Atos 13
Ha Ugud Apudyus (KNB) vs NVT
1 Ani Atiokua Yisasi anagapiti nagoꞌa maineꞌya amaune laga huꞌya Yisasi ke hamanepaiya vayala mainae. Ani vayaꞌmogami amakia Panapasiꞌene Simioniꞌe kanomona nago agia Naisaꞌe. Tagai kefina ani agimoꞌa “Anupa kanoe.” huꞌya neꞌaya agie. Ani kanoene Lusiasiꞌa Sailini kanoene Soloꞌenena Manainiꞌe. Ani kanoa Helotiꞌa Kalili kava kanomona afaluꞌamoꞌe.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Nago yupa Yisasi anagaꞌmoꞌya kavela mosiꞌya maineꞌya Anumayamo agia alisaga nehuꞌya muse huꞌya havinegae. Havinegageno Alu Aotage Avamuꞌmoꞌa amakaifena mage huno humaine “Panapasigani Sologania anahaote aliꞌyate hunateho. Nagaya nago aliꞌyate ago hunatenoe.” huno humaine.
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Higeꞌya kave mosiꞌya maineꞌya Anumayamotega havinegeꞌya ananute amaya maleꞌya hunatageꞌana umainaꞌe.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Alu Aotage Avamuꞌmoꞌa hunategeꞌana Selusia taviꞌana tipi kalefi haisaga humaiꞌana Saipalusi kotega umainaꞌe.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Salamisi vaꞌyi huꞌana Yuta vayaꞌmogami mono nopi haiꞌana Anumaya Koti kea hamapai-mainaꞌe. Anakaiꞌene Yoni Makiꞌa monaya humaine.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Ani Saipalusia ti amulagoyafi hanea kumaꞌyagale ute ete huꞌya Pafosi evaꞌyi humainae. Ani kumatela nago Yuta kanomoꞌa havige huno “Anumaya Koti aune kano mainoe.” huno nehia kanomo agia Payisasiꞌe nehaya kanoa maine. Ani kanomoꞌa tokiyaꞌage kavaꞌyaga talo huno veaꞌnea ayemavataga nehiane.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Ani kanomoꞌa mukiꞌa kanafina kava kanomo agia Sesiusi Polusiꞌene nemaiyane. Sesiusi Polusiꞌa kanale agu agesaene kanogino Anumaya Koti ke havigahe Panapasigani Sologanife ke higeꞌana eꞌana hapai-mainaꞌe.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Hapaiꞌageno ani havigeꞌage aune kanoma Payisasiꞌa tokiyaꞌage kavaꞌma nehia kanomona nago agia Kaliki kefiti Elimasiꞌe mage huno nehie “Mani kea havika kagupi omalo.” huno hefalaki-maine.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 — ausente —
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 — ausente —
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Oꞌatalenana anonaꞌa menia havio Anumayamona tokiyaꞌage ayatetila kahaesigeno kaulagamoꞌa osi kanaganoꞌa asu hisigeka yagea oꞌagegane.” huno nehigeno aupaꞌa aulagamoꞌa anile asu higeno ayate aliꞌya kama avelisaya kanohe atiye-maine.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Kava kanomoꞌa Sesiasi Polasiꞌa naꞌama hia kavala ageteno Yisasife hia kene tokiyaꞌaenefe ageteno tusiꞌa amaꞌyo aigeno ani kea alino aguꞌafi maleno ametiti humaine.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Poloꞌenema vaꞌa kanolatana Pafosi kumala ataleꞌya tipi kalefi haisaga humaiꞌya nagola Pamafilia hanea kumala Pega kumate evaꞌyi huteꞌya Yoni Makiꞌa neꞌanataleno Yelusalemu eteno lavi-maine.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Lavigeꞌana anakaya Pega kumala ataleꞌana nago Pisitia kotega kumaꞌmo agia Atioku kumate evaꞌyi huꞌana Sapati yupa Yuta vayaꞌmogami mono nopi haiꞌana mopale mainaꞌe.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Mopale mainaꞌageꞌya ani mono note soka vayaꞌmoꞌya Mosese kae-malenea kene Anumaya Koti amaune vayaꞌmoꞌyama kae-malenaya kene hapaliteꞌya nago kanoa hutageno uno ani kanolatafe mage huno humaine “Nelafugatana taguꞌamoꞌma tokiya vaisia kea tanakuꞌafima hanesigetanahena huhaleꞌageta havimano.” huno humaine.
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Higeno Poloꞌa hetino ayana alisaga huno ke ohutama maiho huno amaveliteno mage huno humaine ‘Isaleli vayaꞌmogatamaene nagoꞌa Isaleli omainaya vayala Anumaya Kotina haiya kava haya vayaꞌmogatamaene haviho.
