Atos 27
Allah Yubu (KKL) vs ARA
1 “Kaisar ya'aghag mog so'o Italia sip pululom,” aro wene Festusti seogti, Paulusap nimi yogne haing sae kaupto wamekne tanekoap Kaisar arukna yin saleropne nhon sina Yulius neneko saeag nembaog. El saeag nembahiogti, “Andi poa phululam,” aro ambarog.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Ambarekpa kabong nhon as Adramitium agha yaogne neneko “As Asia so'oag mag longorop mag laut abolag soropne tanekoag nhonag wa'albang, nhonag wa'albang uanun,” aro ulamogne nenekoag wa'iburi pibu. Aristarkhus so'o Makedoniange ponekori aeag as Tesalonika agha yaogne ponekoap nhon pibu.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Mabubua kwelekaogpa, as Sidon saingnilingkibu. Saingnilingkiburi, yin saleropne Yulius ponekori Paulus o'ona sembaogti, “Ankaboag andi kwema sembamlama tatkukang bana kemeroa yabhululam,” seog.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 As Sidon aneko laplobiagha mag alip toman agha palamububa, khao nu kabong palamubua whingag siba yalamogha sembe mag longorop mag laut kanero longorobag mog so'o Siprus khao maruktobag sip pibu.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Siprus so'oag anekoa mag alip toman aghabog palamubua, mog so'o Kilikia sirik sip mag longorop mag laut abol toman agha palamubu. Nen tipto palamuburi, mog so'o Pamfilia sirik sip mag longorop mag laut abol toman agha laploplo as Mira Likia so'oag saingnilingkibu.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 As enekoag agha yin saleropne poamsiogne ponekori kabong nhon as Aleksandria agha yaog kabong eneko “Mog so'o Italia punun,” aro ulamogha ibog. Ibogti yalamubu kabong enekoag agha laplobiagha “Mog so'o Italia punun,” aro ulamog kabong enekoag enero poa tobongkipsiog.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Tobongkipsiogpa mag alip toman palamububa, khao kabong whingag siba yalamogti, yalamubuag sip ko'oro poa phinep ulamogne nenekori kabong alibag ik etbarero undo mabuburi, eraruk uro as Knidus peramag pibu. Khaori kabongag wamubunge “Pukap” senenag ko'oro pabhinep kom ane sembe Kreta khao maruktobag sip inagha yim Salmone amusogti lilirobag khao aingnirobag sip pibu.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Opsinep saog ulamogpa nemen-nemen eraruk uro yim Salmone amusoghag anekoa mag alip toman palamuburi, kabong nenne babe saingnil pirobag as Lasea peramag “Saingnil Piroba Walinge” si engeropne nenekoag saingnil pibu.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Undo palamububa, “Italia sumene saingnilbukap,” sembabu sum eneko phibaogpa, Israel nimiri nubu sum kwaneng terop kom sum eneko uro libek. Undo libekpa, khao li taogne sembe “Magti yamoro tapsileag,” aro Paulusti yubu ambarelamsiogti,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 “Nangkabo, nari kembanba, nu ina panne eraruk ulamlaba, iamnarina pukap kom. Kabongag poamaba babe, kabong babe, nu nimi ane babe opsinep iamna,” seog.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Wene seog aghana, yin saleropne ponekori Paulusti lebogne sembe sik sembaog komdi, kabong ngaingeap, kabong u o'oropneapti leptekne agha sik sembaog.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Kabong saingnilingkirobag ane, “Khao li wamnual,” aro kabong saingnia unne eraruk wamog. Mag kanero longorop so'o Kreta so'oag as nhon sina Feniks wamogpa, kabong saingnirobag heng pulingkirobag sip tibogto, waneng sip babe, sirik sip babe tibogtobag wamogpa, “Khaori opsinep komag aingnirobag wamla,” sembaek. Ane sembe kabong porop nang tanekori, “Anea lambaberi, khao li wamlange nene as Feniks pina wamukap,” aro wene seek aghana nen nimi nhon-nhon nimiri saekag lebek kom.