Lucas 8
Ha Ugud Apudyus (KNB) vs NAA
1 — ausente —
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 — ausente —
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Nago aꞌmo agia Yoanaꞌe Heloti nopi kava kanomo alagi. Ani kava kanomo agia Susaꞌe. Nago aꞌmo agia Susanaꞌe nagoꞌa aꞌneyagaene Yisasiꞌene vaiyatete nehuꞌya ani aꞌneyagamoꞌya amakaiꞌami moneꞌamifiti Yisasiꞌene anagaꞌamogamiꞌene amaya humainae.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Mukiꞌa alu kumateti kumateti veala Yisasite melitalu hageno Yisasiꞌa nago avame kea hamapaimaine.
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 Mage huno hie “Nago kanomoꞌa avina faigahe alino vie. Avina alino aihelafino nefaigeno nagoꞌa avinamoꞌa kapi tavino hanegeno veaꞌmoꞌya ani avinale amaiya ayeꞌya ute ete hageno namayagamoꞌya nageno haꞌno hie.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Nagoꞌa avinamoꞌa yafa mopafi taviteno hageana tina omalea mopafinagino eteno fayoteno asagalimaine.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Nagoꞌa avinayagamoꞌa avetaꞌnafa ino hanea amuꞌnopi tavino hageteno avetaꞌnafa hanea inoꞌmoꞌa ayetegeno haviya humaine.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Nagoꞌa avinamoꞌa kanale mopafi tavino hageteno alagaꞌama ayeana nagoke yosalela kasagoꞌya alaga vani hataletiꞌa (100) ayeno vasaimai vasaimai humaine.” huno hie. Ani kea huteno ala ke huno mage hie “Mani kea tamakesama hanesigetamahena havilama hutama haviho.” huno hie.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Agaiꞌenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌmoꞌya ani avame kemo aepaꞌahe havigae.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Havigageno Yisasiꞌa mage hie “Tamakaya Anumaya Kotiꞌa kava yagailamateneafe kemoꞌa falaki mainea kea Anumaya Kotiꞌa tamaya higetama ago havilinagi mukiꞌa veaꞌmoꞌya avame kema hamapaisugeꞌya amakesa havigahagi haviteꞌya havilama huꞌya ohavigahae. Veaꞌmoꞌya neꞌagayanagi agelama huꞌya oꞌagegahae.
10 Jesus respondeu:
11 Mani avame kemona aepaꞌa hu falote huꞌna tamahapaisue. Mani avinamoꞌa Anumaya Koti ke kana humaine.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Kateꞌma tavimainea avinamoꞌa maꞌa humaine nagoꞌa veaꞌmoꞌya Anumaya Koti kea havitageno Sataniꞌa mage hie ‘Amakupi aliꞌya omalesageno Anumaya Kotiꞌa amaku amamena ali okatisie.’ huno amakupitila ani kea alitalene.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Yafa mopafima tavimainea avinamoꞌa maꞌa humaine nagoꞌa veaꞌmoꞌya Anumaya Koti kea haviꞌya muse huꞌya atafa hayanagi hafuꞌya mopafi otavia yamoꞌa alige atalege veaꞌne maineꞌya osi kanaꞌa osiꞌa haviꞌya amakupi maletageno havi kanama amakaiteꞌma falote nehiana aupaꞌa Anumaya Koti kea neꞌatalae.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Avetaꞌnafa ino hanea amuꞌnopi tavimainea avinamoꞌa maꞌa humaine nagoꞌa veaꞌmoꞌya Anumaya Koti kea haviteꞌya ma mopafi mukiꞌa yaꞌyagaꞌamihe amakesa haviꞌya moneꞌamiene yokaloꞌamienefe kalagi aiteꞌya ani yaꞌyagaꞌamimo Anumaya Koti kea alino aiso humalegeꞌya atalageno alagaꞌamoꞌa aye helafino lama nohie.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Kanale mopafima tavimainea avinamoꞌa maꞌa humaine nagoꞌa veaꞌmoꞌya tokiyaꞌage amaku amakesa hanegeya Anumaya Koti kea haviteꞌya aliꞌya amakupi maleꞌya atafa hu talako huꞌya mainaya veaꞌmoꞌya ani alagaꞌa mukiꞌa aye henelafie.”
