Atos 20
Ha Ugud Apudyus (KNB) vs NVT
1 Kema ayeso haya kemoꞌa haꞌno hutegeno Poloꞌa Yisasina amakuꞌa amitafa humainaya veafe ke higeꞌya agaite ageno tokiyaꞌage huꞌya maisaya amaku amakesa alino hapaiteno hu falu fala humateteno amataleno Masetonia haigahe haimaine.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Ani kotega vai neꞌayeno mukiꞌa kanafina tokiyaꞌage huꞌya maisaya kea hamapaiteno Kaliki kotega elavi-maine.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Elavino tagufa (3) ika emaiteno Silia eugahe “Tipi kale alisue.” huno hiana Yuta vayaꞌmoꞌya agaila haesaya kema haya kea hageno haviteno agesa aiyahae huno tipi kalea neꞌataleno “Eteꞌna mopafi Masetonia kotega agaseꞌna haigahue.” huno humaine.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Agaiꞌenema tokaeꞌya haiya vayala Pilusi nafaꞌnemo agia Sopataꞌe Pelia kumate kanoene Tesalonaikati Alisatakusiꞌagi Sekutasigani Tepi kumateti kanoa Kaiyusiꞌene Timotiꞌene Esia kanolatana Tikikusigani Talofimusiganie naꞌa vayaꞌyaga Poloꞌene hai-mainae.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Ani vayaꞌyaga euhagoteꞌya Taloasi kumate tagava maigahe eumainae.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Euꞌya mainageta tagaya Filipai maineta hale oki kaihame nenaya imu kiꞌya naya kanamoꞌa haꞌno hutegeta tipi kalefi haisaga humaita faefuꞌa (5) tau faeta tina lakaeta amakaitega Taloasi euvaꞌyi huta seveniꞌa (7) yupa ani kumatela mainone.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Sota yupa Anumayamo agile kave negahe alitalu humainonageno Poloꞌa egama visia yafe huhaleno mono kea tahapaino hume hume neꞌvigeno kege amuꞌnokefa maino humaine.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Mainoꞌma hiana anafi kikalo humalenaya nopi maunanagino kasagoꞌya kaꞌniꞌyaga ayevasa humalageta mainone.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Mainonageno nago neyana Yutikusiꞌe akalogate mopale mainegeno Poloꞌa mono kea ayaꞌayate maino hume hume vigeno Yutikusina aukalo kalo higeno aula faeno fae latapalino fae-mainefiti anale tagufa (3) ayekalo huꞌya kimalenaya nopitilagino ani akalogapiti asaga hulavino mopafi tavino haegeno faligeꞌya molisaga huꞌya agayana ago fali-maine.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Fali-mainegeno Poloꞌenena lavino mo anu-kilineno mage hie “Atali talua ohiho. Ago fali-maineanagi eteno haimula neꞌalie.” huno humaine.
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Huteno ani nopinaga eteno haino maineno kaihame maya kolino higeꞌya nenageno ani kavela neteno ayaꞌaya mono ke amakaiꞌene huge huge nehigeno kola ali halegeno neꞌamataleno umaine.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Vigeno ani neyana eteno haegafa huno maigeꞌya avaleꞌya notega neꞌuꞌya tusiꞌa muse nehuꞌya amaipamoꞌa kanale humaine.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Tagaya uhagoteta tipi kale alitonageno Poloꞌa “Mopafi Asosi utesugetama anileti tipi kalefina navalegahae.” huno higeta tipi kalefi Asosi mogava mainone.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Asosi agava maineta Polona avaleta tipi kalefi asaga humaita Mitilini kumate umainone.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Uteta anileti tipi kalefi mo faeteta Kiosi kumate uvaꞌyi huta ani lipi kalefi faeteta Samosi mo faeteta Miletusi evaꞌyi humainone.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Poloꞌa “Afulea kanahe muse hisaya imu kisaya kana Yelusalemu evaꞌyi hisuafene.” huno ayaꞌaya kana Esia kotega omaisia agesa haviteno “Efesusia ago agaseꞌna ugahue.” huno humaine.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 — ausente —
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 — ausente —
