Atos 20

Ha Ugud Apudyus (KNB) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Kema ayeso haya kemoꞌa haꞌno hutegeno Poloꞌa Yisasina amakuꞌa amitafa humainaya veafe ke higeꞌya agaite ageno tokiyaꞌage huꞌya maisaya amaku amakesa alino hapaiteno hu falu fala humateteno amataleno Masetonia haigahe haimaine.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, depois de encorajá-los, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Ani kotega vai neꞌayeno mukiꞌa kanafina tokiyaꞌage huꞌya maisaya kea hamapaiteno Kaliki kotega elavi-maine.
2 Viajou por aquela região, encorajando os irmãos com muitas palavras e, por fim, chegou à Grécia,
3 Elavino tagufa (3) ika emaiteno Silia eugahe “Tipi kale alisue.” huno hiana Yuta vayaꞌmoꞌya agaila haesaya kema haya kea hageno haviteno agesa aiyahae huno tipi kalea neꞌataleno “Eteꞌna mopafi Masetonia kotega agaseꞌna haigahue.” huno humaine.
3 onde ficou três meses. Quando estava a ponto de embarcar para a Síria, os judeus fizeram uma conspiração contra ele; por isso decidiu voltar pela Macedônia,
4 Agaiꞌenema tokaeꞌya haiya vayala Pilusi nafaꞌnemo agia Sopataꞌe Pelia kumate kanoene Tesalonaikati Alisatakusiꞌagi Sekutasigani Tepi kumateti kanoa Kaiyusiꞌene Timotiꞌene Esia kanolatana Tikikusigani Talofimusiganie naꞌa vayaꞌyaga Poloꞌene hai-mainae.
4 sendo acompanhado por Sópatro, filho de Pirro, de Beréia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; e Timóteo, além de Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Ani vayaꞌyaga euhagoteꞌya Taloasi kumate tagava maigahe eumainae.
5 Esses homens foram adiante e nos esperaram em Trôade.
6 Euꞌya mainageta tagaya Filipai maineta hale oki kaihame nenaya imu kiꞌya naya kanamoꞌa haꞌno hutegeta tipi kalefi haisaga humaita faefuꞌa (5) tau faeta tina lakaeta amakaitega Taloasi euvaꞌyi huta seveniꞌa (7) yupa ani kumatela mainone.
6 Navegamos de Filipos, após a festa dos pães sem fermento, e cinco dias depois nos reunimos com os outros em Trôade, onde ficamos sete dias.
7 Sota yupa Anumayamo agile kave negahe alitalu humainonageno Poloꞌa egama visia yafe huhaleno mono kea tahapaino hume hume neꞌvigeno kege amuꞌnokefa maino humaine.
7 No primeiro dia da semana reunimo-nos para partir o pão, e Paulo falou ao povo. Pretendendo partir no dia seguinte, continuou falando até à meia-noite.
8 Mainoꞌma hiana anafi kikalo humalenaya nopi maunanagino kasagoꞌya kaꞌniꞌyaga ayevasa humalageta mainone.
8 Havia muitas candeias no piso superior onde estávamos reunidos.
9 Mainonageno nago neyana Yutikusiꞌe akalogate mopale mainegeno Poloꞌa mono kea ayaꞌayate maino hume hume vigeno Yutikusina aukalo kalo higeno aula faeno fae latapalino fae-mainefiti anale tagufa (3) ayekalo huꞌya kimalenaya nopitilagino ani akalogapiti asaga hulavino mopafi tavino haegeno faligeꞌya molisaga huꞌya agayana ago fali-maine.
9 Um jovem chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormeceu profundamente durante o longo discurso de Paulo. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar. Quando o levantaram, estava morto.
10 Fali-mainegeno Poloꞌenena lavino mo anu-kilineno mage hie “Atali talua ohiho. Ago fali-maineanagi eteno haimula neꞌalie.” huno humaine.
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o rapaz e o abraçou, dizendo: "Não fiquem alarmados! Ele está vivo! "
11 Huteno ani nopinaga eteno haino maineno kaihame maya kolino higeꞌya nenageno ani kavela neteno ayaꞌaya mono ke amakaiꞌene huge huge nehigeno kola ali halegeno neꞌamataleno umaine.
