Lucas 8
Ha Ugud Apudyus (KNB) vs NTLH
1 — ausente —
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 — ausente —
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 Nago aꞌmo agia Yoanaꞌe Heloti nopi kava kanomo alagi. Ani kava kanomo agia Susaꞌe. Nago aꞌmo agia Susanaꞌe nagoꞌa aꞌneyagaene Yisasiꞌene vaiyatete nehuꞌya ani aꞌneyagamoꞌya amakaiꞌami moneꞌamifiti Yisasiꞌene anagaꞌamogamiꞌene amaya humainae.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Mukiꞌa alu kumateti kumateti veala Yisasite melitalu hageno Yisasiꞌa nago avame kea hamapaimaine.
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 Mage huno hie “Nago kanomoꞌa avina faigahe alino vie. Avina alino aihelafino nefaigeno nagoꞌa avinamoꞌa kapi tavino hanegeno veaꞌmoꞌya ani avinale amaiya ayeꞌya ute ete hageno namayagamoꞌya nageno haꞌno hie.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Nagoꞌa avinamoꞌa yafa mopafi taviteno hageana tina omalea mopafinagino eteno fayoteno asagalimaine.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Nagoꞌa avinayagamoꞌa avetaꞌnafa ino hanea amuꞌnopi tavino hageteno avetaꞌnafa hanea inoꞌmoꞌa ayetegeno haviya humaine.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Nagoꞌa avinamoꞌa kanale mopafi tavino hageteno alagaꞌama ayeana nagoke yosalela kasagoꞌya alaga vani hataletiꞌa (100) ayeno vasaimai vasaimai humaine.” huno hie. Ani kea huteno ala ke huno mage hie “Mani kea tamakesama hanesigetamahena havilama hutama haviho.” huno hie.
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Agaiꞌenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌmoꞌya ani avame kemo aepaꞌahe havigae.
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 Havigageno Yisasiꞌa mage hie “Tamakaya Anumaya Kotiꞌa kava yagailamateneafe kemoꞌa falaki mainea kea Anumaya Kotiꞌa tamaya higetama ago havilinagi mukiꞌa veaꞌmoꞌya avame kema hamapaisugeꞌya amakesa havigahagi haviteꞌya havilama huꞌya ohavigahae. Veaꞌmoꞌya neꞌagayanagi agelama huꞌya oꞌagegahae.
10 Jesus respondeu:
11 Mani avame kemona aepaꞌa hu falote huꞌna tamahapaisue. Mani avinamoꞌa Anumaya Koti ke kana humaine.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Kateꞌma tavimainea avinamoꞌa maꞌa humaine nagoꞌa veaꞌmoꞌya Anumaya Koti kea havitageno Sataniꞌa mage hie ‘Amakupi aliꞌya omalesageno Anumaya Kotiꞌa amaku amamena ali okatisie.’ huno amakupitila ani kea alitalene.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Yafa mopafima tavimainea avinamoꞌa maꞌa humaine nagoꞌa veaꞌmoꞌya Anumaya Koti kea haviꞌya muse huꞌya atafa hayanagi hafuꞌya mopafi otavia yamoꞌa alige atalege veaꞌne maineꞌya osi kanaꞌa osiꞌa haviꞌya amakupi maletageno havi kanama amakaiteꞌma falote nehiana aupaꞌa Anumaya Koti kea neꞌatalae.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Avetaꞌnafa ino hanea amuꞌnopi tavimainea avinamoꞌa maꞌa humaine nagoꞌa veaꞌmoꞌya Anumaya Koti kea haviteꞌya ma mopafi mukiꞌa yaꞌyagaꞌamihe amakesa haviꞌya moneꞌamiene yokaloꞌamienefe kalagi aiteꞌya ani yaꞌyagaꞌamimo Anumaya Koti kea alino aiso humalegeꞌya atalageno alagaꞌamoꞌa aye helafino lama nohie.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 Kanale mopafima tavimainea avinamoꞌa maꞌa humaine nagoꞌa veaꞌmoꞌya tokiyaꞌage amaku amakesa hanegeya Anumaya Koti kea haviteꞌya aliꞌya amakupi maleꞌya atafa hu talako huꞌya mainaya veaꞌmoꞌya ani alagaꞌa mukiꞌa aye henelafie.”
