Atos 20

Ha Ugud Apudyus (KNB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kema ayeso haya kemoꞌa haꞌno hutegeno Poloꞌa Yisasina amakuꞌa amitafa humainaya veafe ke higeꞌya agaite ageno tokiyaꞌage huꞌya maisaya amaku amakesa alino hapaiteno hu falu fala humateteno amataleno Masetonia haigahe haimaine.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Ani kotega vai neꞌayeno mukiꞌa kanafina tokiyaꞌage huꞌya maisaya kea hamapaiteno Kaliki kotega elavi-maine.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Elavino tagufa (3) ika emaiteno Silia eugahe “Tipi kale alisue.” huno hiana Yuta vayaꞌmoꞌya agaila haesaya kema haya kea hageno haviteno agesa aiyahae huno tipi kalea neꞌataleno “Eteꞌna mopafi Masetonia kotega agaseꞌna haigahue.” huno humaine.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Agaiꞌenema tokaeꞌya haiya vayala Pilusi nafaꞌnemo agia Sopataꞌe Pelia kumate kanoene Tesalonaikati Alisatakusiꞌagi Sekutasigani Tepi kumateti kanoa Kaiyusiꞌene Timotiꞌene Esia kanolatana Tikikusigani Talofimusiganie naꞌa vayaꞌyaga Poloꞌene hai-mainae.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Ani vayaꞌyaga euhagoteꞌya Taloasi kumate tagava maigahe eumainae.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Euꞌya mainageta tagaya Filipai maineta hale oki kaihame nenaya imu kiꞌya naya kanamoꞌa haꞌno hutegeta tipi kalefi haisaga humaita faefuꞌa (5) tau faeta tina lakaeta amakaitega Taloasi euvaꞌyi huta seveniꞌa (7) yupa ani kumatela mainone.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Sota yupa Anumayamo agile kave negahe alitalu humainonageno Poloꞌa egama visia yafe huhaleno mono kea tahapaino hume hume neꞌvigeno kege amuꞌnokefa maino humaine.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Mainoꞌma hiana anafi kikalo humalenaya nopi maunanagino kasagoꞌya kaꞌniꞌyaga ayevasa humalageta mainone.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Mainonageno nago neyana Yutikusiꞌe akalogate mopale mainegeno Poloꞌa mono kea ayaꞌayate maino hume hume vigeno Yutikusina aukalo kalo higeno aula faeno fae latapalino fae-mainefiti anale tagufa (3) ayekalo huꞌya kimalenaya nopitilagino ani akalogapiti asaga hulavino mopafi tavino haegeno faligeꞌya molisaga huꞌya agayana ago fali-maine.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Fali-mainegeno Poloꞌenena lavino mo anu-kilineno mage hie “Atali talua ohiho. Ago fali-maineanagi eteno haimula neꞌalie.” huno humaine.
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Huteno ani nopinaga eteno haino maineno kaihame maya kolino higeꞌya nenageno ani kavela neteno ayaꞌaya mono ke amakaiꞌene huge huge nehigeno kola ali halegeno neꞌamataleno umaine.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Vigeno ani neyana eteno haegafa huno maigeꞌya avaleꞌya notega neꞌuꞌya tusiꞌa muse nehuꞌya amaipamoꞌa kanale humaine.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Tagaya uhagoteta tipi kale alitonageno Poloꞌa “Mopafi Asosi utesugetama anileti tipi kalefina navalegahae.” huno higeta tipi kalefi Asosi mogava mainone.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Asosi agava maineta Polona avaleta tipi kalefi asaga humaita Mitilini kumate umainone.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Uteta anileti tipi kalefi mo faeteta Kiosi kumate uvaꞌyi huta ani lipi kalefi faeteta Samosi mo faeteta Miletusi evaꞌyi humainone.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Poloꞌa “Afulea kanahe muse hisaya imu kisaya kana Yelusalemu evaꞌyi hisuafene.” huno ayaꞌaya kana Esia kotega omaisia agesa haviteno “Efesusia ago agaseꞌna ugahue.” huno humaine.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 — ausente —
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 — ausente —
