Lucas 8
Ha Ugud Apudyus (KNB) vs ARIB
1 — ausente —
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 — ausente —
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Nago aꞌmo agia Yoanaꞌe Heloti nopi kava kanomo alagi. Ani kava kanomo agia Susaꞌe. Nago aꞌmo agia Susanaꞌe nagoꞌa aꞌneyagaene Yisasiꞌene vaiyatete nehuꞌya ani aꞌneyagamoꞌya amakaiꞌami moneꞌamifiti Yisasiꞌene anagaꞌamogamiꞌene amaya humainae.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Mukiꞌa alu kumateti kumateti veala Yisasite melitalu hageno Yisasiꞌa nago avame kea hamapaimaine.
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 Mage huno hie “Nago kanomoꞌa avina faigahe alino vie. Avina alino aihelafino nefaigeno nagoꞌa avinamoꞌa kapi tavino hanegeno veaꞌmoꞌya ani avinale amaiya ayeꞌya ute ete hageno namayagamoꞌya nageno haꞌno hie.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Nagoꞌa avinamoꞌa yafa mopafi taviteno hageana tina omalea mopafinagino eteno fayoteno asagalimaine.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Nagoꞌa avinayagamoꞌa avetaꞌnafa ino hanea amuꞌnopi tavino hageteno avetaꞌnafa hanea inoꞌmoꞌa ayetegeno haviya humaine.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Nagoꞌa avinamoꞌa kanale mopafi tavino hageteno alagaꞌama ayeana nagoke yosalela kasagoꞌya alaga vani hataletiꞌa (100) ayeno vasaimai vasaimai humaine.” huno hie. Ani kea huteno ala ke huno mage hie “Mani kea tamakesama hanesigetamahena havilama hutama haviho.” huno hie.
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Agaiꞌenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌmoꞌya ani avame kemo aepaꞌahe havigae.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Havigageno Yisasiꞌa mage hie “Tamakaya Anumaya Kotiꞌa kava yagailamateneafe kemoꞌa falaki mainea kea Anumaya Kotiꞌa tamaya higetama ago havilinagi mukiꞌa veaꞌmoꞌya avame kema hamapaisugeꞌya amakesa havigahagi haviteꞌya havilama huꞌya ohavigahae. Veaꞌmoꞌya neꞌagayanagi agelama huꞌya oꞌagegahae.
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Mani avame kemona aepaꞌa hu falote huꞌna tamahapaisue. Mani avinamoꞌa Anumaya Koti ke kana humaine.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Kateꞌma tavimainea avinamoꞌa maꞌa humaine nagoꞌa veaꞌmoꞌya Anumaya Koti kea havitageno Sataniꞌa mage hie ‘Amakupi aliꞌya omalesageno Anumaya Kotiꞌa amaku amamena ali okatisie.’ huno amakupitila ani kea alitalene.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Yafa mopafima tavimainea avinamoꞌa maꞌa humaine nagoꞌa veaꞌmoꞌya Anumaya Koti kea haviꞌya muse huꞌya atafa hayanagi hafuꞌya mopafi otavia yamoꞌa alige atalege veaꞌne maineꞌya osi kanaꞌa osiꞌa haviꞌya amakupi maletageno havi kanama amakaiteꞌma falote nehiana aupaꞌa Anumaya Koti kea neꞌatalae.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Avetaꞌnafa ino hanea amuꞌnopi tavimainea avinamoꞌa maꞌa humaine nagoꞌa veaꞌmoꞌya Anumaya Koti kea haviteꞌya ma mopafi mukiꞌa yaꞌyagaꞌamihe amakesa haviꞌya moneꞌamiene yokaloꞌamienefe kalagi aiteꞌya ani yaꞌyagaꞌamimo Anumaya Koti kea alino aiso humalegeꞌya atalageno alagaꞌamoꞌa aye helafino lama nohie.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Kanale mopafima tavimainea avinamoꞌa maꞌa humaine nagoꞌa veaꞌmoꞌya tokiyaꞌage amaku amakesa hanegeya Anumaya Koti kea haviteꞌya aliꞌya amakupi maleꞌya atafa hu talako huꞌya mainaya veaꞌmoꞌya ani alagaꞌa mukiꞌa aye henelafie.”