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 Anumaya Koti ke nehaviyafe Yisasiꞌa mage huno hamapaiye “Nagoꞌa veaꞌmoꞌya lamua hanagaliꞌya susufaneleti aiso hu nemalafi ifi sipa kapinaga hanagaliꞌya aiso hu nemalae? Aꞌao lamua hanagaliteꞌya esaya veaꞌmoꞌya ani lamule agesayafe sipale nemalae.
16 Jesus continuou:
17 Ani yafe haenagaꞌa mukiꞌa falakimainesia yamoꞌa efalote hugahie. Mukiꞌa kesi kava nehaya yamoꞌa efalote hinageꞌya veaꞌmoꞌya agegahae.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 Ani yafe Anumaya Koti ke havisaya yafena tamakesa havitama havilama hutama haviho. Havilama huno havilinesia kanomona Anumaya Kotiꞌa nagoꞌene havilisia yana amigahianagi nagoꞌamoꞌya ‘Ago havilinoe.’ huno hisia kanomona havilinesiamaꞌa hanafaletalegahie.” huno humaine.
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Yisasina itaꞌamoꞌene aganaꞌamoꞌyaene agegahe ayanagi kasagoꞌya veaꞌmoꞌya hiya huꞌya maigeno Yisasiꞌma mainea avatela omenae.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 Omenagi nago kanomoꞌa Yisasife mage hie “Itakamoꞌene kaganakamoꞌyaene kagai kagegahe emaineꞌya kumatega hetiꞌya mainae.” huno hie.
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 Higeno kenonaꞌa mage huno hie “Mukiꞌama Anumaya Koti kema haviꞌya akave nemalaya veala itaꞌnimoꞌya naganaꞌnimoꞌya mainae.” huno hapaiye.
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Nago yupa Yisasiꞌenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌene tipi kalefi haisaga humaiꞌya neꞌuꞌya Yisasiꞌa mage huno hamapaiye “Tikotumona atu faliga vigetao.” huno higeꞌya umainae.
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 Yaufa neꞌvageno Yisasiꞌa aukalokalo higeno faemainegeno tusiꞌa yasimoꞌa tina mevaleno tipi kalefi atalegeno ani lipi kalefina havatesia kava higeꞌya mukiꞌamoꞌya haviya hisaya kava humainae.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Huteꞌya Yisasiꞌa faemainegeꞌya mogafa huꞌya mage hae “Kava kanomogae, kava kanomogae tagaya ti nakaita falisuna kava nehunageka notagane.” huꞌya hageno hetino ani limofeꞌene yasimofeꞌene tokiyaꞌage ke huno “Taga huo.” huno higeno yasimoꞌene timoꞌene taga huꞌana alava humainaꞌe.
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Alava hutegeno Yisasiꞌa agaiꞌaene tokaeꞌya nemaiya anagafe mage huno hamavige “Nagaifena havitama tamakupi maletama tamametitima haya yana hanate atalae?” huno higeꞌya koli huꞌya tusiꞌa amamaꞌyo neꞌaiꞌya huge havige huꞌya mage hae “Mani kanoa taꞌe? Timoꞌene yasimoꞌene keꞌa haviteꞌya akave malae.” huꞌya hae.
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Kaliliti ala tikotuna takaeꞌya ame kaiyaga agegayamona Kelasasa* veaꞌne mainalega uvaꞌyi hae.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Yisasiꞌa tipi kalea ataleno ti agegayalega neꞌuno ageana nagola ala kumate kanoa Kefo Avamuꞌyagamoꞌya aguꞌafi mainaya kanoa Yisasite emaine. Ani kanoa ayaꞌaya kanafi kenaꞌa fai oꞌalino nopina nomaiyane. Matimatipikeꞌya nemaiya kanoe.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 Ani kanomoꞌa Yisasina ageteno mopafi agoꞌya ayemaineno ala kefiti mage hie “Yisasiga tagasenoꞌma anale mainea Anumaya Kotina nafaꞌneꞌamoga naꞌa hunategahe neꞌane? Musekaꞌa nehugi nagata aisia kavala hu onato.” huno nehie.
