Marcos 5
Ha Ugud Apudyus (KNB) vs NVI
1 Kalili ala tikotuna takaeꞌya ame agegayamona Kelasa* vea mainalega uvaꞌyi hae.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Yisasiꞌa ani tipi kalea neꞌataleno ti agegayalega neꞌvigeno nago kanomona Kefo Avamuꞌmo agupi mainea kanomoꞌa matimatipinagati Yisasite emaine.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Ani kanoa yafakapinaga nomaꞌa hanegeno anifinaga mainegeꞌya tokiyaꞌage seni nofiteti kitesaya vayala omainae.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Vayaꞌmoꞌya seni nofiteti aiya ayaꞌene kisalu kimalenageno ani nofila aigalu heneꞌataleno aiyafi nofila yafateti ailatapegeno nofila aikaꞌno higeno “Ako huka maiyo” huꞌya hapaisaya tokiyaꞌamima hanea vayala omainae.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Omaigeno ani kanomoꞌa nateꞌene kegeꞌene efi efi huno matimatipinagaene agoꞌyaleꞌene maineno tusi aviteno avovo nehuno yafateti agaiꞌa augafa aige talaga talagoma humainea yamoꞌa amumoꞌa tusiya humaine.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Ani kanomoꞌa Yisasina ayaꞌayate neꞌegeno ageteno aiyayeno eno aiyafi aleꞌya meyeno mopafi maineno alisoso huneꞌate.
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 — ausente —
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Higeno Yisasiꞌa ani kanohena mage huno hie “Kagai kagia tagae?” huno havigegeno “Nagia Kasagoꞌya-moꞌnae. Mukiꞌa Kefo Avamuꞌmoꞌya nagupi haifaleꞌya mainaya yafe nagia Kasagoꞌyamoꞌnae.” huno hie.
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Huteno Yisasifena mage huno hie “Musekaꞌa nehue ma kumatetila Kefo Avamula humatesanageꞌya alulega oꞌvisae.” huno hie.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Nehigeꞌya kasagoꞌya afuyagamoꞌya agoꞌyafi maineꞌya kave nenae.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Nenageꞌya Kefo Avamuꞌmoꞌya Yisasife mage huꞌya havigae “Ani afuyagamo amakuꞌafi hulategeta vamano.” huꞌya havigae.
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Havigageno Yisasiꞌa “Aniꞌa hiho.” huno higeꞌya Kefo Avamuꞌmoꞌya ani kanomo agupitila hatilaviꞌya afuyagamogami amakupi haifalageno ani afuyagamoꞌya amaiyayeꞌya nagola aulufi kapi taviteꞌya tipi asaga hulaviꞌya ti nakaiꞌya fali haꞌno humainae. Afua tu tauseniꞌa (2,000) afuyaga fali haꞌno humainae.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Fali haꞌno hageꞌya ani afuyagale kava neꞌyagaiya vayala faleꞌya ala kumatega mainaya veaꞌneheꞌene hoyafinaga mainaya veaꞌneheꞌene “Naꞌa maꞌa higeta neꞌone.” huꞌya hamapaigeꞌya ani veala “Hia yana agesune.” nehuꞌya emainae.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Yisasite eꞌya kasagoꞌya Kefo Avamuꞌmoꞌma agupifiti hatilavino via kanomona agesa akalo higeno kenaꞌa failino anile mopale mainegeꞌya megeteꞌya koli hae.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Yisasiꞌma humainea kavaꞌma agemainaya veaꞌmoꞌya naꞌa maꞌa huno Kefo Avamula agupima mainea kanoa alino kanale hutea yafeꞌene afuyagama humatea yafeꞌene hamapaiye.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Hamapaigeꞌya ani veaꞌmoꞌya Yisasifena “Tagaila tataleka ago vuo.” huꞌya hae.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 — ausente —
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 — ausente —
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Higeno ani kanomoꞌa viaꞌyamo teniꞌa (10) ala kumaꞌyaga hanea kotega uno Yisasiꞌma hutea yafena hamapaigeꞌya mukiꞌa veaꞌmoꞌya amamaꞌyoa aimainae.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Yisasiꞌa tipi kalefi asaga humaino tina lakaeno eteno ti agegayalega egeꞌya muki veaꞌmoꞌya agaite melitalu humainae.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Emainageno nagola soka kanoa, Yailasiꞌe nehaya kanoa, emaineno Yisasina mogeteno aiyafi mope humaine.
