Atos 20
Ha Ugud Apudyus (KNB) vs ARA
1 Kema ayeso haya kemoꞌa haꞌno hutegeno Poloꞌa Yisasina amakuꞌa amitafa humainaya veafe ke higeꞌya agaite ageno tokiyaꞌage huꞌya maisaya amaku amakesa alino hapaiteno hu falu fala humateteno amataleno Masetonia haigahe haimaine.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos, e, tendo-os confortado, despediu-se, e partiu para a Macedônia.
2 Ani kotega vai neꞌayeno mukiꞌa kanafina tokiyaꞌage huꞌya maisaya kea hamapaiteno Kaliki kotega elavi-maine.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Elavino tagufa (3) ika emaiteno Silia eugahe “Tipi kale alisue.” huno hiana Yuta vayaꞌmoꞌya agaila haesaya kema haya kea hageno haviteno agesa aiyahae huno tipi kalea neꞌataleno “Eteꞌna mopafi Masetonia kotega agaseꞌna haigahue.” huno humaine.
3 onde se demorou três meses. Tendo havido uma conspiração por parte dos judeus contra ele, quando estava para embarcar rumo à Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Agaiꞌenema tokaeꞌya haiya vayala Pilusi nafaꞌnemo agia Sopataꞌe Pelia kumate kanoene Tesalonaikati Alisatakusiꞌagi Sekutasigani Tepi kumateti kanoa Kaiyusiꞌene Timotiꞌene Esia kanolatana Tikikusigani Talofimusiganie naꞌa vayaꞌyaga Poloꞌene hai-mainae.
4 Acompanharam-no [até à Ásia] Sópatro, de Bereia, filho de Pirro, Aristarco e Secundo, de Tessalônica, Gaio, de Derbe, e Timóteo, bem como Tíquico e Trófimo, da Ásia;
5 Ani vayaꞌyaga euhagoteꞌya Taloasi kumate tagava maigahe eumainae.
5 estes nos precederam, esperando-nos em Trôade.
6 Euꞌya mainageta tagaya Filipai maineta hale oki kaihame nenaya imu kiꞌya naya kanamoꞌa haꞌno hutegeta tipi kalefi haisaga humaita faefuꞌa (5) tau faeta tina lakaeta amakaitega Taloasi euvaꞌyi huta seveniꞌa (7) yupa ani kumatela mainone.
6 Depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles naquele porto, onde passamos uma semana.
7 Sota yupa Anumayamo agile kave negahe alitalu humainonageno Poloꞌa egama visia yafe huhaleno mono kea tahapaino hume hume neꞌvigeno kege amuꞌnokefa maino humaine.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos com o fim de partir o pão, Paulo, que devia seguir viagem no dia imediato, exortava-os e prolongou o discurso até à meia-noite.
8 Mainoꞌma hiana anafi kikalo humalenaya nopi maunanagino kasagoꞌya kaꞌniꞌyaga ayevasa humalageta mainone.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Mainonageno nago neyana Yutikusiꞌe akalogate mopale mainegeno Poloꞌa mono kea ayaꞌayate maino hume hume vigeno Yutikusina aukalo kalo higeno aula faeno fae latapalino fae-mainefiti anale tagufa (3) ayekalo huꞌya kimalenaya nopitilagino ani akalogapiti asaga hulavino mopafi tavino haegeno faligeꞌya molisaga huꞌya agayana ago fali-maine.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante o prolongado discurso de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo e foi levantado morto.
10 Fali-mainegeno Poloꞌenena lavino mo anu-kilineno mage hie “Atali talua ohiho. Ago fali-maineanagi eteno haimula neꞌalie.” huno humaine.
10 Descendo, porém, Paulo inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a vida nele está.
11 Huteno ani nopinaga eteno haino maineno kaihame maya kolino higeꞌya nenageno ani kavela neteno ayaꞌaya mono ke amakaiꞌene huge huge nehigeno kola ali halegeno neꞌamataleno umaine.
