Atos 16

Allah Yubu (KKL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Paulus palamogha as Derbea nen as Listra piog. Ae Listra anekoa palamogpa, nimi nhon Yesus yubu ka'ero ulamog nimi nhon si Timotius wamog. Timotius ilinna Yahudi kel, Yesusag seneraglamog kel wamogpa, Timotius ili ponekona Yunaninge wamog.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Yesusag “Sikne” aro seneragtop nimi as Listra wamek nimiap as Ikonium wamek nimiapti, “Timotius wana wali” alamek.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Wene alameka Paulusti ka'ebaogti, “Timotius enero poa nhon pukap,” sembaog aghana, Yahudi nimi as enekoag wamek nimi tanekori, “Timotius neneko ili Yahudi sisa nimi komdi, Yunaninge wamla,” aro ni el wamek. Timotius ili Yunaninge wamogne sembe, Paulusti, “Timotius kon karebaikpa, nhon pukap,” seogpa, Timotius kon karebaek.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Paulus elkaboap as taneko ni kanero palamekti, Yerusalema Yesusti wepto pogsiognangap Yerusalem wamek nimi Yesusag seneragtop nimi wenehiropnangapti yubu tam karepto pibekne as taneko ambatto poa tongolamsiekti, “Undo ul palamlulom,” aro ambarelamsiek.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Ambatto poa tongolamsiekpa, Yesusag seneragtop nimi winil talamek nimi ka'elamekti, mikip uro Yesusag “Sikne” aro seneraglamekti, nimi maikno talamek.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Paulusap elkaboap palamekpa, Allah Eldamne Yame Walinge nenekori, “Asia so'oag wamang nimiag Yesus yubu ambatsiseng kom,” aro pat pibogpa, ina palamekne mog so'o Frigia Galatia so'oag piek.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 — ausente —
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 — ausente —
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Troas piekti, Paulus ae inipnag malamogti, haing uamna kwelekamna senenag agha lenda malamog abeneko pere nimi mog so'o Makedonia nimi nhon sekamogha tibog aog. Tibog aogpa, Makedoniange ponekori, “Mag alip toman kauro yamendi, nu Makedonia nimi yepsululam,” aro mololamogpa, lenda mabog.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Paulusti lenda undo mabogne sembe nu ambatsiogpa, tam kareplamuburi, “'Makedonia nimiag pimundi, yubu walinge Yesus sembe ambarel phululom,' aro Allahri ambatto nu yoplamsil,” sembabu. “Allahri nun yoplamsil,” aro seneraglamuburi, “Elem-elem mog so'o Makedonia pukap,” aro togna toglamubu.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 — ausente —
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 — ausente —
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 — ausente —
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 — ausente —
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 “Yubu ene sik,” sembaogti, saelbamogpa, kelenekoap eldi aeag wamek nimiap ni maghag pelengkahibu. Maghag pelengkahibuba, Lydia kelenekori nunag ambarelamsiogti, “Nia Mangkina Salehiropne Yesusag 'Sikne' aro seneraglamna. A'undi na sembe, 'Kel eneri sik uro Yesusag seneraglamla,' sembamun, tanena nanap nhon wamukap,” aro yubu mikip uro enero eldi aeag tobongkipsiog.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 — ausente —
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 — ausente —
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Undo yubu wene alamogha ane, nu pang-yang ulamububa, yubu wene alamog aneko sae a'ilin talamog. Ik nhon sum, yubu wene alamogha aneko sembe Paulusti wanaag yo uaogpa, samoro keleneko kembaogti, phia keleneko kulomag wamogha anekoag yubu lelamogti, “Allahri 'Saelbamsululam,' aro wepto poghol aogne Yesusti el mikipne nunag pipsiogpa, lemnuan. Phia kelene kulomag wamlama ane lambae!” seog.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Phia aneko kelenekoag wamogne neneko lambaogpa, ili yabo tanekori, “Phia aneko el kulomag ulamlari, 'Undo-undo uro yabilul,' alamlaba, kal ma'al maikno tarelamsiang aneko wene nen saelbaukap kom,” aro Paulusap Silasap sae salero, tam lelekto kemero kareptobag saelba uahirop nangag poa phiek.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 — ausente —
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 — ausente —
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Wene aro ambatsiekpa, nimi maikno tanekori Paulusap Silasap sembe “Karong” alamsiekpa, nimi nubunang tanekori sikinipsabo saeag nembahiekti, “Sikininge ag enekto amtangne taepto epsimundi, nimi abene kameri opsululom,” aro ambatsiek.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Wene aro ambatsiekpa, kameri maiknoro taeplam-taeplam lopsiekti, kop aeag tolongkahiekti, kop ae yae uropne ponekoag, “Lambarikagtina, wali uro yae wamsululam,” aro ambarek.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Wene aro ambarekpa, kop ae yae ua uropne ponekori sin phende abeneko ae kolo lom nusamagneag nembahiogti, sindi yan kalag a'aruro kauplopsiog. Paulusap Silasap kop aeag tobongkahiekpa, sin phende abenekori yanap kalap a'aruro kauplopsiog.|alt="Setelah orang memasukkan Paulus dan Silas ke dalam penjara, dia mengikat kaki mereka pada kayu" src="cn01988b.tif" size="col" copy="David C. Cook" ref="Pogsiognang 16:25"
