2 Coríntios 7
Ha Ugud Apudyus (KNB) vs VC
1 Ani kema hulokiya vaino hulateneafe nahau nayamopafi nenahaiya nenafu-gatama taugafaene tagu tameꞌene ali haviya hisia kavala neꞌataleteta Anumaya Kotifema koli hisuna tagesa havita fatago kavakeꞌya huge huge nehuta alu aotage veaꞌne maisune.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Tagaifena tamaipa haviya ohutama tamakuꞌa lamiho. Nagoꞌa veala ali haviya hu noꞌamatone. Nagoꞌa veala havi katela amavaleta noꞌamatone. Nagoꞌa veala ayemavataga huta moneꞌamia noꞌalune.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Noꞌalunagi kelamama-kisuafene huꞌna mani kea nohugi “Nahau nayamopafi nenahaiye.” huꞌna ago tamahapai-mainoe. Afaꞌa maisunano falisunano tamakaiꞌene ailokaeta maigahune.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Tamakaya fatago hutama maigahae huꞌna nametitia nehuꞌna tamakia alisaga nehue. Mukiꞌa kana yana nagaipima falote higeꞌna ani yapima mauvanagi tamakaifena naipa haviꞌna tusiꞌa muse nehue.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Masetonia kotega uvaꞌyi hunanagi alu kumate kumatela kana yamoꞌa falote higeꞌya nagoꞌa veaꞌmoꞌya tagaiꞌene ke vaiꞌya tu hulatageno taguꞌamoꞌa koli hia kava higeta maifalua ohunone.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Ohunonagi Anumaya Kotiꞌa kana yama aliya veala amakuꞌa alino kanale huneꞌamatea kano maineanagino Taitasina hutegeno eaꞌamo taguꞌa melino falu hulatene.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Taitasiꞌma ea yafekela musena nohunagi Taitasina hutageno mage huno me lahapaiye “Amakaya Kolini kumate mainaya veaꞌmoꞌya kanale yama hunataya yafena naguꞌa alino kanale humaine.” huno huteno “Kagesaya yafena hamaigeꞌya kagayama hamapai-mainana kefo yaꞌamihena amakuꞌa aiyahae hayanagi neꞌataleꞌya ‘Nagoꞌa vayaꞌmoꞌya kagai kagia ali haviya hugahe hayanagita tagaya kaya hugahune.’ huꞌya hae.” huno hia yafena naipamoꞌa kanale higeꞌna tusiꞌa muse nehue.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Nehugi avoma kaeꞌna lamamuana tamaipamoꞌa haviya hie huꞌna nagesa havuanagi “Haviya huꞌna avona kaeꞌna amaminoe.” huꞌna hu-mainoanagi menia osi kanafina tamaipamoꞌa kana higetama etetama tamakuꞌa aiyahae haya yafena muse nehuꞌna “Kanaleꞌya huꞌna avona kaeꞌna amaminoe.” huꞌna nagesa havimainoe.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Haviteꞌna menia muse nehue. Tamaipa kanama haya yafena musena nohugi tamaipa kana hutetama etetama tamaipama aiyahae haya yafena muse nehue. Anumaya Kotiꞌa aniꞌa huno tamaipa kana hutetama etetama lamaipama aiyahae hutama agaitegama aya yafena muse nehigi tamaminoa avomoꞌa tamakaila alino haviyana ohunegi kanaleꞌya hulamatene huꞌna nehue.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Taguꞌa aiyahae hisunafe Anumaya Kotiꞌa kana yana taguꞌafina nelamie. Tamisigeta aliteta taguꞌa aiyahae hisunageno tagu tamena aligatisiafene huno nelamie. Ani yafe Anumaya Kotiꞌma tamia kana yafena “Otahaiye.” huta nohunagi ma mopafi yafema amakesa havi havi nehaya veaꞌmoꞌya kana yama falote hinageꞌya amakuꞌama aiyahae ohisagenoꞌa Anumaya Kotiꞌa amaya ohinageꞌya faliteꞌya hani yapi ugahae.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Tamakaipima mainea kanomoꞌa kefo yama higeꞌna osi avona kaeꞌna tamamugetama agetageno tamaipamoꞌa kana higeno Anumaya Kotiꞌma tamaminea kana yana tusiꞌa kanaleꞌya hulamatenegi haviho. Ani kefo yafena “Tagaye nehinagetama aupaꞌa alitalegahune.” hutama tamakuꞌa aiyahae humainagi koli hutama ani kefo yama humainea kanomofena tamaipamoꞌa kana higetama anonaꞌa aminayafe nagaiꞌma nagesaya yafena nelamahaiye. Anima mukiꞌa yama humainaya yafena tamakaya ani kefo yama ohunaya yana ago naveli-mainae.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Mani avoma kaovana ani kefo yama nehia kanomofeꞌene kefo yama hutaya veaꞌnenefe huꞌna okaenogi tamakaife huꞌna kae-malogetama tamakaya hapalitama Anumaya Koti aufina ani avopiti kea akave maletama “Polofe lahaigeta agai veaꞌne mainone.” hutama hisayafene huꞌna mani avona kaeꞌna tamaminoe.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Tamaminogi nagai kema haviya yafena naipamoꞌa kanaleꞌya nehie.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Tamakaifena muse huꞌna tamakima alisaga huꞌna Taitasina hapaugetama kanale kavaꞌma hutaya yafena nagayea nohie. Tamakaila kelamagema tamahapai-mainoa avamete huꞌna Taitasina tamakaifema hapauva kea havigea huꞌna haꞌopainogi tamakaya hapauva avamete hutama kanaleꞌya humainae.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Tamakaya koli hutama atali hutetama agai kema haviya yafena Taitasiꞌa agesa havi havi huno tamakaifena aipamoꞌa aluya huno musena humaine.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Ani yafe tamakaya kefo yana ohiho. Fatago hutama maigahae huꞌna nametitia nehuꞌna tusiꞌa muse nehue.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.