Lucas 8
Ha Ugud Apudyus (KNB) vs ARA
1 — ausente —
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 — ausente —
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Nago aꞌmo agia Yoanaꞌe Heloti nopi kava kanomo alagi. Ani kava kanomo agia Susaꞌe. Nago aꞌmo agia Susanaꞌe nagoꞌa aꞌneyagaene Yisasiꞌene vaiyatete nehuꞌya ani aꞌneyagamoꞌya amakaiꞌami moneꞌamifiti Yisasiꞌene anagaꞌamogamiꞌene amaya humainae.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Mukiꞌa alu kumateti kumateti veala Yisasite melitalu hageno Yisasiꞌa nago avame kea hamapaimaine.
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 Mage huno hie “Nago kanomoꞌa avina faigahe alino vie. Avina alino aihelafino nefaigeno nagoꞌa avinamoꞌa kapi tavino hanegeno veaꞌmoꞌya ani avinale amaiya ayeꞌya ute ete hageno namayagamoꞌya nageno haꞌno hie.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Nagoꞌa avinamoꞌa yafa mopafi taviteno hageana tina omalea mopafinagino eteno fayoteno asagalimaine.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Nagoꞌa avinayagamoꞌa avetaꞌnafa ino hanea amuꞌnopi tavino hageteno avetaꞌnafa hanea inoꞌmoꞌa ayetegeno haviya humaine.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Nagoꞌa avinamoꞌa kanale mopafi tavino hageteno alagaꞌama ayeana nagoke yosalela kasagoꞌya alaga vani hataletiꞌa (100) ayeno vasaimai vasaimai humaine.” huno hie. Ani kea huteno ala ke huno mage hie “Mani kea tamakesama hanesigetamahena havilama hutama haviho.” huno hie.
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Agaiꞌenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌmoꞌya ani avame kemo aepaꞌahe havigae.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Havigageno Yisasiꞌa mage hie “Tamakaya Anumaya Kotiꞌa kava yagailamateneafe kemoꞌa falaki mainea kea Anumaya Kotiꞌa tamaya higetama ago havilinagi mukiꞌa veaꞌmoꞌya avame kema hamapaisugeꞌya amakesa havigahagi haviteꞌya havilama huꞌya ohavigahae. Veaꞌmoꞌya neꞌagayanagi agelama huꞌya oꞌagegahae.
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 Mani avame kemona aepaꞌa hu falote huꞌna tamahapaisue. Mani avinamoꞌa Anumaya Koti ke kana humaine.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Kateꞌma tavimainea avinamoꞌa maꞌa humaine nagoꞌa veaꞌmoꞌya Anumaya Koti kea havitageno Sataniꞌa mage hie ‘Amakupi aliꞌya omalesageno Anumaya Kotiꞌa amaku amamena ali okatisie.’ huno amakupitila ani kea alitalene.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Yafa mopafima tavimainea avinamoꞌa maꞌa humaine nagoꞌa veaꞌmoꞌya Anumaya Koti kea haviꞌya muse huꞌya atafa hayanagi hafuꞌya mopafi otavia yamoꞌa alige atalege veaꞌne maineꞌya osi kanaꞌa osiꞌa haviꞌya amakupi maletageno havi kanama amakaiteꞌma falote nehiana aupaꞌa Anumaya Koti kea neꞌatalae.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Avetaꞌnafa ino hanea amuꞌnopi tavimainea avinamoꞌa maꞌa humaine nagoꞌa veaꞌmoꞌya Anumaya Koti kea haviteꞌya ma mopafi mukiꞌa yaꞌyagaꞌamihe amakesa haviꞌya moneꞌamiene yokaloꞌamienefe kalagi aiteꞌya ani yaꞌyagaꞌamimo Anumaya Koti kea alino aiso humalegeꞌya atalageno alagaꞌamoꞌa aye helafino lama nohie.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Kanale mopafima tavimainea avinamoꞌa maꞌa humaine nagoꞌa veaꞌmoꞌya tokiyaꞌage amaku amakesa hanegeya Anumaya Koti kea haviteꞌya aliꞌya amakupi maleꞌya atafa hu talako huꞌya mainaya veaꞌmoꞌya ani alagaꞌa mukiꞌa aye henelafie.”
