Lucas 8

Ha Ugud Apudyus (KNB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 — ausente —
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Nago aꞌmo agia Yoanaꞌe Heloti nopi kava kanomo alagi. Ani kava kanomo agia Susaꞌe. Nago aꞌmo agia Susanaꞌe nagoꞌa aꞌneyagaene Yisasiꞌene vaiyatete nehuꞌya ani aꞌneyagamoꞌya amakaiꞌami moneꞌamifiti Yisasiꞌene anagaꞌamogamiꞌene amaya humainae.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Mukiꞌa alu kumateti kumateti veala Yisasite melitalu hageno Yisasiꞌa nago avame kea hamapaimaine.
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 Mage huno hie “Nago kanomoꞌa avina faigahe alino vie. Avina alino aihelafino nefaigeno nagoꞌa avinamoꞌa kapi tavino hanegeno veaꞌmoꞌya ani avinale amaiya ayeꞌya ute ete hageno namayagamoꞌya nageno haꞌno hie.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Nagoꞌa avinamoꞌa yafa mopafi taviteno hageana tina omalea mopafinagino eteno fayoteno asagalimaine.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Nagoꞌa avinayagamoꞌa avetaꞌnafa ino hanea amuꞌnopi tavino hageteno avetaꞌnafa hanea inoꞌmoꞌa ayetegeno haviya humaine.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Nagoꞌa avinamoꞌa kanale mopafi tavino hageteno alagaꞌama ayeana nagoke yosalela kasagoꞌya alaga vani hataletiꞌa (100) ayeno vasaimai vasaimai humaine.” huno hie. Ani kea huteno ala ke huno mage hie “Mani kea tamakesama hanesigetamahena havilama hutama haviho.” huno hie.
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Agaiꞌenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌmoꞌya ani avame kemo aepaꞌahe havigae.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Havigageno Yisasiꞌa mage hie “Tamakaya Anumaya Kotiꞌa kava yagailamateneafe kemoꞌa falaki mainea kea Anumaya Kotiꞌa tamaya higetama ago havilinagi mukiꞌa veaꞌmoꞌya avame kema hamapaisugeꞌya amakesa havigahagi haviteꞌya havilama huꞌya ohavigahae. Veaꞌmoꞌya neꞌagayanagi agelama huꞌya oꞌagegahae.
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Mani avame kemona aepaꞌa hu falote huꞌna tamahapaisue. Mani avinamoꞌa Anumaya Koti ke kana humaine.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Kateꞌma tavimainea avinamoꞌa maꞌa humaine nagoꞌa veaꞌmoꞌya Anumaya Koti kea havitageno Sataniꞌa mage hie ‘Amakupi aliꞌya omalesageno Anumaya Kotiꞌa amaku amamena ali okatisie.’ huno amakupitila ani kea alitalene.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Yafa mopafima tavimainea avinamoꞌa maꞌa humaine nagoꞌa veaꞌmoꞌya Anumaya Koti kea haviꞌya muse huꞌya atafa hayanagi hafuꞌya mopafi otavia yamoꞌa alige atalege veaꞌne maineꞌya osi kanaꞌa osiꞌa haviꞌya amakupi maletageno havi kanama amakaiteꞌma falote nehiana aupaꞌa Anumaya Koti kea neꞌatalae.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Avetaꞌnafa ino hanea amuꞌnopi tavimainea avinamoꞌa maꞌa humaine nagoꞌa veaꞌmoꞌya Anumaya Koti kea haviteꞌya ma mopafi mukiꞌa yaꞌyagaꞌamihe amakesa haviꞌya moneꞌamiene yokaloꞌamienefe kalagi aiteꞌya ani yaꞌyagaꞌamimo Anumaya Koti kea alino aiso humalegeꞌya atalageno alagaꞌamoꞌa aye helafino lama nohie.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Kanale mopafima tavimainea avinamoꞌa maꞌa humaine nagoꞌa veaꞌmoꞌya tokiyaꞌage amaku amakesa hanegeya Anumaya Koti kea haviteꞌya aliꞌya amakupi maleꞌya atafa hu talako huꞌya mainaya veaꞌmoꞌya ani alagaꞌa mukiꞌa aye henelafie.”
