Marcos 12

Ha Ugud Apudyus (KNB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yisasiꞌa aepa heno avame kea mage huno hamapaiye nago kanomoꞌa vaini* nofi alaga hoya humaleteno kegiꞌya hugove humaleneno ani alagayagamo timaꞌa ayelatisigeno timaꞌamoꞌa tavino umaisia komua kafiteno yagaiꞌyama maisaya nona anafi kimaleteno alu vayafe ke huno “Etama hoyaꞌnile me yagaitama maineho. Ani nofiꞌmo alagafitila aye fako hutama nagoꞌa aliho.” huno humateteno alu kotega umaine.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Umaineno fuma nelea kanafina ani hoyamona nefaꞌa nagola aliꞌya kanoa hutegeno ani vaini hoyaleꞌma neꞌyagaiya vayatega alaga aligahe umaine.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Vigeꞌya hoyaleꞌma neꞌyagaiya vayaꞌmoꞌya ani aliꞌya kanoꞌamona atafa huꞌya kaꞌyo amiteꞌya mage hae “Okamigahunagi kagaya eteka vuo.” huꞌya hageno eteno umaine.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Eteno vigeno hoyamona nefaꞌa alu aliꞌya kanoꞌa hutegeno viana aniꞌa huꞌya atafa huꞌya anu aliteꞌya tusiꞌa agaye hisifa kava hutenae.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Hutageno vigeno eteno alu aliꞌya kanoꞌa hutegeno ani hoyafi viana atafa huꞌya hayageno falimaine. Falitegeno hoyamona nefaꞌa kasagoꞌya aliꞌya vayaꞌyaga humategeꞌya vageꞌya nagoꞌa aliꞌya vayala amatafa huꞌya nehamaeꞌya nagoꞌa kuyafa neꞌamataleꞌya nagoꞌa tefa hamae falimainae.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 Mukiꞌa vageno hau ayamopafima nehaiya nafaꞌneꞌa agaiꞌage maigeno nefaꞌa mage huno hie “Nafaꞌneꞌnimo kea havigahae.” huteno hutegeno haenagalafa ani hoyalega umaine.
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Vigeꞌya ani hoyafima yagaimainaya vayaꞌmoꞌya mage huꞌya hae “Mamona mani hoyamona nefa nafaꞌne. Nefaꞌma falisigenofena mani nafaꞌnemoꞌa hoyaꞌa aligahianagita ago haegetao. Haesunageno falisigeta mani hoya tagai ya hapaegahie.” huꞌya hae.
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Huteꞌya atafa huꞌya hayageno faligeꞌya augafaꞌa aliꞌya hoyafinagati ai halatu huꞌya malaga hagaꞌyu hutalenae.” huno hie.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Huteno Yisasiꞌa mage huno hamavige “Naꞌa hayanagino hoyamona nefaꞌa hanaꞌa humategahie? Eno hoyaꞌafima yagaimainaya vayala tavata me hamaesigeꞌya faligahae. Fali haꞌno hisageno alu vayafe “Tamakaya hoyalela kava me yagaiho.” huno humategahie.” huno hie.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 Nagoꞌene Yisasiꞌa mage huno hie “Manima Anumaya Koti avopima hanea kea ago hapalitama havimainao? Mage huno humaineane
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Anumayamoꞌa aniꞌa humaineanagita neꞌageta tusiꞌa kanale ya hane huta nehune.’ huꞌya kaemalenayane.” huno hie.
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Yisasiꞌa mani kea higeꞌya mono note kava vayaꞌmoꞌya “Mani avame kema hiana tagaife nehie.” huꞌya amakesa haviteꞌya mage hae “Avaleta kina nopi ategahune.” huꞌya hayanagi alitalu humainaya veafe koli huteꞌya Yisasina ataleꞌya umainae.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Nagoꞌa Falasia vayaꞌene nagoꞌa Heloti vayaꞌene humatageꞌya Yisasiꞌma havigaya keleti ayevataga huꞌya atafa huꞌya haegahe Yisasi mainelega umainae.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Umaineꞌya mage huꞌya havigae “Humavenelina kanomogae tagaya ago havunana kagaya tamageꞌage kano mainane. Amakima hanea vayaꞌene amakima omale vayaꞌenefena nagoke katekeꞌya havi neꞌamamika kelamage nehuka Anumaya Koti kea tahanepainane. Takisi monema ataleyatela Sisaꞌa kava kanomotega kanale atalesuno ifi oꞌatalesune? huꞌya havigae.
