Apocalipse 9
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NAA
1 Ɛ jaki yitante tɔ̧ dɔmbiya. Ɛ mi ɓɛŋɛ wɛtɛ sisɔ̧ te ɛ wulma ɗyoɓɔ ɓalɔ kɛ mɛnɛti kɔ. Ɛ ɓo nyɛ sisɔ̧ te njaŋgo te yi ɓutɛ nɛ numɛy te yi heɓeɓe gboŋgo ndoŋ.
1 O quinto anjo tocou a trombeta, e vi uma estrela que tinha caído do céu sobre a terra. E lhe foi dada a chave do poço do abismo.
2 Ɛ nyɛ ɓutɛ numɛy te, ɛ yiɗyɛ timbila pundɔ kɛte nda yiɗyɛ te yi wulɛ kɛ nyaŋgwɛ ɗitɛ te yi ɓo lombɛ kɛ́. Ɛ misi mɛ yesɔ ɗiɓina nɛ likap, ɛ yasi hɛnɛ ɓɛ tandɛ yitil nɛ gir nɛ̀ yiɗyɛ ndoŋ yinɔri.
2 Ela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça como a fumaça de uma grande fornalha. E o sol e o ar se escureceram com a fumaça saída do poço.
3 Ɛ ɓeɗɔlɔ pundɛ kɛ yiɗyɛ yinɔri mɛmiyɛ mɛnɛti. Ɛ ɓo nyɛ ɓo ɗeti nda yi ɓelel kolɔ ɓete ɓe mɛnɛti maka.
3 Também da fumaça saíram gafanhotos para a terra; e lhes foi dado poder como o poder que têm os escorpiões da terra.
4 Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ ɓo nde, ɓo tî kpoka ko mbunjɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ kɛ to mɛnɛti, ko yaŋa te yi lo, ko jeti wɛtɛ nɛ wɛtɛ na. Yasi wɛtɛ, ɓo kêl ɓeya yasi ndi nɛ ɓotu ɓete ɓe kinɛ ŋgembiyɛ Njambiyɛ kɛ mbɔmbu yan ɓaka.
4 E lhes foi dito que não causassem dano à erva da terra, nem a qualquer coisa verde, nem a árvore alguma, e tão somente às pessoas que não têm o selo de Deus na testa.
5 Ɓo tì nyɛ ɓo ɗeti te yi wo ɓomɔ wokɔ na. Yasi wɛtɛ, ɓo nya ɓo ɗeti te yi teɗye ɓo mɛbɔnɛ yaka mɛŋgwɛndɛ yitan, mɛbɔnɛ mɛte ta ɓɛ nda yi mumɔ saŋgwa nɔ kɛ ŋgimɔ te yi lel kolɔ to nɛ nyɛ kɛ́.
5 Também não lhes foi permitido que os matassem, mas que os atormentassem durante cinco meses. E o seu tormento era como tormento de escorpião quando fere alguém.
6 Kɛ ɓuyɔ mɛtu mɛte yite ɓomɔ ta sa̧ nde, sɔŋ ɓîya ɓo. Ko ɗete, sɔŋ tí wuta kɛ kɛki yan na. Ɓo ta gɔrɔ gwe, ma yasi wɛtɛ, sɔŋ ta lɔndɔ lɔndɔ nɛ ɓo.
6 Naqueles dias, as pessoas buscarão a morte e não a encontrarão; também terão desejo de morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Ɓeɗɔlɔ ɓete ɓa̧ nda ɓeyaŋga ɓete yi ɓo kombile ɓo yí kɛ̀ nɔ ɗyambi. Ɓo ɓa̧ nɛ mɛyasi kɛ to nda mɛɗuŋgwɛ mɛte yi ɓo kelɛ nɛ lɔr kɛ́. Mɛmbɔmbu man ɓoŋnama nɛ yi ɓomɔ.
7 O aspecto dos gafanhotos era semelhante a cavalos preparados para a batalha. Na cabeça deles havia como que coroas parecendo de ouro, e o rosto deles era como rosto de um ser humano.