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Anumaya Koti ke nehaviyafe Yisasiꞌa mage huno hamapaiye “Nagoꞌa veaꞌmoꞌya lamua hanagaliꞌya susufaneleti aiso hu nemalafi ifi sipa kapinaga hanagaliꞌya aiso hu nemalae? Aꞌao lamua hanagaliteꞌya esaya veaꞌmoꞌya ani lamule agesayafe sipale nemalae.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Ani yafe haenagaꞌa mukiꞌa falakimainesia yamoꞌa efalote hugahie. Mukiꞌa kesi kava nehaya yamoꞌa efalote hinageꞌya veaꞌmoꞌya agegahae.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Ani yafe Anumaya Koti ke havisaya yafena tamakesa havitama havilama hutama haviho. Havilama huno havilinesia kanomona Anumaya Kotiꞌa nagoꞌene havilisia yana amigahianagi nagoꞌamoꞌya ‘Ago havilinoe.’ huno hisia kanomona havilinesiamaꞌa hanafaletalegahie.” huno humaine.
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Yisasina itaꞌamoꞌene aganaꞌamoꞌyaene agegahe ayanagi kasagoꞌya veaꞌmoꞌya hiya huꞌya maigeno Yisasiꞌma mainea avatela omenae.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Omenagi nago kanomoꞌa Yisasife mage hie “Itakamoꞌene kaganakamoꞌyaene kagai kagegahe emaineꞌya kumatega hetiꞌya mainae.” huno hie.
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Higeno kenonaꞌa mage huno hie “Mukiꞌama Anumaya Koti kema haviꞌya akave nemalaya veala itaꞌnimoꞌya naganaꞌnimoꞌya mainae.” huno hapaiye.
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Nago yupa Yisasiꞌenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌene tipi kalefi haisaga humaiꞌya neꞌuꞌya Yisasiꞌa mage huno hamapaiye “Tikotumona atu faliga vigetao.” huno higeꞌya umainae.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Yaufa neꞌvageno Yisasiꞌa aukalokalo higeno faemainegeno tusiꞌa yasimoꞌa tina mevaleno tipi kalefi atalegeno ani lipi kalefina havatesia kava higeꞌya mukiꞌamoꞌya haviya hisaya kava humainae.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Huteꞌya Yisasiꞌa faemainegeꞌya mogafa huꞌya mage hae “Kava kanomogae, kava kanomogae tagaya ti nakaita falisuna kava nehunageka notagane.” huꞌya hageno hetino ani limofeꞌene yasimofeꞌene tokiyaꞌage ke huno “Taga huo.” huno higeno yasimoꞌene timoꞌene taga huꞌana alava humainaꞌe.
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Alava hutegeno Yisasiꞌa agaiꞌaene tokaeꞌya nemaiya anagafe mage huno hamavige “Nagaifena havitama tamakupi maletama tamametitima haya yana hanate atalae?” huno higeꞌya koli huꞌya tusiꞌa amamaꞌyo neꞌaiꞌya huge havige huꞌya mage hae “Mani kanoa taꞌe? Timoꞌene yasimoꞌene keꞌa haviteꞌya akave malae.” huꞌya hae.
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Kaliliti ala tikotuna takaeꞌya ame kaiyaga agegayamona Kelasasa* veaꞌne mainalega uvaꞌyi hae.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Yisasiꞌa tipi kalea ataleno ti agegayalega neꞌuno ageana nagola ala kumate kanoa Kefo Avamuꞌyagamoꞌya aguꞌafi mainaya kanoa Yisasite emaine. Ani kanoa ayaꞌaya kanafi kenaꞌa fai oꞌalino nopina nomaiyane. Matimatipikeꞌya nemaiya kanoe.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 Ani kanomoꞌa Yisasina ageteno mopafi agoꞌya ayemaineno ala kefiti mage hie “Yisasiga tagasenoꞌma anale mainea Anumaya Kotina nafaꞌneꞌamoga naꞌa hunategahe neꞌane? Musekaꞌa nehugi nagata aisia kavala hu onato.” huno nehie.
