Atos 27

Allah Yubu (KKL) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 “Kaisar ya'aghag mog so'o Italia sip pululom,” aro wene Festusti seogti, Paulusap nimi yogne haing sae kaupto wamekne tanekoap Kaisar arukna yin saleropne nhon sina Yulius neneko saeag nembaog. El saeag nembahiogti, “Andi poa phululam,” aro ambarog.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Ambarekpa kabong nhon as Adramitium agha yaogne neneko “As Asia so'oag mag longorop mag laut abolag soropne tanekoag nhonag wa'albang, nhonag wa'albang uanun,” aro ulamogne nenekoag wa'iburi pibu. Aristarkhus so'o Makedoniange ponekori aeag as Tesalonika agha yaogne ponekoap nhon pibu.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Mabubua kwelekaogpa, as Sidon saingnilingkibu. Saingnilingkiburi, yin saleropne Yulius ponekori Paulus o'ona sembaogti, “Ankaboag andi kwema sembamlama tatkukang bana kemeroa yabhululam,” seog.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 As Sidon aneko laplobiagha mag alip toman agha palamububa, khao nu kabong palamubua whingag siba yalamogha sembe mag longorop mag laut kanero longorobag mog so'o Siprus khao maruktobag sip pibu.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Siprus so'oag anekoa mag alip toman aghabog palamubua, mog so'o Kilikia sirik sip mag longorop mag laut abol toman agha palamubu. Nen tipto palamuburi, mog so'o Pamfilia sirik sip mag longorop mag laut abol toman agha laploplo as Mira Likia so'oag saingnilingkibu.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 As enekoag agha yin saleropne poamsiogne ponekori kabong nhon as Aleksandria agha yaog kabong eneko “Mog so'o Italia punun,” aro ulamogha ibog. Ibogti yalamubu kabong enekoag agha laplobiagha “Mog so'o Italia punun,” aro ulamog kabong enekoag enero poa tobongkipsiog.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Tobongkipsiogpa mag alip toman palamububa, khao kabong whingag siba yalamogti, yalamubuag sip ko'oro poa phinep ulamogne nenekori kabong alibag ik etbarero undo mabuburi, eraruk uro as Knidus peramag pibu. Khaori kabongag wamubunge “Pukap” senenag ko'oro pabhinep kom ane sembe Kreta khao maruktobag sip inagha yim Salmone amusogti lilirobag khao aingnirobag sip pibu.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Opsinep saog ulamogpa nemen-nemen eraruk uro yim Salmone amusoghag anekoa mag alip toman palamuburi, kabong nenne babe saingnil pirobag as Lasea peramag “Saingnil Piroba Walinge” si engeropne nenekoag saingnil pibu.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Undo palamububa, “Italia sumene saingnilbukap,” sembabu sum eneko phibaogpa, Israel nimiri nubu sum kwaneng terop kom sum eneko uro libek. Undo libekpa, khao li taogne sembe “Magti yamoro tapsileag,” aro Paulusti yubu ambarelamsiogti,
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Nangkabo, nari kembanba, nu ina panne eraruk ulamlaba, iamnarina pukap kom. Kabongag poamaba babe, kabong babe, nu nimi ane babe opsinep iamna,” seog.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Wene seog aghana, yin saleropne ponekori Paulusti lebogne sembe sik sembaog komdi, kabong ngaingeap, kabong u o'oropneapti leptekne agha sik sembaog.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Kabong saingnilingkirobag ane, “Khao li wamnual,” aro kabong saingnia unne eraruk wamog. Mag kanero longorop so'o Kreta so'oag as nhon sina Feniks wamogpa, kabong saingnirobag heng pulingkirobag sip tibogto, waneng sip babe, sirik sip babe tibogtobag wamogpa, “Khaori opsinep komag aingnirobag wamla,” sembaek. Ane sembe kabong porop nang tanekori, “Anea lambaberi, khao li wamlange nene as Feniks pina wamukap,” aro wene seek aghana nen nimi nhon-nhon nimiri saekag lebek kom.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 “Lambaukap,” aro wamek abeneko phoana nemenag yangaro-yangaro mag longorop mag laut siba mog so'oag sip yalamog. Mag longorop mag laut sip agha phoana yangaro-yangaro yalamogpa, “Hae phoana aneri Feniks asag pabil philul,” sembaekti, “Kabong saelbamlul,” aro kirik simbuk saogha maghag pelengeroba aneko toro kabongag towalengkaekti, ag kabongag kerekaekpa, “Phoanari kabong ko'oro pabalamlul,” aro kerektop ag towalengkaekti, mog so'o Kreta mag abol peram toman kabongag palamap.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Olog palamekpa, khao nubunge Krete so'oag ople siba mag longorop mag laut simbik pabirop khao yalamog.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Yalamogti nu palamubu kabong enekoag sibil alamog. Khao yalamogne neneko mikipti, “Mog so'o Krete mag abol toman palamukap,” aro ulamubu aghana, kabong aneko panne eraruk wamogpa, kabong aneko babe khao palamoghag sip mikip taog. “Elba eldi ualea,” aro pulobububa, mag longorop mag laut sip pabalamsiog.