Lucas 1
Ha Ugud Apudyus (KNB) vs BKJ
1 Tiofilasiga ala kava kanomoga mukiꞌa vayaꞌmoꞌya Yisasiꞌma tagai amuꞌnopi humainea yana ago kaemalenae.
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 Yisasi kema hamanepaiya vayaꞌmoꞌya ehe kanale aepa heꞌya ani yana ageteꞌya tamahapaimainae.
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 — ausente —
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 — ausente —
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 Nagi Yutia kotega ala kava kanomo agia Helotiꞌe kava yagaino mainea kanafina nago kanomo agia Sekalaiyaꞌe mono note kava kano maineanagino Apaisa nofi kano mai-geno aꞌamoꞌa Eloni nofi vayapiti falote humaineane. Ani aꞌmo agia Ilisapetiꞌe.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Ani alavelatana Anumaya Koti aulagafina fatago huꞌana mai-neꞌana mukiꞌa Anumayamo kahegi kea haviꞌana akave maleꞌana havi kavala ohunaꞌane.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Ilisapetiꞌa namo a maineafe nafaꞌneꞌania omai alavelata kosuna alekano lemainaꞌe.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 — ausente —
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 — ausente —
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 Halinamo manaꞌa Anumaya Kotina neꞌamigeꞌya mukiꞌa veaꞌne-yaga kumatega maineꞌya Anumaya Kotitega havigemainae.
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Havigageno Sekalaiyaꞌa mono nopi mainegeno Anumayamo ensole kanomoꞌa agaite efalote huno manaꞌage ata kaemalea folamole* tamaga kaiyagaꞌa me hetimainegeno agemaine.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Sekalaiyaꞌa ani kanoa ageteno atali talu huno koli humaine.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Koli hianagi ani kanomoꞌa mage huno hie “Sekalaiyaga kolia ohuka afaꞌa maiyo. Nunamuma humainana yafena Anumaya Kotiꞌa ago havianagino akamoꞌa Ilisapetiꞌa ne nafaꞌne atesigeka agia Yoniꞌe huka malo.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 Kagaya tusiꞌa muse nehisanageꞌya mukiꞌa veaꞌmoꞌya ani nafaꞌnema falote hisia yafena tusiꞌa muse hugahae.
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 Ani nafaꞌnemoꞌa Anumaya Koti aulagafina ala agiene kano maineno havilina onegahia-nagino atenea kanaleti aepa heno Anumaya Koti Alu Aotage Avamuꞌmoꞌa aguꞌafina hiya hugahie.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Hiya hisigeno mukiꞌa Isaleli kumate veaꞌnemoꞌya agai kea haviteꞌya amakuꞌa aiyahae huꞌya amakaiꞌami Anumaya Kotitega ugahae.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 Anumayamo aulega hagoteno Ilaiyaꞌma humainea kavaꞌene aminea tokiꞌyaꞌaene vigeꞌya amafaheꞌya agai kea haviteꞌya amakuꞌa aiyahae huꞌya nafaꞌneꞌamihena amakesa havigahae. Veganokano nehaya veaꞌneꞌmoꞌya agai kea haviteꞌya amakuꞌa aiyahae huꞌya fatago veaꞌneꞌmoꞌya humainaya kanale kea havigahae. Aniꞌama hisayafe veaꞌneyaga Anumayamoꞌma esiafe amakuꞌa talo tala huꞌya maigahae.” huno hie.
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Higeno Sekalaiyaꞌa mage huno hie “Tamage nehapi havige nehane? Nagaya kosunagiꞌna aꞌnimoꞌa alekano lemaineanagitaꞌa hanaꞌa hutaꞌa ani kea havisuꞌe?” huno humaine.
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 Higeno ensole kanomoꞌa mage huno hie “Nagaya Kepalieliꞌnae Anumaya Koti aule hetiꞌna mainogeno Anumaya Kotiꞌa ani kanale kema kahapaisuafene huno hunategeꞌna emainoe.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Havio nagai kemoꞌma haenagaꞌa efaloteꞌma huno tamage hisigeka keꞌnia ohavinanafe menia tugogekamoꞌa tileno atalako hinageka kaiyekea ohugananagika kema hua kemoꞌa efalote huno tamage hisia kanale tugogekamoꞌa akalo hinageka kagea aikalo hugane.” huno humaine.