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Anumaya Koti ke nehaviyafe Yisasiꞌa mage huno hamapaiye “Nagoꞌa veaꞌmoꞌya lamua hanagaliꞌya susufaneleti aiso hu nemalafi ifi sipa kapinaga hanagaliꞌya aiso hu nemalae? Aꞌao lamua hanagaliteꞌya esaya veaꞌmoꞌya ani lamule agesayafe sipale nemalae.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Ani yafe haenagaꞌa mukiꞌa falakimainesia yamoꞌa efalote hugahie. Mukiꞌa kesi kava nehaya yamoꞌa efalote hinageꞌya veaꞌmoꞌya agegahae.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Ani yafe Anumaya Koti ke havisaya yafena tamakesa havitama havilama hutama haviho. Havilama huno havilinesia kanomona Anumaya Kotiꞌa nagoꞌene havilisia yana amigahianagi nagoꞌamoꞌya ‘Ago havilinoe.’ huno hisia kanomona havilinesiamaꞌa hanafaletalegahie.” huno humaine.
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Yisasina itaꞌamoꞌene aganaꞌamoꞌyaene agegahe ayanagi kasagoꞌya veaꞌmoꞌya hiya huꞌya maigeno Yisasiꞌma mainea avatela omenae.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Omenagi nago kanomoꞌa Yisasife mage hie “Itakamoꞌene kaganakamoꞌyaene kagai kagegahe emaineꞌya kumatega hetiꞌya mainae.” huno hie.
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Higeno kenonaꞌa mage huno hie “Mukiꞌama Anumaya Koti kema haviꞌya akave nemalaya veala itaꞌnimoꞌya naganaꞌnimoꞌya mainae.” huno hapaiye.
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Nago yupa Yisasiꞌenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌene tipi kalefi haisaga humaiꞌya neꞌuꞌya Yisasiꞌa mage huno hamapaiye “Tikotumona atu faliga vigetao.” huno higeꞌya umainae.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Yaufa neꞌvageno Yisasiꞌa aukalokalo higeno faemainegeno tusiꞌa yasimoꞌa tina mevaleno tipi kalefi atalegeno ani lipi kalefina havatesia kava higeꞌya mukiꞌamoꞌya haviya hisaya kava humainae.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Huteꞌya Yisasiꞌa faemainegeꞌya mogafa huꞌya mage hae “Kava kanomogae, kava kanomogae tagaya ti nakaita falisuna kava nehunageka notagane.” huꞌya hageno hetino ani limofeꞌene yasimofeꞌene tokiyaꞌage ke huno “Taga huo.” huno higeno yasimoꞌene timoꞌene taga huꞌana alava humainaꞌe.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Alava hutegeno Yisasiꞌa agaiꞌaene tokaeꞌya nemaiya anagafe mage huno hamavige “Nagaifena havitama tamakupi maletama tamametitima haya yana hanate atalae?” huno higeꞌya koli huꞌya tusiꞌa amamaꞌyo neꞌaiꞌya huge havige huꞌya mage hae “Mani kanoa taꞌe? Timoꞌene yasimoꞌene keꞌa haviteꞌya akave malae.” huꞌya hae.
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Kaliliti ala tikotuna takaeꞌya ame kaiyaga agegayamona Kelasasa* veaꞌne mainalega uvaꞌyi hae.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Yisasiꞌa tipi kalea ataleno ti agegayalega neꞌuno ageana nagola ala kumate kanoa Kefo Avamuꞌyagamoꞌya aguꞌafi mainaya kanoa Yisasite emaine. Ani kanoa ayaꞌaya kanafi kenaꞌa fai oꞌalino nopina nomaiyane. Matimatipikeꞌya nemaiya kanoe.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Ani kanomoꞌa Yisasina ageteno mopafi agoꞌya ayemaineno ala kefiti mage hie “Yisasiga tagasenoꞌma anale mainea Anumaya Kotina nafaꞌneꞌamoga naꞌa hunategahe neꞌane? Musekaꞌa nehugi nagata aisia kavala hu onato.” huno nehie.