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 Mope humaineno tokiyaꞌage huno Yisasina mage huno havige “Vae nagai munala faligahe ayaya neꞌaigi kaya mo maletesanageno kanale hutesie.” huno hie.
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Higeno Yisasiꞌa agaiꞌene vigeꞌya veala yageꞌyage huꞌya akave umainae.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Vageno tuelufuꞌa (12) kafua mukiꞌa kanale aigu nopinaga nemaiya aala anile maine.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Nagoꞌa tota vayate ute ete hugeteana agataiya kavala hageno moneꞌama amaminea yamoꞌa haꞌno higeno ani kaliꞌa nago kanomoꞌa ali kanale huoꞌatenegi kaliꞌamoꞌa ala humaine.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 Ani aꞌmoꞌa Yisasi avagea haviteno ani yageꞌyageꞌma haya veapi Yisasina akavelegati kenaꞌale mevate hie.
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 Avate nehuno agesa mage huno havie “Kenaꞌale avate nehisugeno kaliꞌnimoꞌa haꞌno hunategahie.” huno agesafinaga havimaine.
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Haviteno aniꞌa higeno aupaꞌa kolamoꞌa taꞌnegeno augafafinaga malegeno ageana kaliꞌamoꞌa ago kanale hutene.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Kanale huteanagi Yisasiꞌa “Nagoꞌa tokiyaꞌnia ago nataleno vie.” huno agesafinaga haviteno anifima alitalu humainaya veaꞌmogami amuꞌnopi maiyahae huno mage hie “Ta kenaꞌnilela mevate hie?” huno humaine.
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Higeꞌya agaiꞌaenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌamoꞌya mage hae “Mukiꞌa veala yageꞌyage hageka neꞌaganagi naꞌa higeka na kea hamavinegane?” huꞌya hae.
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Hageno Yisasiꞌa moge mege huno avate hia kanohe ati ayemaine.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ati neꞌayegeno ani aꞌmoꞌa kaliꞌa ago kanale hutegeno agea yafe koli huno atili huteno aiyafi mope huno Yisasiꞌma hutea yafena tamage huno hapaiye.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Hapaigeno Yisasiꞌa mage huno hie “Aꞌmogae nagaifema havika kagupi maleka kametiti hanageno ago kalikaꞌamoꞌa kanale hugategi kaipamoꞌa yasi nehinageka afaꞌa vuo. Kalikaꞌa agola haꞌno hie.” huno hapaiye.
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Hanepaigeꞌya nagoꞌa vayala soka kanoa, Yailasi notegati mage huꞌya me hapaiye “Munakamoꞌa ago falimainegi ataleka kava kanomona kasalo haegi nagoꞌene havioko.” huꞌya hae.
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Hageno Yisasiꞌa hapaiya kehena ohavisia agesa haviteno soka kanohena mage huno hie “Kolia ohuka nagaife havika kagupi maleka kametiti huo.” huno humaine.
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Mukiꞌa veafena omeho huneꞌamateno Pitaꞌene Yemesiꞌene nepuꞌamoꞌa Yoniꞌene amavaleno umainae.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 — ausente —
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 — ausente —
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Mani kea higeꞌya veaꞌmoꞌya faligeꞌyama agaya yafe kigiꞌa hutageno “Kumatega hatilavitama viho.” huno higeꞌya kumatega hatilavigeno Yisasiꞌa itaꞌafoꞌamoganiene agaiꞌaenema vaya anagaꞌene amavaleno falimainea munaꞌma malalega amavaleno haimaine.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Haino umaineno ayate atafa hulineno agaiꞌa kefiti mage huno hie “Talita kumi.” huno hie. Tagaiti kefina “Ma munaꞌmoga kahanepaugi hetio.” huno humaine.
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Higeno aupaꞌa ani munaꞌmoꞌa hetino ute ete hie. Ago ala munalagino tuelufuꞌa (12) kafuꞌa hanea munalagino hetino ute ete higeꞌya anile mainaya veaꞌmoꞌya amamaꞌyo aiye.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Amamaꞌyo aigeno Yisasiꞌa tokiyaꞌage ke huno “Anima agaya yafena veala hamaꞌopaiho” huno kahegi neꞌamateno “Kavela amiho.” huno humaine.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.