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Pabalamsiogti mag longo kanektobag as Kauda aneko maruktobag sip aneko pilphiogpa, eraruk uro kabong nubunge pomaghag sip kerektop kabong ologne haing kerekto kiliro toro pibubu.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Kabong ologne neneko kiliro towalengkaburi, nu pabalamsiog kabong aneko magti sibilalamleba, “Taongkaleag,” aro haing mikipne agha nu pabalamsiog kabong aneko wan-wanoro kaubek. Kaubekti, “Khaori mag longorop mag laut ingkisag Sirtis kirik a'angkeag meldal paphileag,” aro log senelamek. Log senelamekti, ag kabongag kerekaekne, “Phoanari ko'oro pabalamlul,” aro kerektop ag wamogne togto pibekpa, kabong aneko khao palamog ina nemen palamog.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Mabubua kwelekaogne neneko khao aneko olog paplamog komdi, opsinep ulamogpa, kabongag ikinne poameka taneko maghag talamsiek.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Mabubua ik wilindip sumeneko kabongag soroba taneko sinba kabong porop nimi tanekori maghag talamek.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Khao anekori unulamogpa, kabongag palamubunge nene heng babe imbrea babe olog ililamubu kom. Undo palamubua ik etpare imbrea babe heng babe ililamubu komdi, khao anekori sibil alamogpa, “Ot tebaukap aneog,” seneragamubu.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Nimi taneko ik maikno kwaneng tero koma wamekpa, Paulus sin anabiag sekogti, yubu ambarelamsiogti, “Nangkabo, Kreta wamoboa nandamneri lemnonge a'undi ka'ebanohomba, nuri poamaba tologlamsibongeap, kabong kwerekto maghag talamobongeap unuahabe kom.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 A'un nari wembahino yubu ka'ebaom kom aghana, wene nari wenelamsinne, wana aingniro wamlulom. Nu kabong eneag agha nu ni tebaukap kom, ot kabong aneogna loba talul.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Nari lelamnange nenena undo. Na inipnag lenda mamnaba, Allah naringe omeklamnange poneko Eldamneri arukna malaikat nanag poghol aoba, yaldi na peramag sekamla.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Yaldi, na peramag sekamlari, leplangena, 'Paulus, log sembaheng kom. An Kaisar whingag pululam. Allahri an o'ona sembangkelba, nimi anap kabongag wamlomne tane nhon babe tebalulom kom,' aro wene malaikat nenekori ambatnel.
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 'Tebalulom kom,' aro ambatnelba, nangkabo, wana aingniro wamsu. Nanag ni ambatnelne nene ni uro yabilulba, na Allahag seneraglamna. Ane sembe nangkabo, wana aingniro wamsu.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Tebaukap kom aghana kabong aneri nu mag longo kanektobag pabalamsileri, meloptaleba, kabong ane kolabalul,” aro Paulusti ambatsiog.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Ik meke sumeneko khao anekori kabong ane pabalamog paghabog mag Adria laut longoropneag pabalamsiog. Pabalamsiogpa, inipna tomnusam talamogpa, inipnag kabong porop nimi tanekori, “Abolag payalamsil, te?” sembaek.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 “Abolag payalamsil, te?” sembaekti, kirik haing kerekongkia peleng-peleng yalamekpa, mag longoroba we aneko haing kongkarekna yan kwagha tariro ingina teng nhon epto naul bare wamog. Nen olog pabalamsiogpa, pelengelamekpa haing kongkarekna yan kwagha tariro ingina teng nhon epto wilindi wamog.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 “Kabong aneko kirik sildiag tipleag,” aro sin log lelem kirik simbuk tombare kabong pomaghag sip pelengkaekti, “Elemag kwelekale,” senero wamek.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 “Elemag kwelekale,” senero wamekti, kabong porop nimi tanekori, “Magti kabong aneko kolabaleagti, kabong nubunge laplobiagha kabong ologne maghag pelengkaberi, mag alip toman tognoro pukap,” aro saekag lebek. Undo tognoro saekag lebekti, maneri ulamekti, seneraglamekti, “Ora nimi ekon wamukang. Kabong porop kom nimiri sembaukangnena, 'Kabong paiag sip saelba unna kirik simbuk whingag sip wamlange pelengelamang,' senelamikpa, mag alip toman kabong ologneag agha tognoro pukap,” aro kabong ologne kabong nubungeag wamogne neneko maghag pelengkaek.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Undo unulamekpa, Paulusti ipsiogti, el taogti, yin saleropne sikindoap ilipsaboap tibin nenero ambarelamsiogti, “Kabong porop nimi tanekori, 'Tognoro pukap,' aro ulamang aghana, kabongag wamna koma liloa piik tanena, nhon kamag wamlulom kom,” seog.
