Atos 27
Ha Ugud Apudyus (KNB) vs NVI
1 Polofe “Lomu kumate tipi kalefi ugane.” huꞌya huteꞌya avaleꞌya nagoꞌa nofipi mainaya vayaꞌene amavaleꞌya ati vayate kava kanomo ayapi amatenae. Ani ati kanomo agia Yuliusiꞌe. Ani kanoa Sisaꞌa, Sauve kanomo, ati kanoꞌa maineane.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Nagaya Lukuꞌnae Alisatakusiꞌene Poloꞌene umainone. Alisatakusiꞌa Masetoniati kanoe. Osi kumaꞌamo agia Tesalonaika kanogino tagaiꞌene vigeta nago Atalamitiumu kumate tipi kalefi haisaga humaunageno tipi kalemoꞌa Esia koꞌmo haopalega haigahe higeta hai-mainone.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Nehaunageno kotigeta ega Saitoni kumate hai vaꞌyi hunageno Yuliusiꞌa Polona ali kayone huneꞌateno “Kanalelagika vayakamogamitega visanageꞌya ali kanale hulamatesae.” huno tatalegeta umainone.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Umaigeta Saitoni kumala neꞌataleta yasimoꞌa tusiya huno alino halage higeta yasimoꞌa osiꞌma hisiafe nago hagelimo amuꞌnopi hanea kumaꞌmo aupate eumainone. Ani kumaꞌmo agia Saipalusie.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Hagelipi Silisiaene Pamafilia kumaꞌene mogaseta Maila euvaꞌyima hunana ani kumaꞌmona ala agiꞌa Lisia eumainone.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Maila mainonageno kava humainea ati kanomoꞌa nago Alekasatalia tipi kalea ageteno ani tipi kalemoꞌa Lomu ugahe higeno tavalegeta ani tipi kalefi haisaga humaita eumainone.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Tipi kalefima unana aiyayeno oꞌunegi kasagoꞌya kanagefa hako hako huno vigeno osi yasi kanoꞌa aligeta Nitusi umainone. Yasimoꞌa osi higeno nagola timo amuꞌnopi hanea kotega Kaliti koꞌmo aupate unana Salamone kumala aupaꞌale hane.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Kaliti limo agegayalega hako hako huta unana nago kumaꞌmo agia Kanale Ti kahaepatele huꞌya nehaya ti agegayalega euvaꞌyi humainone. Ani agegayalega ala kumaꞌmo aupate Lasie huno hane.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Hako huta una yafe ayaꞌaya kanagefa katega neꞌunageno Yuta vayaꞌmoꞌya kave monesiya kanamoꞌa ago falote hianagi timoꞌa ayamufa aigeno Poloꞌa ani vayafe mage huno hamapaiye,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 “Nagaya nagesa havuana tipi kalefina kasageke huta neꞌvisunageno afenoꞌyatiene tipi kalene tagaitiene tusiya huno alihaviya tahaugahie.” huno hamapaiye.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Hamapaiyanagi ati vayate kava kanomoꞌa ani kea havino agupina omaleanagi tipi kalemo kaꞌyomaꞌaleꞌma neꞌalia kanomo kene tipi kalemo nefa kene havino akave malenegi Poloꞌma hia kea havino akave omalene.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Akave omalegeꞌya ani kumala tusiꞌa yasima alia kanafinagiꞌya kanale huꞌya maisaya kumala omalegeꞌya tipi kalema neꞌaliya vayaꞌmoꞌya ke huge havige huteꞌya “Ani kumala neꞌataleta Finikisia, Kaliti kumaꞌmo haupalega nagola tipi kalema malesuna kumafe avame huta visune. Ani kumatela yasima alisia kanalela mo maigahune.” huꞌya humainae.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Amuko yasimoꞌa ako huno aligeꞌya “Kanalelagita ugahunagi afaꞌa vigetao.” nehuꞌya tipi kalema atafa hulino nemaiya yana alisaga huteꞌya ani lipi kalea Kaliti limo agegayalega eumainae.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 — ausente —
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 — ausente —
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 — ausente —
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 — ausente —
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Neꞌeta mo faonageno koꞌma neliana timoꞌa ayamufaꞌage higeꞌya ani lipi kalefima hanea afenoꞌyaꞌyaga aliꞌya kalemoꞌa yoꞌyo huno visiafene huꞌya hage lipi hagaꞌyu hagaꞌyu hu-talenae.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Tagufa (3) kanale tipi kalemo aliꞌya yamaꞌa amakaiꞌami amayapiti aliꞌya tipi hagaꞌyu hagaꞌyu hutalenae.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Kasagoꞌya kanagefa yagene kaꞌnefiꞌenena oꞌagogeno limoꞌa tusiya huno ayamufa aigeta taugafa aligatisia yafema tametiti nehuna yana ago ataleta “Ani lipi fanane hugahune.” huta maita humainone.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Nehuꞌya vayaꞌyaga ayaꞌaya kanagefa kavela oneꞌya maigeno Poloꞌa amuꞌnoꞌamifi hetino mage huno hie “Nafuꞌnaganagatama tamakaya havi kava hutama hagoteꞌnama tamahapauva kea ‘Kaliti kumala oꞌatalesune.’ huꞌna hua kea ohavinae. Tamakayama havileꞌasina ma ma ali haviyama hulatea yana falote ohigeno afenoꞌyatienena oꞌvaꞌyagileꞌasine.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Nagi menia tamahanepauve kolia ohutama tokiya vaitama maiho. Tagaipitila nago kanoa ofaligahigi tipi kaleꞌage haviyana hugahie.