Atos 15
Ha Ugud Apudyus (KNB) vs NVT
1 Poloꞌene Panapasiꞌene Atioku kumate Yisasi anagaꞌene mainaꞌageꞌya nagoꞌa vayaꞌmoꞌya Yutiati elaviꞌya mage huꞌya hamapaiye “Moseseꞌma ‘Tamakoya anoꞌya taga hiho.’ huno humainea kea akave omalesayana Anumaya Kotiꞌa tamaku tamamena aliokatigahie.” huꞌya humainae.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Hageꞌana Poloꞌene Panapasiꞌene “Aꞌao, tamakaya havige nehae.” huꞌana amakaiꞌene tusiꞌa ke vaiteꞌya ani kema fatago hisaya yafe Poloꞌene Panapasiꞌene nagoꞌa vayaꞌene mo hamavigegahe Aposolo vayategaene mono note kava vayategaene humatageꞌya Yelusalemu haimainae.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Yisasi anagaꞌmoꞌya humatageꞌya katega vayana Fonisia kotegaene Samelia kotegaene alu kumate kumate ute ete huꞌya Isaleli veaꞌne omainaya veaꞌmoꞌya amakuꞌa aiyahae huꞌya Yisasina amakuꞌa aminaya kea amafuꞌamakanagamina hamapaigeꞌya haviteꞌya tusiꞌa muse humainae.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Muse hageꞌya Yelusalemu uvaꞌyi hageꞌya alitaluma humainaya Yisasi anagaꞌmoꞌyaene Aposolo vayaꞌene soka vayaꞌyagaene falu fala humatageꞌya mukiꞌa Anumaya Kotiꞌa anakaiꞌene tokaeno humainea kavafena hamapai-mainaꞌe.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Hamapaiꞌageꞌya nagoꞌa Falasia vayala Yisasina amakuꞌa aminaya vayaꞌmoꞌya mage huꞌya humainae “Isaleli veaꞌne omainaya veaꞌmoꞌya Yisasina amakuꞌama aminesayana aniꞌa hutama amakoya anoꞌya taga hiho. Mosese kahegi kemo akave maleho huta kahegi malesune.” huꞌya humainae.
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Hageꞌya ani kema humainaya ke fako hugahe Aposolo vayaꞌene soka vayaꞌmoꞌyaene melitalu humainae.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Melitalu humaleteꞌya kasagoꞌya ke-yeso maiꞌya hutageno Pitaꞌa hetino mage huno humaine nafuꞌnaganagatama tamakaya havimainae nayona Anumaya Kotiꞌa tamakaipiti nagaifena “Kagayae.” huno “Isaleli veaꞌne omainaya veaꞌmogamina Yisasi kanale mono kea hamapaisanageꞌya haviteꞌya aliꞌya amakupi maleꞌya amametiti hugahae.” huno humaineane.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Anumaya Kotiꞌa taguꞌafina ago agelama huno agemainea kanogino ageana “Ani veaꞌmoꞌya amakuꞌa ago namitafa hageno tagaiꞌma Alu Aotage Avamuꞌmoꞌma taminea kava huno ani veala amamine.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Nagoꞌke avamete huno Alu Aotage Avamula amamine. Yisasifenema huꞌya haviꞌya amakupi malenayafene huno amakupima hanea kefo yaꞌamia ago aye haꞌmi-talene.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Ago aye haꞌmi-talenegi naꞌa higetama Anumaya Kotiꞌma humainea kavafena ‘Afa ya kana yane.’ hutama tusiꞌa kanaꞌage yana alitama Yisasina amakuꞌa aminaya veatela malegahe nehae. Nayona taginagomoꞌya Moseseꞌma taminea kea akavela omalenayane tagayaenena menia akave malesuna tagamula omalene.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Omaleneanagi ‘Anumayatimoꞌa Yisasi ali kayone hulateno kefo yatihe huno faliteno tagu tamena aligatimaine.’ huta tametiti nehunanagi ani yateti Isaleli veaꞌne omainaya veaꞌmogami amaku amamena ago aligatimaine.” huno humaine.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Pitaꞌa mani kea hianagi mukiꞌama alitalu humainaya vayaꞌmoꞌya nago ke kanoꞌa ohunae. Ohageꞌana Panapasiꞌene Poloꞌene Isaleli veaꞌne omainaya veaꞌmogami amuꞌnopi Anumaya Kotiꞌma anakai anayapima tokiyaꞌage avame yama humainea yafena hamapaiꞌaꞌageꞌya havimainae.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Nehavigeno Yemesiꞌa hetino mage huno humaine “Nafuꞌnaganagatama nagai kea haviho.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 — ausente —
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 — ausente —
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 ‘Mani kanamoꞌa haꞌno hisigeꞌna nagaya Anumaya Kotiꞌna Teviti nofi anagala nago no kana hu-mainayanagiꞌya tagapema ailavisayana nagaya eteꞌna aliꞌna hetigahue. Ali-haviya hutalenaya nona eteꞌna kigahue.
