Atos 9
Ha Ugud Apudyus (KNB) vs NTLH
1 — ausente —
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 — ausente —
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Ani kotega Soloꞌa viaꞌyamo Tamasigusi evaꞌyi hugahema nehiana aupaꞌa ikapinagatila tokiyaꞌage hale yamoꞌa tusiya huno agaite meyevasa humaine.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Meyevasa higeno Soloꞌa mopafi asaga hulavino fae-maineno havigeno nagola ala kemoꞌa mage huno hie “Sologae Sologae naꞌa higeka nagaila ali haviya nehane?” huno humaine.
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 — ausente —
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 — ausente —
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Hapaigeꞌya Soloꞌenema vaiyaya vayaꞌmoꞌya hetiꞌya maineꞌya anima agema aiya agea haviyanagi vayaꞌma oꞌagaya yafena tusiꞌa amamaꞌyo aiteꞌya nagokela kea ohunae.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Solona mopafiti avaleꞌya hetitageno aulagama agegali hiana aulagamoꞌa haniꞌali koꞌali higeꞌya ayate aliꞌya Tamasigusi avaleꞌya umainae.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Vageno Soloꞌa taliꞌa (3) kanama maiyana aulagamoꞌa aniꞌa huno asu humaigeno kaveꞌene tiꞌene mosino afaꞌa oneno maine.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Ani Tamasigusia nagola Yisasi anagapiti kanoa, Ananaiyasiꞌe nehaya kanoa maineanagino Anumayamoꞌa himonafi mage huno hapaiye “Ananaiyasigae mainano?” huno higeno “E, ma mainoe Anumaya niꞌamogae.” huno humaine.
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Higeno Anumayamoꞌa mage huno hapaiye “Hetika fatago kane huꞌyama nehaya katega uteka Yutasi nopi ufalekama agesanana nagola Tasusi kanomona agia Soloꞌe nehaya kanoa anifi maineno Anumayamotega nunamu maino nehianagika mogegane.
11 E o Senhor lhe disse:
12 Ani kanomoꞌa himonafima ageana nago kanomoꞌa eno aulagama agegali hisia yafe anute aya me-malene. Anima himonafima agea kanoa kagayae. Kagaikaꞌa Ananaiyasigae huno himonafina age-maine.” huno hapai-maine.
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Hapaiyanagi Ananaiyasiꞌa mage huno humaine “Anumayaniꞌamogae ani kanomofena mukiꞌa veaꞌmoꞌya mage huꞌya hageꞌna nehavuane Yelusalemuma kagai anagaꞌma mainaya veaꞌmogamina tusiya huno ali haviya huneꞌamate huꞌya hageꞌna havi-mainoe.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 Ala mono note ala kava vayaꞌmoꞌya avona amigeno maleꞌma kagai kagileꞌma nunamu huta kahavinegona veaꞌnea kina hulategahe emaine.” huno hie.
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Nage hianagi Anumayamoꞌa mage huno hie “Afaꞌa agaitega vuo. Ani kanoa nagaya ago hapaliꞌna hutenoa kanoe. Nagai kea alino visiaꞌyamo Yuta vea omainaya veaꞌmogamiꞌene sauve vayaꞌamiene Isaleli veaꞌmogamiꞌene nagai kea hamapaigahie.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Nagaifena huhaleno hamanepainageꞌya agata aisia yaꞌene kanama haisia yaꞌene evaꞌyi hutesia yafe aveligahue.” huno hapai-maine.
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Hapaigeno Ananaiyasiꞌa viaꞌamo ani nopi haino Solo anute aya maleno mage huno hie “Naganaꞌnimoga Sologae Yisasiꞌa Anumayatiꞌamoꞌa emainana kateꞌma evaꞌyima hu-mainea kanomoꞌa kaulagama agegali hisana yafeꞌene Alu Aotage Avamuꞌmoꞌa kagupima hiya kahaisia yafeꞌene hunategeꞌna neꞌoe.” huno hie.
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Higeno aupaꞌa aulagaletila haletiꞌna kana yamoꞌa asaga hulavigeno aulaga agetegeno mono tina faletene.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 Kavela netegeno augafamoꞌa tokiya vaigeno Tamasigusi Yisasi anagaꞌma mainaya veapi uno nagoꞌa kanafina amakaiꞌene maine.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Tamasigusi maineno aupaꞌa mukiꞌa mono noꞌyagafi ute ete hia yamo mage huno hamapaiye “Yisasiꞌa agaiꞌage Anumaya Koti nafaꞌnea maine.” huno humaine.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Mani kema haviya veaꞌmoꞌya tusiꞌa amamaꞌyo neꞌaiꞌya mage huꞌya hae “Mani kanomoꞌa Yelusalemu maineno Yisasi agileꞌma nehaviya veala ago hamaeteno ma kumate eno aniꞌama nehaya veaꞌne kina humateno ala mono note kava vayate kaiyeke humatesia yafe amavalegahe emainea kanofi?” huꞌya hae.