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Anumaya Koti ke nehaviyafe Yisasiꞌa mage huno hamapaiye “Nagoꞌa veaꞌmoꞌya lamua hanagaliꞌya susufaneleti aiso hu nemalafi ifi sipa kapinaga hanagaliꞌya aiso hu nemalae? Aꞌao lamua hanagaliteꞌya esaya veaꞌmoꞌya ani lamule agesayafe sipale nemalae.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Ani yafe haenagaꞌa mukiꞌa falakimainesia yamoꞌa efalote hugahie. Mukiꞌa kesi kava nehaya yamoꞌa efalote hinageꞌya veaꞌmoꞌya agegahae.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Ani yafe Anumaya Koti ke havisaya yafena tamakesa havitama havilama hutama haviho. Havilama huno havilinesia kanomona Anumaya Kotiꞌa nagoꞌene havilisia yana amigahianagi nagoꞌamoꞌya ‘Ago havilinoe.’ huno hisia kanomona havilinesiamaꞌa hanafaletalegahie.” huno humaine.
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Yisasina itaꞌamoꞌene aganaꞌamoꞌyaene agegahe ayanagi kasagoꞌya veaꞌmoꞌya hiya huꞌya maigeno Yisasiꞌma mainea avatela omenae.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Omenagi nago kanomoꞌa Yisasife mage hie “Itakamoꞌene kaganakamoꞌyaene kagai kagegahe emaineꞌya kumatega hetiꞌya mainae.” huno hie.
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Higeno kenonaꞌa mage huno hie “Mukiꞌama Anumaya Koti kema haviꞌya akave nemalaya veala itaꞌnimoꞌya naganaꞌnimoꞌya mainae.” huno hapaiye.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Nago yupa Yisasiꞌenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌene tipi kalefi haisaga humaiꞌya neꞌuꞌya Yisasiꞌa mage huno hamapaiye “Tikotumona atu faliga vigetao.” huno higeꞌya umainae.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Yaufa neꞌvageno Yisasiꞌa aukalokalo higeno faemainegeno tusiꞌa yasimoꞌa tina mevaleno tipi kalefi atalegeno ani lipi kalefina havatesia kava higeꞌya mukiꞌamoꞌya haviya hisaya kava humainae.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Huteꞌya Yisasiꞌa faemainegeꞌya mogafa huꞌya mage hae “Kava kanomogae, kava kanomogae tagaya ti nakaita falisuna kava nehunageka notagane.” huꞌya hageno hetino ani limofeꞌene yasimofeꞌene tokiyaꞌage ke huno “Taga huo.” huno higeno yasimoꞌene timoꞌene taga huꞌana alava humainaꞌe.
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Alava hutegeno Yisasiꞌa agaiꞌaene tokaeꞌya nemaiya anagafe mage huno hamavige “Nagaifena havitama tamakupi maletama tamametitima haya yana hanate atalae?” huno higeꞌya koli huꞌya tusiꞌa amamaꞌyo neꞌaiꞌya huge havige huꞌya mage hae “Mani kanoa taꞌe? Timoꞌene yasimoꞌene keꞌa haviteꞌya akave malae.” huꞌya hae.
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Kaliliti ala tikotuna takaeꞌya ame kaiyaga agegayamona Kelasasa* veaꞌne mainalega uvaꞌyi hae.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Yisasiꞌa tipi kalea ataleno ti agegayalega neꞌuno ageana nagola ala kumate kanoa Kefo Avamuꞌyagamoꞌya aguꞌafi mainaya kanoa Yisasite emaine. Ani kanoa ayaꞌaya kanafi kenaꞌa fai oꞌalino nopina nomaiyane. Matimatipikeꞌya nemaiya kanoe.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Ani kanomoꞌa Yisasina ageteno mopafi agoꞌya ayemaineno ala kefiti mage hie “Yisasiga tagasenoꞌma anale mainea Anumaya Kotina nafaꞌneꞌamoga naꞌa hunategahe neꞌane? Musekaꞌa nehugi nagata aisia kavala hu onato.” huno nehie.