11 Então subiu novamente, partiu o pão e comeu. Depois, continuou a falar até o amanhecer e foi embora.
12 Vigeno ani neyana eteno haegafa huno maigeꞌya avaleꞌya notega neꞌuꞌya tusiꞌa muse nehuꞌya amaipamoꞌa kanale humaine.
12 Levaram vivo o jovem, o que muito os consolou.
13 Tagaya uhagoteta tipi kale alitonageno Poloꞌa “Mopafi Asosi utesugetama anileti tipi kalefina navalegahae.” huno higeta tipi kalefi Asosi mogava mainone.
13 Quanto a nós, fomos até o navio e embarcamos para Assôs, onde iríamos receber Paulo a bordo. Assim ele tinha determinado, tendo preferido ir a pé.
14 Asosi agava maineta Polona avaleta tipi kalefi asaga humaita Mitilini kumate umainone.
14 Quando nos encontrou em Assôs, nós o recebemos a bordo e prosseguimos até Mitilene.
15 Uteta anileti tipi kalefi mo faeteta Kiosi kumate uvaꞌyi huta ani lipi kalefi faeteta Samosi mo faeteta Miletusi evaꞌyi humainone.
15 No dia seguinte navegamos dali e chegamos defronte de Quio; no outro dia atravessamos para Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Poloꞌa “Afulea kanahe muse hisaya imu kisaya kana Yelusalemu evaꞌyi hisuafene.” huno ayaꞌaya kana Esia kotega omaisia agesa haviteno “Efesusia ago agaseꞌna ugahue.” huno humaine.
16 Paulo tinha decidido não aportar em Éfeso, para não se demorar na província da Ásia, pois estava com pressa de chegar a Jerusalém, se possível antes do dia de Pentecoste.
17 — ausente —
17 De Mileto, Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 — ausente —
18 Quando chegaram, ele lhes disse: "Vocês sabem como vivi todo o tempo em que estive com vocês, desde o primeiro dia em que cheguei à província da Ásia.
19 Naugafa aliꞌna ohainogi Anumayamo aliꞌya neꞌalugeꞌya Yuta vayaꞌmoꞌya mukiꞌa kanafina hu-haviya hunatageꞌna tusiꞌa avite-mainoe.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade e com lágrimas, sendo severamente provado pelas conspirações dos judeus.
20 Avia atoanagi atalia ohuꞌna mukiꞌa lamaku tamamema ali lokiya vaisaya kea atalutamifiꞌene notamifi notamifiꞌene Anumaya Koti kea huhaleꞌna tamahapai-mainoe.
20 Vocês sabem que não deixei de pregar-lhes nada que fosse proveitoso, mas ensinei-lhes tudo publicamente e de casa em casa.
21 Tamahapaiꞌna Yuta veaꞌnene Kaliki vayaꞌnenefe “Kefo yatamihe tamakuꞌa aiyahae hutama Anumayatimona Yisasife havitama lamakupi maletama tametiti hiho.” huꞌna huhaleꞌna tamaha-pai-mainoe.
21 Testifiquei, tanto a judeus como a gregos, que eles precisam converter-se a Deus com arrependimento e fé em nosso Senhor Jesus.
22 Tamahapai-mainogi menia agegeho Alu Aotage Avamuꞌmoꞌa “Yelusalemu haiyo.” huno nahapaiyanagiꞌna anilega visugeꞌyama vayaꞌmoꞌya hunatesaya kavala nagaya ohavinoe.
22 "Agora, compelido pelo Espírito, estou indo para Jerusalém, sem saber o que me acontecerá ali,
23 Ohavinogi mukiꞌama umainoa kumatela Alu Aotage Avamuꞌmoꞌa mage huno nahapai-maine “Tusiꞌa kanaꞌage yama hugatesaya yana falote hugateno nofipina kategahae.” huno nahapai-maine.
23 senão que, em todas as cidades, o Espírito Santo me avisa que prisões e sofrimentos me esperam.
24 Nahapai-maineanagi nagaya falisufi afaꞌa maisufi afa yatafa hane huꞌna nagesa nehavugi Anumayatimoꞌa Yisasi naminea aliꞌyama, veafe Anumaya Kotiꞌa tusiꞌa kayone hulatenea kanale mono kea huhaleꞌna hamapaisua aliꞌyana ali haꞌno hisua nagesa nehavue.
24 Todavia, não me importo, nem considero a minha vida de valor algum para mim mesmo, se tão-somente puder terminar a corrida e completar o ministério que o Senhor Jesus me confiou, de testemunhar do evangelho da graça de Deus.