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 Higeno Yisasiꞌa Kefo Avamufe mage huno hie “Agusafitila hatilavio.” huno higeno Kefo Avamuꞌmoꞌya mukiꞌa kanafina ani kanomona atafa nehigeꞌya kava neꞌyagaiya vayaꞌmoꞌya aiya ayapi seni nofiteti kisalu kitayanagi ani nofila aikaꞌnokaꞌnu huneꞌataleana Kefo Avamuꞌmoꞌya afai kotega anatigeno faleno neꞌviane.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Yisasiꞌa ani kanohe mage hie “Kagai kagia tagae?” huno higeno mage hie “Nagai nagia kasagoꞌyamoꞌnae.” huno hie. Naꞌafene kasagoꞌya Kefo Avamuꞌmoꞌya aguꞌafima hai falemainayafe “Nagia kasagoꞌyamoꞌnae.” huno hie.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Ani Kefo Avamuꞌmoꞌya Yisasifena mage hae “Hanikimainea kumapina tagaila hulategeta oꞌvamano.” huꞌya hae.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Nehageꞌya kasagoꞌya afuyagamoꞌya agoꞌyafi maineꞌya kave nenageno ani Kefo Avamuꞌmoꞌya Yisasifena mage huꞌya hae “Amuga afuyagamo amakuꞌafina hulategeta vamano.” huꞌya havigageno Yisasiꞌa “Aniꞌa hiho.” huno hie.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Higeꞌya ani Kefo Avamuꞌmoꞌya ani kanomo aguꞌafitila hatilaviꞌya afuyagamogami amakupi hai nefalayana ani afuyagamoꞌya amaiyayeꞌya nagola aulufi kapi taviteꞌya tipi asaga hulaviꞌya ti nakaiꞌya fali haꞌno humainae.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Fali haꞌno hageꞌya ani afuyagale kava vayaꞌmoꞌya ani afuyaga tima nakaiꞌya fali haꞌnoma haya yana ageteꞌya faleꞌya ala kumate mainaya veaꞌmogamifeꞌene hoyafinaga mainaya veaꞌmogamifeꞌene “Naꞌa maꞌa higeta neꞌone.” huꞌya hamapaimainae.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Hageꞌya ani veaꞌmoꞌya humainea yama agegahe Yisasite eꞌya Kefo Avamuꞌmoꞌma agusafiti ataleno umainea kanomona agesa akalo higeno kenaꞌa failino Yisasi aiyafi mopale mainegeꞌya megeteꞌya koli humainae.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Yisasiꞌma humainea yama agemainaya veaꞌmoꞌya “Naꞌa maꞌa huno Kefo Avamuꞌmogamina agusafi mainea kanomona alino kanale hutene.” huꞌya hamapaiye.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Hamapaigeꞌya mukiꞌa Katalaga kumate veaꞌmoꞌya Yisasifena tusiꞌa koli huteꞌya “Tagaila tataleka vuo.” huꞌya hageno Yisasiꞌa amataleno emainelega ugahe tipi kalefi haisaga humaine.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 — ausente —
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 — ausente —
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Yisasiꞌa eteno egeꞌya mukiꞌa veaꞌmoꞌya agava maineꞌya tusiꞌa muse huꞌya falu fala hutenae.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Falu fala huneꞌatageno nago kanoa Yailasiꞌe nehaya kanoa emaine. Ani kanoa soka kano maineanagino Yisasi aiyafi mepe humaineno tutu nehuno Yisasina mage huno havige “Noniꞌalega egetaꞌa vaꞌano.” huno hie.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 Ani kanomoꞌa aiya nagoke munaꞌa maine. Ani munala kafuꞌa tuelufuꞌa (12) kafuꞌa hanea munala faligahe ayaya neꞌaigeno “Noniꞌalega eno.” huno tutu higeno Yisasiꞌa anilega vigeꞌya veaꞌmoꞌya yageꞌyage huꞌya aulega akavelega huꞌya akave umainae.