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Hageno Yisasiꞌa amakupinagama haviya kea ago haviteno “Vagala vaya mainetama amegati ke nehae. Naꞌa higetama nagaila ayenavataga hutama natafa hisaya yafena nahavinegae? Nagola alaga monea alitama me namigeꞌna agano.” huno hie.
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Higeꞌya nagola alaga monea aliꞌya memigeno ageteno mage huno hamavige “Mani alaga monelela ta augosaene ta agiene hane?” huno hamavigegeꞌya “Sisa augosaene agiene hane.” huꞌya hae.
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Hageno Yisasiꞌa mage hie “Sisana agaiꞌa yana agaila amiho. Nagi Anumaya Kotina agaiꞌa yana agaila amiho.” huno higeꞌya ani kehena amamaꞌyo aimaine.
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Nagoꞌa Satiusi vayaꞌmoꞌya* Yisasitega emainae. Ani vayaꞌmoꞌya mage nehaya vayale “Falimainaya vayala eteꞌya heotigahae.” huꞌya nehaya vayale.
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 Vayalegiꞌya Yisasina me havigeꞌya mage huꞌya hae “Humavenelina kanomogae Moseseꞌa tagaifena mage huno kaemaleneane ‘Nago kanomona nepuꞌamoꞌa nafaꞌneꞌa oꞌate kanoa aꞌama ataleno falinagenoꞌa aganaꞌamoꞌa ani aala aliteneno agoꞌma falimainea kanomofe anonaꞌa nafaꞌne atesie.’ huno kaemaleneane.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Nago kanafina seveniꞌa (7) konaga mainayanagino nepuꞌamimoꞌa aala aliteneanagino nafaꞌnea oꞌate kano maineno falimaine.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Falitegeno anile aganaꞌamoꞌa ani aala aliteana nafaꞌnea aniꞌa huno oꞌatenea kano falitegeno anile aganaꞌamoꞌa aniꞌa humaine.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Mukiꞌa seveniꞌa (7) konagamoꞌya aliteme aliteme ayana nafaꞌnea oꞌateꞌya fali haꞌno hageno haenagalafa ani aala falimaine.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Seveniꞌa (7) konagamoꞌya ani aala alitenayanagi falimainesafitiꞌma hetisaya kanafina hana kanomo ani aala aligahie?” huꞌya havigae.
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Havigageno Yisasiꞌa mage huno hamapaiye “Anumaya Koti kefima kaemalenea kene tokiya yamaꞌaenefena havilama hutama ohaviya yafe tamakaya havi tamakesageꞌya nehaviye.
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Veaꞌma falimainesafiti hetisaya kanafina ensole vaya kana huꞌya vemoꞌya aala oꞌaligahae. Aꞌmoꞌyaenena vea oꞌaligahae.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Falimainaya veaꞌma eteꞌya hetisaya yafe nahavinegao? Mosese kaemalenea avopima ohapalinao? Nagola osi yosaleꞌma ala ata anefela leanagi ani osi yosa otene.” huno kaemalenea kea ohavinao?
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Ani anagala falimainayanagi “Nagaya Anumaya Kotiꞌamimoꞌna mainoe.” huno humainea yafena amaku amamemoꞌa ofalinegi afaꞌa mainaya yafe ani kea humaine. Tamakaya veaꞌmoꞌya heꞌotigahae hutama nehaya kea havige nehae.” huno hamapaimaine.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Nago kanoa kahegi kema havilinea kanomoꞌa anile eno huge havige haya kea haviana Yisasiꞌa kanale kema huhaleno hamapaiya kea me haviteno Yisasifena mage huno havige “Anumaya Koti kahegi kefitila hana kemo mukiꞌa kemona agaseno uhagoteno tokiyaꞌage kea hane?” huno havige.
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 — ausente —
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 — ausente —
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Anile nago kea mage huno humaineane
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Higeno ani kahegi kema havilinea kanomoꞌa Yisasifena mage huno hie “Humavenelina kanomogae tamage nehane. Nagoke Anumaya Koti mainegi nagoꞌa Anumaya Koti omaiye.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Omaigi tagaya mukiꞌa tahau tayamopafi tokiyaꞌage huno tahaisigeta mukiꞌa tagesama havisuna yaꞌene tagu tamema havisuna yaꞌene aliꞌya neꞌaluna tayamufaene tokiyaꞌage huta mukiꞌa Anumaya Kotina amisune. Amiteta mukiꞌa veafena tahau tayamopafi tahainageno tagaiti laugafahema tahaisia avamete aniꞌa huta alu veaꞌmogami amaugafahena tahaisie. Naꞌama hisuna yamoꞌa mukiꞌa alu kavala amakasemaine. Nayona veaꞌmoꞌya ‘Anumaya Kotina muse yana neꞌamune.’ huꞌya nagola sipi sipi heꞌya neꞌamiꞌya nago sipi sipia atafi kae salaꞌmana aineꞌataleꞌya nehaya yamona menima kahapauva kemoꞌa ani kavala ago agasemaine.” huno hie.