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Higeꞌya kumate mainaya veaꞌmoꞌya Sekalaiyafe agava huge hugeteꞌya ayaꞌaya kanagefa Anumaya Koti noma hunalagimale nopima maiya yafe “Naꞌa higeno aupaꞌa nome.” huꞌya amakesa haviꞌya mainae.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 Mainageno ani nopinagati hatilaviana kaiyekea nohie. Kaiyekema ohia yafe veaꞌmoꞌya amakesa mage huꞌya havimainae “Nopinaga maiya yamo alu ya agemai kano maine.” huꞌya havigeno ani kanomoꞌa ayateti avameꞌname huno kea hamapaiya-nagi avayamoꞌa tuki maine.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Tuki mainegeno aliꞌyamaꞌama haꞌno hia kanale nomaꞌalega umaine.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 — ausente —
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 — ausente —
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 Ilisapetiꞌa aipaene mainea ikana sikisiꞌa (6) ika agasetegeno Anumaya Kotiꞌa nago ensole kanoa, Kepalielina, nago Kalili kotega hanea kumala, Nasaleti hutene.
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Anumaya Kotiꞌa nagola vene ofaenea munate Kepalielina hutegeno umaine. Ani munaꞌmo agia Maliaꞌe. Yosefena agaite hagemalenaya munale. Yosefena aginagomo agia Tevitiꞌe.
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Kepalieliꞌa Maliate eno mage huno hie “Mainano? Anumaya Kotiꞌa kagaila muse nehia munaꞌmoga Anumayamoꞌa kagaiꞌene maine.” huno hie.
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Higeno anima hia kehena Maliaꞌa tusi amaꞌyo neꞌaino ma agesa havimaine “Ani kea naꞌane ke me nahapaiye?” huno humaine.
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Higeno ensole kanomoꞌa agaife mage huno hie “Maliaga kolia ohuo. Anumaya Kotiꞌa kagaifena aipa kanale hunegate
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Havio kagaya kaipa ya huteka ne nafaꞌne ateteka agia Yisasiꞌe huka malo.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 — ausente —
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 — ausente —
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Higeno Maliaꞌa ensole kanomofe mage huno hie “Hanaꞌa huꞌna aniꞌa hisue? Nagaya velela omainoa muna mainoe.” huno hie.
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Higeno ensole kanomoꞌa agaife mage huno hie “Anumaya Kotina Alu Aotage Avamuꞌamoꞌa kagaite emaisigeno anale mainea Anumaya Kotina tokiyaꞌamoꞌa aiso hugatesigeka maineka nafaꞌnea ategane. Atesanana alu aotage kanale nafaꞌne mainesigeꞌya veaꞌmoꞌya ani nafaꞌnehena ‘Anumaya Kotina neꞌamo maine.’ huꞌya hugahae.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 Havio neꞌitakamoꞌa, Ilisapetiꞌa, alekano lemaineanagi aipaene maineanagino ne nafaꞌne ategahie. ‘Namo a maine.’ huꞌya humainaya alekanomoꞌa aipaene mainea ikamaꞌa sikisiꞌa (6) ika agasemaine.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Anumaya Kotiꞌa tagaya ohuteꞌasina yanagi afaꞌa hugahie.” huno humaine.
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Higeno Maliaꞌa mage huno hie “Nagaya ago Anumayamo aliꞌya muna mainoe. Hana kemoꞌa kanalelagino nagaitela falote hunategahie.” huno hie. Higeno ensole kanomoꞌa anileti neꞌataleno umaine.
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Maliaꞌa ani kanafina hetino aiyayeno agoꞌyafi haino Yutia kotega hanea kumate umaine.
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 Uvayi huno Sekalaiya nopi hai faleno Ilisapetina falu fala hutene.
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 — ausente —
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 — ausente —
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 Nagaya hanaꞌa a mainogeka Anumayaniꞌamona itaꞌamoga nagaitega neꞌane.
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 Havio hu falu fala hunatana kea nagesafi nehavugeno naipafinaga mainea nafaꞌnemoꞌa tusi muse nehuno kanage kanage nehie.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 Kagaya Maliaga Anumayamo ensole kanomoꞌa kahapaiya kea ago tamage huno falote hugahie huka ago havika kagupi maleka kametiti humainanafe Anumaya Kotiꞌa muse hisana yana ago kamine.” huno hie.
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 — ausente —
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 Muse nehuanagiꞌna nagaya afa munalagiꞌna aliꞌya munaꞌa mainoanagi agaiꞌa nagaila kalagi ainateanagiꞌna ani nafaꞌnea atesugeꞌya mukiꞌa veala meni veaꞌnene haenagama falote hisaya veaꞌnene nagaifena ‘Ma aꞌmona Anumaya Kotiꞌa tusiꞌa muse hisia ya aminea ale.’ huꞌya hugahae.