8 Nyiŋɔ to yan ɓa̧ nda yi ɓomari. Mɛsu̧ man ɓa̧ nda yi ɓedila.
8 Tinham também cabelos, como cabelos de mulher; e os dentes eram como dentes de leão.
9 Ɓo ɓa̧ nɛ yiŋa mɛyasi kɛ ɓeti nda lambɔ sumba te yi mumɔ lɛŋɛ kɛ̀ nɔ ɗyambi kɛ́. Ɗuŋ mɛpapɔ man ɓa̧ nda ɗuŋ mɛmatuwa mɛte yi tandɛ sumba yi ɓuɗya ɓeyaŋga ɗalɛ nɛ sokɔ kɛ̀ nɔ ɗyambi kɛ́.
9 Tinham couraças, como couraças de ferro. O barulho que as suas asas faziam era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos, quando correm para a batalha.
10 Mɛkondu man ɓa̧ nda yi ɓelel kolɔ, ɓo tóku ɓomɔ nda ɓo sendi. Ɗeti mɛbɔnɛ mɛte yi ɓo ta teɗye ɓomɔ yaka mɛŋgwɛndɛ yitan kɛ́ wúla kɛ mɛkondu man.
10 Tinham ainda cauda, como escorpiões, e um ferrão. Na cauda tinham poder para causar dano às pessoas, por cinco meses.
11 Kumande wan, yo ɓeya jaki te ɛ ɗiyɛ nɛ heɓeɓe gboŋgo ndoŋ kɔ. Ɓo jéɓaŋgwɛ nyɛ kɛ numbu Hebere nde Abadoŋ, kɛ numbu Grɛk nde Apoliyɔŋ.
11 Tinham por rei sobre eles o anjo do abismo, cujo nome em hebraico é Abadom, e em grego, Apoliom.
12 Bosa mɛbɔnɛ yori yi sima kwa̧ kɛ́. Ma ɓukwa̧ mɛbɔnɛ yiɓa yi ta ɗya̧ kɛ kɔŋte kɛ́.
12 O primeiro ai passou. Eis que, depois destas coisas, vêm ainda dois ais.
13 Ɛ jaki yitan jɔ wɛtɛte tɔ̧ dɔmbiya. Ɛ mi wokɛ mɛn kɛ wulɛ kɛ mbɛy nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ yi ɗiyɛ kɛ mbɔmbu Njambiyɛ yi ɓa̧ tandɛ lɔr kɛ́. Yo wulma kɛ mɛɓoku mɛte yini.
13 O sexto anjo tocou a trombeta, e ouvi uma voz que vinha das quatro pontas do altar de ouro que se encontra na presença de Deus,
14 Mɛn te lɛpima nyɛ jaki yitan jɔ wɛtɛte ɛ ɓa̧ nɛ dɔmbiya kɔ nde: «Wunja ɓejaki yini te ɓe ɗiyɛ wotunate kɛ kɛki nyaŋgwɛ ɗuku te yi ɓo jeɓa nde Efrat kɔ.»
14 dizendo ao sexto anjo, o mesmo que tem a trombeta: — Solte os quatro anjos que estão amarrados junto ao grande rio Eufrates.
15 Ɛ ɓo wunjɛ ɓejaki yini ɓete ɓe Njambiyɛ tɛmbiɗya ɓo yí laɗye nɛ yasi te yi ɓo yâkaŋgwɛ kelɔ kɛ ŋgbak ŋgbak hawa te yi yesɔ te, yi ŋgwɛndɛ te nɛ̀ yi sew te yi ɓa̧ kponate kɛ́. Ɓo ɓakima ɓomɔ kɛ mɛnjɔŋ yitati. Ɓo wunjuma ɓejaki ɓaka, nɛ́ ɓo kɛ̀ wo ɓomɔ kɛ ndiŋgɛlɛ njɔŋ ɓomɔ wɛtɛ kɛ njoka mɛnjɔŋ maka yitati.
15 Então foram soltos os quatro anjos que se achavam preparados para a hora, o dia, o mês e o ano, para que matassem a terça parte da humanidade.