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Anumaya Koti ke nehaviyafe Yisasiꞌa mage huno hamapaiye “Nagoꞌa veaꞌmoꞌya lamua hanagaliꞌya susufaneleti aiso hu nemalafi ifi sipa kapinaga hanagaliꞌya aiso hu nemalae? Aꞌao lamua hanagaliteꞌya esaya veaꞌmoꞌya ani lamule agesayafe sipale nemalae.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Ani yafe haenagaꞌa mukiꞌa falakimainesia yamoꞌa efalote hugahie. Mukiꞌa kesi kava nehaya yamoꞌa efalote hinageꞌya veaꞌmoꞌya agegahae.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Ani yafe Anumaya Koti ke havisaya yafena tamakesa havitama havilama hutama haviho. Havilama huno havilinesia kanomona Anumaya Kotiꞌa nagoꞌene havilisia yana amigahianagi nagoꞌamoꞌya ‘Ago havilinoe.’ huno hisia kanomona havilinesiamaꞌa hanafaletalegahie.” huno humaine.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Yisasina itaꞌamoꞌene aganaꞌamoꞌyaene agegahe ayanagi kasagoꞌya veaꞌmoꞌya hiya huꞌya maigeno Yisasiꞌma mainea avatela omenae.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Omenagi nago kanomoꞌa Yisasife mage hie “Itakamoꞌene kaganakamoꞌyaene kagai kagegahe emaineꞌya kumatega hetiꞌya mainae.” huno hie.
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Higeno kenonaꞌa mage huno hie “Mukiꞌama Anumaya Koti kema haviꞌya akave nemalaya veala itaꞌnimoꞌya naganaꞌnimoꞌya mainae.” huno hapaiye.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Nago yupa Yisasiꞌenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌene tipi kalefi haisaga humaiꞌya neꞌuꞌya Yisasiꞌa mage huno hamapaiye “Tikotumona atu faliga vigetao.” huno higeꞌya umainae.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Yaufa neꞌvageno Yisasiꞌa aukalokalo higeno faemainegeno tusiꞌa yasimoꞌa tina mevaleno tipi kalefi atalegeno ani lipi kalefina havatesia kava higeꞌya mukiꞌamoꞌya haviya hisaya kava humainae.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Huteꞌya Yisasiꞌa faemainegeꞌya mogafa huꞌya mage hae “Kava kanomogae, kava kanomogae tagaya ti nakaita falisuna kava nehunageka notagane.” huꞌya hageno hetino ani limofeꞌene yasimofeꞌene tokiyaꞌage ke huno “Taga huo.” huno higeno yasimoꞌene timoꞌene taga huꞌana alava humainaꞌe.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Alava hutegeno Yisasiꞌa agaiꞌaene tokaeꞌya nemaiya anagafe mage huno hamavige “Nagaifena havitama tamakupi maletama tamametitima haya yana hanate atalae?” huno higeꞌya koli huꞌya tusiꞌa amamaꞌyo neꞌaiꞌya huge havige huꞌya mage hae “Mani kanoa taꞌe? Timoꞌene yasimoꞌene keꞌa haviteꞌya akave malae.” huꞌya hae.
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Kaliliti ala tikotuna takaeꞌya ame kaiyaga agegayamona Kelasasa* veaꞌne mainalega uvaꞌyi hae.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Yisasiꞌa tipi kalea ataleno ti agegayalega neꞌuno ageana nagola ala kumate kanoa Kefo Avamuꞌyagamoꞌya aguꞌafi mainaya kanoa Yisasite emaine. Ani kanoa ayaꞌaya kanafi kenaꞌa fai oꞌalino nopina nomaiyane. Matimatipikeꞌya nemaiya kanoe.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Ani kanomoꞌa Yisasina ageteno mopafi agoꞌya ayemaineno ala kefiti mage hie “Yisasiga tagasenoꞌma anale mainea Anumaya Kotina nafaꞌneꞌamoga naꞌa hunategahe neꞌane? Musekaꞌa nehugi nagata aisia kavala hu onato.” huno nehie.