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Wene seogpa, kabong nubunge porop nimiri “Tognoro pukap,” aro ulamekne sembe, yin saleropnang tanekori el taekti, kabong ologne kabong nubungeag haing kerekameka taneko haing karepto maghag talopsiek. Kabong ologne maghag talopsiekpa, kabong nubunge porop nimi tognoro piek kom.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Kwelekanep peram Paulusti “Kwaneng tululom,” aro wenelamsiogti, “'Khao kom taho,' senero wamomdi, ik mek bare kwaneng ten koma wamom.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 A'un wali kamag wamlulomba, kwaneng a'un samenag tululom. A'un ni ane wamlomne a'undi usoghag hong pongoropne hong kiki nhon seknagha timbalul kom,” aro ambatsiog.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Wene aro ambatsiogti, Paulusti kwaneng roti tobogti, sin ni wamekne whingag agha Allahag “Nani, wah, walia tatsilam,” aro lelamogti, khepto-khepto tatsiogti, Paulus samenag teog.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Sin wana ikin wamsiogne wana aingnibahiogpa, sin babe awi yeng uro kwaneng telamek.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Nu kabong enekoag nimi yalamubungena, nimi teng sa'obare eptopneap (276) ane yalamubu.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Kwaneng tiburi, mon tahiogpa, kabongag kwaneng roti sumbaneba gandum wana poamekne taneko “Kabong keyagman talul,” aro maghag talolamsiek.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Kweleklamogpa kabong porop nimi tanekori tilamekpa, mog so'o kirik a'angkea ingkis sameptopne nhon tibog aek. Kabong porop nimi taneko mog so'o ene sin babe ekon aghana, kabongag agha tibogaekag aneko “Tibil pukap,” sembaek.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Anekoa “Kabong saelbamlul,” aro kirik simbuk pelengeroba taneko haing kaongoro maghag talopsiek. Haing kaongoro maghag talopsiek abeneko kabong u o'oroba “Nhonag sip pabileag,” aro kerektopne toro pibekti, “Pulul,” senenagne u o'obaek. Phoana mag laut longorop mag siba yalamogpa, “Mog so'o ingkisag tibil pukap,” aro ulamekti, ag kabongag kerekaekpa, “Phoanari ko'oro pabalamlul,” aro kerektop ag kabong whingag sip towalingkibekti, palamek.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Mag ingkisag palamek aghana, kabong eneko kirik a'angkeag malukaogpa, kabong whingag sip kirik a'angkeag wereloptaogpa, lebe senep kom uaog. Lebe senep kom uaogpa, pomaghag sipna mag kola'epto yalamogti, olamogne nenekori kolabaog.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Kolabaogpa, yin salerop nang kabongag wamek nang tanekori nimi sae kaupto pabalamsiek nimi taneko “'Maghag agha ya'aro abolag piikti, merebaikag,' aro opsukap,” aro ulamek.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Undo unulamekpa, yin saleropnang sikindo Paulus pabalamogne ponekori “Paulus obikag,” aro “Pelebanun,” aro irikahiog. Irikahiogti ambarelamsiogti, “Mag alip toman ya'aro pirop nimi samenag maghag taptaikti, ya'aro abolag pukang,” seog.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Mag ya'aro panne ekonnena kal la'asi agharo, kabong kwerektoba agharo salero mag alip toman agha mag abolag undo piburi, nimi nhon babe tebaek kom.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.