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Higeno Yisasiꞌa Kefo Avamufe mage huno hie “Agusafitila hatilavio.” huno higeno Kefo Avamuꞌmoꞌya mukiꞌa kanafina ani kanomona atafa nehigeꞌya kava neꞌyagaiya vayaꞌmoꞌya aiya ayapi seni nofiteti kisalu kitayanagi ani nofila aikaꞌnokaꞌnu huneꞌataleana Kefo Avamuꞌmoꞌya afai kotega anatigeno faleno neꞌviane.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Yisasiꞌa ani kanohe mage hie “Kagai kagia tagae?” huno higeno mage hie “Nagai nagia kasagoꞌyamoꞌnae.” huno hie. Naꞌafene kasagoꞌya Kefo Avamuꞌmoꞌya aguꞌafima hai falemainayafe “Nagia kasagoꞌyamoꞌnae.” huno hie.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Ani Kefo Avamuꞌmoꞌya Yisasifena mage hae “Hanikimainea kumapina tagaila hulategeta oꞌvamano.” huꞌya hae.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Nehageꞌya kasagoꞌya afuyagamoꞌya agoꞌyafi maineꞌya kave nenageno ani Kefo Avamuꞌmoꞌya Yisasifena mage huꞌya hae “Amuga afuyagamo amakuꞌafina hulategeta vamano.” huꞌya havigageno Yisasiꞌa “Aniꞌa hiho.” huno hie.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Higeꞌya ani Kefo Avamuꞌmoꞌya ani kanomo aguꞌafitila hatilaviꞌya afuyagamogami amakupi hai nefalayana ani afuyagamoꞌya amaiyayeꞌya nagola aulufi kapi taviteꞌya tipi asaga hulaviꞌya ti nakaiꞌya fali haꞌno humainae.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Fali haꞌno hageꞌya ani afuyagale kava vayaꞌmoꞌya ani afuyaga tima nakaiꞌya fali haꞌnoma haya yana ageteꞌya faleꞌya ala kumate mainaya veaꞌmogamifeꞌene hoyafinaga mainaya veaꞌmogamifeꞌene “Naꞌa maꞌa higeta neꞌone.” huꞌya hamapaimainae.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Hageꞌya ani veaꞌmoꞌya humainea yama agegahe Yisasite eꞌya Kefo Avamuꞌmoꞌma agusafiti ataleno umainea kanomona agesa akalo higeno kenaꞌa failino Yisasi aiyafi mopale mainegeꞌya megeteꞌya koli humainae.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Yisasiꞌma humainea yama agemainaya veaꞌmoꞌya “Naꞌa maꞌa huno Kefo Avamuꞌmogamina agusafi mainea kanomona alino kanale hutene.” huꞌya hamapaiye.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Hamapaigeꞌya mukiꞌa Katalaga kumate veaꞌmoꞌya Yisasifena tusiꞌa koli huteꞌya “Tagaila tataleka vuo.” huꞌya hageno Yisasiꞌa amataleno emainelega ugahe tipi kalefi haisaga humaine.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 — ausente —
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 — ausente —
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Yisasiꞌa eteno egeꞌya mukiꞌa veaꞌmoꞌya agava maineꞌya tusiꞌa muse huꞌya falu fala hutenae.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Falu fala huneꞌatageno nago kanoa Yailasiꞌe nehaya kanoa emaine. Ani kanoa soka kano maineanagino Yisasi aiyafi mepe humaineno tutu nehuno Yisasina mage huno havige “Noniꞌalega egetaꞌa vaꞌano.” huno hie.