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Hayanagi Solona hamapaisia tokiyaꞌamoꞌa melino ala higeno “Yisasina Anumaya Kotiꞌa tagai taugafa aligatigahema hutenea kano emaine.” huno tusiya huno humavelia yafena anima Tamasagusi nemaiya Yuta veaꞌmoꞌya alu amakesa alu amakesa havimainae.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 — ausente —
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 — ausente —
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Haviteno mainegeꞌya nagoꞌa Yisasi anagaꞌmoꞌya nago kegela Solona avaleꞌya yafateti humalenaya tafile haiteꞌya ala kamagupi Solona asaga huꞌya aiteꞌya ani kegiꞌyafiti malaga atalageno tavimaine.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Soloꞌa Yelusalemu umaineno Yisasi anagapi umaigahe hianagi agaifena koliꞌa nehuꞌya Solofena “Yisasi kea nohavia kanoe.” huꞌya amametiti humainae.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Hayanagi Panapasiꞌa aya huno Aposolo anagate Solona avaleno viaꞌamo kategama Anumayamona agegeno kema hapai-mainea yafeꞌene Soloꞌa Tamasigusia kolima ohuno tokiyaꞌageꞌma huno Yisasi kema hamapai-mainea yafeꞌene Panapasiꞌa hamapai-maine.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Hamapaigeꞌya haviteꞌya Solona avalageno amakaiꞌene Yelusalemu kumate vaiyatete huno maineno kolia ohuno Yisasi kea tokiyaꞌage huno hamapai-maine.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Soloꞌa nagoꞌa Kaliki kema nehaya Yuta vayaꞌenema tokiyaꞌage kema vaiya yafe ke neꞌvaiꞌya haesagenoꞌma falisia kafe atiye-mainae.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 Neꞌayageno Yisasina amakuꞌama aminaya veaꞌmoꞌya ani kema haya kea haviteꞌya Solona Sisalia kumate avaleꞌya taviteꞌya anileti hutageno kuma aepaꞌalega Tasusi umaine.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Yutiaꞌene Kaliliene Sameliaꞌenema Yisasifena haviꞌya amakupi malenaya veaꞌmogamina amaipamoꞌa falu hinageꞌya maineꞌya kanaleꞌya huꞌya alitalu huge huge huꞌya amakuꞌa ali lokiya vaiꞌya nemaiye. Anumaya Kotima haiya kateꞌma vaiyaya yafe Alu Aotage Avamuꞌmoꞌa amaya higeꞌya kanaleꞌya huꞌya nemaigeꞌya kasagoꞌya veaꞌmoꞌya ete ete huꞌya amakaiꞌene melitalu humainae.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Pitaꞌenena alu kumate kumate vaiyatete nehuno Lita kumatela Yisasifena haviꞌya amakupi malenaya veaꞌnene maine.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Maineno ageana nago kanoa aiya ayamoꞌa avayu hulavigeno nemaiya kanoa eitiꞌa (8) kafufina kaana vaiꞌoꞌayeno sipale faeno nemaiya kanoa mogemaine. Ani kanomo agia Ainiasiꞌe.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Pitaꞌa mogeteno mage huno hapaiye “Ainiasiga Yisasiꞌe, Anumayatimoꞌa, ago alino kanale hugategi hetika fae-nemaina sipakaꞌa alika hilato huo.” huno higeno aupaꞌa heꞌneligeno kanale hutene.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Kanaleꞌma hutegeno maiya yafe Lita veaꞌnene Saloni veaꞌnene ani kanomona ageteꞌya Yisasite amakuꞌa aiyahae humainae.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Yopa kumatega Yisasifena haviꞌya amakupi malenaya veapiti nago aala maine. Ani aꞌmo agia Tapitaꞌe. Kaliki kefina mage huꞌya ani aꞌmo agia neꞌayayane Tokasiꞌe huꞌya neꞌayaya aꞌmoꞌa tusiya huno kayoneꞌage a maineno mukiꞌa kanafina kaveꞌamiene afenoꞌamienema omalenea veala amaya huno neꞌamamia ale.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Pitaꞌa Lita mainegeno ani aꞌmoꞌa kali alino faligeꞌya ani aꞌmona augafa sese huteteꞌya aliꞌya hunalagi-malenaya note anale malenae.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Maleteꞌya Yisasifema haviꞌya amakupi malenaya anagaꞌmoꞌya Pitaꞌa Litama mainea kea haviteꞌya Lita kumala Yopa kumaꞌmona aupaꞌale hanea yafe tole kanolatana hunatageꞌana uꞌana mage huꞌana mo-hapaiꞌe “Musekaꞌa nehuꞌagi aupaꞌa taꞌagaiꞌene kumatiꞌalega eno.” huꞌana hapaiꞌe.
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Hapaiꞌageno Pitaꞌa anakaiꞌene viaꞌamo uvaꞌyi higeꞌya anima hunalagi-malenaya nopima avaleꞌya haiyana kasagoꞌya megusa aꞌneyaga anile hetiꞌya maineꞌya avi neꞌateꞌya amakaiꞌamima fai-linaya kenaꞌamia Tokasiꞌa amakaiꞌenema afaꞌa mainea kanafi talo humalenea kenaꞌamia Pitana aveli-mainae.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Aveligeno Pitaꞌa ageteno mukiꞌama mainaya veaꞌmogamifena “Ma nopinagatila hati-lavitama viho.” huno higeꞌya hati-laviꞌya vageno aleꞌya aye-maineno nunamuna huteno ani aꞌma malenalega augosa humaineno mage huno hie “Tapitagae hetio.” huno higeno ani aꞌmoꞌa fali-mainefitila aulaga agegali huno Pitana neꞌageno hetino sipale maine.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Sipale mainegeno Pitaꞌa ayana amiteno avale hetiteteno Pitaꞌa Yisasima amakuꞌama aminaya veafeꞌene megusa aꞌneyagaenefe ke higeꞌya aageno fali-mainefitila hetino haegafa higeno avaleno amamine.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Aniꞌama hia kemoꞌa mukiꞌa Yopa kumatela ute ete higeꞌya kasagoꞌya veaꞌmoꞌya haviteꞌya Yisasifena haviꞌya amakupi maleꞌya amametiti humainae.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pitaꞌa mukiꞌa yupa Yopa kumatela maineno nagola pulamakamo augafa taga huno talo nehia kanoene nemaiyane. Ani kanomo agia Saimoniꞌe.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.