Atos 16

Ha Ugud Apudyus (KNB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Poloꞌa Tepi kumate uno Lisitala kumate umaine. Ani kumatela nagola Yisasife havino agupi malenea kanoa maine. Agia Timotiꞌe. Ani kanomoꞌa Yuta aꞌmo nafaꞌne mainegi nefaꞌa Isaleli kanoa omainegi, Kaliki kano mainegeno, itaꞌamoꞌa Yisasina aguꞌa amitafa humainea alagino maine.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Ani Lisatalaene Aikoniamuenema maineꞌya Yisasi anagaꞌmoꞌya Timotifena “Kanale kano maine.” huꞌya humainae.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Hageno Poloꞌa Timotifena mage hie “Taꞌagaiꞌene tokaeta vaiyesune.” Visuna kotega mainaya Isaleli veaꞌmoꞌya kagaila negafaꞌa Isaleli kanoa omainegi, Kaliki kano maine, huꞌya ago havimainagi havigu ani yafe amaipa haviya huyafene huno nehuno Timotina avaleno Mosese kemo akave maleno agoya anoꞌya laga humaine.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Naꞌa huteꞌya alu kumate kumate neꞌuꞌya Yelusalemu mainaya Aposolo vayaꞌene soka vayaꞌene humalenaya kema akave malesaya yafe hamapai-mainae.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Hamapaigeꞌya Yisasi anagaꞌmogamina amametiti humainaya yamona tokiyaꞌage higeꞌya mukiꞌa yupa nagoꞌa veaꞌnea ete ete huꞌya egasago hageꞌya amakaiꞌenena tokaeꞌya mainae.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Alu Aotage Avamuꞌmoꞌa “Esia kotega* nagai ke hamaopaigahae.” huno nagalu humateneanagiꞌya Poloꞌagi Sailasiꞌagi Timotigamina Faligia kotegaene Kalesia kotegaene umainae.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Misia kotega uvaꞌyi huꞌya Pitinia haigahe hayanagi Yisasi Avamuꞌmoꞌa “Oꞌviho.” huno nagalu humatene.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Nagalu humategeꞌya Misia kola agaseꞌya Taloasi kumate elavi-mainae.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 — ausente —
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 — ausente —
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 — ausente —
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 — ausente —
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Maineta Sapati yupa ani kumaꞌmona kegiꞌyamo hiꞌyenale uteta titega lavita anilega Anumayamotega havinegaya kumala hane huta lavunanagi nagoꞌa aꞌneyaga alitalu huꞌya mainageta Yisasi kea mo hamapai-mainone.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Hamanepaunageno nagola ani kema maino havia aꞌmo agia Litiaꞌe. Tayataila kumateti alagino haesate oko kena talo huno mone aliꞌya neꞌalia alagi Isaleli veaꞌne omainaya veapiti a maineanagi aluya huno Anumaya Koti agia alisaga nehia alagino ani aꞌmoꞌa Poloꞌma hia ke maino nehavigeno Anumaya Kotiꞌa aguꞌa alino aiyahae huteno havisia agu agesa amine.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Amigeno haviteno haenagaꞌa mukiꞌa agaiꞌa anagaꞌaene tina fale-matenae. Tina fale-matetageno tagaila mage huno lahapaiye “Musetami nehue nagaifema ‘Yisasina aguꞌa amitafa hia a maine.’ hutama hinutamahena nagaila noniꞌafi emaiho.” huno tokiyaꞌage ke higeta agayama hia kea akave malenone.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Nago yupa Anumayamotega havinegona kumate ugahe katega neꞌunageno nago nofipi maineno miya noꞌalia aliꞌya neꞌalia munala katega fotu hunanagi Kefo Avamuꞌmoꞌa aguꞌafi mainegeno aune laga huno haenagama vaꞌyi hisia yafema havigagenoꞌa hufalote huno hamanepaiya munalagiꞌya kava vayaꞌamoꞌya humainea keletila tusiꞌa mone neꞌaliyane.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Ani munaꞌmoꞌa Poloꞌene tagaiꞌene takave neꞌeno keha keha huno mage hie “Ma vayala anafinaga mainea Anumaya Kotina aliꞌya vayaꞌamoꞌyae. Anumaya Kotiꞌma tamaku tamamema aligatisiafe kanale kate kea tamahanepaiye.” huno humaine.