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 — ausente —
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 — ausente —
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Ani yafe nagayama havua nagesamoꞌa mage nehie Isaleli veaꞌne omainaya vayapiti Yisasina amakuꞌa amitafa humainaya veaꞌmogamina kana yana oꞌamamisune.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Avo kaeta ‘Mage hutama hiho.’ huta hamapaisune ‘Fali-mainaya veafe ‘Anumayati mainae.’ huꞌya amakisana neꞌvaiꞌya malenesaya kavela onesae. Aꞌne munaꞌne amavayu nehisaya kavala ataleho. Kolamoꞌa agusafinaga hanesia afuene kolaꞌenena oneho.’ huta hamapaisune.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Nayona aepa heꞌya mukiꞌa kotega Yuta vayaꞌmogami mono nopina mukiꞌa Sapati yupa Mosese kea hapaliꞌya nehaviyane. Nehaviyanagi haviteꞌya akaveꞌma malenuꞌyahena akave malegahae.” huno humaineane.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Aposolo vayaꞌene soka vayaꞌene Yisasi anagaꞌaene mukiꞌa alitalu humaineꞌya kea haviteꞌya “Kanalele.” huꞌya amakaipiti tole kanolatana hesaga huteꞌya hunatageꞌana Poloꞌene Panapasiꞌene Atioku kumate umainae. Anima hunataya kanolatana kava kanolataꞌami mainaꞌe. Anakia Yutasi Pasapasiꞌene Sailasiꞌene hunatageꞌana umainaꞌe.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Avona kaeteꞌya ani kanolatamogani anayapina maleteꞌya mage huꞌya kae-malenae.
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Tagayama havunana nagoꞌa vayaꞌmoꞌya tagaipitila nagoꞌa tamakesa kuꞌmo hutama tole lamakesa havisaya augafa kea mo lamahapaiyanagi tagaya “Ani kea hiho.” huta hu-oꞌama-tenone.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 — ausente —
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Yutasiꞌene Sailasiꞌene hunatesunageꞌana tamakaitega humainona kea anavayafiti mo lamahapaigaꞌe.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 — ausente —
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 — ausente —
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 — ausente —
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 — ausente —
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Muse hageꞌana Yutasiꞌene Sailasiꞌene Anumayamo aune kanolata maineꞌana ayaꞌaya kea amaku amamema alilokiya vaisaya kea hamapai-mainaꞌe.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 — ausente —
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 — ausente —
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Vageꞌana Poloꞌene Panapasiꞌene Atioku maineꞌana nagoꞌa veaꞌnene ailokaeꞌana Yisasi kea hamanepaiꞌana mainaꞌe.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Nagoꞌa kana maiteꞌana Poloꞌa Panapasifena mage huno humaine “Etetaꞌa mukiꞌa kumate Yisasi mono ke hamapai-mainoꞌa kumate ute ete hutaꞌa tafu-taganaꞌya kanaleꞌya huꞌya mainafi haviya huꞌya mainafi utaꞌa mogesuꞌe.” huno humaine.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 — ausente —
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 — ausente —
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Higeꞌana ani yateti tolefi aliꞌana fako huꞌana anahaote anahaote umainaꞌe. Panapasiꞌa Makina neꞌavaleno tipi kalefi haisaga humaiꞌageno Saipalusi anavaleno umaine.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Vaꞌageno Poloꞌa anonaꞌa Sailasina avalegeꞌya afuꞌaganaꞌya Anumayamotega havigeꞌya mage hae “Kategama visaꞌana Anumayamoꞌa kayone hulanateteno tanaya hisie.” huꞌya hageꞌana umainaꞌe.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Silia kotegaene Silisia kotegaene ute ete huꞌana Yisasi anagaꞌmogamina amaku amamena ali lokiya vaimateꞌana amaya humainaꞌe.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.