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Naugafa aliꞌna ohainogi Anumayamo aliꞌya neꞌalugeꞌya Yuta vayaꞌmoꞌya mukiꞌa kanafina hu-haviya hunatageꞌna tusiꞌa avite-mainoe.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Avia atoanagi atalia ohuꞌna mukiꞌa lamaku tamamema ali lokiya vaisaya kea atalutamifiꞌene notamifi notamifiꞌene Anumaya Koti kea huhaleꞌna tamahapai-mainoe.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Tamahapaiꞌna Yuta veaꞌnene Kaliki vayaꞌnenefe “Kefo yatamihe tamakuꞌa aiyahae hutama Anumayatimona Yisasife havitama lamakupi maletama tametiti hiho.” huꞌna huhaleꞌna tamaha-pai-mainoe.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Tamahapai-mainogi menia agegeho Alu Aotage Avamuꞌmoꞌa “Yelusalemu haiyo.” huno nahapaiyanagiꞌna anilega visugeꞌyama vayaꞌmoꞌya hunatesaya kavala nagaya ohavinoe.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Ohavinogi mukiꞌama umainoa kumatela Alu Aotage Avamuꞌmoꞌa mage huno nahapai-maine “Tusiꞌa kanaꞌage yama hugatesaya yana falote hugateno nofipina kategahae.” huno nahapai-maine.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Nahapai-maineanagi nagaya falisufi afaꞌa maisufi afa yatafa hane huꞌna nagesa nehavugi Anumayatimoꞌa Yisasi naminea aliꞌyama, veafe Anumaya Kotiꞌa tusiꞌa kayone hulatenea kanale mono kea huhaleꞌna hamapaisua aliꞌyana ali haꞌno hisua nagesa nehavue.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 Tamakai amuꞌnopina vaiyatete huꞌna Anumaya Koti kava yagai-lamatesia kea tamahanepauvanagiꞌna menia lamahanepaugi haviho nagaya havimainoe haenagaꞌa nagaila naukipalela nagoꞌene onagegahae.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 — ausente —
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 — ausente —
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Omegahigi tamakaya tamaugafa kaꞌyetama maiho. Alu Aotage Avamuꞌmoꞌa “Kava yagai-mateho.” huno lamaminea vayala, Anumayamoꞌa agaiꞌa kolamaꞌaleti miya humalenea sipi sipilelela kava yagaiho.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Nagaya nehavue tamataleꞌnama visuana nagoꞌa vayala, kaveꞌage afela kalamo nehia kava huꞌya tamakai amuꞌnopi esayaꞌamoꞌya Yisasife haviꞌya amakupi malenaya sipi sipiyaga ali haviya hugahae.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Ali haviya hugahagi tamakai amuꞌnopitila nagoꞌa vayaꞌmoꞌya hetiꞌya havigea mohu haviya mehu haviya nehuꞌya Yisasife haviꞌya amakupi malenaya veala “Tagai takave eho.” huꞌya amavayu hugahae.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Ani kavaꞌma hisaya yafena kaꞌyeho. Nagaya tagufa (3) kafufina felugaene kegeꞌene kasaloꞌnahae huꞌna maifalua ohunoe. Avia neꞌateꞌna mukiꞌamogatamina tamaku tamakesa nagoke nagokemogatamina tamaumonola malogetama havimainagi ani yafe tamakesa ali hao hutama haviho.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 Menia Anumaya Koti ayapi tamatogeno agaiꞌa kayone hulamatesia keꞌamoꞌa tamakaila alino tokiyaꞌage hulamateteno mukiꞌa agaiꞌa alu aotage veaꞌneꞌamogamima neꞌamatea kanale yana tamamigahie.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Nagaya nagoꞌa vayaꞌmogatama mone afenotamileꞌene kukenatamileꞌene ageꞌna nahaꞌyea nohuane.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Tamakaitamia agayana nayapiti aliꞌyana aliꞌna nesua yaꞌene nagaiꞌenema lokaeꞌya nemaiya vayaꞌmoꞌya nesaya yaꞌene ali falote hugetama age-mainae.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Naꞌa nehuꞌna mukiꞌa yana tamaveliꞌna mage huꞌna humainoe “Aliꞌya alitetama kalima neꞌaliya vayala amaya hiho.” Anumayatimoꞌa Yisasi humainea kea mage humaine “Veaꞌmoꞌya nago yama alisayana muse hugahagi afuꞌaganana nago yana amisiana tusiya huno musena hugahie. Aminea yamo muse yamoꞌa ali-mainea muse yana agase-maine.” huno humainea kea tamakesa havi havi hutama maiho huno humaine.
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Mani kea huteno soka vayaꞌene Poloꞌa aleꞌya ayeno Anumayamotega ke huno havige-maine.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 — ausente —
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 — ausente —
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.