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Higeno Yisasiꞌa Kefo Avamufe mage huno hie “Agusafitila hatilavio.” huno higeno Kefo Avamuꞌmoꞌya mukiꞌa kanafina ani kanomona atafa nehigeꞌya kava neꞌyagaiya vayaꞌmoꞌya aiya ayapi seni nofiteti kisalu kitayanagi ani nofila aikaꞌnokaꞌnu huneꞌataleana Kefo Avamuꞌmoꞌya afai kotega anatigeno faleno neꞌviane.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Yisasiꞌa ani kanohe mage hie “Kagai kagia tagae?” huno higeno mage hie “Nagai nagia kasagoꞌyamoꞌnae.” huno hie. Naꞌafene kasagoꞌya Kefo Avamuꞌmoꞌya aguꞌafima hai falemainayafe “Nagia kasagoꞌyamoꞌnae.” huno hie.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ani Kefo Avamuꞌmoꞌya Yisasifena mage hae “Hanikimainea kumapina tagaila hulategeta oꞌvamano.” huꞌya hae.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Nehageꞌya kasagoꞌya afuyagamoꞌya agoꞌyafi maineꞌya kave nenageno ani Kefo Avamuꞌmoꞌya Yisasifena mage huꞌya hae “Amuga afuyagamo amakuꞌafina hulategeta vamano.” huꞌya havigageno Yisasiꞌa “Aniꞌa hiho.” huno hie.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Higeꞌya ani Kefo Avamuꞌmoꞌya ani kanomo aguꞌafitila hatilaviꞌya afuyagamogami amakupi hai nefalayana ani afuyagamoꞌya amaiyayeꞌya nagola aulufi kapi taviteꞌya tipi asaga hulaviꞌya ti nakaiꞌya fali haꞌno humainae.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Fali haꞌno hageꞌya ani afuyagale kava vayaꞌmoꞌya ani afuyaga tima nakaiꞌya fali haꞌnoma haya yana ageteꞌya faleꞌya ala kumate mainaya veaꞌmogamifeꞌene hoyafinaga mainaya veaꞌmogamifeꞌene “Naꞌa maꞌa higeta neꞌone.” huꞌya hamapaimainae.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Hageꞌya ani veaꞌmoꞌya humainea yama agegahe Yisasite eꞌya Kefo Avamuꞌmoꞌma agusafiti ataleno umainea kanomona agesa akalo higeno kenaꞌa failino Yisasi aiyafi mopale mainegeꞌya megeteꞌya koli humainae.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Yisasiꞌma humainea yama agemainaya veaꞌmoꞌya “Naꞌa maꞌa huno Kefo Avamuꞌmogamina agusafi mainea kanomona alino kanale hutene.” huꞌya hamapaiye.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Hamapaigeꞌya mukiꞌa Katalaga kumate veaꞌmoꞌya Yisasifena tusiꞌa koli huteꞌya “Tagaila tataleka vuo.” huꞌya hageno Yisasiꞌa amataleno emainelega ugahe tipi kalefi haisaga humaine.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 — ausente —
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 — ausente —
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Yisasiꞌa eteno egeꞌya mukiꞌa veaꞌmoꞌya agava maineꞌya tusiꞌa muse huꞌya falu fala hutenae.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Falu fala huneꞌatageno nago kanoa Yailasiꞌe nehaya kanoa emaine. Ani kanoa soka kano maineanagino Yisasi aiyafi mepe humaineno tutu nehuno Yisasina mage huno havige “Noniꞌalega egetaꞌa vaꞌano.” huno hie.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 Ani kanomoꞌa aiya nagoke munaꞌa maine. Ani munala kafuꞌa tuelufuꞌa (12) kafuꞌa hanea munala faligahe ayaya neꞌaigeno “Noniꞌalega eno.” huno tutu higeno Yisasiꞌa anilega vigeꞌya veaꞌmoꞌya yageꞌyage huꞌya aulega akavelega huꞌya akave umainae.