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Higeno Yisasiꞌa Kefo Avamufe mage huno hie “Agusafitila hatilavio.” huno higeno Kefo Avamuꞌmoꞌya mukiꞌa kanafina ani kanomona atafa nehigeꞌya kava neꞌyagaiya vayaꞌmoꞌya aiya ayapi seni nofiteti kisalu kitayanagi ani nofila aikaꞌnokaꞌnu huneꞌataleana Kefo Avamuꞌmoꞌya afai kotega anatigeno faleno neꞌviane.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Yisasiꞌa ani kanohe mage hie “Kagai kagia tagae?” huno higeno mage hie “Nagai nagia kasagoꞌyamoꞌnae.” huno hie. Naꞌafene kasagoꞌya Kefo Avamuꞌmoꞌya aguꞌafima hai falemainayafe “Nagia kasagoꞌyamoꞌnae.” huno hie.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ani Kefo Avamuꞌmoꞌya Yisasifena mage hae “Hanikimainea kumapina tagaila hulategeta oꞌvamano.” huꞌya hae.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Nehageꞌya kasagoꞌya afuyagamoꞌya agoꞌyafi maineꞌya kave nenageno ani Kefo Avamuꞌmoꞌya Yisasifena mage huꞌya hae “Amuga afuyagamo amakuꞌafina hulategeta vamano.” huꞌya havigageno Yisasiꞌa “Aniꞌa hiho.” huno hie.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Higeꞌya ani Kefo Avamuꞌmoꞌya ani kanomo aguꞌafitila hatilaviꞌya afuyagamogami amakupi hai nefalayana ani afuyagamoꞌya amaiyayeꞌya nagola aulufi kapi taviteꞌya tipi asaga hulaviꞌya ti nakaiꞌya fali haꞌno humainae.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Fali haꞌno hageꞌya ani afuyagale kava vayaꞌmoꞌya ani afuyaga tima nakaiꞌya fali haꞌnoma haya yana ageteꞌya faleꞌya ala kumate mainaya veaꞌmogamifeꞌene hoyafinaga mainaya veaꞌmogamifeꞌene “Naꞌa maꞌa higeta neꞌone.” huꞌya hamapaimainae.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Hageꞌya ani veaꞌmoꞌya humainea yama agegahe Yisasite eꞌya Kefo Avamuꞌmoꞌma agusafiti ataleno umainea kanomona agesa akalo higeno kenaꞌa failino Yisasi aiyafi mopale mainegeꞌya megeteꞌya koli humainae.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Yisasiꞌma humainea yama agemainaya veaꞌmoꞌya “Naꞌa maꞌa huno Kefo Avamuꞌmogamina agusafi mainea kanomona alino kanale hutene.” huꞌya hamapaiye.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Hamapaigeꞌya mukiꞌa Katalaga kumate veaꞌmoꞌya Yisasifena tusiꞌa koli huteꞌya “Tagaila tataleka vuo.” huꞌya hageno Yisasiꞌa amataleno emainelega ugahe tipi kalefi haisaga humaine.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 — ausente —
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 — ausente —
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Yisasiꞌa eteno egeꞌya mukiꞌa veaꞌmoꞌya agava maineꞌya tusiꞌa muse huꞌya falu fala hutenae.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Falu fala huneꞌatageno nago kanoa Yailasiꞌe nehaya kanoa emaine. Ani kanoa soka kano maineanagino Yisasi aiyafi mepe humaineno tutu nehuno Yisasina mage huno havige “Noniꞌalega egetaꞌa vaꞌano.” huno hie.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 Ani kanomoꞌa aiya nagoke munaꞌa maine. Ani munala kafuꞌa tuelufuꞌa (12) kafuꞌa hanea munala faligahe ayaya neꞌaigeno “Noniꞌalega eno.” huno tutu higeno Yisasiꞌa anilega vigeꞌya veaꞌmoꞌya yageꞌyage huꞌya aulega akavelega huꞌya akave umainae.