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Yan kalag a'aruro kauplopsiogpa, wamekpa, ae inipna tomnusam taogpa, Paulusap Silasap abenekori Allahag molona mololamdek. Allahag molona mololamdekti, Allah omektop sepna seplamdekne nimi yogne kop aeag aneko wamekneri babe ka'eamsiek.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Allah omektop sepna seplamdekpa, ka'ebaekti, wamekpa, ae sa'uma nubunge nhon ulamog. Ae sa'uma ulamogti, ae eneko solamekti, yangkaek kirik maptopne pot-porolamog. Yangan kirik maptopne pot-porolamogpa, ina siram kuptangto palamogpa, kop aeag tobongkamsiek nimi yan sae haing kaubamsiekne loptangto palamog.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Ae sa'uma aneko ulamog abeneko kop ae yae ua uropne poneko malamogha pukog. Pukogti, kemelamogpa, ina serekna serekahiogne taneko ni kupto wamogha kembaogti, “Nimi ni tobongkahiongne lambang,” aro log sembaog. Log sembaogti, karog kilbaogti, “Ya'ag optanun,” aro ulamog.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 “Optanun,” aro ulamogpa, Paulusti, yubu nubu uro lelamogti, “Optaheng kom. Nuna ni ae lomag ane wamap,” seog.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Undo wene seogpa, kop ae yae ua uropne ponekori, “Whea tarelanuhu,” aro ilipsabo arukahiogti, ae lom enekoag wa'iogti, pet-pet aro Paulusap Silasap sin whingag yabu sanukto pulingkiog.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Yabu sanukto sin whingag pulingkiogti, sekom agha Paulusap Silasap enero poa asag lambahiogti, hailamsiogti, “Nani yabo, malia ulamnange sembe, 'Allahri lunuro opneleag,' aro na huaneba taulbanelul?” aro haibahiog.
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 “Na huaneba, taulbanelul,” aro haibahiogpa, sindi samoro elag lelamdekti, “Nia mangkina Salehiropne Yesus ponekoag 'Sikne' aro seneraglapmunba, anap ankabo andi aeag wamangneap taulbahilul,” aro ambatek.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Wene aro ambatekti, elap ilipsabo eldi aeag wamekneap Nia Mangkina Salehiropne Yesus sembe yubu ambarelamsirek.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Ambarelamsirekpa, kop ae yae wamogne ponekori inipnag abeneko sin phende opsiek ina taneko mag a'elbahiog. Mag a'elbahiogpa, eldi kelabo me wamekneap eldi aeag wamekneapti Yesusag seneraglamekne sembe maghag pelengkipsirek.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Maghag pelengkipsirekpa, Paulusap Silasap abeneko enero poa kop ae yae wamogne ponekori aeag poa phiogti, kwaneng yobatsiog. Yobatsiogpa, teekti, wamekti, elap ilipsabo aeag wamekneapti, “Allah yubu ambatsirangba, sik senelamapti, salelamap,” aro awi yeng senelamek.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Kweleknag aneko as Filipi aneko nimi saelba uahiropnangdi sikinipsabo poglamsiekti, “Kop aeag nimi yae ua uropne ponekoag pimundi, ambarelapmundi, 'Nimi phende nang abeneko sae lopsululam,' aro ambatlulom,” aro pogsiek.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Pogsiekpa piekti, ambarekpa, kop ae yae wamogne ponekori nen sap tipto Paulus ambarelamogti, “Nangkabo, nimi saelba uahirop nimi tanekori nanag, 'Sae lopsimenba, yubu lepseng koma lambarukang,' seangba, wali lambarurom,” aro ambatsiog.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Wene aro ambatsiogpa, Paulus nenekori saelba uahirop nang sikinipsabo yaek nimi tanekoag, “Nu babe Roma nimi wamnam aghana, tam oroghag agha sa'a sembe tam lelekto kemero kareptop nimiri nunag haibahin koma nimi maikno haingag agha opsiongdi, kop aeag tolongkipsiong? Opsiongdi, tolongkipsiong aghana, wene sa'a sembe tognoro saog uro 'Pururom,' seang? Nu tognoro saog uro lambanunam kom. Sindam nimi yaikti, nu enero poa lambitsukang,” seog.
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Paulusti, wene aro ambatsiogne sindi yubu poro agha sikini yaboag piekti, yubu tipto ambatsiek. Ambatsiekpa, ka'ebaekti, as taneko nimi saelba uahiropnangdi, “Paulusap Silasap, sin babe Roma nimi wamdang, aghana tam lelekto kemban koma sin opsibo,” aro el taekti, log sembaek.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Log sembaekti, as Filipi saelba uahirop nimi nubu nang taneko Paulusap Silasap sin wamdekag piekti, “Wana aingniro lambarukang,” aro yubu wali uro lelamekti, ae kop aeag anekoa enero poa lambahiekti, “Nangkabo, as eneag laplobi agha lambarurom,” seek.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Wene aro ambatsiekpa, sin phende kop aeag agha lambarekti, kel Lidia kelenekori aeag pirek. Pirekti, sikin kabo Yesusag “Sikne” aro seneragtop nimi wana aingnibahirekti, Paulus elkabo abenekoap as Filipi aneko laplobi agha palamek.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.