Lucas 20
Ha Ugud Apudyus (KNB) vs BKJ
1 Nago yupa Yisasiꞌa ala mono nopi maineno alitalu humainaya vayala humavelino Anumaya Koti kanale mono kea hamapaigeꞌya ani kumate vayatamaene mono note kava vayaꞌene kahegi kema havilinaya anagaꞌene agaitega emainae.
1 E aconteceu que, em um daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo, e pregava o evangelho, os principais sacerdotes e os escribas vieram a ele com os anciãos,
2 Mage huꞌya hae “Hana augafa ala kanomo hugategeka mani kavala me nehane? Tokiya yaka ta kamine?” huꞌya havigae.
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu essas coisas? Ou quem é que te deu tal autoridade?
3 — ausente —
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa, respondam-me:
4 — ausente —
4 O batismo de João, era do céu ou dos homens?
5 — ausente —
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não crestes?
6 — ausente —
6 Mas, e se nós dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque eles estão convencidos que João era um profeta.
7 — ausente —
7 E eles responderam que não podiam dizer de onde era.
8 Hageno Yisasiꞌa mage huno hamapaiye “Nagaya aniꞌa huꞌna hana kanomoꞌa hunategeꞌna emainoe huꞌna tamahaopaigahue.” huno hie.
8 E Jesus lhes disse: Tampouco eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
9 Yisasiꞌa aepa heno veafe nago avame kea mage huno hamapaiye nago kanomoꞌa vaini nofi alaga hoya kali-maleteno noꞌagea vayafe mage hie “Etama hoyaꞌnilela yagaitama maineho. Ani nofiꞌmo alagafitila aye fako hutama aliho.” humateteno ayaꞌaya kanagefa umaigahe alu kotega umaine.
9 Então, ele começou a falar ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e foi para uma terra distante por muito tempo.
10 Afu nelea kanafina ani hoyamona nefaꞌa nago aliꞌya kanoꞌa hutegeno kava vayatega nagoꞌa vaini nofi alaga aligahe umaine. Vigeꞌya hoyale kava vayaꞌmoya atafa huꞌya aikoliteꞌya “Okamigahunagi ataleka vuo.” huꞌya hageno ataleno umaine.
10 E, no devido tempo, enviou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora vazio.
11 Utegeno nagola kayo kayo kanoꞌa hutegeno viana aniꞌa huꞌya aikoliteꞌya agaye hisifa kava huteteꞌya “Okamigahunagi ataleka vuo.” huꞌya hageno ataleno umaine.
11 E novamente ele enviou outro servo; e eles também o espancaram, e o insultaram e o mandaram embora vazio.
12 Utegeno eteno nagola kayo kayo kanoꞌa hutegeno viana aniꞌa huꞌya aikoligeno kolamoꞌa higeꞌya hoyafinagati avaleꞌya malaga hagaꞌyu hutalenae.
12 E ele enviou novamente um terceiro; e eles também feriram a este, e o expulsaram.
13 Hagaꞌyu hutalageno hoyamona nefaꞌa agesafinaga mage huno havie “Hanaꞌa hisue? Nafaꞌneꞌnimona nahau nayamopafi nenahaiya nafaꞌneꞌnia hutesugeno visigeꞌya agai kea havisao?” huno havimaine.
13 Então, disse o senhor da vinha: O que eu farei? Enviarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Agesa haviteno hutegeno neꞌvigeꞌya ageteꞌya mage huꞌya hae “Mamona mani hoyamona nefa nafaꞌne. Nefaꞌma falisigenofena mani nafaꞌnemoꞌa hoyaꞌa aligahianagita agaila ago haegetao. Haesunageno falisigeta mani hoya tagai ya hapaegahie.” huꞌya hae.
14 Mas, vendo-o os lavradores, eles arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Huteꞌya hoyafinagati avaleꞌya hagaꞌyu hutaleteꞌya hayageno fali-maine. Yisasiꞌa mage hie “Naꞌa hayanagi hoyamona nefaꞌa naꞌa humategahie?