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Nagaya Anumaya Koti nafaꞌne mainoanagiꞌna mukiꞌa kanafina agia alisaga hume hume neꞌogeno meni kegela agaiꞌa ensole kanomoꞌa navate me heti-maine.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Heti-maineno mage huno nahapaiye ‘Pologae kolia ohuo. Kagaya Sisa aulela mo hetigananagino Anumaya Kotiꞌa mukiꞌa mani lipi kalefi kagaiꞌenema neꞌvaya vayaꞌmogamina amaugafa aligatigahie.’ huno nahapaiye.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Nahapaiyafe tamakaya mukiꞌamogatama kolia ohiho. Anumaya Kotiꞌa nahapaiya avamete huno ani kate hugahie huꞌna nagupi maleꞌna nametiti nehue.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Nehuanagi yasimoꞌa ali haviya hisigeta nagola ti amuꞌnopi hanea kumate vailagailita ugahune.” huno humaine.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Ani tipi kalefina tole sota onageno timoꞌa ayamufaꞌage higeta Metiteleniani hage li amuꞌnopi onageno kege amuꞌno higeꞌya tipi kalefi aliꞌya vayaꞌmoꞌya “Kumate uvaꞌyi hugahe aupa nehune.” huꞌya humainae.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Huteꞌya augelifipi amegafi huꞌya nofiꞌmo atupale tumo tumo yana kanaꞌage ya ayeteꞌya atalageno tipinaga lavitegeꞌya alisaga huꞌya agayana augelimoꞌa ayaꞌayaꞌamoꞌa fotiꞌa (40) mita humaine. Nagoꞌene osiꞌa utonageꞌya aniꞌa huꞌya tipinaga ani nofila ataleteꞌya agayana ti augelimoꞌa tetiꞌa (30) mita humaine.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Higeꞌya “Havigu yafa agupifi visunageno yafamoꞌa tahaiyafene.” huꞌya koli huteꞌya foꞌa (4) tipi kalema atafa hulino maisia yana tipi kalemo aiꞌa kapiti tipi atalageno lavi-mainegeno yagemoꞌa aupaꞌa evaꞌyi hisiafene huꞌya nunamuna humainae.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Nehuꞌya tipi kalefi aliꞌya vayaꞌmoꞌya koli huꞌya “Faleta ugahune.” nehuꞌya osi tipi kalea ali-talageno lipi lavigeꞌya mage huꞌya vayala ayemavataga hae “Tagaya kalema atafa hulino maisia yana agosisinapalega atalenone.” huꞌya ayemavataga humainae.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Hageno Poloꞌa ati vayafeꞌene amakaiꞌami kava kanomofeꞌene mage huno hamapaiye “Mani vayaꞌyagama ala tipi kalefima omaisayana tamakaila tamaugosamoꞌa fanane hugahie.” huno humaine.
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Nage higeꞌya ati vayaꞌmoꞌya osi tipi kalema atafa hulinea nofila taga hutalageno osi tipi kalea tipina umaine.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Yagemoꞌa evaꞌyi hugahe aupa higeno Poloꞌa mukiꞌa vayaꞌmogamife mage huno hie “Tole sotana koli hutama kavela mositama onenagi menia kavela neho.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Lokiyaꞌage ke nagaya tamahanepauve ‘Kavela neho.’ huꞌna nehue. Kavela netetama tokiya aligahae. Tamage lamahanepauve mukiꞌamogatama kanale hutama uvaꞌyi hugahae. Nagoke kanoa fanane ohugahae.” huno humaine.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Mani kea nehuno maya alino amaulagale Anumayamotega muse nunamu huno havigeteno kolino nemaine.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Negeꞌya ageteꞌya amaipamoꞌa kanale higeꞌya amakaiꞌenena aniꞌa huꞌya kavela ne-mainae.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Tagaya lipi kalefima mainona vayala tu hataleti seveti sikisiꞌa (276) vaya mainone.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Kavela nemamu huteꞌya tipi kalemoꞌa kanaꞌagela ohisie huꞌya viti avinayaga tipi aliꞌya atalenae.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Yagema vaꞌyi higeꞌya agayana noꞌagaya kotega uvaꞌyi huteꞌya agayana nagola timoꞌa moyetagena humainea yatela kanale ti kahaepa hanegeꞌya ageteꞌya “Lipi kalemoꞌa anile aupaꞌa visie.” huꞌya humainae.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Huteꞌya tipi kalema atafa hulino nemaiya nofila hekaꞌno hutaleteꞌya aliꞌya moli kagi meli kagi nehaya kaꞌyote kimalaya nofila aliꞌya kaleꞌyo humaleteꞌya yasi alisia kena anale maleꞌya atafa humalageno tipi kalemoꞌa aiyayeno ti agegayalega ugahe nehie.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Vianagi tipina kahaepamoꞌa agoꞌyagefa hai-mainea kahaepate haino anifi mo vailino agoꞌyamona atafa huno tokiyaꞌage huligeno kanagela ohuno hanegeno timoꞌa tokiyaꞌage huno aiꞌa katega aino kofanafa humaine.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 — ausente —
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 — ausente —
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Higeta mukiꞌamogata tipi kalemoꞌma haviya hia yosamo ayamufa alita agupile maiteta ayetufeta ti agegayalega umainone.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.