Atos 27
Allah Yubu (KKL) vs NVT
1 “Kaisar ya'aghag mog so'o Italia sip pululom,” aro wene Festusti seogti, Paulusap nimi yogne haing sae kaupto wamekne tanekoap Kaisar arukna yin saleropne nhon sina Yulius neneko saeag nembaog. El saeag nembahiogti, “Andi poa phululam,” aro ambarog.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Ambarekpa kabong nhon as Adramitium agha yaogne neneko “As Asia so'oag mag longorop mag laut abolag soropne tanekoag nhonag wa'albang, nhonag wa'albang uanun,” aro ulamogne nenekoag wa'iburi pibu. Aristarkhus so'o Makedoniange ponekori aeag as Tesalonika agha yaogne ponekoap nhon pibu.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Mabubua kwelekaogpa, as Sidon saingnilingkibu. Saingnilingkiburi, yin saleropne Yulius ponekori Paulus o'ona sembaogti, “Ankaboag andi kwema sembamlama tatkukang bana kemeroa yabhululam,” seog.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 As Sidon aneko laplobiagha mag alip toman agha palamububa, khao nu kabong palamubua whingag siba yalamogha sembe mag longorop mag laut kanero longorobag mog so'o Siprus khao maruktobag sip pibu.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Siprus so'oag anekoa mag alip toman aghabog palamubua, mog so'o Kilikia sirik sip mag longorop mag laut abol toman agha palamubu. Nen tipto palamuburi, mog so'o Pamfilia sirik sip mag longorop mag laut abol toman agha laploplo as Mira Likia so'oag saingnilingkibu.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 As enekoag agha yin saleropne poamsiogne ponekori kabong nhon as Aleksandria agha yaog kabong eneko “Mog so'o Italia punun,” aro ulamogha ibog. Ibogti yalamubu kabong enekoag agha laplobiagha “Mog so'o Italia punun,” aro ulamog kabong enekoag enero poa tobongkipsiog.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Tobongkipsiogpa mag alip toman palamububa, khao kabong whingag siba yalamogti, yalamubuag sip ko'oro poa phinep ulamogne nenekori kabong alibag ik etbarero undo mabuburi, eraruk uro as Knidus peramag pibu. Khaori kabongag wamubunge “Pukap” senenag ko'oro pabhinep kom ane sembe Kreta khao maruktobag sip inagha yim Salmone amusogti lilirobag khao aingnirobag sip pibu.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Opsinep saog ulamogpa nemen-nemen eraruk uro yim Salmone amusoghag anekoa mag alip toman palamuburi, kabong nenne babe saingnil pirobag as Lasea peramag “Saingnil Piroba Walinge” si engeropne nenekoag saingnil pibu.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Undo palamububa, “Italia sumene saingnilbukap,” sembabu sum eneko phibaogpa, Israel nimiri nubu sum kwaneng terop kom sum eneko uro libek. Undo libekpa, khao li taogne sembe “Magti yamoro tapsileag,” aro Paulusti yubu ambarelamsiogti,
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 “Nangkabo, nari kembanba, nu ina panne eraruk ulamlaba, iamnarina pukap kom. Kabongag poamaba babe, kabong babe, nu nimi ane babe opsinep iamna,” seog.
