi aviteno avovo nehuno yafateti agaiꞌa augafa aige talaga talagoma humainea yamoꞌa amumoꞌa tusiya humaine.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Ani kanomoꞌa Yisasina ayaꞌayate neꞌegeno ageteno aiyayeno eno aiyafi aleꞌya meyeno mopafi maineno alisoso huneꞌate.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Higeno Yisasiꞌa ani kanohena mage huno hie “Kagai kagia tagae?” huno havigegeno “Nagia Kasagoꞌya-moꞌnae. Mukiꞌa Kefo Avamuꞌmoꞌya nagupi haifaleꞌya mainaya yafe nagia Kasagoꞌyamoꞌnae.” huno hie.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Huteno Yisasifena mage huno hie “Musekaꞌa nehue ma kumatetila Kefo Avamula humatesanageꞌya alulega oꞌvisae.” huno hie.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Nehigeꞌya kasagoꞌya afuyagamoꞌya agoꞌyafi maineꞌya kave nenae.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Nenageꞌya Kefo Avamuꞌmoꞌya Yisasife mage huꞌya havigae “Ani afuyagamo amakuꞌafi hulategeta vamano.” huꞌya havigae.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Havigageno Yisasiꞌa “Aniꞌa hiho.” huno higeꞌya Kefo Avamuꞌmoꞌya ani kanomo agupitila hatilaviꞌya afuyagamogami amakupi haifalageno ani afuyagamoꞌya amaiyayeꞌya nagola aulufi kapi taviteꞌya tipi asaga hulaviꞌya ti nakaiꞌya fali haꞌno humainae. Afua tu tauseniꞌa (2,000) afuyaga fali haꞌno humainae.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Fali haꞌno hageꞌya ani afuyagale kava neꞌyagaiya vayala faleꞌya ala kumatega mainaya veaꞌneheꞌene hoyafinaga mainaya veaꞌneheꞌene “Naꞌa maꞌa higeta neꞌone.” huꞌya hamapaigeꞌya ani veala “Hia yana agesune.” nehuꞌya emainae.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Yisasite eꞌya kasagoꞌya Kefo Avamuꞌmoꞌma agupifiti hatilavino via kanomona agesa akalo higeno kenaꞌa failino anile mopale mainegeꞌya megeteꞌya koli hae.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Yisasiꞌma humainea kavaꞌma agemainaya veaꞌmoꞌya naꞌa maꞌa huno Kefo Avamula agupima mainea kanoa alino kanale hutea yafeꞌene afuyagama humatea yafeꞌene hamapaiye.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Hamapaigeꞌya ani veaꞌmoꞌya Yisasifena “Tagaila tataleka ago vuo.” huꞌya hae.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 — ausente —
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 — ausente —
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Higeno ani kanomoꞌa viaꞌyamo teniꞌa (10) ala kumaꞌyaga hanea kotega uno Yisasiꞌma hutea yafena hamapaigeꞌya mukiꞌa veaꞌmoꞌya amamaꞌyoa aimainae.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Yisasiꞌa tipi kalefi asaga humaino tina lakaeno eteno ti agegayalega egeꞌya muki veaꞌmoꞌya agaite melitalu humainae.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Emainageno nagola soka kanoa, Yailasiꞌe nehaya kanoa, emaineno Yisasina mogeteno aiyafi mope humaine.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Mope humaineno tokiyaꞌage huno Yisasina mage huno havige “Vae nagai munala faligahe ayaya neꞌaigi kaya mo maletesanageno kanale hutesie.” huno hie.
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Higeno Yisasiꞌa agaiꞌene vigeꞌya veala yageꞌyage huꞌya akave umainae.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Vageno tuelufuꞌa (12) kafua mukiꞌa kanale aigu nopinaga nemaiya aala anile maine.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Nagoꞌa tota vayate ute ete hugeteana agataiya kavala hageno moneꞌama amaminea yamoꞌa haꞌno higeno ani kaliꞌa nago kanomoꞌa ali kanale huoꞌatenegi kaliꞌamoꞌa ala humaine.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Ani aꞌmoꞌa Yisasi avagea haviteno ani yageꞌyageꞌma haya veapi Yisasina akavelegati kenaꞌale mevate hie.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Avate nehuno agesa mage huno havie “Kenaꞌale avate nehisugeno kaliꞌnimoꞌa haꞌno hunategahie.” huno agesafinaga havimaine.
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Haviteno aniꞌa higeno aupaꞌa kolamoꞌa taꞌnegeno augafafinaga malegeno ageana kaliꞌamoꞌa ago kanale hutene.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Kanale huteanagi Yisasiꞌa “Nagoꞌa tokiyaꞌnia ago nataleno vie.” huno agesafinaga haviteno anifima alitalu humainaya veaꞌmogami amuꞌnopi maiyahae huno mage hie “Ta kenaꞌnilela mevate hie?” huno humaine.
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Higeꞌya agaiꞌaenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌamoꞌya mage hae “Mukiꞌa veala yageꞌyage hageka neꞌaganagi naꞌa higeka na kea hamavinegane?” huꞌya hae.
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Hageno Yisasiꞌa moge mege huno avate hia kanohe ati ayemaine.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Ati neꞌayegeno ani aꞌmoꞌa kaliꞌa ago kanale hutegeno agea yafe koli huno atili huteno aiyafi mope huno Yisasiꞌma hutea yafena tamage huno hapaiye.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Hapaigeno Yisasiꞌa mage huno hie “Aꞌmogae nagaifema havika kagupi maleka kametiti hanageno ago kalikaꞌamoꞌa kanale hugategi kaipamoꞌa yasi nehinageka afaꞌa vuo. Kalikaꞌa agola haꞌno hie.” huno hapaiye.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Hanepaigeꞌya nagoꞌa vayala soka kanoa, Yailasi notegati mage huꞌya me hapaiye “Munakamoꞌa ago falimainegi ataleka kava kanomona kasalo haegi nagoꞌene havioko.” huꞌya hae.
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Hageno Yisasiꞌa hapaiya kehena ohavisia agesa haviteno soka kanohena mage huno hie “Kolia ohuka nagaife havika kagupi maleka kametiti huo.” huno humaine.
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Mukiꞌa veafena omeho huneꞌamateno Pitaꞌene Yemesiꞌene nepuꞌamoꞌa Yoniꞌene amavaleno umainae.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 — ausente —
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 — ausente —
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Mani kea higeꞌya veaꞌmoꞌya faligeꞌyama agaya yafe kigiꞌa hutageno “Kumatega hatilavitama viho.” huno higeꞌya kumatega hatilavigeno Yisasiꞌa itaꞌafoꞌamoganiene agaiꞌaenema vaya anagaꞌene amavaleno falimainea munaꞌma malalega amavaleno haimaine.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Haino umaineno ayate atafa hulineno agaiꞌa kefiti mage huno hie “Talita kumi.” huno hie. Tagaiti kefina “Ma munaꞌmoga kahanepaugi hetio.” huno humaine.
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Higeno aupaꞌa ani munaꞌmoꞌa hetino ute ete hie. Ago ala munalagino tuelufuꞌa (12) kafuꞌa hanea munalagino hetino ute ete higeꞌya anile mainaya veaꞌmoꞌya amamaꞌyo aiye.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Amamaꞌyo aigeno Yisasiꞌa tokiyaꞌage ke huno “Anima agaya yafena veala hamaꞌopaiho” huno kahegi neꞌamateno “Kavela amiho.” huno humaine.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.