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 Ani kanomoꞌa aiya nagoke munaꞌa maine. Ani munala kafuꞌa tuelufuꞌa (12) kafuꞌa hanea munala faligahe ayaya neꞌaigeno “Noniꞌalega eno.” huno tutu higeno Yisasiꞌa anilega vigeꞌya veaꞌmoꞌya yageꞌyage huꞌya aulega akavelega huꞌya akave umainae.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Vageno ani veaꞌnefiti nago aꞌmoꞌa tuelufuꞌa (12) kafu aigu nopinaga mukiꞌa kanale nemaiya aala nagoꞌa vayaꞌmoꞌya aliꞌya kanale hu oꞌataleꞌasine.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Ani aꞌmoꞌa Yisasina akavelagati eno kenaꞌamo atupale avate aligeno aupaꞌa kolamaꞌamoꞌa taꞌnemaine.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Taꞌnegeno Yisasiꞌa mage huno humaine “Ta kenaꞌnilela mevate humaine?” huno higeꞌya mukiꞌamoꞌya “Tagaya naꞌa ohunone.” huꞌya hageno Pitaꞌa mage hie “Kava kanomoga mukiꞌa veaꞌmoya yageꞌyage huꞌya kaulegati kakavelagati nehagi naꞌa higeka mani kea hamavinegane?” huno hie.
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Yisasiꞌa mage huno hie “Tamage huꞌna nehue nago kanomoꞌa kenaꞌnile avate higeꞌna nagaya nagesa nehavugeno navate aligeno nagoꞌa tokiyaꞌnimoꞌa ago nataleno umaine.” huno hapaiye.
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Hapaigeno ani aꞌmoꞌa “Falakigahe huanagi ago nagane.” huno atili huteno Yisasi aiyafi mepe humaineno mukiꞌa veamogami amaulagafi “Naꞌa maꞌa huꞌna kali alimainoafe avate alugeno kaliꞌniꞌa aupaꞌa kanale hunate.” huno hapaimaine.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Hapaigeno Yisasiꞌa mage huno hapaiye “Ma aꞌmoga nagaife kagupi maleka kametiti hanafe kanale negahaiye kagaya kaipamoꞌa yasi nehinageka vuo.” huno hapaiye.
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Ani kea nehigeno nago kanomoꞌa soka kanomo notegati anile evaꞌyi huno Yailasife mage huno hie “Munakamoꞌa ago falimainegi ataleka kava kanomona kasalo haegi nagoꞌene havioko.” huno hie.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Yisasiꞌa ani kea haviteno Yailasife mage huno hie “Kolia ohuka afaꞌa nagaife kagupi maleka kametiti hisanageno munakaꞌa falimainefitila hetigahie.” huno hie.
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Soka kanomo note uvaꞌyi huno Yisasiꞌa mukiꞌa veaꞌnehe “Omeho.” huno Pitaꞌene Yoniꞌene Yemesiꞌene ani munaꞌmo itaꞌafoꞌamoꞌene amavaleno ani nopi haimainae.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Mukiꞌa veaꞌmoꞌya ani munaꞌma falimainea yafena tusiꞌa avi neꞌatageno Yisasiꞌa mage huno hie “Avia oꞌateho mani munala falilavata ohunegi afaꞌa faeno maine.” huno hamapaimaine.
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Ani munala faligeꞌyama agemainaya yafena ani veaꞌmoꞌya Yisasina kigiꞌa hutenae.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Kigi hutayanagi Yisasiꞌa ani munaꞌmo ayate atafa nehuno mage hie “Ma munaꞌmoga hetio.” huno hie.
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Nehigeno agu nafaꞌnea eteno egeno aupaꞌa hetie. Hetigeno Yisasiꞌa mage hie “Nagoꞌa nesia kavela amiho.” huno hamapaimaine.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Itaꞌafoꞌamogania ani yana ageteꞌana tusiꞌa anamaꞌyo aimaiꞌanagi Yisasiꞌa mage hie “Nago kanomona ma ma hua yafena hamaopaiꞌo.” huno kaheginatene.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.