15 Assim, eles lançaram-no fora da vinha, e o mataram. O que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Eteno hoyaꞌafima kava yagai-mainaya vayala tavata me hamaesigeꞌya faligahae. Fali haꞌno hisageno alu vayafe ‘Hoyaꞌnilela kava me yagaiho.’ huno hugahie.” huno hie. Higeꞌya anifima alitalu humainaya veaꞌmoꞌya mage hae “Avoꞌnio ani kavala ohisie.” huꞌya humainae.
16 Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. E, ouvindo eles isso, disseram: Deus o proíba!
17 Hageno Yisasiꞌa nago kea mage huno hie “Kae-malenaya kemoꞌa mage huno humaineane
17 E ele observando-os, disse: Então, o que é isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina?
18 Mukiꞌa veamoꞌya ani yafateꞌma asaga hulavisayana amaugafamoꞌa atalaga huno haviya hugahianagi ani yafamoꞌa vaya amaugafaleꞌma asaga hulavisiana ailatapeno aitalaga talago hutalegahie.” huno hie.
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra será despedaçado, mas naquele em que ela cair, ela triturará ao pó.
19 Higeꞌya kahegi kema havilinaya anagaꞌene mono note kava vayaꞌene “Tagaife ani avame kea nehie.” huꞌya ago haviteꞌya “Menia avaleta kina nopi ategahune.” huꞌya hayanagi vaya amauhe koli huꞌya atalenae.
19 E os principais sacerdotes e os escribas procuraram lançar mão dele naquela mesma hora, mas eles temiam o povo; pois perceberam que ele tinha falado a parábola contra eles.
20 Ataleꞌya ala tokiyaꞌama hanea kanomote kaiyeke hutesiafe Yisasifena kesi amata huꞌya maineꞌya agesaya vayala humatageꞌya moyevataga hisayafe ani vayala “Kanale fatago vaya mainone.” huꞌya fau nehuꞌya Yisasiꞌma hisia keleti atafa hugahe humainae.
20 E, eles vigiando-o, enviaram espiões, os quais se fingiam de homens justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem ao poder e à autoridade do governador.
21 Anima kesi kateꞌma vaiyaya vayaꞌmoꞌya mage huꞌya hae “Humaveli kanomogae tagaya havunana nehana kea fatago katekeꞌya hana kanoe. Nagi kava vayaꞌene afa vayaꞌene nagoke katekeꞌya hamapaika veaꞌma amaipa aye kea nohanagi tamage hutafa huka Anumaya Kotiꞌa ‘Ma kate vuo.’ huno hia kegeꞌya taveneline.
21 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu falas e ensinas retamente, e que não fazes acepção de pessoas, mas ensinas o caminho de Deus verdadeiramente;
22 Nagi takisi he yatela kava kanoa Sisana kanale amisupi oꞌamisune?” huꞌya havigae.
22 é lícito dar tributo a César ou não?
23 — ausente —
23 Mas, ele percebendo a sua astúcia, disse-lhes: Por que vós me tentais?
24 — ausente —
24 Mostrai-me uma moeda. De quem é a imagem e a inscrição? E, eles respondendo, disseram: De César.
25 Hageno Yisasiꞌa mage huno hie “Sisana agaiꞌa yanagi agaila amiho. Nagi Anumaya Kotina agaiꞌa yana agaila amiho.” huno hie.
25 E ele lhes disse: Dai, pois, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
26 Higeꞌya anima kesi kateꞌma vaiyaya vayaꞌmoꞌya “Vaya amaulagafi hisia keleti atafa hugahe hunanagi tokiya ke hianagita atafa ohugahune.” huꞌya nehuꞌya hia kehe amakesa havi havi huꞌya ke ohuꞌya mainae.
