Marcos 11
Ha Ugud Apudyus (KNB) vs NVT
1 — ausente —
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 — ausente —
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Neꞌeꞌageꞌya nagoꞌa vayaꞌmoꞌya ‘Naꞌa higetana naꞌa kavala nehaꞌe?’ huꞌya hisagetanahena mage hutana hiꞌo ‘Kava kanotimoꞌa nago aliꞌya aligahe higetaꞌa neꞌoꞌanagino aliꞌyamaꞌa aliteno aupaꞌa eteno tamamigahie.’ hutana hamapaiꞌo.” huno hie.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Higeꞌana ani kanolatana uꞌana ani tokimo nafaꞌnea no fiate ayetageno ka agegayale hetino mainegeꞌana mogefalote huteꞌana nofila alikalu hemainaꞌe.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Nehaꞌageꞌya nagoꞌa anile hetimainaya vayaꞌmoꞌya mage huꞌya hae “Naꞌa higetana tokimo nafaꞌnea kalu nehaꞌe?” huꞌya hae.
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Hageꞌana Yisasiꞌma “Nage hutana hiꞌo.” hunoꞌma hia kea hamapaiꞌageꞌya ani vayaꞌmoꞌya “Afaꞌa tokia avaletana viꞌo.” huꞌya hae.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Hageꞌana ani tokimo nafaꞌnea Yisasite avaleꞌana evaꞌyi huteꞌana kenaꞌania anaugafaleti hateꞌana ani afumo agupile yakaimalaꞌageno Yisasiꞌa anile haino maine.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Maigeꞌya mukiꞌa veapiti nagoꞌamoꞌya amaugafaleti kenaꞌamia hateꞌya via katela yakaigeꞌya nagoꞌamoꞌya haisa hanete hanete yosayaga kofanafa huꞌya katela yakaimalageno Yisasiꞌa ani kate afumo agupifina maiteno umaine.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Hagoteꞌya vaya veaꞌmoꞌyaene haenagama vaya veaꞌmoꞌyaene ala kenake kefiti mage huꞌya hae “Alamogae taugafa aligatisana kanoa kanaleꞌya huka neꞌane. Anumayamo aliꞌya alisana yafe hugategeka emainana kanomoga Anumaya Kotiꞌa kanale manu kamino kaya humaine.
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Taginagomoꞌa Tevitiꞌe nayona kava hunoꞌma yagaimainea avamete kavala eteno aniꞌa huno falote hugahie. Ani yafena muse higetao. Anafinaga Anumaya Kotiꞌa taugafa aligatisia kanohe muse hisune.” huꞌya humainae.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Yisasiꞌa Yelusalemu uvaꞌyi huteno ala mono nopi umaineno mukiꞌa mono nopima hanea yana ako huno ageliteno huno ageteno neꞌataleno hani kisia avamete higeno ataleno tuelufuꞌa (12) anagaꞌaene Petaniga vae.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Faeteꞌya kotigeꞌya Petania ataleꞌya neꞌvageno Yisasina agatemaine.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Agategeno nagola haisa afaꞌa hanea fiki yosamoꞌa aluꞌale hanegeno ageteno alagaꞌahe mogegahe ani yosamo aepale uno mogeana alagaꞌa omalegeno haisayagaꞌage hane. Ani fiki yosamoꞌa alagaꞌama neꞌayea kanamoꞌa yaufa falote ohune.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Mogeteno Yisasiꞌa ani yosahena mage huno hie “Namo yosa hetika maiyo. Agola kagai kaugafa veaꞌmoꞌya nagoꞌene onegahae.” huno huhaviya hutegeꞌya agaiꞌaenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌmoꞌya ani kea havimainae.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Yelusalemu evaꞌyi huteꞌya Yisasiꞌa ala mono nopi haino mone aliꞌya neꞌaliya veaꞌnene afaꞌa miyama nehaya veaꞌnene “Maihaleho.” huno amanatineꞌataleteno nagoꞌa veaꞌmoꞌya alu kotegama nehanea monea neꞌaliꞌya ani kotegama nehanea monea neꞌamamiya veaꞌmogami folomoa alitalegeno aige helafige higeno kugofa kana namama miya nehaya veaꞌmogami sipaꞌamia aniꞌa huno alitalegeno aihelafilavimaine.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Afenoma aliliteꞌya nehaya veafena mage hie “Ala mono no kumapina afenona alitama ute ete ohiho.” huno hie.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Huteno mage huno hamapaiye “Anumaya Kotiꞌma humainea kemoꞌa autaꞌmafina mage huno kaemaleneane