11 Subindo de novo, partiu o pão, e comeu, e ainda lhes falou largamente até ao romper da alva. E, assim, partiu.
12 Vigeno ani neyana eteno haegafa huno maigeꞌya avaleꞌya notega neꞌuꞌya tusiꞌa muse nehuꞌya amaipamoꞌa kanale humaine.
12 Então, conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Tagaya uhagoteta tipi kale alitonageno Poloꞌa “Mopafi Asosi utesugetama anileti tipi kalefina navalegahae.” huno higeta tipi kalefi Asosi mogava mainone.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos fora determinado, devendo ele ir por terra.
14 Asosi agava maineta Polona avaleta tipi kalefi asaga humaita Mitilini kumate umainone.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Uteta anileti tipi kalefi mo faeteta Kiosi kumate uvaꞌyi huta ani lipi kalefi faeteta Samosi mo faeteta Miletusi evaꞌyi humainone.
15 dali, navegando, no dia seguinte, passamos defronte de Quios, no dia imediato, tocamos em Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Poloꞌa “Afulea kanahe muse hisaya imu kisaya kana Yelusalemu evaꞌyi hisuafene.” huno ayaꞌaya kana Esia kotega omaisia agesa haviteno “Efesusia ago agaseꞌna ugahue.” huno humaine.
16 Porque Paulo já havia determinado não aportar em Éfeso, não querendo demorar-se na Ásia, porquanto se apressava com o intuito de passar o dia de Pentecostes em Jerusalém, caso lhe fosse possível.
17 — ausente —
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os presbíteros da igreja.
18 — ausente —
18 E, quando se encontraram com ele, disse-lhes: Vós bem sabeis como foi que me conduzi entre vós em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Naugafa aliꞌna ohainogi Anumayamo aliꞌya neꞌalugeꞌya Yuta vayaꞌmoꞌya mukiꞌa kanafina hu-haviya hunatageꞌna tusiꞌa avite-mainoe.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, lágrimas e provações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram,
20 Avia atoanagi atalia ohuꞌna mukiꞌa lamaku tamamema ali lokiya vaisaya kea atalutamifiꞌene notamifi notamifiꞌene Anumaya Koti kea huhaleꞌna tamahapai-mainoe.
20 jamais deixando de vos anunciar coisa alguma proveitosa e de vo-la ensinar publicamente e também de casa em casa,
21 Tamahapaiꞌna Yuta veaꞌnene Kaliki vayaꞌnenefe “Kefo yatamihe tamakuꞌa aiyahae hutama Anumayatimona Yisasife havitama lamakupi maletama tametiti hiho.” huꞌna huhaleꞌna tamaha-pai-mainoe.
21 testificando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus [Cristo].
22 Tamahapai-mainogi menia agegeho Alu Aotage Avamuꞌmoꞌa “Yelusalemu haiyo.” huno nahapaiyanagiꞌna anilega visugeꞌyama vayaꞌmoꞌya hunatesaya kavala nagaya ohavinoe.
22 E, agora, constrangido em meu espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali me acontecerá,
23 Ohavinogi mukiꞌama umainoa kumatela Alu Aotage Avamuꞌmoꞌa mage huno nahapai-maine “Tusiꞌa kanaꞌage yama hugatesaya yana falote hugateno nofipina kategahae.” huno nahapai-maine.
23 senão que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que me esperam cadeias e tribulações.
24 Nahapai-maineanagi nagaya falisufi afaꞌa maisufi afa yatafa hane huꞌna nagesa nehavugi Anumayatimoꞌa Yisasi naminea aliꞌyama, veafe Anumaya Kotiꞌa tusiꞌa kayone hulatenea kanale mono kea huhaleꞌna hamapaisua aliꞌyana ali haꞌno hisua nagesa nehavue.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, contanto que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 Tamakai amuꞌnopina vaiyatete huꞌna Anumaya Koti kava yagai-lamatesia kea tamahanepauvanagiꞌna menia lamahanepaugi haviho nagaya havimainoe haenagaꞌa nagaila naukipalela nagoꞌene onagegahae.