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Yisasiꞌa anima huhalenoꞌma hia kea haviteno “Haviꞌyamaꞌaene kano maineafenagino nahapaiye.” huno agesafinaga haviteno kenonaꞌa mage huno hie “Ani kema hana kemoga aupaꞌa Anumaya Kotife ‘Kava yagainato.’ huka hugane.” huno hie. Higeꞌya vayaꞌyagamoꞌya haviteꞌya koli huꞌya Yisasina nagoꞌene haviokenae.
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Yisasiꞌa ala mono nopi mo humavenelino mage huno hamavige “Kahegi kema havilinaya anagaꞌmoꞌya naꞌa higeꞌya Kalaisifena, ‘Anumaya Kotiꞌa hutenea kanomofena Tevitina aginagomoꞌa mopale kano maine?’ huꞌya nehae.” huno hamavige.
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Hamavinegeno mage hie “Tevitiꞌa Anumaya Kotina Alu Aotage Avamumo hapaiya kea mage huno humaineane
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 Tevitiꞌa Kalaisife ‘Anumayaniꞌa mainane.’ huno humainegi naꞌa higeno Tevitiꞌa haenagama atesia aginagomofena ‘Anumayaniꞌamoga mainane.’ huno humaineane?” huno hamavige. Higeꞌya mukiꞌa alitalu humainaya veaꞌmoya Yisasi kea haviteꞌya tusiꞌa muse hae.
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Yisasiꞌa hamapaiya kefiti mage huno hamapaiye “Kahegi kema havilinaya anagafena kaꞌyeho. Ani vayaꞌmoꞌya ayaꞌaya kena failiya yafena ‘Nelagafi notagafi?’ huꞌyama haya yafena tusiya huno nehamaiye. Vaya atagu nefaya kumapi mo vaiyatete nehuꞌya ‘Naꞌa vaya mainae.’ huꞌya ‘Ali falu fala hulatesae.’ huꞌya nehae.
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Mono nopiꞌene imuleꞌene ‘Ala vayaꞌageꞌma nemaiya sialekeꞌya maigahune.’ huꞌya nehae.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Ani vayaꞌmoꞌya keto aꞌneyagahena ‘Mono nopima atalesaya monea tamiho.’ huꞌya nehuꞌya noꞌamifima hanea yaꞌyaga musufaya huꞌya moneꞌamia ali haꞌno nehaya vayalagiꞌya. Vayaꞌyaga ayemavataga huꞌya ‘Kanale vaya mainae.’ huꞌya hisae huꞌya ayaꞌaya nunamu nehayane. Aniꞌama nehaya vayaꞌmoꞌya havi miyana tusiya huno amaugafa amagata aisia yaꞌene aligahae.” huno hie.
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Yisasiꞌa mono nopi mone neꞌatalaya kaiyaga maineno monema atalaya veala amakeana moneꞌamima hanea veaꞌmoꞌya “Monetia Anumaya Kotina amigahune.” huꞌya ala mone pokisifina atalenae.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Atalageno nagola moneꞌa omale keto aꞌmoꞌa tole osi haesa monea metalene. Ani haesa yafatalamogania tokayaꞌagenoꞌa vani toya kana humaine.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Yisasiꞌa ani yana ageteno agaiꞌaenema tokaeꞌya nemaiya anagafe ke higeꞌya ageno mage huno hamapaiye “Nagaya tamagelafa huꞌna tamahanepauve ma ma moneꞌa omale keto aꞌmoꞌa hagoteꞌyama metalaya veaꞌmogamina amakaseno ala mone metale.
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Metaleneanagi moneꞌamima hanea veaꞌmoꞌya aliꞌyamaꞌa omalenea monegiꞌya havigu malenaya monegiꞌya afaꞌa metalayanagi ani aꞌmoꞌa mukiꞌa yamaꞌa ali haꞌno huno metale. Mukiꞌa kaveꞌama alino nesia moneꞌa mukiꞌa alino metale.” huno hie.
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.