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Higeꞌya mono note kava vayaꞌmoꞌyaene kahegi kema havilinaya anagaꞌmoꞌyaene Yisasiꞌma hia ke haviteꞌya muki veaꞌmoꞌya Yisasiꞌma hamapaiya kema haviteꞌya amamaꞌyoma aiya yafe koli huteꞌya “Hanaꞌa huta haesune.” huꞌya humainae.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Hayanagi Yisasiꞌa anagaꞌamoꞌyaene hani kigeꞌya Yelusalemua ataleꞌya umainae.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Yisasiꞌa faeteno natena agaiꞌaenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌaene kate vayana anima alaga oꞌayenea fiki yosa mogayana hafuꞌyayagafiti amagino haisamoꞌa amagiteno fayo temaine.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Yisasiꞌa ani yosahema humainea kehena Pita agesamoꞌa hao higeno haviteno Yisasife mage huno hie “Humavenelina kanomogae ago fiki yosama huhaviya hutana yosamoꞌa ago faꞌyotemaine.” huno hie.
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 — ausente —
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 — ausente —
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Ani yafe mage huꞌna tamahanepauve mukiꞌa yafena Anumaya Kotitega havigesayana ‘Anumaya Kotiꞌa kanaleꞌya huno lamigahie.’ hutama tamakesa havisagenofena afaꞌa tamamigahie.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 — ausente —
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 — ausente —
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Yelusalemu alehate evaꞌyi hayana Yisasiꞌa ala mono no kumapi ute ete nehigeꞌya mono note kava vayaꞌmoꞌyaene Yuta vayatamaene kahegi kema havilinaya anagaꞌene agaitega evaꞌyi hae.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Evaꞌyi huteꞌya mage huꞌya hae “Hana augafa ala kanomo hugategeka mani kavala me nehane? Himamu yakaꞌa ta kamine?” huꞌya havigae.
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Hageno Yisasiꞌa kenonaꞌamia mage huno hie “Nagaya hagoteꞌna nago yafena tamahavigesugetama nahapaisageꞌna nagaya ani yama talo nehua himamuꞌnima hanea navagea tamahapaigahue.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Yoniꞌa tima fale neꞌamatea yana Anumaya Koti hutegeno ani kavala me nehifi afa vayaꞌmoꞌya hutageno lina faleneꞌamate? Tamakaya hufalote hutama nahapaiho.” huno hamavige.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Higeꞌya “Naꞌa maꞌa hugahune.” huꞌya mohu mehu huteꞌya mage hae “Anumaya Koti hutegeno emaine.” huta hisunagenoꞌa Yisasiꞌa “Naꞌa higetama agai kea havitama tamakupina nomalae?” huno hugahie.
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Hugahianagita mukiꞌa veaꞌmoꞌya Yonifena “Anumaya Koti aune kano maine.” huꞌya tokiyaꞌage kema nehaya yafe tagaya “Afa vayaꞌmoꞌya hutageno emaine.” huta hisunagenofena kelamakigahie huta koli nehune.” huꞌya hae.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Kolia nehuꞌya Yisasifena mage huꞌya hae “Tagaya ohavinonanagita hufalote huta kahaꞌopaigahune.” huꞌya hageno Yisasiꞌa mage huno hie “Nahaꞌopaisayana nagayaenena aniꞌa huꞌna hufalote huꞌna ani yama taloma nehua himamuꞌnima hanea navagea tamahaꞌopaigahue.” huno humaine.
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.