25 Agora, eu sei que todos vós, em cujo meio passei pregando o reino, não vereis mais o meu rosto.
26 — ausente —
26 Portanto, eu vos protesto, no dia de hoje, que estou limpo do sangue de todos;
27 — ausente —
27 porque jamais deixei de vos anunciar todo o desígnio de Deus.
28 Omegahigi tamakaya tamaugafa kaꞌyetama maiho. Alu Aotage Avamuꞌmoꞌa “Kava yagai-mateho.” huno lamaminea vayala, Anumayamoꞌa agaiꞌa kolamaꞌaleti miya humalenea sipi sipilelela kava yagaiho.
28 Atendei por vós e por todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastoreardes a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Nagaya nehavue tamataleꞌnama visuana nagoꞌa vayala, kaveꞌage afela kalamo nehia kava huꞌya tamakai amuꞌnopi esayaꞌamoꞌya Yisasife haviꞌya amakupi malenaya sipi sipiyaga ali haviya hugahae.
29 Eu sei que, depois da minha partida, entre vós penetrarão lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Ali haviya hugahagi tamakai amuꞌnopitila nagoꞌa vayaꞌmoꞌya hetiꞌya havigea mohu haviya mehu haviya nehuꞌya Yisasife haviꞌya amakupi malenaya veala “Tagai takave eho.” huꞌya amavayu hugahae.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás deles.
31 Ani kavaꞌma hisaya yafena kaꞌyeho. Nagaya tagufa (3) kafufina felugaene kegeꞌene kasaloꞌnahae huꞌna maifalua ohunoe. Avia neꞌateꞌna mukiꞌamogatamina tamaku tamakesa nagoke nagokemogatamina tamaumonola malogetama havimainagi ani yafe tamakesa ali hao hutama haviho.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, por três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, a cada um.
32 Menia Anumaya Koti ayapi tamatogeno agaiꞌa kayone hulamatesia keꞌamoꞌa tamakaila alino tokiyaꞌage hulamateteno mukiꞌa agaiꞌa alu aotage veaꞌneꞌamogamima neꞌamatea kanale yana tamamigahie.
32 Agora, pois, encomendo-vos ao Senhor e à palavra da sua graça, que tem poder para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Nagaya nagoꞌa vayaꞌmogatama mone afenotamileꞌene kukenatamileꞌene ageꞌna nahaꞌyea nohuane.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes;
34 Tamakaitamia agayana nayapiti aliꞌyana aliꞌna nesua yaꞌene nagaiꞌenema lokaeꞌya nemaiya vayaꞌmoꞌya nesaya yaꞌene ali falote hugetama age-mainae.
34 vós mesmos sabeis que estas mãos serviram para o que me era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Naꞌa nehuꞌna mukiꞌa yana tamaveliꞌna mage huꞌna humainoe “Aliꞌya alitetama kalima neꞌaliya vayala amaya hiho.” Anumayatimoꞌa Yisasi humainea kea mage humaine “Veaꞌmoꞌya nago yama alisayana muse hugahagi afuꞌaganana nago yana amisiana tusiya huno musena hugahie. Aminea yamo muse yamoꞌa ali-mainea muse yana agase-maine.” huno humainea kea tamakesa havi havi hutama maiho huno humaine.
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é mister socorrer os necessitados e recordar as palavras do próprio Senhor Jesus: Mais bem-aventurado é dar que receber.
36 Mani kea huteno soka vayaꞌene Poloꞌa aleꞌya ayeno Anumayamotega ke huno havige-maine.
36 Tendo dito estas coisas, ajoelhando-se, orou com todos eles.
37 — ausente —
37 Então, houve grande pranto entre todos, e, abraçando afetuosamente a Paulo, o beijavam,
38 — ausente —
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele dissera: que não mais veriam o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.