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Vageno ani veaꞌnefiti nago aꞌmoꞌa tuelufuꞌa (12) kafu aigu nopinaga mukiꞌa kanale nemaiya aala nagoꞌa vayaꞌmoꞌya aliꞌya kanale hu oꞌataleꞌasine.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Ani aꞌmoꞌa Yisasina akavelagati eno kenaꞌamo atupale avate aligeno aupaꞌa kolamaꞌamoꞌa taꞌnemaine.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Taꞌnegeno Yisasiꞌa mage huno humaine “Ta kenaꞌnilela mevate humaine?” huno higeꞌya mukiꞌamoꞌya “Tagaya naꞌa ohunone.” huꞌya hageno Pitaꞌa mage hie “Kava kanomoga mukiꞌa veaꞌmoya yageꞌyage huꞌya kaulegati kakavelagati nehagi naꞌa higeka mani kea hamavinegane?” huno hie.
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Yisasiꞌa mage huno hie “Tamage huꞌna nehue nago kanomoꞌa kenaꞌnile avate higeꞌna nagaya nagesa nehavugeno navate aligeno nagoꞌa tokiyaꞌnimoꞌa ago nataleno umaine.” huno hapaiye.
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Hapaigeno ani aꞌmoꞌa “Falakigahe huanagi ago nagane.” huno atili huteno Yisasi aiyafi mepe humaineno mukiꞌa veamogami amaulagafi “Naꞌa maꞌa huꞌna kali alimainoafe avate alugeno kaliꞌniꞌa aupaꞌa kanale hunate.” huno hapaimaine.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Hapaigeno Yisasiꞌa mage huno hapaiye “Ma aꞌmoga nagaife kagupi maleka kametiti hanafe kanale negahaiye kagaya kaipamoꞌa yasi nehinageka vuo.” huno hapaiye.
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Ani kea nehigeno nago kanomoꞌa soka kanomo notegati anile evaꞌyi huno Yailasife mage huno hie “Munakamoꞌa ago falimainegi ataleka kava kanomona kasalo haegi nagoꞌene havioko.” huno hie.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Yisasiꞌa ani kea haviteno Yailasife mage huno hie “Kolia ohuka afaꞌa nagaife kagupi maleka kametiti hisanageno munakaꞌa falimainefitila hetigahie.” huno hie.
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Soka kanomo note uvaꞌyi huno Yisasiꞌa mukiꞌa veaꞌnehe “Omeho.” huno Pitaꞌene Yoniꞌene Yemesiꞌene ani munaꞌmo itaꞌafoꞌamoꞌene amavaleno ani nopi haimainae.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Mukiꞌa veaꞌmoꞌya ani munaꞌma falimainea yafena tusiꞌa avi neꞌatageno Yisasiꞌa mage huno hie “Avia oꞌateho mani munala falilavata ohunegi afaꞌa faeno maine.” huno hamapaimaine.
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ani munala faligeꞌyama agemainaya yafena ani veaꞌmoꞌya Yisasina kigiꞌa hutenae.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Kigi hutayanagi Yisasiꞌa ani munaꞌmo ayate atafa nehuno mage hie “Ma munaꞌmoga hetio.” huno hie.
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Nehigeno agu nafaꞌnea eteno egeno aupaꞌa hetie. Hetigeno Yisasiꞌa mage hie “Nagoꞌa nesia kavela amiho.” huno hamapaimaine.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Itaꞌafoꞌamogania ani yana ageteꞌana tusiꞌa anamaꞌyo aimaiꞌanagi Yisasiꞌa mage hie “Nago kanomona ma ma hua yafena hamaopaiꞌo.” huno kaheginatene.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.