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Isaleli veaꞌmogamina Anumaya Kotiꞌamimoꞌa taginagomogamife agaiꞌa veaꞌne maisayafene huno hapalimategeꞌya Isipi kotega yokala umaiyana Anumaya Kotiꞌa amaya higeꞌya tokiyaꞌage veaꞌne aitagufeꞌya kasago hageno agaiꞌa tokiyaꞌaleti Isipi kotegatila amavalegeꞌya ataleꞌya umainae.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Amavaleno vigeꞌya fotiꞌa (40) kafu amakaiꞌene kaꞌme kotega umaineno veganokano kavaꞌma haya kavaꞌamihe mailama huno maineno yagaino maine.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Anumaya Kotiꞌa seveniꞌa (7) nofi veaꞌmoꞌya Kenani nemaiya veaꞌmogamina hamae haꞌno higeꞌya faligeno amakai mopa Isaleli veaꞌmoꞌya maisaya yafene huno alino amamine.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Amamigeꞌya fo hataleti fifitiꞌa (450) kafu ani kumatela mainageno anile Anumaya Kotiꞌa kasagoꞌya uhagotematesaya vayala amamigeꞌya amakaya maime maime nehaigeno haenagaꞌa nagola Anumaya Kotina aune kanoꞌa Samueliꞌa evaꞌyi humaineane.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Evaꞌyi higeꞌya “Ala sauve kanotia lamio.” huꞌya hageno Anumaya Kotiꞌa Solona amamine. Ani kanomona nefa agia Kisiꞌe. Penisamini nofi kano maineanagino Soloꞌa fotiꞌa (40) kafu kava yagaimateneane.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Kava yagaimateno maineanagino Anumaya Kotiꞌa neꞌataleno Tevitina hutegeno ala sauve kanoꞌamia maineane. Anumaya Kotiꞌa Tevitifena mage huno humaineane
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Anumaya Kotiꞌa nayona hulokiya vaino mage huno humaine “Tevitina aginagomopiti tamaugafa aligatisia kanoa falote hugahie.” huno humaineanagino ani kanoa Yisasiꞌe taugafa aligatisia kano emaine.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Yisasiꞌa falote ohunea kanafina Yoniꞌa Isaleli veaꞌmogamina “Kefo yatamihe tamakuꞌa aiyahae hutama tina faleho.” huno hamapai-maine.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Yoniꞌa aliꞌyamaꞌa alino avaya ayegahe nehuno mage huno humaine “Tamakaya nagaifena ‘Anumaya Kotiꞌa taugafa aligatigahe hutenea kano emaine.’ hutama nehayanagi nagaya ani kanoa omainogi ani kanoa aupaꞌa egahianagiꞌna nagaya afa kanogiꞌna agai aiyale ayesuana onategahie.” huno humaine.
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 Nafu-naganagatama Apalahamupiti anagaꞌmogatamaene nagoꞌa Isaleli omainaya vayala Anumaya Kotina haiya kava haya vayaꞌmogatamaene Anumaya Kotiꞌa tamaugafa aligatigahe humainea kea mukiꞌamogatile evaꞌyi humaine.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Yelusalemu mainaya veaꞌmoꞌya kava vayaꞌamiene Yisasina agelama ohunae. Mukiꞌa sapati kanafina amaune vayaꞌmoꞌya Yisasina kaiyeke huteteꞌya haesaya yafema kae-malenaya kea hapaliyanagi aepaꞌa havilama huꞌya ohavinae. Yisasina kaiyekema hutenaya yafe humainaya kemoꞌa ago falote huno tamage humaine.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Kaiyekea huteteꞌya haesageno falisia augafa kefo kavala ohuneanagi Pailatife “Afaꞌa haegeno falino.” huꞌya humainae.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Mukiꞌa amaune vayaꞌmoꞌya agaifema humalenaya kemoꞌa falote huno ago tamage higeꞌya yafaga yosaleti augafaꞌa aliꞌya yafakapi mo-hevaitenae.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Mo hevaitayanagi Anumaya Kotiꞌa fali-mainefiti alino hetitene.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Hetitegeno Yisasiꞌa agaiꞌaenema Kaliliti Yelusalemu hai-mainaya anagaꞌamoꞌya amaulagafiti kasagoꞌya yupa evaꞌyi higeꞌya age-mainayanagiꞌya menia agaifena mukiꞌa Yuta veaꞌmogamina hamanepaiye.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 Hamapai-mainaya yafe tagayaene Anumaya Kotiꞌa tamakinago-mogamina hulokiya vaino hamapai-mainea kemona kanale ke tamakaila tamahapaigahe emainone.