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 “Lambaukap,” aro wamek abeneko phoana nemenag yangaro-yangaro mag longorop mag laut siba mog so'oag sip yalamog. Mag longorop mag laut sip agha phoana yangaro-yangaro yalamogpa, “Hae phoana aneri Feniks asag pabil philul,” sembaekti, “Kabong saelbamlul,” aro kirik simbuk saogha maghag pelengeroba aneko toro kabongag towalengkaekti, ag kabongag kerekaekpa, “Phoanari kabong ko'oro pabalamlul,” aro kerektop ag towalengkaekti, mog so'o Kreta mag abol peram toman kabongag palamap.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Olog palamekpa, khao nubunge Krete so'oag ople siba mag longorop mag laut simbik pabirop khao yalamog.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 Yalamogti nu palamubu kabong enekoag sibil alamog. Khao yalamogne neneko mikipti, “Mog so'o Krete mag abol toman palamukap,” aro ulamubu aghana, kabong aneko panne eraruk wamogpa, kabong aneko babe khao palamoghag sip mikip taog. “Elba eldi ualea,” aro pulobububa, mag longorop mag laut sip pabalamsiog.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Pabalamsiogti mag longo kanektobag as Kauda aneko maruktobag sip aneko pilphiogpa, eraruk uro kabong nubunge pomaghag sip kerektop kabong ologne haing kerekto kiliro toro pibubu.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Kabong ologne neneko kiliro towalengkaburi, nu pabalamsiog kabong aneko magti sibilalamleba, “Taongkaleag,” aro haing mikipne agha nu pabalamsiog kabong aneko wan-wanoro kaubek. Kaubekti, “Khaori mag longorop mag laut ingkisag Sirtis kirik a'angkeag meldal paphileag,” aro log senelamek. Log senelamekti, ag kabongag kerekaekne, “Phoanari ko'oro pabalamlul,” aro kerektop ag wamogne togto pibekpa, kabong aneko khao palamog ina nemen palamog.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Mabubua kwelekaogne neneko khao aneko olog paplamog komdi, opsinep ulamogpa, kabongag ikinne poameka taneko maghag talamsiek.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Mabubua ik wilindip sumeneko kabongag soroba taneko sinba kabong porop nimi tanekori maghag talamek.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Khao anekori unulamogpa, kabongag palamubunge nene heng babe imbrea babe olog ililamubu kom. Undo palamubua ik etpare imbrea babe heng babe ililamubu komdi, khao anekori sibil alamogpa, “Ot tebaukap aneog,” seneragamubu.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Nimi taneko ik maikno kwaneng tero koma wamekpa, Paulus sin anabiag sekogti, yubu ambarelamsiogti, “Nangkabo, Kreta wamoboa nandamneri lemnonge a'undi ka'ebanohomba, nuri poamaba tologlamsibongeap, kabong kwerekto maghag talamobongeap unuahabe kom.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 A'un nari wembahino yubu ka'ebaom kom aghana, wene nari wenelamsinne, wana aingniro wamlulom. Nu kabong eneag agha nu ni tebaukap kom, ot kabong aneogna loba talul.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Nari lelamnange nenena undo. Na inipnag lenda mamnaba, Allah naringe omeklamnange poneko Eldamneri arukna malaikat nanag poghol aoba, yaldi na peramag sekamla.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Yaldi, na peramag sekamlari, leplangena, 'Paulus, log sembaheng kom. An Kaisar whingag pululam. Allahri an o'ona sembangkelba, nimi anap kabongag wamlomne tane nhon babe tebalulom kom,' aro wene malaikat nenekori ambatnel.
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 'Tebalulom kom,' aro ambatnelba, nangkabo, wana aingniro wamsu. Nanag ni ambatnelne nene ni uro yabilulba, na Allahag seneraglamna. Ane sembe nangkabo, wana aingniro wamsu.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Tebaukap kom aghana kabong aneri nu mag longo kanektobag pabalamsileri, meloptaleba, kabong ane kolabalul,” aro Paulusti ambatsiog.