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 Higeno Yisasiꞌa Kefo Avamufe mage huno hie “Agusafitila hatilavio.” huno higeno Kefo Avamuꞌmoꞌya mukiꞌa kanafina ani kanomona atafa nehigeꞌya kava neꞌyagaiya vayaꞌmoꞌya aiya ayapi seni nofiteti kisalu kitayanagi ani nofila aikaꞌnokaꞌnu huneꞌataleana Kefo Avamuꞌmoꞌya afai kotega anatigeno faleno neꞌviane.
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 Yisasiꞌa ani kanohe mage hie “Kagai kagia tagae?” huno higeno mage hie “Nagai nagia kasagoꞌyamoꞌnae.” huno hie. Naꞌafene kasagoꞌya Kefo Avamuꞌmoꞌya aguꞌafima hai falemainayafe “Nagia kasagoꞌyamoꞌnae.” huno hie.
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 Ani Kefo Avamuꞌmoꞌya Yisasifena mage hae “Hanikimainea kumapina tagaila hulategeta oꞌvamano.” huꞌya hae.
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 Nehageꞌya kasagoꞌya afuyagamoꞌya agoꞌyafi maineꞌya kave nenageno ani Kefo Avamuꞌmoꞌya Yisasifena mage huꞌya hae “Amuga afuyagamo amakuꞌafina hulategeta vamano.” huꞌya havigageno Yisasiꞌa “Aniꞌa hiho.” huno hie.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 Higeꞌya ani Kefo Avamuꞌmoꞌya ani kanomo aguꞌafitila hatilaviꞌya afuyagamogami amakupi hai nefalayana ani afuyagamoꞌya amaiyayeꞌya nagola aulufi kapi taviteꞌya tipi asaga hulaviꞌya ti nakaiꞌya fali haꞌno humainae.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Fali haꞌno hageꞌya ani afuyagale kava vayaꞌmoꞌya ani afuyaga tima nakaiꞌya fali haꞌnoma haya yana ageteꞌya faleꞌya ala kumate mainaya veaꞌmogamifeꞌene hoyafinaga mainaya veaꞌmogamifeꞌene “Naꞌa maꞌa higeta neꞌone.” huꞌya hamapaimainae.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 Hageꞌya ani veaꞌmoꞌya humainea yama agegahe Yisasite eꞌya Kefo Avamuꞌmoꞌma agusafiti ataleno umainea kanomona agesa akalo higeno kenaꞌa failino Yisasi aiyafi mopale mainegeꞌya megeteꞌya koli humainae.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Yisasiꞌma humainea yama agemainaya veaꞌmoꞌya “Naꞌa maꞌa huno Kefo Avamuꞌmogamina agusafi mainea kanomona alino kanale hutene.” huꞌya hamapaiye.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Hamapaigeꞌya mukiꞌa Katalaga kumate veaꞌmoꞌya Yisasifena tusiꞌa koli huteꞌya “Tagaila tataleka vuo.” huꞌya hageno Yisasiꞌa amataleno emainelega ugahe tipi kalefi haisaga humaine.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 — ausente —
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 — ausente —
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Yisasiꞌa eteno egeꞌya mukiꞌa veaꞌmoꞌya agava maineꞌya tusiꞌa muse huꞌya falu fala hutenae.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 Falu fala huneꞌatageno nago kanoa Yailasiꞌe nehaya kanoa emaine. Ani kanoa soka kano maineanagino Yisasi aiyafi mepe humaineno tutu nehuno Yisasina mage huno havige “Noniꞌalega egetaꞌa vaꞌano.” huno hie.
