Atos 14

Ha Ugud Apudyus (KNB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pologani Panapasigania Aikoniamu elavi-vaꞌyi huꞌana Yuta veaꞌmogami mono nopi haiꞌana kanale mono ke hamapaiꞌageꞌya kasagoꞌya Yuta veaꞌmoꞌyaene Kaliki veaꞌmoꞌyaene haviꞌya amakupi maleꞌya amametiti humainae.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Naꞌa haꞌanagi nagoꞌa Yuta veaꞌmoꞌya “Yisasi kelefena tametiti ohugahune.” huꞌya nehaya Yuta veaꞌmoꞌya havige huꞌya Isaleli vea omainaya veaꞌmogamina Yisasi anagafe “Kefo kava nehae.” huꞌya hu-atile-male huꞌya amaipa kafa hematenae.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Naꞌa hayanagi Pologani Panapasigania ayaꞌaya kana anile maineꞌana tokiyaꞌage huꞌana Anumayamo kea huhalaꞌageno Anumayamoꞌa anaya huno agaiꞌa kayone humatesia kea havisayafene huno tokiyaꞌa anamigeꞌana tokiyaꞌage avame yaꞌyaga humainaꞌe.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Ani kava haꞌageꞌya ani kumate veaꞌmoꞌya tolefi aliꞌya fako huꞌya nagoꞌa veaꞌmoꞌya mage hae “Yuta vayaꞌmoꞌya tamage nehae.” huꞌya hayanagi nagoꞌa veaꞌmoꞌya mage hae “Aꞌao, Aposolo vayaꞌmoꞌya tamagea nehae.” huꞌya humainae.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Huteꞌya Yuta vayaꞌene Isaleli vea omainaya vayaꞌene kava vayaꞌamiene mage hae “Pologani Panapasiganina ali haviya hunateteta yafa kaꞌyoteti hanaesunageꞌana faligaꞌe.” huꞌya humainae.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 — ausente —
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 — ausente —
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Lisitala kumatela nago kanoa maine. Ani kanoa atenelegati aiya avayu humai kanoa vaiyatete nohia kanoa anile mopale maine.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 — ausente —
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 — ausente —
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Ute ete higeꞌya alitalu humainaya veaꞌmoꞌya Poloꞌma hutea kavala ageteꞌya ala kefiti ailalupeꞌya Likonia veaꞌmogami kefiti mage huꞌya hae “Tagai anumayatia vaya kana huꞌya tagaitela elavi-mainae.” huꞌya humainae.
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Nehuꞌya Panapasife “Nago anumayati maine. Agia Susi maine.” huꞌya nehuꞌya Poloꞌa kasagoꞌya kema hia yafe “Nago anumayati maine. Agia Hemesi emaine.” huꞌya humainae.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Susi agima alisaga nehaya nona ani kumaꞌmo agegayalega hanegeno ani note kava kanomoꞌa ve pulumakaene taꞌmu vailinea auseꞌaene ani kumaꞌmo hiꞌonale alino mukiꞌa veaꞌnene ani tole kanomofe pulamaka heꞌya kae-salamana hunategahe humainae.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 — ausente —
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 — ausente —
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Nayo kanafina alu nofi alu nofi veaꞌnemoꞌya amakaiꞌami hamaiya kate vaiyatete maiꞌya hageno Anumaya Kotiꞌa kahegi oꞌamatene
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Kahegi oꞌamateneanagi ‘Nagaya ma mainoe.’ huno amaveligahe huno kanale kavala humateno ikapinagatila kola lamamino hoyafina kanale kavela lamamino tamaku tamamemoꞌa muse hisia yana male hiya hulamatene.” huꞌana nehaꞌe.
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Mani kea haꞌanagi ani veaꞌmoꞌya anakaila afu heꞌya kae-salamana henategahe nehageꞌana “Aꞌao.” huꞌana tokiyaꞌage ke haꞌa yafe atalenae.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Nagoꞌa Yuta vayaꞌmoꞌya Atiokutiꞌene Aikoniamutiꞌene anile evaꞌyi huꞌya alitalu humainaya vayaꞌmogami amaipamona huꞌya ali hetimatageꞌya yafa kaꞌyoteti Polona haeteꞌya agayana higeꞌya “Ago fali-maine.” huꞌya amakesa haviteꞌya kumaꞌmona malaga avayu huꞌya mo talenae.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Mo talayanagi Yisasife haviya amakupi malenaya vayaꞌmoꞌya ayaꞌamoꞌya me maigagitageno anileti hetino kumatega mo faeteno kotigeno Panapasiꞌene Tepe kumala neꞌataleꞌana umainaꞌe.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 — ausente —
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 — ausente —
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Alu mono note alu mono note ute ete huꞌana kave mosiꞌya Anumayamotega havigeꞌya Yisasina amakuꞌama aminaya vayapiti kava yagaisaya soka vayala hapaliꞌana “Kagayae kagayae.” huꞌana humateteꞌana mage haꞌe “Tamakuꞌama amitafa haya Anumayamo ayapi tamaya hisia yafe nelamatoꞌe.” humateteꞌana amateteꞌana umainaꞌe.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Elaviꞌana Pisitia kola mogaseꞌana nago Pamafilia hanea kumala Pega kumate evaꞌyi humainaꞌe.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 Pega kumate veaꞌmogamina Yisasi mono kea hamapaiteꞌana anileti neꞌamataleꞌana Atalia kumate tavi-mainaꞌe.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Anileti tipi kalefi haisaga humaiꞌageno anavaleno vigeꞌana Atioku kumate eteꞌana hai-mainaꞌe. Nayona ani kumate maineꞌya Yisasina amakuꞌa aminaya veaꞌmoꞌya “Anumaya Kotiꞌa tanaya hisigetana agai kea mohamapaiꞌo.” huꞌya hunatenaya kumatelagiꞌana ani aliꞌyana ali-vayayeteꞌana eteꞌana umainaꞌe.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Ago evaꞌyi huꞌana Yisasi anagafe “Melitalu hiho.” haꞌageꞌya ageꞌana Anumaya Kotiꞌa anakaiꞌene tokaeno mainegeꞌana mukiꞌama humainaꞌa kavafena hamapaiteꞌana Isaleli omainaya veaꞌnene Yisasife haviꞌya amakupi maleꞌya amametiti haya yafe Anumaya Kotiꞌa fita ago yakimatene huꞌana hamapaiꞌe.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Ani Atioku kumatela Yisasi kema nehaviya veaꞌnenena ayaꞌaya kanagefa anilega mainaꞌe.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.