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 Ani kemoꞌa falote huno tamagema hisiafene huno Anumaya Kotiꞌa tagaila amakinagomogati taulagafi Yisasina ago alino hetitene. Mani kea Yagame Avopi tu (2) molia sapta mage huꞌya kae-malenae
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Yisasiꞌa fali-mainefiti ago ali hetiteneafe eteno falino komufinaga mo okasalisiafene huno nayona Anumaya Kotiꞌa mage huno humaineane
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Ani yafe nago kemoꞌa nago autaꞌmafina mage huno hu-maineane
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 — ausente —
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 — ausente —
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Ani yafe nafuꞌnaganagatama havilama hutama haviho ani kanomoꞌma hulatenea kavafe Anumaya Kotiꞌa kefo yatamia aigetamateno atalelamatene huta tamahanepaune.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Moseseꞌma kahegi malenea kemona akave malesunageno Anumaya Kotiꞌa kefo yatia aigetateno atalelategahie hutama tamametiti hisayana aigetamateno ataleotamategahigi Yisasife havitama tamakupi maletama tamametiti hisageno Yisasiꞌma fali-mainea yateti Anumaya Kotiꞌa mukiꞌa kefo yatamia aigetamateno atale-lamategahie.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 — ausente —
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 — ausente —
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Poloꞌa mani kea huteno Panapasiꞌene hati-laviꞌana ugahe nehaꞌageꞌya alitalu humainaya veaꞌmoꞌya mage hae “Nago Sapati yupa ani monola nagoꞌene me lahapaiꞌo.” huꞌya humainae.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Nehuꞌya monola haꞌno higeꞌya hati-laviꞌya mukiꞌa Yuta vayaꞌene Anumaya Koti kema nehaviya anagala Yuta vea omainaya veaꞌnene Pologani Panapasigania anakave neꞌvageꞌana mage huꞌana hamapaiꞌe “Tokiyaꞌage hutama Anumaya Kotiꞌa kayone hulamatesia yama tamaminea yapi maiho.” huꞌana humainaꞌe.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Nago Sapati yupa mukiꞌa ani kumate veaꞌmoꞌya Anumayamo ke havigahe melitalu humainae.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Melitalu huꞌya mainageꞌya Yuta vayaꞌmoꞌya ageteꞌya amaipamoꞌa haviya higeꞌya Poloꞌma hia kehena “Havige nehie.” huꞌya hu-haviya hutenae.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Hu-haviya hunatayanagi Pologani Panapasigania tokiyaꞌage kea mage huꞌana haꞌe “Tamakaya Yuta veaꞌmogatamina hagotetaꞌa Anumaya Koti kea tamahapaigahe huꞌanagi mani kemona tamakaveꞌno hutetama ‘Agola maige maige hisuna tahaimu alisuna yafena notahaiyanagita oꞌaligahune.’ hutama haya yafe tamakaila tamataletaꞌa Isaleli vea omainaya veaꞌmogamina mo-hama-paigahuꞌe.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Naꞌa hisuꞌafene huno Anumayamoꞌa mage huno lahapai-maineane
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Nehaꞌageꞌya Isaleli vea omainaya veaꞌmoꞌya mani kea haviteꞌya tusiꞌa muse huꞌya Anumayamo kea alisaga humainae. Naꞌa nehuꞌya Anumaya Kotina haigenoꞌma “Agola maige maige hisaya tamahaimula aligahae.” huno hapali-malenea veaꞌmoꞌya mani kea haviteꞌya aliꞌya amakupi maleꞌya amametiti humainae.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Amametiti hageno Anumayamo kemoꞌa mukiꞌa kotega ute ete humaine.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Ute ete humaineanagi Yuta vayaꞌmoꞌya ala amakima hanea aꞌneyaga mono kema nehaviya aꞌneyagamogami amaipaene kava vayaꞌmogami amaipaene huꞌya ali hetigeꞌya aepa heꞌya Pologani Panapasiganina ali haviya-hunateteꞌya ani kumategati ananati-talenae.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Ananati-talageꞌana anakaya “Mani kavala havi kava nehae.” huꞌana ani kumapiti kugukege yana anaiyafitila aifopo huneꞌataleteꞌana Aikoniamu umainaꞌe.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Vaꞌanagi Yisasi kema haviꞌya amakupi malenaya veaꞌmoꞌya tusiꞌa muse hageno Alu Aotage Avamuꞌmoꞌa amakupina hiya humaine.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.