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Naugafa aliꞌna ohainogi Anumayamo aliꞌya neꞌalugeꞌya Yuta vayaꞌmoꞌya mukiꞌa kanafina hu-haviya hunatageꞌna tusiꞌa avite-mainoe.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Avia atoanagi atalia ohuꞌna mukiꞌa lamaku tamamema ali lokiya vaisaya kea atalutamifiꞌene notamifi notamifiꞌene Anumaya Koti kea huhaleꞌna tamahapai-mainoe.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Tamahapaiꞌna Yuta veaꞌnene Kaliki vayaꞌnenefe “Kefo yatamihe tamakuꞌa aiyahae hutama Anumayatimona Yisasife havitama lamakupi maletama tametiti hiho.” huꞌna huhaleꞌna tamaha-pai-mainoe.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Tamahapai-mainogi menia agegeho Alu Aotage Avamuꞌmoꞌa “Yelusalemu haiyo.” huno nahapaiyanagiꞌna anilega visugeꞌyama vayaꞌmoꞌya hunatesaya kavala nagaya ohavinoe.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Ohavinogi mukiꞌama umainoa kumatela Alu Aotage Avamuꞌmoꞌa mage huno nahapai-maine “Tusiꞌa kanaꞌage yama hugatesaya yana falote hugateno nofipina kategahae.” huno nahapai-maine.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Nahapai-maineanagi nagaya falisufi afaꞌa maisufi afa yatafa hane huꞌna nagesa nehavugi Anumayatimoꞌa Yisasi naminea aliꞌyama, veafe Anumaya Kotiꞌa tusiꞌa kayone hulatenea kanale mono kea huhaleꞌna hamapaisua aliꞌyana ali haꞌno hisua nagesa nehavue.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 Tamakai amuꞌnopina vaiyatete huꞌna Anumaya Koti kava yagai-lamatesia kea tamahanepauvanagiꞌna menia lamahanepaugi haviho nagaya havimainoe haenagaꞌa nagaila naukipalela nagoꞌene onagegahae.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 — ausente —
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 — ausente —
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Omegahigi tamakaya tamaugafa kaꞌyetama maiho. Alu Aotage Avamuꞌmoꞌa “Kava yagai-mateho.” huno lamaminea vayala, Anumayamoꞌa agaiꞌa kolamaꞌaleti miya humalenea sipi sipilelela kava yagaiho.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Nagaya nehavue tamataleꞌnama visuana nagoꞌa vayala, kaveꞌage afela kalamo nehia kava huꞌya tamakai amuꞌnopi esayaꞌamoꞌya Yisasife haviꞌya amakupi malenaya sipi sipiyaga ali haviya hugahae.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Ali haviya hugahagi tamakai amuꞌnopitila nagoꞌa vayaꞌmoꞌya hetiꞌya havigea mohu haviya mehu haviya nehuꞌya Yisasife haviꞌya amakupi malenaya veala “Tagai takave eho.” huꞌya amavayu hugahae.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Ani kavaꞌma hisaya yafena kaꞌyeho. Nagaya tagufa (3) kafufina felugaene kegeꞌene kasaloꞌnahae huꞌna maifalua ohunoe. Avia neꞌateꞌna mukiꞌamogatamina tamaku tamakesa nagoke nagokemogatamina tamaumonola malogetama havimainagi ani yafe tamakesa ali hao hutama haviho.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 Menia Anumaya Koti ayapi tamatogeno agaiꞌa kayone hulamatesia keꞌamoꞌa tamakaila alino tokiyaꞌage hulamateteno mukiꞌa agaiꞌa alu aotage veaꞌneꞌamogamima neꞌamatea kanale yana tamamigahie.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Nagaya nagoꞌa vayaꞌmogatama mone afenotamileꞌene kukenatamileꞌene ageꞌna nahaꞌyea nohuane.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Tamakaitamia agayana nayapiti aliꞌyana aliꞌna nesua yaꞌene nagaiꞌenema lokaeꞌya nemaiya vayaꞌmoꞌya nesaya yaꞌene ali falote hugetama age-mainae.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Naꞌa nehuꞌna mukiꞌa yana tamaveliꞌna mage huꞌna humainoe “Aliꞌya alitetama kalima neꞌaliya vayala amaya hiho.” Anumayatimoꞌa Yisasi humainea kea mage humaine “Veaꞌmoꞌya nago yama alisayana muse hugahagi afuꞌaganana nago yana amisiana tusiya huno musena hugahie. Aminea yamo muse yamoꞌa ali-mainea muse yana agase-maine.” huno humainea kea tamakesa havi havi hutama maiho huno humaine.
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Mani kea huteno soka vayaꞌene Poloꞌa aleꞌya ayeno Anumayamotega ke huno havige-maine.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 — ausente —
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 — ausente —
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.