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Ik meke sumeneko khao anekori kabong ane pabalamog paghabog mag Adria laut longoropneag pabalamsiog. Pabalamsiogpa, inipna tomnusam talamogpa, inipnag kabong porop nimi tanekori, “Abolag payalamsil, te?” sembaek.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 “Abolag payalamsil, te?” sembaekti, kirik haing kerekongkia peleng-peleng yalamekpa, mag longoroba we aneko haing kongkarekna yan kwagha tariro ingina teng nhon epto naul bare wamog. Nen olog pabalamsiogpa, pelengelamekpa haing kongkarekna yan kwagha tariro ingina teng nhon epto wilindi wamog.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 “Kabong aneko kirik sildiag tipleag,” aro sin log lelem kirik simbuk tombare kabong pomaghag sip pelengkaekti, “Elemag kwelekale,” senero wamek.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 “Elemag kwelekale,” senero wamekti, kabong porop nimi tanekori, “Magti kabong aneko kolabaleagti, kabong nubunge laplobiagha kabong ologne maghag pelengkaberi, mag alip toman tognoro pukap,” aro saekag lebek. Undo tognoro saekag lebekti, maneri ulamekti, seneraglamekti, “Ora nimi ekon wamukang. Kabong porop kom nimiri sembaukangnena, 'Kabong paiag sip saelba unna kirik simbuk whingag sip wamlange pelengelamang,' senelamikpa, mag alip toman kabong ologneag agha tognoro pukap,” aro kabong ologne kabong nubungeag wamogne neneko maghag pelengkaek.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Undo unulamekpa, Paulusti ipsiogti, el taogti, yin saleropne sikindoap ilipsaboap tibin nenero ambarelamsiogti, “Kabong porop nimi tanekori, 'Tognoro pukap,' aro ulamang aghana, kabongag wamna koma liloa piik tanena, nhon kamag wamlulom kom,” seog.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 Wene seogpa, kabong nubunge porop nimiri “Tognoro pukap,” aro ulamekne sembe, yin saleropnang tanekori el taekti, kabong ologne kabong nubungeag haing kerekameka taneko haing karepto maghag talopsiek. Kabong ologne maghag talopsiekpa, kabong nubunge porop nimi tognoro piek kom.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Kwelekanep peram Paulusti “Kwaneng tululom,” aro wenelamsiogti, “'Khao kom taho,' senero wamomdi, ik mek bare kwaneng ten koma wamom.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 A'un wali kamag wamlulomba, kwaneng a'un samenag tululom. A'un ni ane wamlomne a'undi usoghag hong pongoropne hong kiki nhon seknagha timbalul kom,” aro ambatsiog.
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Wene aro ambatsiogti, Paulusti kwaneng roti tobogti, sin ni wamekne whingag agha Allahag “Nani, wah, walia tatsilam,” aro lelamogti, khepto-khepto tatsiogti, Paulus samenag teog.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Sin wana ikin wamsiogne wana aingnibahiogpa, sin babe awi yeng uro kwaneng telamek.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Nu kabong enekoag nimi yalamubungena, nimi teng sa'obare eptopneap (276) ane yalamubu.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Kwaneng tiburi, mon tahiogpa, kabongag kwaneng roti sumbaneba gandum wana poamekne taneko “Kabong keyagman talul,” aro maghag talolamsiek.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Kweleklamogpa kabong porop nimi tanekori tilamekpa, mog so'o kirik a'angkea ingkis sameptopne nhon tibog aek. Kabong porop nimi taneko mog so'o ene sin babe ekon aghana, kabongag agha tibogaekag aneko “Tibil pukap,” sembaek.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Anekoa “Kabong saelbamlul,” aro kirik simbuk pelengeroba taneko haing kaongoro maghag talopsiek. Haing kaongoro maghag talopsiek abeneko kabong u o'oroba “Nhonag sip pabileag,” aro kerektopne toro pibekti, “Pulul,” senenagne u o'obaek. Phoana mag laut longorop mag siba yalamogpa, “Mog so'o ingkisag tibil pukap,” aro ulamekti, ag kabongag kerekaekpa, “Phoanari ko'oro pabalamlul,” aro kerektop ag kabong whingag sip towalingkibekti, palamek.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Mag ingkisag palamek aghana, kabong eneko kirik a'angkeag malukaogpa, kabong whingag sip kirik a'angkeag wereloptaogpa, lebe senep kom uaog. Lebe senep kom uaogpa, pomaghag sipna mag kola'epto yalamogti, olamogne nenekori kolabaog.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Kolabaogpa, yin salerop nang kabongag wamek nang tanekori nimi sae kaupto pabalamsiek nimi taneko “'Maghag agha ya'aro abolag piikti, merebaikag,' aro opsukap,” aro ulamek.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Undo unulamekpa, yin saleropnang sikindo Paulus pabalamogne ponekori “Paulus obikag,” aro “Pelebanun,” aro irikahiog. Irikahiogti ambarelamsiogti, “Mag alip toman ya'aro pirop nimi samenag maghag taptaikti, ya'aro abolag pukang,” seog.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Mag ya'aro panne ekonnena kal la'asi agharo, kabong kwerektoba agharo salero mag alip toman agha mag abolag undo piburi, nimi nhon babe tebaek kom.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.