26 E eles não puderam tomá-lo em suas palavras diante do povo; e eles maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 — ausente —
27 Então, chegaram-se a ele alguns dos saduceus, que negam haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe,
28 — ausente —
28 dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, tendo esposa, e ele não deixasse filhos, seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
29 Seveniꞌa (7) konaga mainayanagino nepuꞌamimoꞌa aala aliteneanagino nafaꞌnea oꞌate kano maineno falimaine.
29 Houve, pois, sete irmãos; e o primeiro tomou uma mulher, e morreu sem filhos.
30 Falitegeno anile aganaꞌamoꞌa aliteana nafaꞌnea oꞌate kano falimaine.
30 E o segundo a tomou como esposa, e morreu sem filhos.
31 Falitegeno anile aganaꞌamoꞌa eteno aniꞌa hute hute hayana mukiꞌa seveniꞌa (7) konagamoꞌya ani aala alitayana nafaꞌneꞌamia oꞌateꞌya afaꞌa falimainae.
31 E o terceiro a tomou, e semelhantemente também os sete, e eles não tiveram filhos e morreram.
32 Haenagalafa ani aala falimaine.
32 E depois de todos, a mulher também morreu.
33 Seveniꞌa (7) konagamoꞌya ani aala alitenayanagi fali-mainesafitiꞌma hetisaya kanafina hana kanomo ani aala aligahie?” huꞌya havigae.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher? Pois os sete a tiveram por esposa.
34 — ausente —
34 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 — ausente —
35 mas os que são considerados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dos mortos, não se casam, nem se dão em casamento;
36 Ikapinaga ensole vaya kana huꞌya maisayafenagiꞌya nagoꞌene ofaligahae. Agoꞌma fali-mainafitila heti-mainayafe Anumaya Koti nafaꞌneyaga maigahae.
36 nem podem mais morrer; porque são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 — ausente —
37 Agora que os mortos hão de ressuscitar, até Moisés o mostrou no arbusto, quando ele chamou ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 — ausente —
38 Porque ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque todos vivem para ele.
39 Higeꞌya nagoꞌa kahegi kema havilinaya anagaꞌmoꞌya agaifena mage hae “Humaꞌvenelina kanomoga kanale ke nehane.” huꞌya hae.
39 Então, alguns dos escribas disseram, respondendo-lhe: Mestre, tu dissestes bem.
40 Hageꞌya Satiusi vayaꞌmoꞌya koli huꞌya nagoꞌene haviokenae.
40 E depois disso, eles não ousaram perguntar-lhe questão nenhuma.
41 Yisasiꞌa mage huno hamavige “Veaꞌmoꞌya Kalaisifena, Anumaya Kotiꞌma huꞌtenea kanomofena, ‘Tevitina aginagomoꞌa ma mopale kano maine?’ huꞌya haya kemona aepaꞌa naꞌane hae?
41 E ele lhes disse: Como eles dizem que Cristo é filho de Davi?
42 — ausente —
42 E o próprio Davi disse no livro dos Salmos: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 — ausente —
43 até que eu faça dos teus inimigos teu escabelo.
44 Tevitiꞌa Kalaisife ‘Anumayaniꞌa mainane.’ huno humainegi naꞌa higeno Tevitiꞌa haenagama atesia aginagomofena ‘Anumayaniꞌa mainane.’ huno humaineane?” huno hamavige.
44 Portanto, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 — ausente —
45 Então, ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:
46 — ausente —
46 Cuidado com os escribas, que querem andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados, e os principais assentos nas sinagogas, e os principais lugares nos banquetes;
47 Ani anagaꞌmoꞌya keto aꞌneyagahena ‘Mono nopima atalesaya monea tamiho.’ huꞌya nehuꞌya noꞌamifima hanea yaꞌyaga musufaya huꞌya moneꞌamia ali haꞌno nehaya anagalagiꞌya vayala ayemavataga huꞌya ‘Kanale anaga mainae.’ huꞌya hisae huꞌya ayaꞌaya nunamuna humainae. Aniꞌama nehaya anagaꞌmoꞌya havi miyana tusiya huno amaugafa amagata aisia yaꞌene aligahae.” huno hie.
47 que devoram as casas das viúvas, e, por aparência, fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.