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Nehuno mukiꞌa yupa ani kegeꞌya maino higeno Polona aipamoꞌa haviya higeno maiyahae huno ani Kefo Avamuꞌmofe mage huno humaine “Yisasi Kalaisina agai agileti kahanepauve ani munaꞌmo agupitila hati-lavika vuo.” huno higeno aupaꞌa ani Kefo Avamuꞌmoꞌa ataleno umaine.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Vigeꞌya ani munaꞌmo kava vayaꞌamoꞌya agayana higeꞌya monema neꞌaliya kamoꞌa tilegeꞌya aepaꞌa ageteꞌya Pologani Sailasiganina anatafa huteꞌya anavayu huꞌya vea atagu nefaya kumapi kaiyeke hunatesaya vayate anavaleꞌya umainae.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Yasi vayate anavaleꞌya mage huꞌya mo hamapaiye “Ma kanolatana Yuta kanolatanagiꞌana tagai kuma alihaviya nehaꞌe.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Veaꞌne amavaya huꞌana ‘Maꞌa hiho.’ huꞌana hulaveli-neliꞌageta tagaya Lomu veaꞌmogata ani kavaꞌma hisunana tusiya huno haviya hugahie.” huꞌya humainae.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Hageꞌya melitalu humainaya veaꞌmoꞌya “Tamage nehae.” huꞌya hageꞌya Yasi vayaꞌmoꞌya mage hae “Kenaꞌania ali hatata hutalenetama hegi kaꞌyoteti hanaeho.” huꞌya hageꞌya hanae-mainae.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Hegi kaꞌyoteti tusiya huꞌya anamulo-nalo huꞌya hanaeteꞌya kina nopi nofi hunateteꞌya ani kina nopi kava kanomofe mage huꞌya hapaiye “Ma kanolatatela tokiyaꞌage huka yagaiyo.” huꞌya humainae.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Na ke hageno haviteno kava neꞌyagaiya kanomoꞌa anavaleno tole ayenalagi-male nopinaga anateteno anaiya nago yosa amuꞌnopi vaiteno aitalako hunatene.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Hunatayanagi anakaya ani kege amuꞌnona yagame nehuꞌana Anumayamotega nunamu huꞌana havinegaꞌageꞌya kina nopi mainaya vayaꞌmoꞌya haviꞌya mainae.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Mainageno anile aupaꞌa tusiꞌa imi neꞌalino ani kina note ayevasaga huꞌya kimalenaya yosa ali kanage kanagu higeno mukiꞌa fitayagamoꞌa aiyaki-lavigeꞌya mukiꞌa kina nopi mainaya vayaꞌmogami amayakopitila nofiꞌyagamoꞌa kaluhelavi-maine.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Aikalu-helavigeno kina vayate kava kanomoꞌa faeno maineleti hetino mogeteno mukiꞌa fitayagamoꞌa ago yaki-mainegeno mage huno agesa havimaine “Mukiꞌa kina vayaꞌmoꞌya ago falae.” huno ayaꞌaya naepe kaꞌyona alisagino agaiꞌa ageꞌya fakaligahe humaine.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Nehigeno Poloꞌa ala kefiti mage huno humaine “Kagaikaꞌa kaugafa ali haviya ohuo. Tagaya mukiꞌamogata afaꞌa mainone.” huno humaine.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Higeno ani kava kanomoꞌa vayafe “Kaꞌnila alitama eho.” huno hunemaleno aiyayeno ani nopinaga hai-faleno monaketeno kolia huno atali nehuno Pologani Sailasiganina anavate eno anaiyafi mesaga hulavi-maine.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Hu-laviteno ani nofipiti anavaleno kumatega viaꞌyamo anakaife mage huno hanavige “Musetani nehugi naꞌa hisugeno Anumaya Kotiꞌa nagu namena aligatigahie?” huno hanavige-maine.
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Higeꞌana mage huꞌana hapaiꞌe “Anumayati Yisasife havika kagupi maleka kametiti hisanageno Anumaya Kotiꞌa kagu kamena ali-negatino anagakamogamiene ali-gatisigetama agai anaga maigahae.” huꞌana hapai-mainaꞌe.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 — ausente —
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 — ausente —
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Tina falematetaꞌageno anavaleno nomaꞌafinaga umaineno kavela anamiteno tusiya huno agaiꞌaene agaiꞌa anagaꞌaene Anumaya Kotina amakuꞌa amiteꞌya amametiti haya yafe tusiꞌa muse humainae.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Muse hayanagi kotigeno Yasi kanomoꞌa ati vaya humategeꞌya eꞌya mage me hae “Ani kanolatana afaꞌa anatalegeꞌana viꞌo.” huꞌya humainae.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Hageno kina vayate kava kanomoꞌa ani kea mage huno Polona hapaiye “Yasi vayaꞌmoꞌya nagoꞌa vaya humatageꞌya eꞌya tanakaife mage hae tanakaya kina nopitila neꞌataletana tanaipamoꞌa kanale nehinagetana afaꞌa viꞌo.” huꞌya me hanapaiye.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Higeno Poloꞌa ati vayafe mage huno hamapaiye. “Taꞌagaya Lomu kanolata* mainoꞌagi haviya hulaꞌateꞌya taꞌagai kaiyekea haviteꞌya fatago huꞌya kaiyekea huotaꞌateꞌya vea amaulagafina hegi kaꞌyoteti tusiya huꞌya taꞌamulonalo huteꞌya nofila hulaꞌatenagi menia naꞌa higeꞌya falakiꞌya taꞌatalegahe nehae? Tamagelafa hutaꞌa kesila oꞌugahuꞌagi amakaya amakaiꞌami male eꞌya ‘Kina nopitila ataletana viꞌo.’ huꞌya hulaꞌatesae.” huno humaine.
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Hageꞌya ati vayaꞌmoꞌya ani kea aliꞌya Yasi vayaꞌmogami mo hamapageꞌya “Lomu kanolata mainoꞌe.” huꞌana haꞌa ke haviteꞌya tusiꞌa koli humainae.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Koli huteꞌya kina nopi uꞌya amahau ke mo hunateteꞌya “Havi kava hunagetana haꞌe.” huꞌya kina nopitila anavale neꞌanataleꞌya mage hae “Musetani nehune mani no kumala neꞌataletana viꞌo.” huꞌya humainae.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Hageꞌana kina nopitila ataleꞌana Litia nopi mogaꞌana anafuꞌanakanagamina amaketeꞌana amaku amamena ali lokiya vaisaya kea hamapaiteꞌana ani kumala ataletana umainaꞌe.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.