25 Tamakai amuꞌnopina vaiyatete huꞌna Anumaya Koti kava yagai-lamatesia kea tamahanepauvanagiꞌna menia lamahanepaugi haviho nagaya havimainoe haenagaꞌa nagaila naukipalela nagoꞌene onagegahae.
25 "Agora sei que nenhum de vocês, entre os quais passei pregando o Reino, verá novamente a minha face.
26 — ausente —
26 Portanto, eu lhes declaro hoje que estou inocente do sangue de todos.
27 — ausente —
27 Pois não deixei de proclamar-lhes toda a vontade de Deus.
28 Omegahigi tamakaya tamaugafa kaꞌyetama maiho. Alu Aotage Avamuꞌmoꞌa “Kava yagai-mateho.” huno lamaminea vayala, Anumayamoꞌa agaiꞌa kolamaꞌaleti miya humalenea sipi sipilelela kava yagaiho.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, que ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Nagaya nehavue tamataleꞌnama visuana nagoꞌa vayala, kaveꞌage afela kalamo nehia kava huꞌya tamakai amuꞌnopi esayaꞌamoꞌya Yisasife haviꞌya amakupi malenaya sipi sipiyaga ali haviya hugahae.
29 Sei que, depois da minha partida, lobos ferozes penetrarão no meio de vocês e não pouparão o rebanho.
30 Ali haviya hugahagi tamakai amuꞌnopitila nagoꞌa vayaꞌmoꞌya hetiꞌya havigea mohu haviya mehu haviya nehuꞌya Yisasife haviꞌya amakupi malenaya veala “Tagai takave eho.” huꞌya amavayu hugahae.
30 E dentre vocês mesmos se levantarão homens que torcerão a verdade, a fim de atrair os discípulos.
31 Ani kavaꞌma hisaya yafena kaꞌyeho. Nagaya tagufa (3) kafufina felugaene kegeꞌene kasaloꞌnahae huꞌna maifalua ohunoe. Avia neꞌateꞌna mukiꞌamogatamina tamaku tamakesa nagoke nagokemogatamina tamaumonola malogetama havimainagi ani yafe tamakesa ali hao hutama haviho.
31 Por isso, vigiem! Lembrem-se de que durante três anos jamais cessei de advertir a cada um de vocês disso, noite e dia, com lágrimas.
32 Menia Anumaya Koti ayapi tamatogeno agaiꞌa kayone hulamatesia keꞌamoꞌa tamakaila alino tokiyaꞌage hulamateteno mukiꞌa agaiꞌa alu aotage veaꞌneꞌamogamima neꞌamatea kanale yana tamamigahie.
32 "Agora, eu os entrego a Deus e à palavra da sua graça, que pode edificá-los e dar-lhes herança entre todos os que são santificados.
33 Nagaya nagoꞌa vayaꞌmogatama mone afenotamileꞌene kukenatamileꞌene ageꞌna nahaꞌyea nohuane.
33 Não cobicei a prata nem o ouro nem as roupas de ninguém.
34 Tamakaitamia agayana nayapiti aliꞌyana aliꞌna nesua yaꞌene nagaiꞌenema lokaeꞌya nemaiya vayaꞌmoꞌya nesaya yaꞌene ali falote hugetama age-mainae.
34 Vocês mesmos sabem que estas minhas mãos supriram minhas necessidades e as de meus companheiros.
35 Naꞌa nehuꞌna mukiꞌa yana tamaveliꞌna mage huꞌna humainoe “Aliꞌya alitetama kalima neꞌaliya vayala amaya hiho.” Anumayatimoꞌa Yisasi humainea kea mage humaine “Veaꞌmoꞌya nago yama alisayana muse hugahagi afuꞌaganana nago yana amisiana tusiya huno musena hugahie. Aminea yamo muse yamoꞌa ali-mainea muse yana agase-maine.” huno humainea kea tamakesa havi havi hutama maiho huno humaine.
35 Em tudo o que fiz, mostrei-lhes que mediante trabalho árduo devemos ajudar os fracos, lembrando as palavras do próprio Senhor Jesus, que disse: ‘Há maior felicidade em dar do que em receber’ ".
36 Mani kea huteno soka vayaꞌene Poloꞌa aleꞌya ayeno Anumayamotega ke huno havige-maine.
36 Tendo dito isso, ajoelhou-se com todos eles e orou.
37 — ausente —
37 Todos choraram muito e, abraçando-o, o beijavam.
38 — ausente —
38 O que mais os entristeceu foi a declaração de que nunca mais veriam a sua face. Então o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.