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Vageno ani veaꞌnefiti nago aꞌmoꞌa tuelufuꞌa (12) kafu aigu nopinaga mukiꞌa kanale nemaiya aala nagoꞌa vayaꞌmoꞌya aliꞌya kanale hu oꞌataleꞌasine.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Ani aꞌmoꞌa Yisasina akavelagati eno kenaꞌamo atupale avate aligeno aupaꞌa kolamaꞌamoꞌa taꞌnemaine.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Taꞌnegeno Yisasiꞌa mage huno humaine “Ta kenaꞌnilela mevate humaine?” huno higeꞌya mukiꞌamoꞌya “Tagaya naꞌa ohunone.” huꞌya hageno Pitaꞌa mage hie “Kava kanomoga mukiꞌa veaꞌmoya yageꞌyage huꞌya kaulegati kakavelagati nehagi naꞌa higeka mani kea hamavinegane?” huno hie.
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Yisasiꞌa mage huno hie “Tamage huꞌna nehue nago kanomoꞌa kenaꞌnile avate higeꞌna nagaya nagesa nehavugeno navate aligeno nagoꞌa tokiyaꞌnimoꞌa ago nataleno umaine.” huno hapaiye.
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Hapaigeno ani aꞌmoꞌa “Falakigahe huanagi ago nagane.” huno atili huteno Yisasi aiyafi mepe humaineno mukiꞌa veamogami amaulagafi “Naꞌa maꞌa huꞌna kali alimainoafe avate alugeno kaliꞌniꞌa aupaꞌa kanale hunate.” huno hapaimaine.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Hapaigeno Yisasiꞌa mage huno hapaiye “Ma aꞌmoga nagaife kagupi maleka kametiti hanafe kanale negahaiye kagaya kaipamoꞌa yasi nehinageka vuo.” huno hapaiye.
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Ani kea nehigeno nago kanomoꞌa soka kanomo notegati anile evaꞌyi huno Yailasife mage huno hie “Munakamoꞌa ago falimainegi ataleka kava kanomona kasalo haegi nagoꞌene havioko.” huno hie.
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Yisasiꞌa ani kea haviteno Yailasife mage huno hie “Kolia ohuka afaꞌa nagaife kagupi maleka kametiti hisanageno munakaꞌa falimainefitila hetigahie.” huno hie.
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Soka kanomo note uvaꞌyi huno Yisasiꞌa mukiꞌa veaꞌnehe “Omeho.” huno Pitaꞌene Yoniꞌene Yemesiꞌene ani munaꞌmo itaꞌafoꞌamoꞌene amavaleno ani nopi haimainae.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Mukiꞌa veaꞌmoꞌya ani munaꞌma falimainea yafena tusiꞌa avi neꞌatageno Yisasiꞌa mage huno hie “Avia oꞌateho mani munala falilavata ohunegi afaꞌa faeno maine.” huno hamapaimaine.
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ani munala faligeꞌyama agemainaya yafena ani veaꞌmoꞌya Yisasina kigiꞌa hutenae.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Kigi hutayanagi Yisasiꞌa ani munaꞌmo ayate atafa nehuno mage hie “Ma munaꞌmoga hetio.” huno hie.
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Nehigeno agu nafaꞌnea eteno egeno aupaꞌa hetie. Hetigeno Yisasiꞌa mage hie “Nagoꞌa nesia kavela amiho.” huno hamapaimaine.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Itaꞌafoꞌamogania ani yana ageteꞌana tusiꞌa anamaꞌyo aimaiꞌanagi Yisasiꞌa mage hie “Nago kanomona ma ma hua yafena hamaopaiꞌo.” huno kaheginatene.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.