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 Tusi tokiyaꞌa hanea kanomoꞌa nagaila kanale ya hunatene. Ani kanomo agia ‘Kanale alu aotage kano.’ maine huꞌya nehae.
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Agaife ‘Ala kanoꞌni maine.’ huꞌya humai-naya veaꞌmofena menima mainaya veaꞌnene haenaga veaꞌmogamifeꞌene tusiꞌa kalagi aimaine.
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 Ayateti tokiya aliꞌyana alimaineanagino ‘Tagaya ala veaꞌne mainone.’ huꞌya amakuꞌafinaga nehaviꞌya amaugafa aliꞌya haimainaya amakesa haviya veaꞌmogamina amanatitalene.
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 Tokiyaꞌage kava vayala alino mopafi amataleneanagi amakima omale veaꞌmogamina amakia alisaga humaine.
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 Amakuꞌafinaga amakaꞌ-nelea veaꞌmogamina kanale yana kasagoꞌya alino amamigeno amamu higeꞌya havatemainae. Mukiꞌa yaꞌamima hanea veala oꞌamamino humategeꞌya ataleꞌya umainae.
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 — ausente —
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 — ausente —
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Maliaꞌa Ilisapetiꞌene tagufa (3) ika maiteno kumaꞌalega eteno umaine.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Ilisapetina inamu ya alitegeno ne nafaꞌne atene.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Atetegeꞌya agaiꞌa kumate veaꞌnene agaiꞌa nofi veaꞌnene Anumaya Kotiꞌa kalagi aitenea yafena haviteꞌya tusiꞌa muse humainae.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 — ausente —
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 — ausente —
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 Higeꞌya veaꞌmoꞌya mage huꞌya hae “Naꞌa higeka ani agia nemalane? Tanakai nofi veaꞌmoga-mina aniꞌa amakia omalene.” huꞌya hae.
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Nefa tugokemoꞌa tilemainegeno agema oꞌaiya yafe avameꞌname huꞌya “Na agi malegane?” huꞌya havigae.
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 Havigageno avameꞌname huno “Avo kaesua ya namiho.” huno higeꞌya amigeno “Agia Yoniꞌe.” huno kaegeꞌya ageteꞌya vayaꞌmoꞌya “Nohaya kava hie.” huꞌya amamaꞌyoa aiye.
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Ani agia kaemaletegeno aupaꞌa Sekalaiya tugokemoꞌa akalo higeno avefuꞌnamoꞌa ayaꞌaya higeno kaiyekea huno Anumaya Koti agia alisaga hie.
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 Ani kumate veaꞌmoꞌya tusiꞌa amamaꞌyo aigeꞌya ani yafena ke hu atile male hageno ani kemoꞌa mukiꞌa Yutia agoꞌya hanea kumatega ute ete higeꞌya havimainae.
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 Haviteꞌya veaꞌmoꞌya haviꞌya amakupi maleteꞌya mage huꞌya hae “Anumayamoꞌa aya hugahe agaiꞌene maineafe haenagaꞌa mani nafaꞌnemoꞌa hanaꞌa hisia nafaꞌne maigahie?” huꞌya humainae.
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 — ausente —
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 Tevitiꞌa Anumaya Kotina aliꞌya kanoꞌamo nofi anagapiti nago tokiyaꞌage kanoa taugafa aligatisia kano ali hetitene.
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 Ani kea Anumaya Kotiꞌa nayona alu aotage aune vayaꞌamogami amavayafiti hu falote humaineane.
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 Mage huꞌya humainae ‘Kame vayatimoꞌya ago tatafa hulinaya vayaꞌmogamiꞌene tagaife amaipa kafa henelataya vayaꞌmogami amayapitila tavaleno taugafa aligatigahie.’
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 Anumaya Kotiꞌa taginagomofe ‘Aigetamateꞌna tamaya hugahue.’ huno humainea yana hugahie. Alu aotage huno alino hagelafilateneafe agesa havi havi huno agekani otategahie.
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 Alino hagelafilatenea kemona hulokiya vaino taginagomona Apalahamufe humaineane. Nayoma humainea kea menia ani kava hisiafe hie.
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 — ausente —
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 Hani yapi maineta faligahe humainona veaꞌmogata ayevasa hulateno ako huta maisuna kate tategahe egahie.” huno humaine.
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Ani nafaꞌnemoꞌa ala huno agu agesamoꞌa tokiyaꞌage higeno kaꞌme kotega umaiteno Isaleli veaꞌmogami amaulagale efalote higeꞌya agemainae.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.