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 Ani kanomoꞌa aiya nagoke munaꞌa maine. Ani munala kafuꞌa tuelufuꞌa (12) kafuꞌa hanea munala faligahe ayaya neꞌaigeno “Noniꞌalega eno.” huno tutu higeno Yisasiꞌa anilega vigeꞌya veaꞌmoꞌya yageꞌyage huꞌya aulega akavelega huꞌya akave umainae.
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Vageno ani veaꞌnefiti nago aꞌmoꞌa tuelufuꞌa (12) kafu aigu nopinaga mukiꞌa kanale nemaiya aala nagoꞌa vayaꞌmoꞌya aliꞌya kanale hu oꞌataleꞌasine.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 Ani aꞌmoꞌa Yisasina akavelagati eno kenaꞌamo atupale avate aligeno aupaꞌa kolamaꞌamoꞌa taꞌnemaine.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Taꞌnegeno Yisasiꞌa mage huno humaine “Ta kenaꞌnilela mevate humaine?” huno higeꞌya mukiꞌamoꞌya “Tagaya naꞌa ohunone.” huꞌya hageno Pitaꞌa mage hie “Kava kanomoga mukiꞌa veaꞌmoya yageꞌyage huꞌya kaulegati kakavelagati nehagi naꞌa higeka mani kea hamavinegane?” huno hie.
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Yisasiꞌa mage huno hie “Tamage huꞌna nehue nago kanomoꞌa kenaꞌnile avate higeꞌna nagaya nagesa nehavugeno navate aligeno nagoꞌa tokiyaꞌnimoꞌa ago nataleno umaine.” huno hapaiye.
46 Mas Jesus disse:
47 Hapaigeno ani aꞌmoꞌa “Falakigahe huanagi ago nagane.” huno atili huteno Yisasi aiyafi mepe humaineno mukiꞌa veamogami amaulagafi “Naꞌa maꞌa huꞌna kali alimainoafe avate alugeno kaliꞌniꞌa aupaꞌa kanale hunate.” huno hapaimaine.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 Hapaigeno Yisasiꞌa mage huno hapaiye “Ma aꞌmoga nagaife kagupi maleka kametiti hanafe kanale negahaiye kagaya kaipamoꞌa yasi nehinageka vuo.” huno hapaiye.
48 Aí Jesus disse:
49 Ani kea nehigeno nago kanomoꞌa soka kanomo notegati anile evaꞌyi huno Yailasife mage huno hie “Munakamoꞌa ago falimainegi ataleka kava kanomona kasalo haegi nagoꞌene havioko.” huno hie.
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Yisasiꞌa ani kea haviteno Yailasife mage huno hie “Kolia ohuka afaꞌa nagaife kagupi maleka kametiti hisanageno munakaꞌa falimainefitila hetigahie.” huno hie.
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 Soka kanomo note uvaꞌyi huno Yisasiꞌa mukiꞌa veaꞌnehe “Omeho.” huno Pitaꞌene Yoniꞌene Yemesiꞌene ani munaꞌmo itaꞌafoꞌamoꞌene amavaleno ani nopi haimainae.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 Mukiꞌa veaꞌmoꞌya ani munaꞌma falimainea yafena tusiꞌa avi neꞌatageno Yisasiꞌa mage huno hie “Avia oꞌateho mani munala falilavata ohunegi afaꞌa faeno maine.” huno hamapaimaine.
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 Ani munala faligeꞌyama agemainaya yafena ani veaꞌmoꞌya Yisasina kigiꞌa hutenae.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 Kigi hutayanagi Yisasiꞌa ani munaꞌmo ayate atafa nehuno mage hie “Ma munaꞌmoga hetio.” huno hie.
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 Nehigeno agu nafaꞌnea eteno egeno aupaꞌa hetie. Hetigeno Yisasiꞌa mage hie “Nagoꞌa nesia kavela amiho.” huno hamapaimaine.
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 Itaꞌafoꞌamogania ani yana ageteꞌana tusiꞌa anamaꞌyo aimaiꞌanagi Yisasiꞌa mage hie “Nago kanomona ma ma hua yafena hamaopaiꞌo.” huno kaheginatene.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.