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Vageno ani veaꞌnefiti nago aꞌmoꞌa tuelufuꞌa (12) kafu aigu nopinaga mukiꞌa kanale nemaiya aala nagoꞌa vayaꞌmoꞌya aliꞌya kanale hu oꞌataleꞌasine.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Ani aꞌmoꞌa Yisasina akavelagati eno kenaꞌamo atupale avate aligeno aupaꞌa kolamaꞌamoꞌa taꞌnemaine.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Taꞌnegeno Yisasiꞌa mage huno humaine “Ta kenaꞌnilela mevate humaine?” huno higeꞌya mukiꞌamoꞌya “Tagaya naꞌa ohunone.” huꞌya hageno Pitaꞌa mage hie “Kava kanomoga mukiꞌa veaꞌmoya yageꞌyage huꞌya kaulegati kakavelagati nehagi naꞌa higeka mani kea hamavinegane?” huno hie.
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Yisasiꞌa mage huno hie “Tamage huꞌna nehue nago kanomoꞌa kenaꞌnile avate higeꞌna nagaya nagesa nehavugeno navate aligeno nagoꞌa tokiyaꞌnimoꞌa ago nataleno umaine.” huno hapaiye.
46 Mas Jesus insistiu:
47 Hapaigeno ani aꞌmoꞌa “Falakigahe huanagi ago nagane.” huno atili huteno Yisasi aiyafi mepe humaineno mukiꞌa veamogami amaulagafi “Naꞌa maꞌa huꞌna kali alimainoafe avate alugeno kaliꞌniꞌa aupaꞌa kanale hunate.” huno hapaimaine.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Hapaigeno Yisasiꞌa mage huno hapaiye “Ma aꞌmoga nagaife kagupi maleka kametiti hanafe kanale negahaiye kagaya kaipamoꞌa yasi nehinageka vuo.” huno hapaiye.
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ani kea nehigeno nago kanomoꞌa soka kanomo notegati anile evaꞌyi huno Yailasife mage huno hie “Munakamoꞌa ago falimainegi ataleka kava kanomona kasalo haegi nagoꞌene havioko.” huno hie.
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Yisasiꞌa ani kea haviteno Yailasife mage huno hie “Kolia ohuka afaꞌa nagaife kagupi maleka kametiti hisanageno munakaꞌa falimainefitila hetigahie.” huno hie.
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Soka kanomo note uvaꞌyi huno Yisasiꞌa mukiꞌa veaꞌnehe “Omeho.” huno Pitaꞌene Yoniꞌene Yemesiꞌene ani munaꞌmo itaꞌafoꞌamoꞌene amavaleno ani nopi haimainae.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Mukiꞌa veaꞌmoꞌya ani munaꞌma falimainea yafena tusiꞌa avi neꞌatageno Yisasiꞌa mage huno hie “Avia oꞌateho mani munala falilavata ohunegi afaꞌa faeno maine.” huno hamapaimaine.
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Ani munala faligeꞌyama agemainaya yafena ani veaꞌmoꞌya Yisasina kigiꞌa hutenae.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Kigi hutayanagi Yisasiꞌa ani munaꞌmo ayate atafa nehuno mage hie “Ma munaꞌmoga hetio.” huno hie.
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Nehigeno agu nafaꞌnea eteno egeno aupaꞌa hetie. Hetigeno Yisasiꞌa mage hie “Nagoꞌa nesia kavela amiho.” huno hamapaimaine.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Itaꞌafoꞌamogania ani yana ageteꞌana tusiꞌa anamaꞌyo aimaiꞌanagi Yisasiꞌa mage hie “Nago kanomona ma ma hua yafena hamaopaiꞌo.” huno kaheginatene.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.