16 Mi wokuma ɓuyɔ ɓotu ɓe loŋna ɗyambi ɓe ɓa̧ kɛ to ɓeyaŋga ɓaka. Ɓuyɔ yan ɓa̧ ɓemiliyɔŋ gɔmay yiɓa.
16 O número dos exércitos da cavalaria era de vinte mil vezes dez milhares; eu ouvi o seu número.
17 Kɛ mɔy yasi te yi mi ɓa̧ kɛ ɓɛŋɛ nda nyɛnɔ kɛ́, mi ɓɛŋma ɓeyaŋga nɛ̀ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ to yan ɓaka. Ɓotu ɓete ɓa̧ nɛ lambɔ sumba kɛ yotu. Mɛlambɔ mɛte ɓa̧ nɛ huŋge huŋge nda ɗitɛ. Yo ɓa̧ nɛ biyɔ biyɔ, ɓɛ sendi ɓelnate nda poyɔ. To ɓeyaŋga ɓete ɓa̧ nda yi ɓedila. Ɗitɛ nɛ̀ yiɗyɛ nɛ̀ yiŋa yasi nda piti ɗikima pundɔ kɛ numbu yan.
17 Assim, nesta visão, pude ver que os cavalos e os seus cavaleiros tinham couraças cor de fogo, de jacinto e de enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e de sua boca saíam fogo, fumaça e enxofre.
18 Ɛ ɓuyɔ njɔŋ ɓomɔ wɛtɛ kɛ njoka mɛnjɔŋ mɛte yitati sɔmbɛ sɔŋ kɛ mɛkemiyɛ mɛnɔri yitati. Ɓo sɔmbuma sɔŋ nɛ nje ɗitɛ, nɛ nje yiɗyɛ, nɛ nje piti te yi ɗikima pundɔ kɛ numbu ɓeyaŋga kɛ́.
18 Por meio destes três flagelos, a saber, pelo fogo, pela fumaça e pelo enxofre que saíam da boca dos cavalos, foi morta a terça parte da humanidade.
19 Yo nde, ɗeti ɓeyaŋga ɓete wúla kɛ numbu yan nɛ̀ kɛ kondu yan. Mɛkondu man kɛ ɓoŋna nɛ ɓenyɔŋɛ. Yo sendi nɛ mɛto kɛte. Ɓo ɗiki kelɔ mɛɓeyɔ nɛ ɓomɔ nɛ mɛto man mɛnɔri.
19 Pois a força dos cavalos estava na boca e na cauda deles. As caudas deles eram semelhantes a serpentes, com cabeças, e com elas causavam dano.
20 Ɓotu ɓete ɓe tì sɔmbɛ sɔŋ kɛ mɛkemiyɛ mɛnɔri ɓaka tì yeŋsa temɔ tikɔ ɓeya mɛkele man na. Ko ɓo tì tikɛ kanna ɓeya mɛsisiŋ nɛ̀ kanna mɛyasi mɛte yi ɓo ɗikima tuyɔ nɛ lɔr ho nɛ sumba ho nɛ yiŋa sumba sendi kɛ́ na. Ko ɓo tì tikɛ kanna mɛyasi mɛte yi ɓo ɗikima kwakɔ kwakɔ nɛ tari ho nɛ jeti kɛ́ na. Ɓo kelma ɗete kɛ̀ nɔ mbɔmbu, ko ɓɛkɔ nde, mɛyasi mɛnɔri tì ɓɛ nɛ ɗeti te yi ɓɛŋɛ yasi, yi wokɔ pɛ̧ ho kɛndɔ na.
20 O resto da humanidade, isto é, aqueles que não foram mortos por esses flagelos, não se arrependeu das obras das suas mãos: eles não deixaram de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Ko ɓo tì yeŋsa sendi temɔ tikɔ kasi wona ɓomɔ ho kasi mɛlembɔ ho kasi kelna mɛwanja nɛ̀ kasi mɛguɓɔ man na.
21 Também não se arrependeram dos seus homicídios, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus furtos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.