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Wene seog aghana, yin saleropne ponekori Paulusti lebogne sembe sik sembaog komdi, kabong ngaingeap, kabong u o'oropneapti leptekne agha sik sembaog.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Kabong saingnilingkirobag ane, “Khao li wamnual,” aro kabong saingnia unne eraruk wamog. Mag kanero longorop so'o Kreta so'oag as nhon sina Feniks wamogpa, kabong saingnirobag heng pulingkirobag sip tibogto, waneng sip babe, sirik sip babe tibogtobag wamogpa, “Khaori opsinep komag aingnirobag wamla,” sembaek. Ane sembe kabong porop nang tanekori, “Anea lambaberi, khao li wamlange nene as Feniks pina wamukap,” aro wene seek aghana nen nimi nhon-nhon nimiri saekag lebek kom.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 “Lambaukap,” aro wamek abeneko phoana nemenag yangaro-yangaro mag longorop mag laut siba mog so'oag sip yalamog. Mag longorop mag laut sip agha phoana yangaro-yangaro yalamogpa, “Hae phoana aneri Feniks asag pabil philul,” sembaekti, “Kabong saelbamlul,” aro kirik simbuk saogha maghag pelengeroba aneko toro kabongag towalengkaekti, ag kabongag kerekaekpa, “Phoanari kabong ko'oro pabalamlul,” aro kerektop ag towalengkaekti, mog so'o Kreta mag abol peram toman kabongag palamap.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Olog palamekpa, khao nubunge Krete so'oag ople siba mag longorop mag laut simbik pabirop khao yalamog.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Yalamogti nu palamubu kabong enekoag sibil alamog. Khao yalamogne neneko mikipti, “Mog so'o Krete mag abol toman palamukap,” aro ulamubu aghana, kabong aneko panne eraruk wamogpa, kabong aneko babe khao palamoghag sip mikip taog. “Elba eldi ualea,” aro pulobububa, mag longorop mag laut sip pabalamsiog.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Pabalamsiogti mag longo kanektobag as Kauda aneko maruktobag sip aneko pilphiogpa, eraruk uro kabong nubunge pomaghag sip kerektop kabong ologne haing kerekto kiliro toro pibubu.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Kabong ologne neneko kiliro towalengkaburi, nu pabalamsiog kabong aneko magti sibilalamleba, “Taongkaleag,” aro haing mikipne agha nu pabalamsiog kabong aneko wan-wanoro kaubek. Kaubekti, “Khaori mag longorop mag laut ingkisag Sirtis kirik a'angkeag meldal paphileag,” aro log senelamek. Log senelamekti, ag kabongag kerekaekne, “Phoanari ko'oro pabalamlul,” aro kerektop ag wamogne togto pibekpa, kabong aneko khao palamog ina nemen palamog.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Mabubua kwelekaogne neneko khao aneko olog paplamog komdi, opsinep ulamogpa, kabongag ikinne poameka taneko maghag talamsiek.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Mabubua ik wilindip sumeneko kabongag soroba taneko sinba kabong porop nimi tanekori maghag talamek.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Khao anekori unulamogpa, kabongag palamubunge nene heng babe imbrea babe olog ililamubu kom. Undo palamubua ik etpare imbrea babe heng babe ililamubu komdi, khao anekori sibil alamogpa, “Ot tebaukap aneog,” seneragamubu.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Nimi taneko ik maikno kwaneng tero koma wamekpa, Paulus sin anabiag sekogti, yubu ambarelamsiogti, “Nangkabo, Kreta wamoboa nandamneri lemnonge a'undi ka'ebanohomba, nuri poamaba tologlamsibongeap, kabong kwerekto maghag talamobongeap unuahabe kom.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 A'un nari wembahino yubu ka'ebaom kom aghana, wene nari wenelamsinne, wana aingniro wamlulom. Nu kabong eneag agha nu ni tebaukap kom, ot kabong aneogna loba talul.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Nari lelamnange nenena undo. Na inipnag lenda mamnaba, Allah naringe omeklamnange poneko Eldamneri arukna malaikat nanag poghol aoba, yaldi na peramag sekamla.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Yaldi, na peramag sekamlari, leplangena, 'Paulus, log sembaheng kom. An Kaisar whingag pululam. Allahri an o'ona sembangkelba, nimi anap kabongag wamlomne tane nhon babe tebalulom kom,' aro wene malaikat nenekori ambatnel.
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 'Tebalulom kom,' aro ambatnelba, nangkabo, wana aingniro wamsu. Nanag ni ambatnelne nene ni uro yabilulba, na Allahag seneraglamna. Ane sembe nangkabo, wana aingniro wamsu.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Tebaukap kom aghana kabong aneri nu mag longo kanektobag pabalamsileri, meloptaleba, kabong ane kolabalul,” aro Paulusti ambatsiog.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Ik meke sumeneko khao anekori kabong ane pabalamog paghabog mag Adria laut longoropneag pabalamsiog. Pabalamsiogpa, inipna tomnusam talamogpa, inipnag kabong porop nimi tanekori, “Abolag payalamsil, te?” sembaek.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 “Abolag payalamsil, te?” sembaekti, kirik haing kerekongkia peleng-peleng yalamekpa, mag longoroba we aneko haing kongkarekna yan kwagha tariro ingina teng nhon epto naul bare wamog. Nen olog pabalamsiogpa, pelengelamekpa haing kongkarekna yan kwagha tariro ingina teng nhon epto wilindi wamog.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 “Kabong aneko kirik sildiag tipleag,” aro sin log lelem kirik simbuk tombare kabong pomaghag sip pelengkaekti, “Elemag kwelekale,” senero wamek.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 “Elemag kwelekale,” senero wamekti, kabong porop nimi tanekori, “Magti kabong aneko kolabaleagti, kabong nubunge laplobiagha kabong ologne maghag pelengkaberi, mag alip toman tognoro pukap,” aro saekag lebek. Undo tognoro saekag lebekti, maneri ulamekti, seneraglamekti, “Ora nimi ekon wamukang. Kabong porop kom nimiri sembaukangnena, 'Kabong paiag sip saelba unna kirik simbuk whingag sip wamlange pelengelamang,' senelamikpa, mag alip toman kabong ologneag agha tognoro pukap,” aro kabong ologne kabong nubungeag wamogne neneko maghag pelengkaek.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Undo unulamekpa, Paulusti ipsiogti, el taogti, yin saleropne sikindoap ilipsaboap tibin nenero ambarelamsiogti, “Kabong porop nimi tanekori, 'Tognoro pukap,' aro ulamang aghana, kabongag wamna koma liloa piik tanena, nhon kamag wamlulom kom,” seog.
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Wene seogpa, kabong nubunge porop nimiri “Tognoro pukap,” aro ulamekne sembe, yin saleropnang tanekori el taekti, kabong ologne kabong nubungeag haing kerekameka taneko haing karepto maghag talopsiek. Kabong ologne maghag talopsiekpa, kabong nubunge porop nimi tognoro piek kom.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Kwelekanep peram Paulusti “Kwaneng tululom,” aro wenelamsiogti, “'Khao kom taho,' senero wamomdi, ik mek bare kwaneng ten koma wamom.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 A'un wali kamag wamlulomba, kwaneng a'un samenag tululom. A'un ni ane wamlomne a'undi usoghag hong pongoropne hong kiki nhon seknagha timbalul kom,” aro ambatsiog.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Wene aro ambatsiogti, Paulusti kwaneng roti tobogti, sin ni wamekne whingag agha Allahag “Nani, wah, walia tatsilam,” aro lelamogti, khepto-khepto tatsiogti, Paulus samenag teog.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Sin wana ikin wamsiogne wana aingnibahiogpa, sin babe awi yeng uro kwaneng telamek.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Nu kabong enekoag nimi yalamubungena, nimi teng sa'obare eptopneap (276) ane yalamubu.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Kwaneng tiburi, mon tahiogpa, kabongag kwaneng roti sumbaneba gandum wana poamekne taneko “Kabong keyagman talul,” aro maghag talolamsiek.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Kweleklamogpa kabong porop nimi tanekori tilamekpa, mog so'o kirik a'angkea ingkis sameptopne nhon tibog aek. Kabong porop nimi taneko mog so'o ene sin babe ekon aghana, kabongag agha tibogaekag aneko “Tibil pukap,” sembaek.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Anekoa “Kabong saelbamlul,” aro kirik simbuk pelengeroba taneko haing kaongoro maghag talopsiek. Haing kaongoro maghag talopsiek abeneko kabong u o'oroba “Nhonag sip pabileag,” aro kerektopne toro pibekti, “Pulul,” senenagne u o'obaek. Phoana mag laut longorop mag siba yalamogpa, “Mog so'o ingkisag tibil pukap,” aro ulamekti, ag kabongag kerekaekpa, “Phoanari ko'oro pabalamlul,” aro kerektop ag kabong whingag sip towalingkibekti, palamek.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Mag ingkisag palamek aghana, kabong eneko kirik a'angkeag malukaogpa, kabong whingag sip kirik a'angkeag wereloptaogpa, lebe senep kom uaog. Lebe senep kom uaogpa, pomaghag sipna mag kola'epto yalamogti, olamogne nenekori kolabaog.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Kolabaogpa, yin salerop nang kabongag wamek nang tanekori nimi sae kaupto pabalamsiek nimi taneko “'Maghag agha ya'aro abolag piikti, merebaikag,' aro opsukap,” aro ulamek.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Undo unulamekpa, yin saleropnang sikindo Paulus pabalamogne ponekori “Paulus obikag,” aro “Pelebanun,” aro irikahiog. Irikahiogti ambarelamsiogti, “Mag alip toman ya'aro pirop nimi samenag maghag taptaikti, ya'aro abolag pukang,” seog.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Mag ya'aro panne ekonnena kal la'asi agharo, kabong kwerektoba agharo salero mag alip toman agha mag abolag undo piburi, nimi nhon babe tebaek kom.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.